veda mektubu

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve LXIXZ tarafından 25 Şubat 2007 başlatılmıştır.

    25 Şubat 2007
    Konu Sahibi : LXIXZ
  1. LXIXZ

    LXIXZ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2007
    Mesajlar:
    88
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    88
    Marquez'in duygu yüklü veda mektubu

    Yakalandığı kanser nedeniyle sağlık durumu kötüleşen ve inzivaya
    çekilme kararı alan Kolombiyalı yazar Gabriel Garcia Marquez, yakın
    dostlarına bir veda mektubu gönderdi.

    Yazarın mektubu, değişik dillere çevrildi ve Internet üzerinden yayına
    verildi.
    İşte usta yazar Marquez'in duygu yüklü veda mektubu:

    ----

    "Tanrı bir an için paçavradan bebek olduğumu unutup, can vererek beni
    ödüllendirse; aklımdan geçen her şeyi dile getiremeyebilirdim, ama en
    azindan dile getirdiklerimi ayrıntısıyla aklımdan geçirir ve
    düşünürdüm.Eşyaların maddi yönlerine değil anlamlarına değer verirdim. Az
    uyur, çok rüya görür, gözümü yumduğum her dakikada, 60 saniye boyunca ışığı
    düşünürdüm.
    İnsan aşktan vazgeçerse yaslanır. Başkaları durduğu zaman yürümeye devam
    ederdim.

    Başkaları uyurken, uyanık kalmaya gayret ederdim.
    Başkaları konuşurken dinler, çikolatalı dondurmanın tadından zevk almaya
    bakardım.
    Eğer Tanrı bana birazcık can verse, basit giyinir, yüzümü güneşe
    çevirir,sadece vücudumu değil,ruhumu da tüm çıplaklığıyla açardım. Tanrım,
    eğer bir kalbim olsaydı, nefretimi buzun
    üzerine kazır ve günesin göstermesini beklerdim. Gökyüzündeki aya, yıldızlar

    boyunca Van Gogh resimleri çizer, Benedetti şiirleri okur ve serenadlar
    söylerdim. Gozyaşlarımla gülleri sular, vücuduma batan dikenlerinin acısını
    hissederek, dudak kırmızısı taç yapraklarından öpmek isterdim.
    Tanrım bir yudumluk yasamım olsaydı... Gün geçmesin ki, karşılaştığım tüm
    insanlara
    onları sevdiğimi söylemeyeyim. Tüm kadın ve erkekleri, en sevdiğim insanlar
    oldukları konusunda birer birer ikna ederdim. Ve aşk içinde yaşardım.

    Erkeklere, yaşlandıkları zaman aşkı bırakmalarının ne kadar yanlış olduğunu
    anlatırdım. Çünkü insan aşkı bırakınca yaslanır.
    Çocuklara kanat verirdim. Ama uçmayı kendi baslarına öğrenmelerine olanak
    sağlardım.
    Yaşlılara ise, ölümün yaşlanma ile değil unutma ile geldiğini öğretirdim.
    Ey insanlar sizlerden ne kadar da çok şey öğrenmişim. Tüm insanların,
    mutluluğun gerçekleri
    görmekte saklı olduğunu bilmeden, dağların zirvesinde yaşamak istediğini
    öğrendim.

    Yeni doğan küçük bir bebeğin babasının parmağını sıkarken aslında onu
    kendisine sonsuza dek kelepçeyle mahkum ettiğini öğrendim.
    Sizlerden çok şey öğrendim. Ama bu öğrendiklerim pek işe yaramayacak.

    Çünkü hepsini bir çantaya kilitledim.
    Mutsuz bir şekilde...
    ARTIK ÖLEBİLİR MİYİM??

    Gabriel Garcia Marquez
     
  2. 25 Şubat 2007
    Konu Sahibi : LXIXZ
  3. burtay

    burtay Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Kasım 2006
    Mesajlar:
    247
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    marquezi severim paylaşımın için teşekkürederim canım