Sevmek..

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve busra_tuna tarafından 24 Mayıs 2007 başlatılmıştır.

    24 Mayıs 2007
    Konu Sahibi : busra_tuna
  1. busra_tuna

    busra_tuna Guest

    Biliyorsun gayem sana zarar vermek, seni incitmek, kırıp dökmek degildi. Yıllar yılı acı çekmistin istemedigin bir ortamdaydın ve sana ters düstügü halde yanlıs seyler yapmıstın. Acına, yasam mücadelene ortak olup yüregimi yüregine, ömrümü ömrüne katıp seni mutlu edicektim.


    Ben senden sadece sana verdigim sevgiyi kabul edip bu sevgiyi yasamanı istemistim. Yüregim tahtıda tacıda sana vermisti. Yalnızca seni istiyordu. Yüregimde kalıp saltanat sürmek varken beni sıradan bir seymisim gibi elinin tersiyle ittin. Çok sevilmek bu kadar kötümüydü. Gerçekten böyle agırmıydı ki.

    Sevgiye hasretim dedigini düşünüyorum da kocaman bir igrenç oyun oynamısın. Hayatıma bilmedigim yeni anlamlar getirmissin. Gözüm kapalı hayatımı ortaya koydugum bir kumar oynamıstım. Ya seni kazanacaktım yada kendimden vazgeçecektim. Hem seni kaybettim, hem de kendimden vazgeçtim. Varmıydı böyle kimsesiz darmadagın olmak, biçare kalmak varmıydı? Keºke beni böyle ödüllendirecegine, hiç ödül vermeseydin. Onca yüregi senin yüregine feda ettigim halde yüregim kocaman sevdamı alabilecek kadar büyümedi.

    Bende sana büyük bir sevgiyi vermekte diretiyordum. Bu kadar direttigim için beni bagışla!... Sevmek ölümüne cesaret, buzdan degil atesten yürek ister. Adı üzerinde sevdaydı bendeki, zordu sevdayı büyütmek kolay degildi elbet.

    Bütün güzellikleri bütün kainatı seni sevmesi için birine verseydin yinede bu kadar sevilemezdin. Hiç kimsenin yüregi benim ki kadar büyük ve deli olamaz.

    Beni kırgınlıklarla, çelişkilerle, cevabı sende olan bir sürü soruyla ve bitmek tükenmek bilmeyen "keskelerle" bıraktın. Bana onca acı verdin ama yüregim düsmanın olamıyor. Her gün alabildigine yanıyor. İstesem de istemesem de seni özlüyor, seni istiyor. Yüregimi koparıp atmak mümkün olsaydı hiç düşünmeden koparıp atardım.

    Sevdan beni divane etti, asileştirdi. Kendime sözüm geçmiyor artık. Basımı ellerimin arasına ne ilk nede son alısım. İlk acım degil ama en büyük acımsın. Bir limandayım ve senin bindigin gemi çoktan uzaklasıp gitti. Bunu kabullenemiyorum, zoruma gidiyor, canımı acıtıyor.

    Sen yüregimde bir hasret, en büyük ve hiç kapanmayacak bir yara olarak kalacaksın. Yarım kalmıslıgım ve unutulmazımsın. Yüregim seni sarayından kovmuyor. Tahtı da tacı da sensiz bırakmıyor.