Seni seviyorum eylül bakışlım.

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve pessimist.kız tarafından 14 Haziran 2008 başlatılmıştır.

    14 Haziran 2008
    Konu Sahibi : pessimist.kız
  1. Bende olduğundan beri
    ne zaman aynaya baksam; kendimi bulamıyorum.
    Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
    Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
    Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
    Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
    ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.

    İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
    Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
    Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
    Aşk can çekişiyor gecelerimde.
    Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
    Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.

    Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
    Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
    yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
    Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
    Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.

    Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
    dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
    Hani utanmazlığın koynunda
    kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin ?

    Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
    güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
    kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
    Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
    dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
    Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
    sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
    Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
    Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
    İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
    titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı...

    Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
    ‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
    sırlarımı çöz öpüşlerinle. Ay gibi yum gözlerini geceye,
    yıldız gibi kay geç düşlerimden. Tadını bilmediğim,
    tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.

    Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
    Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
    Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.

    Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
    İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
    sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım...
    ‘SEN’ bendeysen, benimsen.. Neden gecelere isyanım?

    Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
    Uyan! Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
    Seni seviyorum eylül bakışlım.