umut ettiklerim

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve chatlak tarafından 19 Mayıs 2007 başlatılmıştır.

    19 Mayıs 2007
    Konu Sahibi : chatlak
  1. chatlak

    chatlak özgür Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2006
    Mesajlar:
    595
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    Ne özlenen bir koku
    ne de anımsanan bir ten zerafeti olmak istemezdim..
    çünkü sevmeyi de, sevilmeyi de dokunmayı da bilmeyen sen
    kendi aynanda yansıttığın şeyin
    yine kendin olduğunun farkına varmakta gecikmeyeceksin..
    ya isteksiz bir hevesle uzanacaksın arzularına,
    ya da umutsuz inançlarınla,
    “kaybedeceğim” diye diye..

    hayat ışığımsın dediklerinde
    kendilerini alçalttıklarının değil
    beni yücelttiklerinin kanısıyla böbürlenirdim..
    oysa günler geceye
    geceler günlere karıştıktan sonra
    ışıklı bir yolda küçük bir fener olduğumu farkettim..


    bazen yalnızlığın zincirsiz esiri olduğuna inanırsın..
    bazen de kalabalıklarda yalnız hisseder,
    bazense yalnızlıklarında kalabalıklara aldanırsın
    sessizce, güvenle..
    saf, masum kanarsın gözlere,
    kelime oyunları yeterlidir..

    unutmak kaçış yolun,
    terketmek çaresizliğinse eğer
    umutla dopdolu dediğin yüreğin nerede kaldı?
    Hani..?
    umutların nerede..?
    Yoksa yine mi uçurdun onları elinden ..?
    gidişine kuşlar da ağlamayacak artık
    yıldızlarsa hep aynı bilinen adreste bekleyecekler
    göz kırpmak için bağlı - bağsız yüreklere…
    ama bil ki
    tükenen umutların değil, sen olacaksın
    kabullenmek istemesende..

    Patikalarda hatırlayacaksın belki,
    belki dikenli yollarda inanacaksın günahına..
    belkide çıkmaz sokaklarda yenileceksin korkularına..
    gözlerin kan ağlayacak perişan, parçalanmış haline..
    benimse içim…

    ya senin, senin yüreğin kurumayacak mı?
    Yoğrulduğun teknede çürüyüp kalmayacak mısın?
    Bensiz bir hiç olduğunu
    bir kere daha kanıtlamayacak mısın?

    Ben küçük el feneri
    Sense ışıklı caddelerin gece bekçisi..

    Şimdi söyle bana
    Kaldırımlarına daha ne kadar güveneyim …