Sadece yasayanlarin bayrami degil bu..

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve mutahhara tarafından 1 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  1. mutahhara

    mutahhara Everything is Fate Üye

    Katılım:
    8 Kasım 2007
    Mesajlar:
    3.236
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    --Sadece yasayanlarin bayrami degil bu--


    bir bayram daha geldi catti..gene ayni duygular..gene ayni burukluk..onsuz bir bayram daha..ona hasret bir bayram daha..

    abim..biricik abimsiz bir bayram daha..

    abimsiz 15.kurban bayram bayramim..15 sene..dile kolay gercekten..

    hersey degisti..ben 10 degil 25 yasindayim..takvimler 1993'ü degil 2008'i gösteriyor..

    bayramin mevsimi bile degisti..ozaman yaz idi..haziran idi..şimdi kış..şimdi aralik..

    o sene heryil oldugu gibi sülalece kurban bayramini kutlamiştik ve tatile cikiyorduk..annem,babam,ben,abim ve köpegimiz..

    nerden bilelim mutlu mesut gidip ambulansta cenaze ile izmirden dönecez? nerden bilelim hayatimiz bir gecede 180 derece degisecek?

    hayat böyle işte.."heran herşeye hazirli olmali" deyip "heran herşeye hazirlikli olamamak"..

    abim öldügünde 19 yasindaydi..o yasina ragmen "hala" hayatimda gördügüm en ince,en olgun,en düşünceli,en kibar,en hassas adam oydu..

    annemler ona araba almişti..en büyük hayaliydi araba..2-3 ay kullandiktan sonra "arabadan da hevesimi aldim anne" demişti..19 yasinda cok şeye doymustu..cok sey sigdirmişti o kisacik hayatina..okumustu,calişmişti,bircok ülke görmüştü,bircok spor dalinda basarili olmuştu,bircok insanin sevgisini kazanmişti..

    bir keresinde Almanya'dan kurt köpegi getirmişti..mavi bir bavul-cantada..anne bak ne aldim demişti..fermuari acmasiyla "canim" (köpegimizin adi buydu) o küçük siyah kafisini cikarmiş,tüm şirinliği ile bize bakiyordu..annem asla bakmam dedi önce..abim odasinda 3 gün bakti ona..hergün haliyi kendisi siliyordu..annem dayanamadi ve kabul etti onu..

    keske dedi annem..keske sari tüylü alsaydin..bu ne böyle kapkara..oysa "canim" büyüdükçe sapsari olcakti..ama abim bunu göremedi..canim,abimden 13 sene sonra öldü..o bize abimden kalan yadigardi..gözümüz gibi baktik..ama kanserden öldü..

    cok zaman gecti..abimin ölümünden sonra küçük dayimin mektubunu buldum..abime yazmişti..aralarinda 4 yas vardi..abim onun en yakin dostuydu.."araba kullanmayi ögrettiğim ilk ve son kişi sen olcaksin" yaziyordu bir paragrafinda..

    bizi İzmir'de birakip Bodrum'a geçmişti..dayimla orda buluşacakti..bizi tekrar almaya gelirken dayimda gelmek istemiş,ama sigmayiz diye vazgecmisler..tek gelirken kaza yapti..saat 03 gibiydi..o gece telefon caldi..telefondaki dedemdi..

    abimin ajandasinda doktor olarak dedemin ismi yaziyordu..annem "abin kaza gecirmiş,sen uyu,biz hastaneye gidip geliyoruz" dedi..hastaneye gittikten bir süre sonra abim beyin kanamasindan vefat etti..son kelimesi "anne" olmus,doktorlar öyle söylemişti..ölüm saati 04:45 idi..istanbuldaki odasindaki saat 04:45te durmustu..

    sonra birileri geldi..bana birilerinin "bizde senin abiniz" dedigini hatirliyorum sadece..yasim ilerledikçe anladim ki bu büyük bi palavraydi..dayim haric kimse abi olmadi..

    hiç kimse feryat figan aglamadi..annem dimdikti..sessizce agliyordu..babamin hiç hatirlamiyorum nerde oldugunu..bana ilaç vermişler..bi aglayip bi gülüyordum..

