Reşide Sarıkavak Siirleri

Konusu 'Şiir' forumundadır ve 1kumtanesi tarafından 10 Şubat 2007 başlatılmıştır.

    10 Şubat 2007
    Konu Sahibi : 1kumtanesi
  1. 1kumtanesi

    1kumtanesi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    127
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    [​IMG]

    Ben Bir Sokak Çocuğuyum

    Şu dört direkli köprünün altında
    açmışım gözlerimi
    sahipsiz.
    Rüzgar sarmış kundağımı,
    yağmurla beslenmişim...

    Adımı insanlar koymuş
    benden habersiz,
    benimsemişim.
    Serseri derler, hırsız derler,
    .... derler, anlamam da
    alınmam da...

    Hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda,
    marka satmadım.
    Gökyüzü yorganım oldu hep,
    dirseğim yastık.
    Alışkınım; kara, yağmura, soğuğa,
    üşümem.
    Sıcak dokunur bana...

    Özlemem, hiç tanımadığım hisleri,
    İstemem varlığını bilmediğim şeyleri,
    Kıskanmam hiç kimseyi,
    özenmem...

    Halbuki bilmez kimse,
    Kendilerinden şanslı olduğumu,
    daha özgür,
    ve daha zengin....

    Şu deniz herkesten çok benimdir,
    arkasındaki orman da.
    Bütün sokaklar benimdir herkesten çok
    Her simitçi biraz bana çalışır....

    Aslında her çocuktan daha çocuğum,
    Canım hiç sıkılmaz buralarda.
    En sevdiğim oyundur
    köşe kapmaca...

    Yalnız da değilimdir,
    Yüzlerce kardeşim var,
    benim gibi, bana benzer.
    Kimse ayırt edemez bizi
    birbirimizden...

    Geceleri toplanmaya başlarız,
    El ayak çekildikten sonra,
    konuşuruz, güleriz, dertleşiriz....
    Biraz farklı olsa da,
    Herkes kadar biz de umut besleriz.
    Hayallerimiz de vardır
    ayın dolaştığı yerlerde...

    Herkes kadar okumuşluğum da vardır,
    Her tip insandan bir harf öğrendim.
    insanları en iyi ben tanırım.
    Okuldan, öğretmenden anlamam ama
    Bu sokakların mektebini bitirdim,
    bana lazım olanı öğrendim...

    Herkes kadar insanım da galiba,
    Herkes kadar bende bazen ağlarım...

    Kafam da var, kalbim de,
    Severim de, düşünürüm de.
    Yalnız ben sokak çocuğuyum,
    Sokaklarda yaşamak tek suçum...

    Bir gün ben de gideceğim buralardan
    herkes gibi.
    Yalnız biraz sessizce,
    kimseler anlamadan....

    Cenazem omuzlar üzerinde gitmeyecek
    belki,
    Belediye kaldıracak gürültüsüzce,
    Ağlayanlar olmayacak başucumda...
    Bir hayırsever uğramazssa geçerken,
    Mezarım da çorak kalacak sonunda,
    benim gibi...

    İçimizden kimin gittiği
    fark edilmeden,
    Biri alacaktır yerimi
    vakit geçmeden....

    Evet, ben sokak çocuğuyum,
    Bu sokaklarda ne ilk
    Ne de sonuncuyum.....

    Reşide Sarıkavak
     
  2. 10 Şubat 2007
    Konu Sahibi : 1kumtanesi
  3. Yagmurun_kizi

    Yagmurun_kizi Çocuklarım benim herşeyim... Üye

    Katılım:
    11 Aralık 2015
    Mesajlar:
    6.654
    Beğenildi:
    8.428
    Ödül Puanları:
    113
    çok guzel bır sıır paylasım ıcın tşk