Seval Kemertaş Siirleri

Konusu 'Şiir' forumundadır ve EU1 tarafından 16 Mart 2007 başlatılmıştır.

    16 Mart 2007
    Konu Sahibi : EU1
  1. EU1

    EU1 Guest


    [​IMG]

    Ağır Roman kalemim içimi içti bu gece
    yüreğimde ağlıyor çilekeş hüzün hüzzam
    bir ezgiyle toprağa düştükçe sesimkasıp kavuruyor
    aşkın dudaklarımıiçimde büyüyen bir çıban gibi,kanar gibi...kanatır gibi...
    azar azar tükeniyorum yokluğunun yokuşlarında...
    ahhh..seni sevmek yok mu seni sevmek....
    her gece yüreğime bir yara daha demek
    çarptıkça hayallerim taş duvarlara,acı taşıyor
    kentin yağmalanmış sokaklarınasen bir gözyaşı olup düşüyorsun yanağıma
    ben hüzün içiyorum...hicran biçiyorum...
    hasreti vuslata dönüştüren satırlarda...
    tükenmiş zamanların zemherisinde kayıbım şimdi
    her adımda kentin ayaz nefesi işliyor içime
    susamış bir yangını söndürüp kalbimdesonsuz mavi bir cam kırılıyor içimde
    tenimin her zerresinde sorgulanırken sevdanparça parça dökülüyor ömrüm
    yılların çarmıhından şimdi denizler yaralıkanaması durmuyor
    dalgalarınkaranlık sularda yeşeren yalnızlıkfirari ediyor beni
    katran karası gecenin koynunaal beni gamlı gecebir ihanetten düşüyorum
    bağrınagidiyor şimdi sevdam ellerinde aşk kırıntılarıgidiyor
    öyle suskun...öyle eksik...öyle yaralı bitiyor sevdam,bitiyor çilekeş bir ömrün ağır romanı...
    Seval Kemertaş
     
  2. 16 Mart 2007
    Konu Sahibi : EU1
  3. EU1

    EU1 Guest

    [​IMG]



    Bu Yüzden

    kim bilir
    kaçıncı yılındayım yokluğunun
    kim bilir
    kaç yalancı göze sordum sevdayı
    yoruldum med cezirlerine yakalanmaktan
    yüreğimde çalan o napoliten şarkı
    alıp alıp götürdü dipsiz karanlıklara
    bu yüzden vazgeçtim
    vefasız gözlerde mutluluk aramaktan
    sırf bu yüzden
    vazgeçtim senden...veda ettim tüm aşklara

    Seval Kemertaş