Sarılıpta ANNEM diyememek canımı yakıyor

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Glikoz tarafından 4 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

    4 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  1. Glikoz

    Glikoz DİNE Pro Üye

    Katılım:
    24 Eylül 2008
    Mesajlar:
    603
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    aslında 5 çocuklu bi ailenin 3 çocuguyum ama evlatlık olarak halamlara verilmişim hiç bir zaman ilgisiz ve sevgiziz oldugumu söyleyemem annem ve babam beni herşeyden daha çok sevdiler ve bu sevgiyle büyüttüler 15 yaşımdaydım herşeyi ögrendigimde dünyam başıma yıkıldı sanki herşeye olan inancımı yitirdim ve bambaşka biri oldum herşey kafamda karma karışıktı
    kim kimdi ? ben kimdim ? herşey bir soruydu kafamda içime gömüldüm sadece o ilk anki şokla agladım avazım çıktıgı kadar YALANNNNNN diye bildim okadar istedim ki yalan oldugunu söylemelerini ama maalesef doğruydu
    çok canım yandı çok üzüldüm ama hep içime attım hiç birine canını yakacak bir şey sormadım söylemedim
    ve en kötüsü Annemle bir kez olsun bile oturup konuşamadım neden niçin sorularını soramadım ve hala ona ANNE diyemedim bunu çok istiyorum ama söyleyemiyorum çünki boğazıma bişey düğümleniyor sanki bu konuda kimsdeyle fazla konuşamam çinki daha iki kelime etmeden muslukları açmış olurum konu benim hıçkırıklerımla kapanır şu an yazarken bile inannın boğazım yanıyor
    çok isterdim ona anne demeyi sarılmayı benden küçük olan kardeşim gibi ona şımarmayı ama yapamıyorum hep bişey durduruyor
    hep bi yanım eksik beni büyüten annemlede aramızda sorunlar var aslında nedeni yok ama hiç anlaşamıyorz ayrılamıyorum da heen at katımda oturuyor her gün görüşüyoruz qama o eski sıcaklık yok olmuyor olamıyor nedeni belkide benim bilmiyorum etrafıma şeffaf ama yıkılmaz bi duvar ördüm sanki hep mesafeli ve gardını almış şekilde bekliyorum ama o duvarın arkasında aslında kırılgan savunmasız küçücük bi kız çocugu saçlarıonın okşanmasını bekliyor
     
  2. 4 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  3. irna

    irna Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.862
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    haklısın.şimdi diyceksinki bir benmi fazla geldim verdiniz.ama tam acıklama yapmamışsın.halanların çocuklarımı olmamışda seni vermişler.öyleyse hiç üzülme be bitanem.sen 15 yaşına kadar onları anne baba bilmiş ve gerekli sevgiyi göstermişler sana.şimdi gercek anneni tanıdın diye seni gercekten seven ve koruyan kişilere sırtını dönemessin.sanırım gerceği öğrendikten sonra soğukluk başlamış.
    gercek anneni ne diye hitap ediyor ve yakınlık dercen nasıldı şimdiye kadar.yani neyindi ilk defa görmedin heralde.çok zorda olsa eskisi gibi devam etmende fayda var.ve asıl annenide tanımana izin ver.tanıdıkca sever yakınlaşırsın,
    kendine işkence etme,zaman bırakmalısın herşeyi. allah kolaylık versin tatlım.:Saruboceq:
     