    istanbul'a geldik..canim abim tabuta sigmamişti..boyu 1.94 idi..tabutun dip kapagini kaldirmiş,seccade örtmüşlerdi..bana yüzünü göstermediler..herkes pembe beyaz oldugunu,sanki ölmedigini,güldügünü söylüyordu..

    ruhun şad olsun bitanem..Rabbim sana gani gani rahmet eylesin..kabrini cennet bahcesi eylesin..S.a.v.'e komsu etsin seni Rabbim..seni cok ama cok seviyorum..


    evet bu dünyada her aciya,her zorluga,her gidişe alişiliyor..tahammül etmeyi ögretiyor Rabbim.."kişi sevdigi ile beraberdir" buyurmamiş mi S.a.v ? ozaman bize düşen sadece sabirli olmak..

    biliyorum..bizde birgün kavuscaz..bende ölücem birgün..zaten bu inanc olmasa insan nasil sabredebilir ki? nasil dayanirki sevdiklerinin yokluguna?

    onsuz bir bayram daha geliyor işte..Yunusumuz fani olarak yanimizda olmadigi bir bayram daha..

    hiç bir zaman bu aci beni yok etmedi..bu aci beni öldürmedi..

    cünkü onun yoklugunu benden cok cok cok daha derin yaşayan annem-babam var..

    benim yüregim böyle yanarken onlarin yüregi nasil dayaniyor diye düşündüm hep..

    Allah veriyor dayanma gücünü..buna inancim sonsuz..

    ama sabirsizim..insanlarin küçücük şeyleri devasa derecede abartmasina,sürekli şikayet edicek bişeyler bulmasina,elindeki nimetlerin farkina varmamasina,kendinden kötüleri görmek yerine sürekli kendinden iyilere bakmasina,nankörlüklerine,umursama hallerine karsi cok kiziyorum..ölümü unutmalarina,hiç ölmeyecek gibi hirslarina kurban olmalarina cok üzülüyorum..

    degmez..bu dünyada cok cesitli aci var..benim yasadigim en büyük aci abimdi..ama benden büyügü vardi..annemin babamin evlat acisi var..muhakkak ondan beteride vardir..

    bunlari neden yazdim bilmiyorum..bayramin verdigi hüzün olabilir..insanlarin şikayetciliğine kizmam olabilir..rahatlamak olabilir..

    lütfen sevdiklerinizin kiymetini bilin..

    lütfen şikayetci olmadan önce saginiza solunuza bi bakin..kimi kime şikayet ettiğinizi iyi analiz edin..

    lütfen inanciniz ne olursa olsun ona sahip cikin,gerektigi gibi davranin..

    lütfen yasayan sevdikleriniz gibi ölen sevdiklerinizide unutmayin bu bayramda..onlari ziyaret edin..enazindan bir fatihayi cok görmeyin onlara..

    bunlar rica degil..sadece tavsiye :KK66:

    sevgiyle ve sevdiklerinizle kalin..tebessümü yüzünüzden,gönlünüzden eksik etmeyin :KK66:

    şimdiden hayirli bayramlar..
     
  2. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  3. BTRKLC

    BTRKLC μηδέν άγα& Üye

    Katılım:
    11 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    2.265
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    canım başın sağolsun.tüylerim diken diken olud.paylaşımın için çok sağol.kaybettikden sonra haklısın sevdiklerimiz geri gelmiyor.:çok üzgünüm:
     
  4. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  5. irna

    irna Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.862
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    inan canım inan salya sümük ağlıyorum .allahım ne acı,allah güç derman versin.ne desem az gelir sizlere.mekanı,cennet olsun.boğazıma bişey tıkandı sanki,canım çok sabır diliyrm.çok üzüldüm,:çok üzgünüm: :çok üzgünüm: :çok üzgünüm:
    kelimeler havada kaldı,yazamıyorum.
    hakılısın,allahım sevenlerinden kimseyi ayırmasın.
     
  6. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  7. DUYGUCIKMAZI

    DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte yüzü Üye

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    9.475
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    148
    canım allah rahmet etsın...yattıgı yerı nur...gıdecegı yerı cennet etsın...cok guzel anlatmısın duygularını...ınan okurken huzunlendım...bende 9 ay once dayımı kaybettım oda bıze abı gıbıydı olumun nasıl bır sey oldugunu ve sabrında ne oldugunu bılırım....
    Allah aılene ve sana bol sabırlar versın...paylasımına tesekkurler...
     
