Sensiz sevmeye kaldığı yerden devam etmeliyim

Konusu 'Aşk Mektupları' forumundadır ve citcicegim tarafından 29 Mayıs 2008 başlatılmıştır.

    29 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : citcicegim
  1. citcicegim

    citcicegim Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    25
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    Sensiz“ sevmeye kaldığı yerden devam etmeliyim......

    Yüreğimden tuza bandırılmış acılarımı elerken yine şehrimin soğuk kaldırımlarına
    bırakıyorum sensizliği. Sensizim ... Senden sonra tüm sokaklar tek adresim...
    Öznesizim ... Senden sonra tüm cinayetlerin tek failiyim... Davasını kaybetmiş sanık
    gibi boynu bükük cümlelerim... Sanki ayaklarından vuruldu geleceğim..
    (D)üşüyorum uluorta.. Soğuk kaldırım taşlarının arasına doluyor yol yordam
    bilmez harflerim.. Kan revan içinde mevcudiyetim.. Aşk tarafsızlığını yitirirken ben
    sensizliğin iktidarında sonumu hazırlıyorum.. Eyyubvari susuyorum en yalın
    halimle. İçi kalabalık “ susmalar biriktiriyorum yüreğimin ipsiz uçurumlarında.
    Susuyorum olmuyor, konuşuyorum olmuyorum.. Güpegündüz vuruluyorum sol
    yanımdan.. Eksiliyorum yüreğinden / siliniyorum cümlelerimden. Yitip gidiyorum
    sensizliğin paragraf başlarında. Bu aşkın mağlubu ilan edilsem de,
    nafile.. Eksiliyorum cümlelerinden.. Siliniyorum adreslerinden…

    Şimdi benden uzaklardasın.. Bensiz olman senin için hiçbir şey ifade etmiyor.
    Etmemeli zaten. Ama “ sensizlik “ bende o kadar büyük ki; hiçbir kalıba
    sığdıramadım senli mutlulukları..Yokluğun öyle büyük yara ki; hiçbir kelimeyle
    dolduramadım bıraktığın boşlukları. Şimdilerde seni “ sensiz “ yaşatabilme azmi
    ile doluyum. Bizzat senin sözlerinden alıntı yaparak “ direniyorum yalnızlığına.
    ” Kaybetme pahasına sensizliği giydiriyorum omuzlarıma..Ayrılığın zafer çığlıkları
    kaplasa da etrafımı, ben yenilgiyi kuşanıyorum üzerime..Biliyorum ki; sonunda
    yalnızlığa boyun eğsem de, bir cümlelik yerim olacaktır yüreğinin derinliklerinde..
    Gözlerim Filistin gibi ağlamaklı olsa da, yenilginin perde arkasındaki gizli
    zaferlerim İstanbul gibi boynu hep dik duracaktır tarihin tozlu sahifelerinde…
    Sensizlik yüreğime galebe gelse de, bu savaşta kazanan ben olacağım..
    Çünkü yüreğinin iç cebinde kefenini taşımayanların, tozlu meydanlarda zaferlerle
    anılmaya hakkı yoktur..Sebebim bensiz varlığın olmuşken örtün üzerimi..Kefenim
    yüreğinden kesilmişken kefenleyin yaralı bedenimi..

    Bu satırları yazarken perdelerime gece misafirliğe geldi..Duvarlar siyaha
    boyanırken ben hala varlığının aydınlığında birşeyler karalıyorum satırlara..
    Basit cümleler kurarken karanlığı hesap edemedim..Cümlelerimin üzeri karanlık
    olsa da sen gözlerinle aydınlat sözlerimi.. Gitmeliyim şimdi..Kaçak bir yüreğin
    yıkımını gözlerimde görmeden gitmeliyim..Sığınmadan gözyaşlarıma toplamalıyım
    benliğimi. Sensizliğin en çok kanadığı geceyi yüreğime gömüp sabah seni
    “ sensiz “ sevmeye kaldığı yerden devam etmeliyim…