*Ruh kanseri*

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve xsxulem tarafından 8 Kasım 2006 başlatılmıştır.

    8 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    *Ruh kanseri*

    Nazan Arda geçen hafta 55 yaşında öldü. Göğüs kanseriydi.
    Ameliyat için gittiği Amerika'da bir göğsü alınmıştı.
    Döndükten 11 yıl sonra beyin kanaması geçirdi.

    Beyninde de tümör vardı.
    Peş peşe geçirdiği iki ameliyatın ardından komaya girdi ve
    kurtarılamadı. Gazetedeki fotoğrafında, elinde bir ayıcıkla
    gülümsüyordu.

    "Ayıcık", kendisi 4 yaşındayken vefat eden annesinin
    armağanıydı.
    Nazan Arda, oyuncak ayısını 51 yıl boyunca hiç yanından ayırmamıştı.
    Karacaahmet'e gömülürken ayıcığını da
    yanında toprağa verdiler. Burada Nazan Arda'yı anmamın nedeni, 11
    yıl önce Amerika'ya ameliyata giderken yazıp eşine
    bıraktığı ölüm ilanı...

    Ecel, beklediğinden geç gelmiş, ama boşandığı eşi vasiyete
    uyup kendi kaleminden vefat ilanını gazetelere vermiş. Ilan
    şöyle :
    *"Şu anda Tanrı'ya teslim etmiş olduğum ruhumu, ömrümce tüm
    sevdiklerim için mükemmeliyetçilik adına çok hırpaladım.
    Kendimi sevecek ve özgürlük tanıyacak vaktim olmadı. Bilmem
    o çok uğraş verdiğim 'özel biri' olabildim mi? Rahatsızlık
    vermekten her zaman çekindiğim sizleri bugün (...) beni
    uğurlamanız için bekliyor, hepinizi çok seviyorum."*

    Ilanın köşesinde küçücük bir fotoğraf var: Nazan Arda' nın
    ayıcığının fotoğrafı. Metni okuyunca bunun bir vefat
    ilanından çok pişmanlık beyanı olduğunu düşündüm. Başkalarını mutlu
    edebilmek uğruna kendinden vazgeçmiş , "rahatsızlık veririm"
    kaygısıyla benliğini tarumar etmiş , ruhunu doyasıya salıveremeden can
    vermiş "mükemmeliyetçiler" için kaleme alınmış bir ağıttı bu...

    Nazan Arda, uğruna bir ömür adadıklarından, belki de ilk ve
    son kez bir "rahatsızlık" rica edip cenazesine çağırıyordu.
    Törene kaç kişi gitti bilmiyorum; ama ilanı verenin,
    "boşandığı eşi" olması, o çok uğraş verdiği "özel biri"
    olup olamadığı sorusunu yanıtlıyordu.

    Başkalarını seveyim derken, kendini sevecek vakti
    bulamamıştı. Son yolculuğunda yanında sadece vefakar ayıcığı
    vardı. Arda'nın fizyolojik hastalığına olduğu kadar
    psikolojik rahatsızlığına da teşhisi Jean Baudrillard
    koyuyor :
    ( "Tam Ekran", YKY, 2002, s.10 )
    Fransız felsefeciye göre, vücudumuzdan bütün biyolojik
    düşmanları, mikropları, parazitleri atarsak, nasıl savunma
    sistemi bozulan bedende hücreler birbirini kemirmeye başlar
    ve kanser tehlikesi doğarsa, ruhta da aynı şey oluyor :
    *"Sürekli pozitif olacağım" diye eleştirel öğeleri
    benliğinden uzak tutan, negatif duyguları dışlayan her
    ruhsal yapı, kendi kendini yiyerek felakete sürükleniyor.
    Eleştirel düşünce ise, krizi damıtma yeteneği sayesinde bu
    felaketi önlüyor.*
    Benim yukarıdaki ilandan öğrendiğim şu: Bütün varoluşunu
    "Beni beğenecekler mi ?"
    "Beni seviyor mu ?" "Rahatsız eder miyim ?" kaygısı üzerine
    kuruyorsan, bil ki sonun hüsran. Bir küçük serzeniş, sıradan bir
    tenkit ya da kadirbilmezlik, acılar pahasına kurduğun o "mükemmel
    kale" yi yerle bir edebilir. Ölüm ilanını kaleme alacağına
    azat et kendini...

    Seni, sen diye kabul edip sevecekleri sev. Eleştirki onun
    için "özel biri" olabilesin.
    Kendini, kendine beğendir herkesten önce....
    Kimseye beğendirmek için de kendinden vazgeçme.
    Acıyı göze al, çünkü Dostoyevski' nin dediği gibi ,
    "Insanın ruhunu yücelten bir acı, ucuz bir mutluluktan
    evladır."
    *Can Dündar*
     
  2. 8 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. zeytin1955

    zeytin1955 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Eylül 2006
    Mesajlar:
    34
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Sevgili SÜSLÜcüm..Çalışmadan ara verip biraz yazılara bakayım derken yazına rastladım..yazının her kelimesini içime sindirerek okudum..çok güzel bir yazıydı canım..aktardığın ve paylaştığın için çok teşekkür ederim:1hug:
     
  4. 8 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  5. duru27

    duru27 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    18
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    çok güzel bir yazıydı.emeğine sağlık..
     
  6. 23 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  7. _Satenay_x

    _Satenay_x Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    122
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Çok güzel bir yazı.... Şimdi babam için daha mutluyum...
     
  8. 3 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  9. rind

    rind Guest

    çok saol bu da bu yazılanlar hiçbir zaman aklımdan çıkmaz inş
     
  10. 4 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  11. elif445

    elif445 anne Üye

    Katılım:
    27 Nisan 2007
    Mesajlar:
    4.658
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    Gerçekten çok güzel bir konuya değinmişsin canim çok bebenerek okudum........
    Bu yazi bana biraz kendimi hatirlatti......
     
  12. 5 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  13. _emogirl_

    _emogirl_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2008
    Mesajlar:
    480
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    yazın ıcın cok saol gercekten cok guzel bır yazıydı ıbret alıncak bı durm
     
  14. 5 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  15. sutlu cikolata

    sutlu cikolata Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    10
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    can dundar in yazisi oldugunu ta bastan anladistim. bize aktardigin icin cok tesekkurleer ellerine saglik
     
  16. 5 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  17. 61 AYNUR 55

    61 AYNUR 55 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    25 Haziran 2008
    Mesajlar:
    38
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    ellerine saglik cok guzel bir yazi zevkle okudum
     
  18. 7 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : xsxulem
  19. xinya

    xinya Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    157
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    yazın için paylaşım için çok teşekkür ederim ibret alınacak resmen