  4. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  5. Glikoz

    Glikoz DİNE Pro Üye

    Katılım:
    24 Eylül 2008
    Mesajlar:
    603
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    ben daha bebekken verilmişim çocukları olmadıgı için vermişler maddi yönden bi sıkıntı yaşamıyorlar ve her iki tarafta eşit yani ben dört yaşıma kadar Almanyada kalmışlar sonra ailemin kardeşlerimin yanına taşınmışlar bizler aynı mahallede aynı bahçe içerisinde büyüdük ama benden küçüklerde bilmiyormuş benle birlikte öğrenmişler
    öz anne babamı dayı -yenge olarak bildim ve öyle hitab ediyorum halada . beni büyüten insanları kırmam üzmek istemem babamı(büyüten ) iki sene önce kaybettim annemse(büyüten ) hala hayatta babam vefat edince onu yanlız bırakmamak için üst katına taşındım eşimde uzun yol şoförü yalnız kalıyordum çocuklarla şimdi birlikteyiz
    Soğukluk oldumu evet oldu öğrendigim dönemler çok çok acı çektim canım çok yandı içime kapandım ama üzerinden 14sene geçti acılar hafifiledi ama bazı an geliyorki sanki dünmüş gibi oluyor hiç bir zaman iki tarafıda üzecek kıracak bir laf etmedim asla yargılamadım en azından yüksek sesle bunu dile getirmedim incinmesinler diye konuşulmadan kapandı
    isyanlarım olmadımı oldu neden ben ? sorularını sormadımmı kendime sordum ama kendime cevabı bende bilmiyordum Annemle oturup konuşma imkanımız olmadı çünki ikimizide çok acıtan bir konu kendisinden değil ama başka birinden onun azından dinledim hakta verdim Kendiside çok küçükmüş zaten 24 yaşındaymış ben dünyaya geldigimde halamlar isteyince babam , dedem , babannem olur diyince ses çıkartamamış benle birlikte üç çocuk güvenip gidebilecegi kimsesi yada , bir meslegi yokmuşki hayır diyebilsin ona hiç kızmıyorum
    ama ilk bebeğimi kucagıma almadan daha doğum masasındayken çok kötü olmuştum nasıl dayandı diye çok düşündüm bi yanım kızıyor bi yanım acıyordu.bunları paylaşamamak acıtıyor canımı hala eskisi gibi mesafeli yakın bi akraba gibi ama anne çok acıtıcı
     
  6. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  7. EU2

    EU2 Guest

    canım şuan ne desek anlamsız duygularını yaşamayan bilemez ama halanın bu istediği

    bunun kabul olması aklım almıyor üzgünüm ama mantığını çözemedim bi anneyi evladından

    ayırmak onun gözlerine baka baka evladının halasına anne demesi baban nasıl kabul eder?

    bilmiyorum belki hariçten gazel okumak kolay diyeceksin tamam sonuçta halan ama bilmiyorum ya..

    seni büyüten insanlara tabiki sırt çeviremezsin geçmişe dönemeyiz bunu böyle kabul ediceksin ve böyle güçlü olucaksın ama bunu öğrendiğin yaş dha küçük olsa

    belki dha kolay atlatırdın ama dediğim gibi geçmiş değişmez her neyse şuan yapacağın şey

    güçlü olmak bu olay karşısında ayakta olmak

    kendi ailene sahip çıkmak eşin sen çocukların sizde bi ailesiniz sakın kendini koyverme sakın onlarında sana ihtiyacı var...

    bundan binlerce beterini yaşayanları düşün sokağa atılanlar tamam acın hafiflemez belki ama bu saatten sonra sen sadece önüne bakıcaksın...
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 5 Mayıs 2009
  8. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  9. Sileli

    Sileli Hadi Hayırlısı...... Üye

    Katılım:
    27 Mart 2009
    Mesajlar:
    853
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Sanırım gerceği öğrendıkten sonra duygularınızda değişiklikler oldu.ama tabı 15 sene büyüten besleyen kişiyede nankörlük yapılmaz,öz annenlede ömür boyu sürecek gönülden bi bağın var senın,onuda ınkar edemezsın.Artık sende anne olmuşsun,daha ıyı kavrarsın durumları.Sıkma canını üzülmeyı haketmeyen en önemlis kişi hala yanı besleyen annen bence.:teselli:
     
  10. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  11. Zehir

    Zehir her seçiş bir vazgeçiştir Üye

    Katılım:
    6 Ocak 2009
    Mesajlar:
    1.865
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    Neden böylesine yakininizdayken ona sarilip öpüp koklamak varken uzak duruyorsunuz

