yalnızlığa alışmalı....

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve xsxulem tarafından 29 Ocak 2007 başlatılmıştır.

    29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    Bavulları hep toplu durmalı insanın...

    Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...

    Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vaz*geçmeli...

    İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı
    olmalı...

    Yalnızlığa alışmalı...



    * * *



    Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz
    borsasının
    değer kaybeden hisse senet*lerinden biri artık...

    Bireyin keşif çağı, geride kı*rık dökük yalnızlıklar
    bıraktı.

    Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet
    doğurma
    zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme
    zamanıdır.



    * * *



    İşte o yüzden alışmalı yalnız*lığa...

    Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı
    insan... Güvendiği
    dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir
    şarkıyla paylaşı*lan
    gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli...
    Sofrada
    tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...

    Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en
    görünür
    duvarlarına...

    "Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz"
    dizeleriyle başlamalı
    güne...

    Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kim*se yok" denmeli,
    "...
    belki de hiçbir zaman olmaya*cak..."

    Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...



    * * *



    Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.

    Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.

    O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı
    insan...

    Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce
    ağlaşmaya
    alışmalı... Kendiyle he*saplaşmaya çalışmalı...

    Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle
    hüzünlenip,
    kendiyle keyiflenmeye hazır ol*malı...

    Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp
    savaşacakmış kadar
    gözüpek olabilmeli...

    Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...



    * * *



    Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...

    Yollarla barışmalı...

    Yalnızlığa alışmalı...
     
  2. 29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. Aysecik

    Aysecik Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.130
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Suslu cok dogru paylasimin, acikcasi ben yalnizliga coktan alistim 15 yildir yalnizim, arada dostluklar kuruyorum ama onlarda menfaat cikar pesinde kosuyorlar bakiyorum gene kendi kendime kalmisim, bir kac dostum var ama genel olarak bende yalnizim ve buna alistim,
     
  4. 29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  5. Cosmo

    Cosmo Guest

    Bugün nasılda melankoliğim, hiç tarzım değil ama (Hülya'da reklamını yaptı sağolsun) Ebru Gündeş dinliyorum 'kaçak'... Bu yalnızlık yazısıda üstüne geldi yani...
    (Not: Arabeski ve dinleyenleri küçümsemiyorum!!)
     
  6. 29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  7. figo

    figo Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Ocak 2007
    Mesajlar:
    278
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    yalnızlık Allah a mahsus kolaymı yalnız kalmak... yanlızlığa alışmak... zor zanaat yalnız yaşamak...
     
  8. 29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  9. eny

    eny Guest

    Son derece karamsar ve kaderci bir yaklaşım..
     
  10. 29 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  11. HuzunAla

    HuzunAla Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Aralık 2006
    Mesajlar:
    75
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılırsa yalnızlık olmaz!..

    Evet hüzünlü ama güzel.. Yalnızlığın da güzel tarflarını keşfetmeli hayatta..Sonuçta onca kalabalığın içinde yalnızız her birimiz..