sona geldik ama kurtulamıyorum....

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve tiwiks tarafından 11 Mayıs 2010 başlatılmıştır.

    11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  1. tiwiks

    tiwiks iki melek bir prens Üye

    Katılım:
    23 Ekim 2008
    Mesajlar:
    427
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    herkese merhaba....
    ben bazı formlara yorum yapıyorum bir kere konu da açmıştım arkadaşlar....
    ama artık yaşadıklarım okadar ağır geliyor ki ben sadece yazmak istedim....
    çünkü ortada aşılamayacak çok sorunum yani sorunumuz var.....
    6.5 yıllık evliyim 14 aylık bir oğlum var....doğumdan 5 gün önce başlayan kaynanayla ve eşimle yaşadığım bir olay bizi ne hallere getirdi....
    kaynanamın eşime beni çekiştirmesiyle başladı herşey....ben bunu tansiyonum tavan yapmış bir şekilde hastaneden geldiğim vakit duydum....mart ayında gözyaşlarıma boğularak kaynana denilen o kadına utanmıyormusun dememle eşim beni baş düşmanı yaptı...
    ve ben doğuma eşimle küs ve berbat birşekilde gittim....ve sonrası geldi...
    yapılan bu büyük haksızlık yaşadığım bu travma beni depresyona kadar getirdi inanın tedavi görüyorum yeniden......ne anne olduğumu anladım ne aile olduğumuzu olaylar büyüdü....
    ramazan bayramından bu yana eşimin ailesinin fertlerinin kafalarına göre habersizce yaptığı ziyaretler ve uzun kalışlarını geçtim bana hükmetmeye çalışmaları emretmeleri evimin ağası rollerine girmeleri ve eşimin de onları el üstünde tutup şımartmaları beni hiçe sayıp ezmesi onların hakaretleri beni heryerde rezil etmeleri hepsinden soğumama sebep oldu....
    en sonda kaynanamın 2 aylık kalışında bebeğime anne sütü vermemi çeşitli bahanelerle kestirmeye eşi ve eşimi alet etmesiyle günlerce bebeğim ve benim ağlamama neden olan bu insancıklara içimde ne varsa döktüm ve daha fazla dayanamadım intihara teşebbüs ettim ama ben ölmedim....pişman oldum bebeğim için ayağa kalktım psikolojik tedavime onların yüzünden girdiğim bu durumdan ve onların yüzünden bıraktığım tedavime devam ediyorum şimdi....ve bütün bu yaşananlara istinaden boşanma davası açtık...dava sonrası sorunlar bitmedi psikolojik şiddetin yanına fiziksel şiddet eklendi karakollara kadar düştük yani okadar henüz işe başlamadım ve aynı evde kaldık ve ben ailemin yanına gitmeme rağmen ailemin bana attığı kazık yüzünden ortada kaldım ve eşim olacak adam ve ailemin elinde oyuncak oldum....bir oraya bir oraya gönderiliyorum....beni mahvettiler...kime inananacağıma kime güveneceğimi şaşırdım...bütün bunlara rağmen ben ailemi arıyor hala eşim olacak adama hizmet ediyorum....bir dava oldu avukatlar girdi artık devreye iş uzayacak çünkü çocuğumun velayetinde anlaşamıyoruz....bu adam bana vesayet davası açtırdı...düşünsenize depresyona sokan kendileri ve çocuğumu almak için akli dengesi yerinde değil diye dava açan yine bunlar....mahkeme geçici velayeti bana verdi...mahkemede bile çemkirdi bana hakim halime konuşmama durumuma bakarak geçici velayeti bana verdi....ağustosta vesayet davam haziran 18 de ikinci boşanma davam var....ayrıca bir de darp davasına katılacağım...bu adam başımı yaktı beni...elimde avucumda kalan birşey olmdığı için evden ayrılacağını söyleyerek eve geldim ama şimdi de gitmiyor...üstüne hem hakaret yiyorum hem de hizmet ediyorum....iş yapmasam olmuyor çocuğum var yemeği temizliği var...şimdi arkadaşlar ben bakıcı buldum çocuğuma kısmet olursa bu ay işe başlayacağım ve evimi ayıracağım ama nasıl olacak aile yok destek yok avukat parası bakıcı parası derken ben bu işten nasıl yol bulacağım kendime...vereceği 350 tl nafaka onu da vermiyor zaten aynı evdeyiz diye burnumun ucuna koyuyor mutfak masrafını en ufacık birşeyin hesabını yapıyor....ama kardeşine ihtiyacı olmadığı halde gitmiş 550 tlye fotoğraf makinesi almış bir de ben almadım diyor....ben bıktım arkadaşlar yaşadığım herşeye rağmen yinede çocuğuma bakıyorum depresyonuma rağmen normal bir durumdayım gibi herşeyimi yapıyorum ama bu adama katlanamıyorum nefret ediyorum bazen....çocuğumuz ayda iki kez görme şansı var ama ben onları ayıramıyorum oğlum çok düşkün babası da ona ne yapacağım bilmiyorum oğlumuza çok haksızlık ettik...
    Uzun oldu lütfen kızmayın bana bu duygularımın taştığı bir an.....belki içim rahatlar belki bana destek olursunuz diye yazdım bizi bu hale getirenlere ve eşime çok kırıldım asla ama asla affetmeyeceğim ....kırılmak değil bence ben bu insanlardan nefret ediyorum Allah affetsin hepsini.........
     
