Üniversiteyi yatılı okumayın kardeşim...

Konusu 'Üniversite' forumundadır ve PeSpEmBe tarafından 7 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  1. PeSpEmBe

    PeSpEmBe Uyuduum ben Büyüdüüm ben Üye

    Katılım:
    15 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.680
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Cidden , artık herkes kendi memleketinde , kendi anasının , babasının yanında , liseye gider gibi gitsin üniversiteye... Yatılı ve başka başka şehirlerde , anasından babasından

    kilometrelerce uzakta , hele hele yurt denilen ; 8 -10 kişilik odalı yerlerde hiç mi hiç barınmasınlar... Kendi evlerine çıkmalarına da müsade edilmesin, "kankim" diye aynı eve

    girip sonra kanlı bıçaklı olmalarının yolu kesilsin bir an önce !:umursamaz:

    Doluyum , doldum artık... Lisede aynı sıralarda masum, telaşsız , ÇIKARSIZ , tamamen dostça yaşadığım arkadaşlıklarım , arkadaşlarımın üniversitede ailelerinden ayrı yerlere

    gitmesi ve benim ailemle aynı şehirde okumamla tamamen boyut , şekil ve renk değiştirdi...Çok üzgünüm çoook

    Ailesiyle yaşayan üniversiteli için, aileus ; aileisnden ayrı yaşayan üniversiteliler içinse yurtzedeus kelimelerini kullanıcam , belirtiyim şimdiden...hihoyyyt

    Ailesiyle aynı şehirde lise tadında üniversite okuyan ben , her türlü imkanı ailemin evinde tatmaya devam ettim, üniversite arkadaşlarımdan kafa dengi varsa onlarla takıldım

    gezdim , sonra yine evime döndüm , annecimle paylaştım günümü.. Zaman zaman yemeğe , kalmaya samimi olduklarımı çağırdığım da oldu ,cokacimcoook arkadaşlarıma gidip kaldığım da...

    Ama dediğim gibi yuvam vardı ve ben bana ters gelen bir durum oldu mu çekip yuvama geldim , arkadaşsız kaldığım zamanlar en büyük arkadaşım olan annemle sohbet ettim :1hug:,

    kimseye müdana etmek zorunda kalmadım...:umursamaz: Çıkar nedir bilmedim , baba evindeydim ...:içelim:

    Gelelim, bıçağın öteki yüzüne :1ninca: Bu yüzü keskin dikkat gamyoncuiremsu Yurt hayatı yaşadılar, 8-10 kişilik yurt odalarında , 8-10 tanımadıkları kişiyle , farklı iklimlerden , farklı kültürlerden ,

    farklı şartlardan kopup gelen yurdum insanları yeri geldi katlanmayı öğrendi Çok üzgünüm çoook( oda arkadaşından gelen türlü cefalara ), yeri geldi psikolojik savaş yaşandı (malum yurt odaları

    ranzalardan oluşur, şimdi ranzası üst katta olan ayşeyi düşünelim, üst kata çıkmaya üşendi ve samimiyetine sığınarak alt komşusunun yatağına oturur, orda piknik yapar, orayı kullanır oldu,

    bu da alt kat sahibi için zaman zaman çekilmez bir hal alabilir ), yeri geldi yurttaki hijyensizlikten çıldırdı :kızgın:( malum bilmem kaç kişilik yurt ve her katta 5-6 tuvalet var ve yüzlerce kişi için

    10 civarı banyo ), yeri geldi kalabalık odasında kafa dinleyemedi bunaldı , yeri geldi etrafındaki insanların yapmacık hareketlerini gördü tiksindi, yeri geldi patladı :1ninca:, yeri geldi çıldırdı -tatlicadiarzu-

    Ve bu arada yurtzedeus , yeni yeni kelimeler de öğrendi, aileusun henüz öğrenmediği şeylerdi bunlar... Yurtzedeus , "çıkar", "iki yüzlülük" , "açlık" , "parasızlık" gibi

    kavramlarla tanışmış , kendi deyimiyle " hayatı öğrenmiş" , "insanları öğrenmiş" ve bunun doğal sonucu olarak "olma(pişme)" yolunda ciddi adımlar atmıştı kendine göre :eek:

    Yurtzedeus bunları yaşarken aileus bunlar yaşamamıştı , evet... Yaşamadığı için de hala o eski dost, eski bakışlar, eski saflık, eski niyeti kendisinde hakimdi.. Ama dostu sandığı

    yurtzedeusu çok değişmiş , kendi tabiriyle " hayatı öğrendiği" için eski niyetlerini birer beşer yitirmişti... Artık karşısındaki insana yaklaşırken bir değil , beş adım geriden

    yaklaşıyordu , gülümsemesinde bir yapaylık, bir mesafesi vardı :jeyyar: Eski dostuna karşı da ...

