Sevginin Batakligi

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve xsxulem tarafından 4 Mart 2007 başlatılmıştır.

    4 Mart 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi
    İlk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeyim
    Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor
    Ve korkularla yine sana doğru koşuyorum
    Hep aynı soru düşüncemde ya seversem ?
    O zaman neler olabileceği korkutuyor beni
    İlk defa yenileceğimi anlıyorum
    Karşımda kendinden emin gözlerin, dudakların,ellerin bunu söylüyor bana
    Seni tanımadan geçen bütün yıllara lanet ediyor
    Önceleri hiç bilmediğim adını şimdi binlerce kez tekrarlıyor dudaklarım
    Gün oluyor bir tablo seyredercesine mutlu heyecanlarla duruyorum karşında
    Gün oluyor bir eski yunan heykelinin ölümsüz güzelliği ile büyülüyorsun beni
    Gözlerim gözlerine takılınca güçsüzlüğüm aklıma geliyor,
    Beni sevmediğin sevemeyeceğin aklıma geliyor
    O zamanlar öylesine yıkılıyorum ki bilemezsin !!!
    İnsan nasıl gökyüzüne baktığı zaman bu sonsuz evren içinde küçük ve çaresiz bir yaratık olduğunu anlarsa güzelliğinde bana aynı şeyleri düşündürüyor,
    Gün oluyor mavilerde, gün oluyor kırmızılarda, gün oluyor karalarda yaşıyorum seninle
    Dudaklarında çıkan her kelime suya bir taş atarcasına büyüyor içimde
    Nereye gitsem kulaklarımda o yarı karanlık çocuksu sesin sonra kendine has kokun
    O kokuların en kahredicisi en çıldırtıcısı
    Ve gözlerin; esmer bir akşam üstünün serin hüznünü getiren gözlerin
    Görebildiğim duyabildiğim her şeyi sevmeyi söylüyor
    Uzaklaştıkça yakınlaşıyorum sana işin en kötüsü yaklaştıkça da
    uzaklaşmaktan korkuyorum
    Belki hiçbir zaman seni sevdiğimi söyleyemeyeceğim
    Ne sana nede senden başkasına
    Düşünki çoğu zaman kendime bile söyleyemiyorum
    Sanki söylediğim anda bu emsalsiz büyü bozuluverecekmiş gibi geliyor
    Bu insanın kendini aldatması ne güçtür bilir misin ?
    Bu sevmek korkusunun aslında çok sevmek olduğunu biliyor fakat anlatamıyorum
    Galiba asıl korkumuz sevmek değil !!!!!
    Onun arkasında gizlediğimiz sevilmemek korkusu
    Küçük küçük aldatmalarla kendimizi avutmaya çalışıyor
    Düştüğümüz çıkmazdan bir teselli arıyoruz
    Kim bilir karşılıklı bir oyun arıyoruz seninle,
    Belki de aynı korkular içindeyiz birbirimizden haberimiz yok
    Sevmek,seni alabildiğine sevmek
    Hiç bir şeyi umursamadan bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmek
    Tutmak ellerinde o derinlere inmek
    Gitmek oralara o yerlere orada hep seni aramak
    Seni yaşamak ve olduğun yerde bile seninle sensiz olmamak
    Sonrada sensiz edemediğimi edemeyeceğimi söylemek sana
    Susmak korkudan ölünceye kadar

    Şimdi sevginin bataklığındayım
    Ve korktukça her an biraz daha saplanıyorum bu bataklığa
    Bakışların biraz daha derine çekiyor beni...
     
  2. 4 Mart 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. EU1

    EU1 Guest

    Keske duygular hep karsilikli olsa.Keske hayallerimiz hep var olsa.Ellerine saglik sulem...