    Allah korusun mezara girince topragini sevip öpüp koklarsiniz ozaman

    kim bilir anneniz nasil yüregi yanik verdi sizi

    kendi annemden biliyorum abimi evlatlik vermisler teyzemle amcama cocuklari olmadigi icin

    daha hala roman gibi anlatilir annemin drami

    abimi ondan kopartip almanyaya götürdükleri anlar

    olanla ölmüse care yok elinizdekilerin kiymetini bilin
     
  12. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  13. dilarem

    dilarem erdim,serdim :) Pro Üye

    Katılım:
    4 Ocak 2008
    Mesajlar:
    3.038
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    Hiç anlamam bu akrabalarına evlatlık verilme olayını:1no2:
    Nasıl yaaaa,ne zor bir seçim bu.bir de göz göre göre iç içe yaşamak :kızgın:
    Ben olsam kızar köpürür iki tarafa da kök söktürürdüm hayatımı kökünden başka yöne kaydırdıkları için...
    Sana helal olsun,demek ki yine de saygılı yetiştirmişler halanın hakkını yememek lazım bu konuda.
    Sen de içinde kalan yüzleşme ve konuşma faslını bir an önce gerçekleştir,içine ata ata hasta olursun sonra.
    Sana bundan sonraki hayatında hep mutlu olmak düşer...Yüreğini soğut ve sonrasında geçmişi unutup geleceğine odaklan,seni sevenlerinle güzel günler yaşa inşallahhh:Saruboceq:
     
  14. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  15. Sarissa

    Sarissa uyudun uyanmadın olacak.. Üye

    Katılım:
    19 Mart 2009
    Mesajlar:
    9.786
    Beğenildi:
    35
    Ödül Puanları:
    148
    off yaa insan niye öz göre göre canını başkasına verir ki...
    bu kadar fedakarlık yapılır mı yaa?
    gözünün önünde evladının başkasına anne baba dediğini duymak ne kadar zordur.
    nasıl dayanmış buna gerçek aileniz.
    yurtlarda sevgiye o kadar ihtiyacı olan çocuk var ki.
    onu alsınlar neden annesi babası olanı alıyorlar.
    seveceksen yine sev illa elinle mi büyütmen gerekiyor.
    insanlar kendi bencillikleri uğruna ne canlar yakıyorlar.
    şimdi evladından ayrı kalmış anne babanın,
    gerçek ana babasından uzak kalmış çocuğun hakkını kim ödeyecek?
    içim acıyor böyle şeyler duyunca.
    büyüklerin yaptıkları hataların bedelini hep çocuklar ödüyorlar.

    her şeye rağmen affetmek en büyük erdemdir.
    bence ilk adımı senden bekliyordur.
    sen yakın davranırsan anne yüreği sana ansıl uzak kalacak ki?
     
  16. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  17. strawberry35

    strawberry35 тнє נσкє& Pro Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    938
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Canım empati yapıp,hissettiklerini anlamaya çalıştım ama,karar verdimki böyle birşeyi yaşamadan anlamak imkansız :1no2:
    Çok zor bir durum,
    Gerçekten üzülerek okudum,acını anlamaya,paylaşmaya çalışarak
    Üzme kendini diycem ama oda imkansız
    Dilerim bundan sonra tüm mutluluk kapıların açık olur
    Bir daha seni hiç bir şey üzmez
    Öpüyorum canım seniŞeniz
     
  18. 5 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : Glikoz
  19. txixrtxixl kelebek

    txixrtxixl kelebek Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    29 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    1.175
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    0
    canım çok zor boyle hıkayelerı kulaktan duyardık malesef sen yaayanlardanmıssın
    öz anne -kız arasında neler olur neler benım annemle yasadıklarımı anlatsam oooooooo
    kı halan senı buyutmus annen gıbı olmus onunla sorun yasamanız gayet normal
    zor ama yapacak bırsey yok
    kafanda daha çok dusunup kendını yıpratma derım olan olmus
    bıtanem elınden gelen var mı yok
    bence affet annenle kaybettıgun gunerın acısını cıkart bılıyorum affedemezsın ıçınyanyor nefret edıyorsun kızgınsn ama affetmek buyukluktur
    gercek annenı karsına al oturt konus sana gecmıs yılların hesabını vermek zorundalar
    afedersen sen buyukluk yapmıs olursn
    onlara kzıgın olmakta haklısın