    Kimbilir belki artık o da çıkarcı , ikiyüzlü olmuştur , belli mi olur CADIARZU Ya da hep öyleydi, o küçüktü anlayamamıştı lise sıralarında CADIARZU

    Velhasıl kelam , buraya hayatın çok çok içinden bir serzenişte bulundum... Malesef yaşanmış bir hikayedir tarafımca .Keşke gerçek değil , kurgu oslaydı ama öyle :1no2:

    Etrafımda eskiden samimi dostum olan, ancak yurtzedeus olduktan sonra gözümde iyi niyetlerini ve saflıklarını yitiren , eski dostum olmaktan çıkan o kadar çok insan var ki:tomato:

    Ben de bunu yazdım rahatladım , peki ya şimdi :sm_confused: YÖK ' e sesleniyorum, herkes kendi ilindeki üniversitede okusun , başka şehire gitmesin...yasakkelime Hem

    böylece yurt murt açmanıza gerek de kalmaz, üniversitelilerin başka şehirleri gidip istila (!) etmelerine de , açlık , yokluk çekmelerine de vesaire vesaire...

    Bakın , böylece eski dostluklar da eski dostluk olarak yerinde kalır , kimse değişmek zorunda kalmaz , nokta yerimseniben

    NOT : Şakayla karışık , bir iç dökmesiydi bu. Trajikomik derler ya ondan işte ...oturup ağlamayacağım buna da di mi ama zemuszemus

    Kimi zaman birilerini silmemiz gerekir ya hayatımızdan ,işte o zaman bile gülümsemek lazım, hayat kısa ...


    a.s. Şeniz buyrunnnnnnnnn Beni dinleyen herkese sevgiler, saygılar buyrunnnnnnnnn Şeniz a.s.


    :enbuyukkk: :enbuyukkk: :enbuyukkk:
    :enbuyukkk: :enbuyukkk:
    :enbuyukkk:
     
    Son düzenleme: 7 Ağustos 2009
  2. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  3. cimcime eses

    cimcime eses Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Haziran 2008
    Mesajlar:
    12.675
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    196
    Belki senin için çok doğru bi yazı oldu ama ilk eleştiri benden gelsin...
    Arkadaşım ben ailemden kilometrelerce uzakta okudum, yeri geldi çok farklı insanlar gördüm yeri geldi ağladım, bağırdım çağırdım, psikopatlar gördüm ama hiçbir zaman senin şu yazdıklarını düşünmedim...
    Aksine işte hayat buymuş dedim, hayat buysa her insana güven söz konusu olamaz, ama şu varki lisedeki mahallemde arkadaşlarımdan hiçbir zaman kopmadım, çocukluk arkadaşlarımın üzerine farklı şehirlerden farklı insanlar eklendi. Uzaklarda ağladığım zaman annem yanımda olmadı ama arkadaşlarım oldu, bana sahip çıktılar bense arkadaşlığın dostluğun ne kadar önemli olduğunu oralarda anladım ve eski arkadaşlarıma daha çok sarılmayı öğrendim, annemin önemini bana destek olmasını uzaklarda daha ii anladım, şimdi anneme çok daha farklı gözle bakıyorum....Şuan birçok şehire gittiğim zaman beni memnuniyetle evine kabul edecek dostlarım var ve hiçbirimizde ikiyüzlü ve çıkarcı değiliz...
    Bence bu sistem müthiş bir sistem hayat nedir nasıldır bize öğretiyor, aklımızı nasıl kullanmamız gerektiğini sorumluluğun ne demek olduğunu öğretiyor bizlere... ış hayatı için bir ön hazırlık oluyor farklı şehirde okuyup farklı insanlarla iletişim kurmak...
    He belkide senin anlatmaya çalıştığın gibi olanlar vardır, ben onları yurtzedeus değil, gerçek hayatı taşıyamayanlar olarak nitelendiriyorum...
     