    Son düzenleme: 11 Mayıs 2010
  2. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  3. nem

    nem 20♥06♥2010 Üye

    Katılım:
    27 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    7.331
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    146
    cnm bnm öncelikle allah saglık versin gerisinin üstesinden gelirsin..çalışmaya başlıycakmıssın zatennn..senin yerinde olsam küçük bi eve çıkarım bi bakıcı tutarımmm tmm biraz para gider ama inan yemem içmem huzurum olsun diye alıp başımı giderim..elin ayagın tutuyor saglıgın yerinde kimseciklere muhtac deilsinnn...al çocugunu gitttt ...eşinden sana yar olamamış çocuguna baba zor olurrr...
     
  4. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  5. cmrm

    cmrm Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    5.615
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    yazınızı okurken çok üzüldüm insanın ailesi neden yanında olmaz hemde en zor zamanında.rabbim yardımcınız olsun bence en kısa zamanda evden ayrılın yoksa psikolojınız iyice bozulacak siz kendinize yaparsınız ozaman baksananıza kımse yanınızda olmuyo.bundan sonra te destekciniz bebeğiniz gerisini boş verin
     
  6. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  7. Tiryandafila

    Tiryandafila Çok ŞÜKÜR. Pro Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    5.323
    Beğenildi:
    581
    Ödül Puanları:
    188
    Geçmiş olsun.
    Belli ki hayırlısı olmuş, ayrılmanız.
    Şaşırıyorum bazen nasıl olur böyle diye, Allah yardımcınız olsun.
    Çalışmaya başlayınca herşey daha iyi olur inş. Çocuğunuz içinde öyle bir yuvada yaşamaktan daha iyi olmuş bu sonuç.
    Bundan sonra Rabbim yüzünüzü güldürsün inş.
     
  8. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  9. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Allah yardimcin olsun, cok zor bir sürecten geciyorsun simdi, kendine iyi bakmak moralini elinden geldigince yüksek tutman gerek, evet cok zor bu sartlar altinda ama sen yanliz degilsin, sorumlulugnu tasidigin bir bebegin var, ve onun sana ihtiyaci var, sen iyi olursan ona güzel bakar güzel bir gelecek verebilirsin, sen iyi olmazsan oda senin gibi esinin ve ailesinin elinde oyuncak olur....Allah göstermesin...

    Bazen dibe vuruyor insan, basaramicagim diyor, ama inanki insanoglu cok daha fazlasina dayanabiliyormus.....

    Sana deger kiymet vermeyen adamdan bosanmakla en hayirli adimi attin zaten, geriside gelecek insallah.

    Yeterki sen kendine güven....Cocugun icin bunu yapmak zorundasin.

    Ailenin sana destek olmamasi cok üzücü gercektende, lakin kabullenmek gerek, olmasinlar ben kendimde bunun üstesinden gelirim diyeceksin....

    Isin hayirli ugurlu olsun....umarim hersey gönlünce olur
     
  10. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  11. uzumbugusu

    uzumbugusu Siyah İnci'm... Üye

    Katılım:
    6 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.635
    Beğenildi:
    229
    Ödül Puanları:
    153
    Bu da kendini erkek sanan ErkekCİK modellerinden işte..

    Allah sabır versin..
     
  12. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  13. BenNeriman

    BenNeriman Guest

    Allah yardımcınız olsun..okadr üzüldümki okurken hayatın en büyük sınavını yaşıyorsunuz..ama atlatıcaksınız merak etmeyin dua edin bende sizin için dua edicem..çocuğunuza sımsıkı sarılın ve onun için hayatı bırakmayın...
     
  14. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  15. asutaha

    asutaha Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    3.214
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    çok zor cidden nasıl olduysa olmuş ve malesef bu duruma gelmişsiniz ailenizin sizi en zor gününüzde yanınızda olmaması çok ayıp. onları sakın affetmeyin. eşinzlede evinizi biranönce ayırın madem bu seviyeye gelmişsiniz 1 sn bile aynı evde durmayın o adamla kümes kadarda olsa ufak ucuz bi yer bulup çıkın. veee en önemlisi kendinizi toparlamaya çalışın hayat devam ediyo oğlunuz için yaşamak zorundasınız
     
  16. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  17. edanaz

    edanaz Popüler Üye Üye

    Katılım:
    31 Mart 2007
    Mesajlar:
    2.930
    Beğenildi:
    25
    Ödül Puanları:
    148
    Çok geçmiş olsun arkadaşım. Şimdi güçlü olma zamanı.... Yalnız değilsin, bebeğin var, ikinizin muhteşem güzel bir hayatı olacak. Önce kötü günlerin bittiğine inanarak başla yeni hayatına. Zor olacak ama imkansız değil. Kenini bir an önce toparlaman lazım. Yanlış anlamazsan bişey sorabilir miyim?
     
  18. 11 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : tiwiks
  19. mavera04

    mavera04 Güneşin doğduğu yerdeyim:) Üye

    Katılım:
    26 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    3.773
    Beğenildi:
    310
    Ödül Puanları:
    153
    canım benim allah sana sabır versin gerçekten çok zor şeyler yaşamışsın okurken bi an kendimi senin yerine koydumda göz yaşlarıma hakim olamadım...
    bebeğin için güçlü olmaya çalış hayata yaşananlara ve o insancıklara rağmen güçlü olmaya çalış yüce rabbim yar ve yardımcın olsun....