Son Mektup

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve SHADOWGIRL tarafından 13 Ekim 2007 başlatılmıştır.

    13 Ekim 2007
    Konu Sahibi : SHADOWGIRL
  1. SHADOWGIRL

    SHADOWGIRL Popüler Üye Üye

    Katılım:
    6 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    957
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    108
    [​IMG]
    SEVDİĞİM; Bir ağacın dalında, kuruyup kalmış son yaprak gibiyim.

    Öylece duruyorum, sevdanın yükü damarlarımda.Beni sana getirecek bir

    rüzgarı bekler gibiyim.Kavuşma isteğim ruhumda şiddetli gelgitlere

    yol açıyor ve artık eski gücümün beni terkettiğini düşünüyorum.

    Daha önceleri olsa,düşüncelerim değişmese bu mektubu sana yazmazdım.

    Kaç mevsim geçti kimbilir yalnız başıma ?, ve ben kaç defa direndim ,

    poyrazlara, lodoslara? Şimdi düşünüyorum da değermiydi?

    Bir kurt gibi nasıl da için için kemirmiş ruhumu o büyük soru; Neden ?

    Allah biliyor ya, bunun olacağını önceden tahmin etmiştim.Yinede

    direndim, vazgeçiremedi beni çılgın yağmurlar.Evet sallandım

    sendeledim ama düşmeyi aklımdan bile geçirmedim ta ki , şu ana kadar.



    SEVDİĞİM; Sensiz soğuk gecelerim de ümit yorganlarına sarılarak ısındım.

    Dayanılması zor lanet anlarım da, gökyüzündeki yıldızlarla paylaştım hikayemizi

    şimdi tüm yıldızlar adını biliyorlar.

    Hazin bir hikayenin kahramanlarıyız kader.Artık kalemim de mürekkep,

    sayfalarımda boş yer ve bende derman kalmadı.Sanırım ki

    bu son mektubumdur.Artık yazmayacağım ; ne bir belge,ne bir anı,

    ne de gözyaşlarımından yazıları dağılılmış mektuplar kalsın geriye.

    Yüreğime yazacağım artık, sensizken sana olan özlemlerimi ve yokluğunun

    bana öğrettiklerini.Belki yıllar önce olsa bu kararı almam imkansızdı diye

    düşünüyorum.Giderken yarısı sende kalan yüreğimin tahammülü

    buraya kadar olmalı ki, bu kadarına müsade etti.Hayret iyi bile dayanmış.

    Yarımsa yüreği insanın,aldığı nefes, duyduğu haz,nefret,hatta küfürler bile

    yarım.Sahi neydi bizi ayıran? ve dahası nasıl böyle yaşayabilmişim?



    SEVDİĞİM; Ben şimdi kanat çırpmaktan dermanı kalmamış,

    bitkin bir serçe gibi çakılıyorum hüznün kurak kara topraklarına.Ateşböceği misali yanıp sönen yıldızlar da olmayacak artık hayatımda,

    dahası artık geceleri üşümeyeceğimde.

    Oyun bitti; bu yılgınlık vücudumun hatta ruhumun bile tüm hücrelerini

    ele geçirmiş. O deli boranlara direnen ben , şimdi hafif bir bahar meltemine

    boyun eğmeye hazır bir yaprak gibiyim, titriyorum.

    Zamansız açmış , yalancı güneşe aldanmış,ilk ayazda kış

    soğuğuyla yanmış bir çiçeğin durumunu bilirsin.Son durumum böyle hazin ,

    böyle kötü. Belki tekrar açarım kim bilir.Güneş,i tekrar hissederim belki ruhumda.

    Kuvvetle muhtemeldir ki aynı hatalar ,aynı yanmalar beni bulur.

    Ama o zaman tekrar direnecek değilim ki,tecrübelerim bana herşeyin

    olacağına vardığını çok net öğretti.İki kere iki nin dört ettiği gibi sabittir bu.

    Değişmeyense mevsimler olur heralde,gerisi zaten kalıplaşmış bildik sahneler.



    ELVEDA SEVDİĞİM; Elveda tuttuğum dalım,sırdaşım yıldızlar.

    Az sonra doğarken bana ilk defa birşey ifade etmeyecek güneş elveda.

    Yüreğimin diğer yarısınıda yolluyorum sana.Sen yoksan bende

    daha fazla kalmasının bir hükmü yok.İster al diğer yarısına kavuştur, istersen kaldır çöpe at.

    Hiç şüphen olmasın ki tekrar doğsam yaşama ; yine seni severdim SEVDİĞİM ELVEDA......



    İlker PAMUKÇU..Denemeler 2006..