sabrın mükafatı

Konusu 'Premature Bebekler ve Paylaşımlarınız.' forumundadır ve dilda tarafından 20 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  1. dilda

    dilda Aktif Üye Üye

    Katılım:
    2 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    102
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Merhaba Arkadaşlar. Size ocak 2008 den Haziran 2008e kadar bebeğim ve benim yaşam savaşını anlatmak istiyorum.
    Ankarada öğretmenim. 5 buçuk yaşında bir kızım var. Eşimle, kızımızın bir kardeşinin olmasını istedik. Başladık tedaviye. İlaç, aşılama derken kendimi tüp bebek tedavisinde buldum. İlk tedavi cevap verdi. İkizlere gebe kaldım. ikizi duyunca ürperdim. İçimde bir korku oluştu. Neyse dedim iki bebekte güzel.1 buçuk aylık hamileyken okulda karnıma bir ağrı saplandı. Doğru dr. umuzun görev yaptığı Zekai Tahire. Gerçi tüp bebeği özelde yaptırmıştık. Dr. umuz aynı zamanda oranın dr.u. Neyse doktorumuz yanımıza uğradı. Sabaha kadar gözetim altında bulunacaksın dedi. Kistler oluşmuş tüp bebek tedavisinden. Acilide bakmasa hastanede teşhis koyan yok. Sabaha kadar pis bir odada kaldım. Ne bir dr. uğradı ne bir hemşire.( İlk doğumum Gazi Ünv. de olmuştu. Özel dr.um vardı. Çok temizdi ve ilgililerdi).Hemde tarih 14 Şubat. Eşimin yanında olacakken...ben bu hastanede doğum yapamam dedim. Doktorum buranın dr.u. Dr.umu seviyordum ama bu hastane çok iticiydi. Birazda altıncı hissim çok kuvvetlidir.neyse bi süre sonra karın ağrılarım geçti.
    10 Mart. Sabah kalktım. Okula gideceğim. Lavaboya girdim. Bacağımdan kanlar akıyor. eşime seslendim. Bayılmışım banyoya.Kendimi Gazi Ün. gördüm. Gitti bebeklerim! düşük diyordum. İkisininde kalbi atıyor. İlk doğumumu yaptıran doktorumu bulduk. Sağolsun. Çok ilgilendi. Bi süre hastane sonra ev .Sürekli yattım. Kanamam bitti bu sefer bebeklerden birinin suyu gelmeye başladı. Tam iki ay. Bir 28 haftaya ulaşabilsem diyordum.Yatmaktan belim ağrıyordu. Çok hareketli, kıpır kıpır bir insandım. Sürekli yatalak insanlara dua ettim. Onları daha iyi anladım o süreçte. Tam sekiz kere hastanede yattiım. Suyu azalan bebeği hiç inceleyemiyorlardı. Ultrasonda. Sürekli büzüktü.
    23 haftalık hamileyken evde karnıma bir ağrı saplandı. Daha önce duymadığım bir ağrı. İlk kızım sezeryanla alınmıştı. Anlamıyorum tabi bi şey. Artık dayanamayınca Gaziye. 5 cm açılma olmuş. İlaca başladık. Kasılmaları engellemek için.Bebeklerden biri gelirse diğeride gelir diyorlardı. dr. um şöyle bi çözüm buldu. Suyu azalan bebek gelirse eşini çinde bırakalım rahim ağzım kapanacaktı. 23 haf. 5 günlükken bebek geldi. Eşini çimde bıraktılar. Ölü doğmuştu. Bakamadım bile yüzüne.Kafamı yana çevirdim. Gözümden yaşlar aktı.Ölene mi yanayım, kalana mı,yoksa evde bana hasret kalan diğer kızımamı. Parçalara ayrılmıştım. Evlat acısı çok zor.Rahim ağzım kapandı. Ama olumsuzluklar beni bulacak ya. Her gün altımdan bir et parçası sarktı. Eş dışarı atıyordu kendini. dikilen eş. Bir hafta durdu. Dr. um tamam dedi. Enfeksiyon kapmışım. Suni sancı. Bebeklerimin ağırlığı çok küçük olduğu için ilk doğumum sezeryan olmasına rağmen,normal doğum yaptım.
    23 Haziran. Bebek 5te doğdu. 660gram.Yenidoğana.bu sefer ameliyathanede buldum kendimi. İlk bebeğin eşini çıkaramadılar. Yapışmış.Kazıdı dr.um içimi. Allahım ne bu çektiklerim diyordum. Daha çekeceklerimi bilmeden...Ağrılarım birkaç gün sonra geçti.yukarıdaydı bebişim. Korkuyordum bakmaya. Süt yok. Göğüslerimden kanlar akıyordu.süt çıkacak diye. Yenidoğandakiler çok ilgiliydi. ama tam sınırda dediler.
    Yaşasa bile kolunda, bacağında problem olabilir, zihinsel sorunu olabilir. Kör olabilir. Saydılar olabilecekleri.Yaşamasın dedim. İnanın dedim.Bebeğim için mücadele, benim içinse bir depresyon başlamıştı. 15 gün sonra beyin kanaması geçirdi. Güçlü olmalıydım. Sonra düşündüm. Sağlıklı çocukların bunlardan geçmiyeceğinin bir garantisi mi var.Süt anne bulduk. sağosun süt verdi. Mamayı kabul etmedi çünkü. Göğüs uçlarım kanassada bir gün bi baktım süt geldi. Petrol bulmuş gibi oldum. Her gün sağdım. Gece gündüz götürdüm Defneme. Hep uyuyordu. Rop muayenesi oldu. Doktorlar şaşkındı. Rop yok. Mucize gibi bi şey. 4 muayene oldu. Dördünde de Rop çıkmadı.zon 3 bölgesindeki damarlar gelişmemiş.Gelişir diyor doktorlar.