  4. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  5. littlefairy

    littlefairy 16.09.07nilmelek doğdu Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.935
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    bende bir ailesussustum, kardeşimse bir yurtzedeus
    ben çok şanslıydım kardeşimse kimi zaman şanslı kimzi zaman şansız
    kardeşmi yurtta ziyaret ettiğimde ağlayarak çıktığımı bilirim, dayanmadım o hale, yerler beton, 3-5 ranza ufacık yerlere sığmaya çalışmış gençlerr, bir tuvalaete giriyorsunzu her yerde psilik, oraya buraya atılımş pedler, kardeşim sıcak suyu ararken buz gibi soğuk suyla yıkanırı bazende o suyun altında haşlanırdı, ders çalışmasaasın gece uyuyamazsın, sen yatarken biri kalkar ışığı yakar ranazasında çalışmaya başlar, hatırlarım yurt görevlisi yicekleri topluyor diye camdan iple sarkıtırlardı yiceklerini , denlisi densizi çeşit çeşit insan, henüz 18-19 yaşında genceik insanlar, kimisi kabak çiçeği gibi açılır kimisi içine kapanır,tabi ben bu durumu gördükten sonra dayanamadım ailemi ikna ettim ve kardeşime bir ev açtık, kardeşime güvendik, güvenimzii sarsmadıda sağolsun, ev yemeğine hasret gelirdi ayda bri eve, para isteyemez elindekiyle geçinmeye çalışırdı, burs için çırpınırdı.kimsenin tabağından bişey yemeğen kardeşim aç kaldığındaa bir tabağı arkadaşıyla paylaştı. he hayata dair bişeyler öğrendimi öğrendi, temiz ve düzenli olmayı öğrendimi öğrendi, paylaşmayı öğrendimi öğrendi, aileni kıymetini öğrendimi öğrendi, kendine güvenli bir genç kız oldumu oldu. tabi bu herkes için aynı değil malesef. ister istemez gençlerde anne baba başta olmayınca özgürlük duygusu gelişirmi gelişir bana göree, buda kişiden kişiye değişir, kardeşim hayata dair daha katı mı şimdi sanmıyorum, ama daha tedbirli olduğu kesin.

    he ben ailemin yanında olduğum için çok sıkıntı çekmedim, başım ağrıyıp hasta olduğumda sırtımı sıvazlayan bir annem vardı yanımda beni koynuna alıp sarıp sarmalayan, ama kardeşim hasta olduğunda kimse olamadı yanındaa

    he ben o denli özgür yaşayamadım, eve giriş çıkış saatlerim belli görüştüğüm kişiler sınava tabiydi, ama kardeşim daha özgür dü, arkadaşlarıyal saatlerce görüşebiliyordu, eğlenme durumunda istedii gibi eğlenebiliyordu.

    herşeyin bir dezavanatajı avanatjı var ama, bende senden yanayım, hiçbirşey ailenin yanında olduğunda mutlu ve hzuurlu olduğun gerçeğini değiştirmez, keşke dediğin gibi herkes ailesinin yanında kalabilse ve eğitim şartları iyileştirilse, gençler uzakalra gitmese, sırtlarını sıvazlayan bir ailleri olsa keşke yanlarındaa
     
  6. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  7. MaLiBu

    MaLiBu ....mucize..... Üye

    Katılım:
    1 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    4.373
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    ben ünideyim..ailemin yanında
    benim için gayet ii rahat yediğim önümde yemediğim ardımda..param olmasa bile sıgınacak bi evim var
    canım sıkıldıgında odama cekilebiliyorum
    ama tek sinir oldugum nokta..
    yurtta ya da evde kalan arkadaşlarım en ufak bi durumda amaan sen ailenin yanıdasın sana ne var diolar..
    ben buna sinir oluyorum
    bana öle bi tavır yapıolr ki bazen sanki ben ayrıdım ailelerindn onları
    hıhh kıskançlar nolcak :dilcikar:
     
  8. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  9. Yeliz

    Yeliz Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Mart 2007
    Mesajlar:
    3.046
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    he he bu konu çok güzel hareketlere konu olur..doğru aslında barınma,yemek,yol masrafı yüzünden çocuğunu okutamayan insanlar var herkes kendi bulunduğu ilde okursa bu sorunda ortadan kalkmış olur..ayrıca anne babalar çocuklarını daha rahat kontrol edebilirler malum zaman kötü...
     
  10. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  11. cimcime eses

    cimcime eses Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Haziran 2008
    Mesajlar:
    12.675
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    196
    O zaman tercihlerini kendi illerine yapsınlar, hı puanları yetmiyormu o zaman daha çok çalışıp puanlarını bulundukları ile göre ayarlasınlar...
    Bildiğim kadarıyla öss'de hangi ildeysen o ilin öğrencilerinin tercihleri öncelikli oluyor...
    Yurttada kaldım evde de kaldım şuan hiç pişman değilim iikide şehir dışına gitmişim diyorum...
    Soğuk suylada yıkandım, demir ranzalarda da yattım ama o günlerin manevi önemi asla bugünleri tutmuyor...
     