  8. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  9. sunLight

    sunLight Aktif Üye Üye

    Katılım:
    25 Mart 2008
    Mesajlar:
    294
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    ölüm de doğum kadar gerçek, ama acı bir gerçek.
    çok üzüldüm, duygulandım ve kendimi senin yerine koyabildim arkadaşım.
    allah size sabır versin. abini topraklar incitmesin. mekanı cennet olsun, nurlarla dolsun inşallah.

    bu acı bir tokat gibi yüzüme çarptığında, 8 aylık evli, 7 aylık hamile ve 22 yaşındaydım.
    bebişime, kızıma pembe patikler, yelekler, pantolonlar işleyip, o pantolonlara elini geçirip, içinde torunu olduğunu hayal eden. soranlara;eylülümüz geliyor; diyen 45 yaşındaki anacığım, 5 dakikada, son bişey bile söyleyemeden, uçup gitti kollarımızdan.
    şimdi anneannesinin eylülü 13 yaşında. yağmuru 9 yaşında. ama hayal ettiği gibi sevemedi, öpemedi.
    kızlarıma mezar taşını anneanne olarak tanıtmanın acısını yaşadım hep. beraber mezarını yıkarız,çiçekler ekeriz, sularız, taşını okşar öperiz.
    çok zor bir 13 yıldı melek annem.
    bayramların en sevdiğim yanı, 3_4 ayrı mezardaki sevdiklerimi ziyaret etmek.
    eminim onlar daha mutlu oluyorlardır yanlarına gittiğimiz için.
    gidilmesi lazım zaten. gerçek orda çünkü.
    mutahhara,nın dediği gibi;
    sadece yaşayanların bayramı değil bayramlar.
     
  10. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  11. mutahhara

    mutahhara Everything is Fate Üye

    Katılım:
    8 Kasım 2007
    Mesajlar:
    3.236
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    canimmm ya..Rabbim annecigine gani gani rahmet eylesin,kabrini geniş,cennet bahcesi eylesin inşaAllah..

    ölü olan biziz zaten..o yuzden eminim ki anneciginde torunlarini bilyor,görüyor ve cok seviyor..

    seni takdir ettim gercekten..cocuklarini mezarliga götürmen cok dogru bir davraniş..evet cok cok cok aci..ama maalesef insanlarimiz cocuklarini birak,kendileri gitmiyor mezarlara..canlidan degil,ölüden korkuyorlar..yalan dünyadan degil gercek dünyadan korkarak yetişiyor yeni nesiller..oysa senin çocuklarin gerçekleri bilerek büyüyor..

    mezarliga gitmek beni cok rahatliyor nedense..sadece abimin mezarina degil herhangi bir mezar gördügümde de rahatliyorum..dünyanin tüm dertleri basinda bile olsa tas catlasa bu mezar tasina kadar sürer diyip rahatliyor insan..dertlerini kücük görüyorsun bir süre sonra..

    tekrar basin sagolsun..annenin ruhu şad olsun inşaAllah..
     
  12. 1 Aralık 2008
    Konu Sahibi : mutahhara
  13. sunLight

    sunLight Aktif Üye Üye

    Katılım:
    25 Mart 2008
    Mesajlar:
    294
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    canım benim, duaların içime bir ferahlık verdi ki anlatamam.
    aynı duaları bende abiciğine gönderiyorum. allahım onlara rahmet eylesin.
    kızlarımı mezarlığa götürürüm. herkesin de çocukları büyüklerinin mezarına götürmeleri lazım.bu inkar edilemez bir gerçek çünkü.
    biri 13 diğeri 9 yaşında, korkmazlar. aksine dua ederler, taşları okurlar, benimle üzüntümü paylaşırlar.anne- baba olarak mezar ziyareti alışkanlığını kazandırmazsak, ileride allah gecinden versin, bizlerin mezarları da evlatlarımız tarafından ziyaret edilmeyecektir.
    mezarlıkların korkulacak yerler olmadığını öğretmeliyiz gelecek nesillere.

    seninki gibi güzel, merhametli,vefalı bir kalp nasip etsin herkese allahım.