Sessiz Gemi / Yusuf Deysem

Konusu 'Şiir' forumundadır ve NeRSee tarafından 31 Ekim 2007 başlatılmıştır.

    31 Ekim 2007
    Konu Sahibi : NeRSee
  1. NeRSee

    NeRSee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ekim 2006
    Mesajlar:
    33
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    sessiz bir gemiydi aramızdan usulca kalkan
    seni benden alıp bilinmezliklere götüren
    beklediğimiz, özlediğimiz geleceğimizdi
    benden uzaklara giden senin ardından
    her gün bir çoğalmışlık yaşıyordu ömrüm
    her gün ayrı bir anlam taşıyordu gönlüm sessiz uykular haline
    o ayrılık gününün biliyordum bizim sadece bedenlerimizi ayırdığını
    öyle zannediyordum
    senin hala bana ait olduğunu
    benim hala sende kaldığımı sanıyordum
    aradan tam 1073 gün geçti
    her gününde biraz daha canımı acıtan
    her gecesinde biraz daha bedenden beni alan
    1073 gün geçti ardından
    bir dirlik, bir birlik kopardı sessiz sahilden
    ölü bir deniz gibi rutin hayatımdan
    sen geçtin bir meltem edasında

    her gün ufuk çizgisinde ağlayan gözlerim
    kavuşmayı bekleyen imalarla bakan gözlerin geçti benden
    1073 gün geçti ömrümden
    1073 asır gibi
    1073 ömür gibi
    her gün yok oluş
    her gün ayrı bir çöküş
    anlamlı anlamsız kopuşlarım vardı
    hiç bitmeyen bir yolculuğa girer gibi
    duvarlara çizik atarak özgürlüğü bekleyen mahkumlar gibi
    şafak sayan asker gibi
    doğum bekleyen anne gibi
    umutla bekledim seni
    hasretle bekledim seni
    gelmedin..
    ardına hüznü takmış evlilik haberin geldi
    irkildim
    incindim
    olmayacak dediğim yaşanmayacak zannettiğim olmuştu
    sen gitmiştin..
    alıp hayatımı, umutlarımı, yarınlarımı
    sen gitmiştin..

    oysa..
    benim olacaktın
    benim olmalıydın
    nesnelerin anlamsız dünyasında
    varlığı böylesine anlamlı kılan sendin
    sen bende gülmeliydin
    sen bende ölmeliydin
    bitiverdi aniden bütün hayallerim
    hani o son mesaj saat sabaha karşı 02.50
    ”ben evlendim” dediğinde ömrümden geleceğim silindi
    canlı cansız varlıklar silindi gözlerimden
    sensiz yaşadığım 1073 asır geçti bedenden
    geleceğe dair umutlarım
    her birinde varolduğun hayallerim
    gençliğim, olgunluğum
    dinçliğim, çöküşlülüğüm
    seninle birlikte gitti
    Nuh’un gemisi edasında kalkan yelkenliyle
    ardında helak olacak ben kaldım
    ardında helak olacak gençliğim kaldı
    sen gittin
    ben sende bütün aşklara isyan ettim
    sen gittin ben vuslata kilit vurdum
    aşkın bin bir yoluna
    çaresizliğin bütün çıkmazlarına bir kilit vurdum

    hiç kimseden almadım ödünç gün ve gece
    hiç kimseden almadım ödünç yaşantı
    ödünç umudum olmadı benim hiç
    sen gittin ardından bin ömür tükettim

    böyle olmamalıydı sonumuz
    kabullenemedim bir türlü gidişini
    zor olansa bu sefer sahiden gidiyor olmandı..
    ben seni beklerken
    sen sessiz yelkenliye çoktan binmiştin
    ben seni beklerken
    sen kendince mutluluğa çoktan imzayı atmıştın
    ve şimdi sen gidiyorsun sessiz bir mavi koyuluğuna
    bana düşen ise ardından şerefle el sallamak..
    hoşça kal sevdiğim
    hoşça kal
    ...

    Yusuf Deysem
    [​IMG]
    Kara kiz
    Öyle bir ateşe düşmelisin ki
    Her yanış da KAR diyesin kara kız
    Düşerek bilmez hiç kıymetini
    Her dakika YAR diyesin kara kız
    * * * * *

    Düşesin sen zalimlerin eline
    Koparsınlar etini lime lime
    Acıyacak bulunmasın hâline
    Şu yaramı SAR diyesin kara kız
    * * * * *

    Allah sana tükenmeyen dert versin
    Ateşinden yüreciğin erisin
    Öğündüğün güzelliğin silinsin
    Çok pişmanım SOR diyesin kara kız
    * * * * *

    Naz mı beni yakmaktaki nedenin
    Yansın ateşlerde o beyaz tenin
    Yataklardan kalkamasın bedenin
    Dert çekmesi ZOR diyesin kara kız

    bir kıta da karayelden

    düştüğün yatakta ölümü ara,
    tabip bulunmaya yaranı sara,
    diri diri giresin sen mezara,
    Yalan dünya DAR diyesin karakız
    ..
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 18 Haziran 2008