Paul Célan (1920 - 1970)

Konusu 'Şiir' forumundadır ve canavar tarafından 24 Nisan 2007 başlatılmıştır.

    24 Nisan 2007
    Konu Sahibi : canavar
  1. canavar

    canavar Yılmak yok. Yola devam... Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    3.271
    Beğenildi:
    109
    Ödül Puanları:
    353
    Senden Bana Uzanan Yıllar



    Yine dalgalanıyor saçların, ben ağlarken. Gözlerinin

    mavisini

    örtüyorsun aşkın sofrasına: yazla sonbahar arasında bir

    yatak.

    Ne benim, ne senin, ne de bir üçüncünün hazırladığı

    içkidir tattığımız;

    son ve boş bir şeyleri yudumlamaktayız.



    Kendimizi derin suların aynalarında seyrederken, daha

    çabuk uzatıyoruz birbirimize yemekleri:

    Gece, ta kendisi gecenin, sabahla başlıyor,

    bırakıyor beni senin döşeğine.





    (Çev: Ahmet Cemal)









    Sen Yattığında



    yitik bayrakların kumaşından bir yatakta ve

    mavikara heceler arasında,

    karkirpiğinin gölgesinde,

    düşüncelerinin seline kapılan turna kuşu

    gelir yüzerek,

    sapasağlam-

    kendini ona açarsın.



    Gagası saati vurur sana

    her ağızda – ve hepsinde,

    bir suskunluğun bin yılı,

    kor kırmızısı bir ipin ucunda sallanan

    çana dönüşür



    vadelerle vade bitimleri,

    üst üste sürünen bozuk paralar gibi,

    birbirlerini ölesiye aşındırırlar,

    sanki tenine işleyen,

    kaskatı bir bozuk para yağmuruna

    tutulursun,

    saniyelerin kılığında

    uçup, barikatlar kurarsın

    düne ve yarına açılan

    kapıların arkasına – fosfor

    parıltısıyla, sonsuzluğun dişleri gibi,

    tomurcukların bir bir göğüslerin,

    uzanan ellere karşı ve inen

    darbelerin altında - : öylesine yoğun,

    öylesine derin

    ve darmadağınıktır

    turna kuşunun

    yıldızlı tohumları.





    (Çev: Ahmet Cemal)