    Bebeğimin ismini Defne koydum. Defne ağacı gibi. Dayanıklı olsun diye.Kalbi delikti doğduğunda. İthal bir ilaç verdiler.Kapandı. Sürekli kıpır kıpırdı. Eli kolu hiç durmuyordu. Oksijen borusunu çıkartıyor, yemek borusunu çıkartıyordu. Ben Defnemin bi sakatlığının olacağını hiç düşünmedim.Ve sonuç olarak elinde,bacağında fizik tedavi gerektirecek bir durumu yok.Beyindeki kanamanın etkisiyle kalan pıhtı yok oldu. Rop yok. Damarların gelişmesi kaldı. Nörolojiye, kardiyolojiye,yenidoğana kotrollerimizi olduk. İyi dediler. Oksijen tüpüyle eve çıkmıştık. Monitöre bağlı yani. Oksijen sıkıntısı olduğunda alarm veriyor. Ama 15 gündür onada ihtiyaç duymuyo. Kurtulacak gibi. Bir de Fıtığımız çıktı. Ameliyat.Bizimle göz teması kuruyor. Umarız bu kanamanın etkisiyle zihinsel bir sıkıntı oluşmamıştır. Dr. lar küçük bir ihtimal olabilir. 2 yaşına kadar izlememiz gerek diyorlar.
    Hep sabrettim. Hep iyiyi düşündüm.4 ay küvözde kaldıktan sonra, 1 buçuk aydır evdeyiz. Kilomuz 3800 oldu. sütüm yok. Gitti. Verdiklerimim düşünüp mutlu oluyorum. Gazi ünv. den çok memnun kaldık.Herkes tanıyor Defneciğimizi.Bebeklerimiz için en iyisini istiyoruz. tüm bebekler için herşey çok güzel olur,sağlıklı olurlar.Allahım sabrımın sonunda ödülümü verdi.Defnemizi bize bağışladı.
     
    Son düzenleme: 20 Kasım 2008
  2. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  3. çedene

    çedene papatya yüreğim Pro Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.762
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    148
    nedense cok agladım... hala da aglıyorum.. allahım uzun ömurler versın defneye..

    öyle bır anlatmıssın kı kendım yasadım resmen..

    bundan sonrakı yasamınızda mutluluklar dılerım...
     
