Stanford'un Hikayesi....

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve roxett tarafından 26 Temmuz 2006 başlatılmıştır.

    26 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  1. roxett

    roxett Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.286
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    Kaba saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift, Boston treninden
    inip utangaç bir tavırla rektör'ün bürosundan içeri girer girmez, sekreter
    masasından fırlayarak önlerini kesti... Öyle ya, bunlar gibi ne idüğü
    belirsiz taşralıların Harvard gibi üniversitede ne işleri olabilirdi?
    Adam, yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi.
    İşte bu imkansızdı.. Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu..
    Yaşlı kadın, çekingen bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı...
    Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan masasına döndü.. Saatler geçti, yaşlı çift pes etmedi.. Sonunda sekreter, dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz, yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu..
    Genç rektör, isteksiz bir biçimde kapıyı açtı.Sekreterin anlattığı tablo
    içini bulandırmıştı. Zaten taşralılardan, kaba saba köylülerden nefret
    ederdi.Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek,olacak şey miydi
    bu? Suratı asılmış, sinirleri gerilmişti.Yaşlı kadın hemen söze başladı.
    Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kaybetmişlerdi.
    Oğulları, burada öyle mutlu olmuştu ki, onun anısına okul sınırları içinde
    bir yere, bir anıt dikmek istiyorlardı. Rektör, bu dokunaklı öyküden
    duygulanmak yerine öfkelendi. "Madam"dedi, sert bir sesle, "Biz Harvard'da
    okuyan ve sonra ölen herkes için bir anıt dikecek olsak, burası mezarlığa
    döner..."
    "Hayır, hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın.. "Anıt değil... Belki,
    Harvard'a bir bina yaptırabiliriz". Rektör, yıpranmış giysilere nefret dolu
    bir nazar fırlatarak, "Bina mı?" diyerek tekrarladı, "Siz bir binanın kaça
    mal olduğunu biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon
    dolardan fazlasına çıktı..." Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu
    ihtiyar bunaklardan kurtulabilirdi.. Yaşlı kadın, sessizce kocasına döndü:
    "Üniversite inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş? Peki, biz niçin
    kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde?" Rektör'ün yüzü karmakarışıktı..
    Yaşlı adam başıyla onayladı. Bay ve bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu California'ya, Palo Alto'ya geldiler. Ve Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için onun adını ebediyen yaşatacak üniversiteyi kurdular.
    Amerika'nın en önemli üniversitelerinden birini STANFORD'u.


    Ayağınıza kadar gelip, sizinle görüşmek isteyen insanlara yaklaşmadan önce
    bir kez daha düşünmeniz dileğiyle
    ...
     
  2. 27 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  3. Che

    Che Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.708
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    106
    canım gerçekten de çok anlamlı bir hikayeydi. paylaşımın için teşekkürler.
    işte insanları dış görünüşleriyle yargılamamak gerektiğini çok güzel anlatan bir hikaye. teşekkürler. emeğine sağlık.
    sevgilerimle...
     
  4. 28 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  5. emcan01

    emcan01 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.662
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    atalarımız ne demiş PARA İLE İMANIN KİMDE OLDUĞU HİÇ BELLİ OLMAZ
    EMEĞİNE SAĞLIK CANIM
     
  6. 28 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  7. DELYA

    DELYA S&A Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    487
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    308
    Aslin da bu tür hikayeler ne cok sey anlatiyo bizede bir de anlayabilsek:rolleyes2:
     
  8. 28 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  9. serayy

    serayy çook şeker Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.478
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Evet Bunu Daha öncede Okumuştum Ayrica Satiş Işinde Olduğum Için Gerçektende Paranin Kimde Olduğu Hiç Belli Olmuyor. Demekki Neymiş? Insanlari Kilik Kiyafetleriyle Değil, Kişilikleriyle Değerlendirmeliymişiz.
     
  10. 28 Temmuz 2006
    Konu Sahibi : roxett
  11. roxett

    roxett Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.286
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    108
    haklısın insanları giyimlerine göre yargılamaya hakkımız yok. önemli olan kişilik