Sensiz de Yaşanıyor

Konusu 'Aşk Acısı Çekenler' forumundadır ve busemavi tarafından 13 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

    13 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  1. busemavi

    busemavi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    24 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    402
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Sensiz de yaşanıyor işte! İlk zamanlar çok canım yanmıştı ama insan her şeye alışıyor. Yokluğu da öğreniyorsun, açlığı da, üşümeyi de, yanmayı da…

    Sensiz de yeniyor yemek işte! Gerçi ekmeğin köşesini hep sana ayırmak geçiyor içimden ama yapmıyorum. İnadına ben yiyorum. Olmayan hakkını kaybediyor!

    Sensiz de gülünüyor işte! Bazen öyle olaylar oluyor ki, elim telefona gidiyor. Anlatmak istiyorum çünkü sadece ikimiz anlarız, biliyorum fakat aramıyorum!

    Sensiz de uyunuyor işte! İlk zamanlar dönüp durduğum o yatağa, şimdi kafamı koyunca kapanıyor gözlerim. Hayatın yorgunluğu, günün stresi derken, vücut da bitiyor. Bir ara yastığa sarılıyordum sen diye! Şimdi uyanınca bakıyorum ki, elim kolum bomboş! Vakti gelince saracaktır başka bedeni, bekliyorum!

    Sensiz de içiliyor işte! Akşamüstü bir yorgunluk kahvesi yapıyorum kendime, üstü bol köpüklü. Geçiyorum camın kenarına, hava güzelse balkona; fonda Edith Piaff, bazen Sezen ya da Müzeyyen Abla, ses veriyorlar bana. Kahvenin tadı değişmiyor sen yoksun diye! Sadece artık fal kapatmıyorum..

    Sensiz de geziliyor işte! Kendimi o dört duvarın arasından çıkardım. Kimi akşam dostlarla duble yanı sohbete, ülke kurtarmaya; kimi zaman tek başıma tiyatroya gidiyorum. Yollarda senin adın yazan dükkan isimleri çarpıyor gözüme, o an içim bir sızlıyor ama o da geçiyor. Kendi kendime gülümsüyorum.

    Velhasıl, sensiz de bu ömür bir şekilde geçiyor. Zaman, kabuk bağlatıyor yaraları. Ölümün acısına katlanan insan, ayrılığınkine de dayanıyor. Uykusuz geceler de bitiyor, hiç dinmeyecek sandığım gözyaşlarım da!

    Her hayat kendi hikayesini yazıyor. Kimi renkli, kimi garip, kimi sıradan ama hepsi bir yerinde aşka çarpıyor. Sonra bitiyor umutlar, ayrılık dediğin kapıyı çalıyor. Vakit geçtikçe, bitmez sandığın her şey yavaş yavaş bitiyor. Sensiz de yaşanıyor yani; ancak aklımı kurcalayan soru şu: Ne gerek var?


    Alıntı: Candan Ünal
     
  2. 13 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  3. busemavi

    busemavi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    24 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    402
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Kızlar benim çok hoşuma gitti umarım sizlerde beğenirsiniz
     
  4. 13 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  5. rakun

    rakun Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Şubat 2009
    Mesajlar:
    82
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    dah önce okumuştum bunu... gerçekten çok güzel
     
  6. 15 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  7. fulya1982

    fulya1982 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    61
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    gerçekten çok güzel inanın gözlerim doldu! aynılarını yaşadım
     
  8. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  9. CindyreL

    CindyreL Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Haziran 2010
    Mesajlar:
    158
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    41
    çok güzel... yaşanıyor işte öyle yada böyle yaşanıyor..
     
  10. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  11. Feronia

    Feronia İyi ki varsın :) ÜZGÜN Pro Üye

    Katılım:
    16 Ekim 2007
    Mesajlar:
    6.817
    Beğenildi:
    47
    Ödül Puanları:
    78
    Evet yaşanıyor.
    Kimse kimseye tutsak kalmıyor.
    İnsan sürekli kendini yeniliyor sürekli duyguları hissettikleri tazeleniyor.
     
  12. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  13. CindyreL

    CindyreL Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Haziran 2010
    Mesajlar:
    158
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    41
  14. 30 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : busemavi
  15. ultravox

    ultravox cevapsız sorular Üye

    Katılım:
    28 Haziran 2010
    Mesajlar:
    534
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    41
    "Ne gerek var?"
    benim de aklıma bu ara hep bu soru takılıyor...ne gerek vardı senle zaman geçirmeye...ne gerek vardı huzurumu kaçırmaya...ne gerek vardı zamanımı boşa harcamaya...sorunlarıma sorun eklememe ne gerek vardı... çok çabuk unutulduğumu görmek içinmiydi ona verdiğim zamanlar...
    ama gerçekten onsuz da yaşanıyormuş...
    teşekkürler güzel paylaşım için...