Sen yokken hayatımda ben de yoktum!

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve devammm tarafından 19 Mayıs 2007 başlatılmıştır.

    19 Mayıs 2007
    Konu Sahibi : devammm
  1. devammm

    devammm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    58
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    76
    Seni Bulmak İstiyorum Artık

    Sen’ yokken hayatımda ‘ben’de yoktum.
    Bedenimde ruh vardı ama o ruhta sen yoktun.Bedenim vardı ama o ruhta sen ruhu henüz oluşmamış ve ‘ben’ olgunluğuna erememişti..

    Sen yokken hayatımda bende yoktum.
    Kalbim sadece yaşamak için atıyordu. Var olduğu bedeni yaşatmak için atıyordu..Henüz sen diye atmıyor ve yaşamın heyecanına, hızına ‘ben’ diye ulaşamıyordu..

    ‘Sen’ yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum!
    Gözlerim henüz senin gözlerini görmeyip benim gözlerime mühürlenmemişti. Aşkın körlüğünde görmenin lezzetini hissetmemişti, bakışı esrarlı gözlerim..

    ‘Sen’ yokken hayatımda henüz bende yoktum.
    Gönül sarayımın sahibi ‘sen’ henüz çalmamıştın kapılarımı. Yada ben çalınması için senin gelmeni bekliyordum. Herkes kapımı çalıyordu.Ben: Kim o? diyordum. Herkes: Benim!. diyorlardı..Oysa ben senin gelmeni bekleyerek kapımı çalmanı istiyordum. Ben : Kim O?. diye sorduğumda sen: “Senim!.. diyecektin. Ben de : “İşte ben geldim!. diyerek kapıyı açacaktım sana.

    Sen yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum.
    Aşkın dilenciliğini yaparken seni istiyordum. Bir ALLAH’ın kulu açıp da kapıyı Onun Aşkı için Sendeki beni verememişti bana.

    Sen yokken hayatımda henüz bende yoktum.
    Henüz gökyüzünde bulutlar oluşmamış ve yağmur başlamamıştı. Senin semalarında bulunmayıp benim gökkuşağımda sarmamıştı etrafını..Tüm renkleriyle hayatın rengi, hayatın rengini yansıtamamıştı.

    Sen yokken hayatımda bende yoktum.
    Sensizliğin çölünde hep senin serabını görüyordum ve hep benim çaresizliğimin rüzgarı karışıyordu çölün rüzgarına.Yüreğim sens
    izliğin sıcağında üşürken, sana susuzluğumla kavruluyordu benliğim.

    Sen yokken hayatımda henüz bende yoktum.
    Senin ellerin benim ellerimin ellerini tutmayıp henüz aşkta bizim evliliğimizin ellerinden tutmamıştı..Senin ellerini tutmadan, benim ellerimde kimseye dokunmayacak tutmayacaktı.

    ‘Sen’ yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum.
    Sendeki beni bulmak için seni arıyorum..Ben sensizliğin içindeki seni bulmak istiyorum ve seni bulduktan sonra sendeki beni bulup ben olmak istiyorum..Yani SENDE BEN olmak istiyorum.

    SENDE BENİ BULAYIM YAR.
    Artık gelde senin bedeninde benim ruhum oluşsun..Ya da benim ruhumda senin bedenin olsun.

    Sen ve ben kelimeleri BİZ e dönüşsün.
    Yürek iklimimde sensizğin sonbaharı ve kışı bitsin.Ve senin doğuşunla yeniden canlansın tabiatımdaki ben.

    Gözlerim senin gözlerinin penceresine dalsın.

    Kalbim aşkın sonsuz mührünü sen diye vursun..

    Senin derin kuyularında ki Yusuf benim sarayımdaki Züleyha’sına kavuşsun.

    Senin aşkının fırtınalı denizi dinsin ve beni senin limanına götürsün.Beni bile bile attığın özlem denizinin içinden senin vuslatın kurtarsın.

    Sonsuz yolculuğun sonsuz yolcuları olalım..Noksanlığıyla , eksikliğiyle ayrı iki ruhun bir bedeninde varolalım..Yada bir bedende iki ruhun birleşmesiyle yok olalım!..