yalnız mısın?

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve talin tarafından 8 Nisan 2009 başlatılmıştır.

    8 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Kendine ulaşamamış her insan yalnızdır. Ve yalnızlığından nefret eder. Bekler biri gelip kurtarsın onu bu yalnızlıktan diye.


    Kendine bile tahammül edemezken, birisinin onu sevmesini ve kendi yalnızlığından çıkarmasını bekler.

    Çünkü bilemez kendiyle ne yapacağını. Kendi derinine, içine inmemiştir bir gün bile.

    Mesela, aynaya gerçek manada bakmamıştır. Yüzünün, gözlerinin ona ne dediğiyle ilgilenmemiştir. Dışındaki “bugünü de kurtardık” mantığı, içindeki “doğruyu biliyorum” u bastırmayı başarmıştır her daim. İyi taraflarını el üstünde taşıyıp, eksik, yanlış olan neyi varsa itelemiştir kendinden öteye.

    Mesela, kendi fikirleri yokmuş gibi arkadaşının siyasi görüşlerine destekçi olmuştur. Sevgilisi nereye isterse oraya gitmeyi istemiştir. Taksi şoförü kim bilir neler anlatırken ona, duymadığı halde belli aralıklarla “evet… tabi… bence de…” demiştir. Markette kasa kuyruğundayken öne geçen birisini, sıraya girmesini söylemek yerine görmezlikten gelmiştir.

    Neredeyse herkes ile uyum sağlamıştır, kendine uyum sağlamak dışında. Bu yüzden siliktir, neredeyse hiç yok gibi. Keşfetmediği bir “ben”liği, ödünç aldığı bilgiler, duygular, şekillerle süslemiştir.

    İçindeki bu tanımadığı kişiden olanca hızla kaçmıştır. “kendimle barışığım” tavırlarında yaşarken, aslında kendine yabancıdır. En önce kendine yalancıdır.

    Dışardan bakıldığında aslında neredeyse kendinden bir hayal kahramanı yaratmıştır. Herkesi onaylayan, herkesle uyum ve iyilik içinde, insanları seven, anlayan, affedici, keyifli… Peki ya kendi???

    İnsan kendinden kaçtıkça kalabalıklara ihtiyaç duyar. O sesler, o insanlar içindeki haykıran “ben”i bastırsın ister. Acemidir çünkü kendine yakınlaşmakta. Bu yüzden başkasına da adım atamaz aslında gerçek anlamda.

    Kendini büyütemeyenin işidir dev aynası kullanmak. Henüz kendini kabul etmemiş, kendini bilmemiş bir insanın daha cafcaflı, daha ilgi çekici görünmek isteyişidir. Bir nevi göz aldatmacasıdır yaşadıkları da yaşattıkları da.

    Güzel bakmayı, güzel yazmayı, güzel görünmeyi, güzeli görmeyi bilir de güzel yaşamayı öğrenememiştir. Doğrular hiç tereddütsüz dökülür dilinden.

    Dil bilir, göz görür, ama hayatı aksiyonu sevmez bir türlü.

    Yalnızdır. Çünkü bilmez “tek başına” lığın keyfini.

    Yalnızdır. Çünkü güne gözlerini açtığı bir gün bile “günaydın” dememiştir, (yabancı olsa bile) içindeki kendine.

    Kendine ulaşamamış her insan yalnızdır. Ve yalnızlığından nefret eder.

    Yalnız mısın? Birisine ihtiyaç mı duyuyorsun? O zaman bugün bir adım at kendine… Büyülü yolculuğun keyfi kendini keşfetmekle başlar…

    Kendine yaklaştıkça, yalnızlığından arınırsın. Kendini tanıdıkça, başkalarını da anlarsın. Kendini bildikçe çoğalırsın. Kendini sevdikçe sevgiyi dilenmeyip zaten o sen olursun. Kendine baktıkça kalabalıklaşır ve var olursun.

    Bugün kendine bir şans ver. İçinde çok uzun zamandır seninle buluşmayı bekleyen biri var.

    Bugün unut dünyayı ve dön bak kendine…


    alıntıdıra.s.
     
  2. 8 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  3. incitanemtuana

    incitanemtuana EVLI MUTLU IKI COCUKLU :) Pro Üye

    Katılım:
    10 Aralık 2007
    Mesajlar:
    25.557
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    198
    a.s.harika harika harikaa.s.
     
  4. 8 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  5. monet

    monet Aktif Üye Üye

    Katılım:
    14 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    29
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Yalnızım ben çok yanlızım,

    Buymuş benim alın yazım
    ıster uzak ister yakın,
    Anılar beni rahat bırakın.

    Artık dönsende dönmesende
    Ne çıkar beni sevmesende

    Bir kadehim var bak elimde
    Hasreti içiyorum.
    ınan sevgili küskün değilim
    Yanlız hayatta tek isteğim
    gönülden bana uzanacak
    Dost elinin DELıSıYıM..............
     
  6. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  7. gulten_cetin

    gulten_cetin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Mart 2009
    Mesajlar:
    28
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    talin'cim çok güzel bi yazı paylaşmışsın. okuyunca sanki kendimde eksik olan şeyi buldum . eşim çocuğum mutluluğum var ama arkadaşım yok diye düşünüp üzülüyordum acaba ben kendimden mi uzağım? nasıl bulurum kendimin yolunu? bi de bunu yazsan süper olurdu canım.
     
  8. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  9. acemiperi

    acemiperi Şükür Rabbime Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    8.651
    Beğenildi:
    520
    Ödül Puanları:
    153
    yazıyı bu şarkı eşliğinde okumak gerek
    teşekkürler ikinize de
     
  10. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  11. muhasebeci07

    muhasebeci07 Guest

    talin yazın o kadar harika ki kendimi gördüm birden ama yine nasıl kendimle tanışcam onu hala çözmüş değilim evet yalnızım ve çok üşüyorumsenağlama
     
  12. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  13. kkgm

    kkgm meleğim kollarımda:) Pro Üye

    Katılım:
    15 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    3.649
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    beni mi anlatmış ne?senağlama
     
  14. 21 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  15. hadibakem

    hadibakem oğlum bırakma anneni Üye

    Katılım:
    17 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    5.625
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    146
    paylaşım için teşekürler
     
  16. 21 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  17. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.342
    Beğenildi:
    21.470
    Ödül Puanları:
    363
    Çok uzun zaman oldu; içimdeki çocukla dost olmayı başarmayı..
    Yalnızlığım en iyi sırdaşım..:asigim:
     
  18. 21 Nisan 2009
    Konu Sahibi : talin
  19. buzdevri

    buzdevri **** Üye

    Katılım:
    31 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    5.660
    Beğenildi:
    12
    Ödül Puanları:
    148
    "Bugün unut dünyayı ve dön bak kendine…"

    Evet bununla başlıyor serüvenimiz ama başka omuzlarda, kitaplarda, şehirlerde arıyoruz

    cevaplarımızı..kendimize dönmek ,itiraf etmek büyük bir yükü göğüslemek ama var olduğumuzun ispatı

    olan bir yük bu...çok güzel paylaşımın Talincim sevgiler :))