  4. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  5. YAXGXMURCN

    YAXGXMURCN ALLAHIM KUZUM SANA EMANET Pro Üye

    Katılım:
    31 Aralık 2007
    Mesajlar:
    4.855
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    106
    cnm Allah öncelikle sağlıkla büyütmeni nasip etsin bende seninle aynı şeyleri yaşadım ama malesef ikisinide kaybettim benimde kaç kere kanamlarla hastaneye gittim bir anda kes,nldi kanam bitti derken açılma olmuştu spn kontrolümde durdurulamayacak şekilde doğumu bekledik özel devlete yönlendirdi belki bakarlar diye yok zeynepkamile gittim aman Allah'ım bir faciaydı orda yaşadıklarım dedikleri tek laf birini yatağında düşürceksin diğerinide müdahaleli alca korktum o hastaneden kaçtım nerdeyse isyanlardaydım sonra özele geri döndük burda tekrar yatışım yapıldı ve ilk bebeğin doğumunu bekledik açılma oldukça keseyi rahmimde hissettim ertesi gün midem bulanırken kendimi kastım ve bir anda suyum patladı o nası ses eşim bile fırladı yattığı yerden yavrum canın yanmışmıdır daha sonra oğlumun eşi içerde bırakıldı senin gibi enfeksiyona karşı hergün serumlar iğnelr antibiyotikler derken enfsiyon suyumu delmiş yavaş yavaş suyum gelmeye başladı ve nerdeyse bir kova dolusu pıhtılı kan döktüm parça parça 4 ünite kan aldım neler ya anlatsam roman olur hastanede 15 gün yaşadığımı( 11 gün arayla sonra kızım doğdu küvöze bile koymadılar prof.anneye babaya daha çok acı olur deyip koymamış... 21 haftalık oğlum 400 gr. 23-2 kızım 590 gr.doğmuştu malesef hikayemiz benzer ama senin yavrun kollarında ne mutlu....
     
  6. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  7. mumudihaba

    mumudihaba 6 MELEK ANNESİ Üye

    Katılım:
    27 Mart 2008
    Mesajlar:
    2.731
    Beğenildi:
    31
    Ödül Puanları:
    148
    ne güzel sonunda başarmışsın

    RABBİM hayırlısıyla bizlerede nasip eder:nazar:
     
  8. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  9. burcak09

    burcak09 b&a Üye

    Katılım:
    19 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.345
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    canım cok cok gecmiş olsun.Allah Defne'nle birlikte uzun ömürler versin size.
     
  10. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  11. azra_arda

    azra_arda Aktif Üye Üye

    Katılım:
    2 Şubat 2008
    Mesajlar:
    84
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    ayyy canım ben bebek hayaliyle yanıp tutuşuyorum 3 yıldır her ay ağlıyorum ve bazende isyan ediyordumm ama yaşadıklarınızı okuyunca gözyaşlarımı tutamadım bundan sonra hemen demiyeceğim sayende... allah hepimize sağlıklı bebekler nasip etsin ben inanıyorum bebeğin iyileşecek zaten iyileşmiş bundan sonra oh dersiniz bebeğinizle allah bir ömür sağlıklı birşekilde yaşamayı nasip etsin...çok sabırlı biriymişsin bence yılın annesi olacak mücadeleler vermişsin her fırsatta defneciğime dua edeceğim inşallah bebeğimin hiçbir sorunu yok diye msajınıda okuyacağızzz....
     
  12. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  13. dilda

    dilda Aktif Üye Üye

    Katılım:
    2 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    102
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Teşekkür ederim. Bence Defneciğin hala dualara ihtiyacı var. Dua edin onun için. Belki bizimi yaşadıklarımızdan çok kötülerini yaşıyanlarda var. insanın başına gelmeyince bilemiyor işte. Çedenecim ağlama nolur.Çok ağladım. Kendi üzüntülerimden dolayı senide üzdüm. Dua et. Yağmurcn seni anlayabiliyorum. alah hepimize hayırlı evlatlar versin teşekkürler yanımda olduğunuz için
     
  14. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  15. TuzluCekirdek

    TuzluCekirdek Burası soğuk odalar!!! Üye

    Katılım:
    7 Eylül 2007
    Mesajlar:
    3.626
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    maşallah cnm dualarımız minik defneyle allah o kötü günleri bir daha yaşatmaz inşallah
     
  16. 20 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  17. ademel

    ademel mutluluğun doruk larında Üye

    Katılım:
    25 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.594
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    allah uzun ömürler versin bebeğine canım
    yaşadıkların çok zor
    defne yanında çok şükür:nazar::nazar::nazar:
    inşallah sağlıklı olur allahım annesine babasına bağışlasın
    allahım analı babalı büyütsün
     
  18. 21 Kasım 2008
    Konu Sahibi : dilda
  19. angelhope

    angelhope Minnoşumm Üye

    Katılım:
    2 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.115
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    ne yazacağımı bilemiyorum,sonun mutlu sonla bitmesi beni inan çok sevindirdi Allah yar ve yardımcınız olsun...

    beni bilenler biliyor ben hergünümü burada paylaşmıştım 4,5 ay camekanlar ardında bi hayat sonu keşke senin ki gibi olması için neler feda etmezdim..keşke...