    SilverNight bunu beğendi.
  12. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  13. MargaRin

    MargaRin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    20 Nisan 2009
    Mesajlar:
    707
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    toplam 6 senelik ortaokul ve lise hayatım boyunca toplam 5 arkadaşım oldu çok iyi bir tanesi ile lisede farklı okullarda olsak da hala görüştüğümüzde kaldığımız yerden devam ediyoruz.diğer 4 tanesi ile ise 4 ümüzde ailemizden kilometrelerce uzakta okuduk aynı şehirde idik ama ve velhasıl biz bile aynı kalamadık.maalesef lisede dostum dediğin 4-5 kişiyle yola aynı şekilde devam edemiyorsun.ben şuna inandım her ne kadar lise arkadaşları çıkarsız da olsa insanların kişiliği tam oturmadığı için üniversitede mutasyona uğrayabiliyorlar.yurtzedeustuk 4 arkadaş aynı şehirde ama o 3 kişiden bana 1 kişi kaldı normal görüştüğüm o da dost olarak değğil sadece kavgasız gürültüsüz seviyeli bir arkadaşlık ahbaplık.

    karakterleri değişiyor lisede çocuksun ama 20 yaşına geldiğinde artık sen çocuk değilsin..yani bence evdemi yurttamı kaldıda öyle oldudan çok liseden üniversiteye geçen bünye değişime uğradığı için aslında o çok iyi olan arkadaşının karakterinin yaşam şeklinin sana uygun olmadığını görüyorsun araya mesaf koya koya bir şekilde kopuyorsun bence bunla ilgili bu değişimler...benim üniversiteden en iyi dostum hala ailece görüşürüz o aileustu ben yurtzedeustum...
     
  14. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  15. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Çok Zor...Puan dolayısıyla maalesef aynı Şehirde okumak zor..
    Ben Ayrı Okuyanlardanım..iyikide öyle olmuş ki bu kişiliğime bile çok şey kattı
    Ağladım bağırdın öfkelendim küstüm üzüldüm Ailem yanımda olmadı!
    ıyikide olmamışlar...

    Şuan Onlar cenneteler ve ben onların Yokluğuna Dayanma gücümü
    O 5 yılda kazanmışımdır sanırım...
    Yanlız kalmayı başımın çaresine bakmayı öğrendim....
    ıyiki Farklı Şehirde Okumuşum:)
     
    thalix bunu beğendi.
  16. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  17. you_know

    you_know Ne bu neşe ? Pro Üye

    Katılım:
    13 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    18.749
    Beğenildi:
    89
    Ödül Puanları:
    203
    bnde yaşadığım ilden farklı bir şehirde okudum bazen kızıp sinirlenip okouduğum şehire isyan ettiğim oldu ama iyiki uzakta okumuşum ben hastaneye bile annemle giden biriydim yalnız yapamazdım ama hasta oldum annem deil arkadaşlarım vardı dostluğu öğrendim parasız kaldım paylaştım paylaşmayı öğrendim 1 sene yurtta kaldım toz içinde uyudum temizlik yapmayı öğrendim ağlayan arkadaşımın başını omzuma yaslayıp teselli etmeyi öğrendim 4 senede evde kaldım HAYATI öğrendim iyiki uzakta okumuşum iyiki yoksa bu kadar sıkıca ayaklarımın üzerinde duramazdım
     
  18. 7 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : PeSpEmBe
  19. ohcanimadeysin

    ohcanimadeysin ♥pamugum ve prensesim ♥ Üye

    Katılım:
    31 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    6.900
    Beğenildi:
    16
    Ödül Puanları:
    148
    söylediklerinizi hem doğru hem yanlış buluyorum..dediklerinizin çoğu oluyor.
    ama bende dışarda okuyan biri olarak çok şey yaşadım..kendi kendime bişeyler halletmeyi öğrendim..kendime olan özgüvenim gelişti..ama ben şanslıydım..Allahın sevgili kuluymuşum ki çevremde çıkarcı psikopat ikiyüzlü insanlar olmadı..hepsi candostumdu...ama ben yurtta değil güvendiğim sınıf arkadaşlarımla evde kaldım..ve kendimize göre kurallarımız vardı..kurallarada uyduk uymayanı uyardık..bu yüzden temizlik,yemek gibi sıkıntılar yaşamadık..eve erkek almadık vs vs...bana ters zaten o tür şeyler..ama şimdi bir kızım var ve geleceğinin derdine düştüm şimdiden..o kadar çok arkadaşım vardı ki ailesini kandıran,saf yerine koyan,parmağında oynatan..erkek arkadaşıyla kalır,yatar kalkar(beni alakadar etmez hiç ama) ailesi onu kendi gibi kızlarla kalıyor sanır..ziyarete gittiğinde hemen plan yapılır,bir ev ayarlanır kızların yanına geçiverir vsvs..çok uzar bu..eşimde bunları sürekli gördüğü için farklı şehirde okumasını istemiyor...bilmiyorum ne yapacağız..zaman gösterecek.ama ben kandırlın saf yerine konan anne olmak istemiyorum..ama kendine özgüveni olmasını da istiyorum..dengeyi kuracağız bi şekilde..