Yalnızlık duygusu çok kötü

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve elif32 tarafından 26 Şubat 2009 başlatılmıştır.

    26 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  1. elif32

    elif32 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    13 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    192
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    merhaba arkadaşlar,birkaç gündür kendimi aslında çok yalnız hissettiğimi anladım,bunun sebebide birlikte gülüp eğlendiğimiz her zaman bana gidip geldiğim yerlerde arkadaşlık eden moralim bozuk olduğunda derdimi anlattığım beraber kpss ye hazırlanıp üniv.mezunu olup işsizliğin ne zor olduğunu anlayıp birbirimize teselli veren iki arkadaşken o arkadaşım şimdi gidiyor benim teşviğimle sınava girdi ve şimdi 4/b li olarak karsa ataması yapıldı,onun adına çok sevindim istediği bişeydi ama beni niye bu kadar yalnızlığa itti gidecek olması bilemiyorum,arkadaşım bekardı ben evliyim bir çocuğum var bizimde bu sene yada seneye eşimin işinden dolayı tayinimiz çıkacak,aklıma o korkunç soru geldi benim eşim var çocuğum var eşim bana yetmiyormu da ben arkadaşıma bu denli üzüldüm,belki bi kız arkadaş başka oluyodur bilemiyorum,belkide yalnızlığı sevmiyorum,bekarken yerinde duramayan çok aktif biriydim şimdi ise sorumluluklarım var ve hiçbir sosyal hayatımız yok diyebilirim,komşularım hep yaşlı akrabalarım ankarada ama bana uzaklar eşimlede herşeyi konuşamıyorum beni hep yanlış anlıyor çabuk kırılıyor bazen imkansızlıklardan dolayı benim mutlu olmadığımı düşünüp kendini üzüyor,zaten ona sevgimi anlatmaya ispatlamaya çalışmaktan yorulduğum için sanırım onunla sohbetten bişeyler paylaşmaktan eskisi kadar keyif almıyorum,kısacası ankaradayım büyükşehirdeyim ama çok yalnızım Allah bugünleride aratmasın ama ne bileyim mutsuzum işte
     
  2. 26 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  3. PeSpEmBe

    PeSpEmBe Uyuduum ben Büyüdüüm ben Üye

    Katılım:
    15 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.680
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Seni anlıyorum cnm yalnızlık zor gerçekten...
    Aklına gelen soru korkunç değil cnm ,için rahat olsun...
    Şimdi sen arkadaşınla konuştuklarını tabiki de eşinle konuşamazsın,erkeklerle dertleşmek ,bayanlarla dertleşmekten farklı epeyce...Çocuğunla da dertleşecek değilsin,küçüktür ,senin bakımına ve ilgine muhtaçtır doğal olarak...
    O yüzden arkadaşından ayrıldıktan sonra hissettiklerin çok normal...
    Sen de kpss ye hazırlan ,atan ve çalış cnm ,yalnızlığının da mutsuzluğunun da yokolması senin elinde...
    Çalışmak en iyisi ...
     
  4. 26 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  5. üzülecek çok önemli bir şey yok ortada aslında..
    eşinizle konuşun paylaşın pes etmişsiniz hemencecik siz..
    arkadasınız tabi ki atanacak unutmayın ki arkadas vb den önce gelir aile..sonucta eşiniz çocugunuz var sizin..baska arkadaslar bulun ortamınız olsun çıkın dışarı dolaşın en azından onlarla...
     
  6. 26 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  7. EU3

    EU3 Guest

    yalnız degilsin biz varız...ankara yalniz olanlardan biri de benim :)
     
  8. 26 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  9. firstday

    firstday Canlarım ve ben Üye

    Katılım:
    12 Mart 2008
    Mesajlar:
    2.159
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    canım arkadaşından uzaklaşıyor olman tabi ki seni üzecek .
    çünkü sen farketsen de farketmesen de hayatının bir parçası oluyor sevdiğin bir şeyler paylaştığın insanlar..Ve senden uzaklaştıklarında o parçan eksiliyor ta ki yeri başka birşeyle doldurulana kadar.

    asla ve asla eşinle karşılaştırma çnkü onun yeri apayrı...sanıyorum hayatınız monotonlaşmış, eşin de sen de gayret göstermiyorsanız elbette mutsuz olursunuz..her günü aynı yaşamak, hedefsiz, hiç değişiklik olmadan yaşamak insanı boğar..

    Aile hayatınıza yeni şeyler katın, hergün yaptığınızdan farklı şeyler...Sen ev hanımlığı dışında değişik uğraşlar bul kendine...İllaki yapacak birşeyler bulursunuz...

    Ama benim anlamadığım şey neden sevgini eşine ispatlamaya çalışıyorsun, aranızda bir husumet mi geçti?
     
  10. 27 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  11. elif32

    elif32 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    13 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    192
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    birkaç aydır bağlama kursuna gidiyorum evde durmayı çok sevmiyorum zaten,burası sincan insanları biraz farklı geliyor bana,geçen yolda yaşlı bi kadın elimde bağlamayla beni görünce sincanda böyle kadınları görmek ne güzel beni mutlu ettiniz teşekkür ederim dedi yani böyle bir yer burası,elimden geldiğince uğraş buluyorum kendime bu arada galiba hamileyim pazartesi günü test yapıp netleştirecem,eşime gelince ben üniversite mezunuyum o lise mezunu olduğu içinmi bilemiyorum hani dolu dolu üniversite yıllarından sonra sürekli düğün borcu eşya ev borcu falan derken rutin bi hayatın dışına beni çıkaramadığını ve bundan dolayıda bir kadının kocasına olan sevgisinin gitgide azalacağını düşünenlerden,birde burcum aslan ve en bariz özelliği lüksede düşkün olması ya ne kadar böyle olmadığımı söylesemde ben senin yerinde olsam bende beni sevmem sana ne yaşatıyorumki der durur şakayla da olsa,o yüzden hep sevgimi ıspatlamak bişeyden şikayet etmemek durumunda bırakıyo beni,işte böyle oluncada araya mesafe giriyo biraz bu da beni yalnızlığa itiyo
     
  12. 27 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  13. dimplehawk

    dimplehawk Ensar'ım ; lokum paşammm Pro Üye

    Katılım:
    7 Ekim 2008
    Mesajlar:
    5.534
    Beğenildi:
    115
    Ödül Puanları:
    153
    seni çok iyi anlayabiliyorum :nazar:
    bu duyguları çoğu zaman bende yaşıyorum
    bekarken çok sosyal bir insandım arkadaşlarıma çok bağlıydım hep beraber hareket ederdik ama evlendikten sonra ister istemez koptum hepsinden
    hatta geçenlerde kendimi yalnız hissettiğim bi vakit oturup hüngür hüngür ağladımm
    eşim de şok oldu :1shok:
     
  14. 27 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  15. mandilin

    mandilin tawık wicdanlı Üye

    Katılım:
    15 Ocak 2009
    Mesajlar:
    5.913
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    canım beniiiiim yaa baştan sona okudum yazdıklarını.. Çok içerledim
    ben senin arkidişin olurum kuzum :1hug: sincanı da biliyorum orda yeni bi çevre edinmen pek mümkün değil bence de. Özellikle akranın varsa bile bilmiyorum zor anlaşmak.. Karalamak değil asla niyetim ama koşullar farklı malesef. .
     
    Son düzenleme: 27 Şubat 2009
  16. 27 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  17. nisan

    nisan Guest

    ELİF32 ben hep derim bazen arkadaş akrabadan yakın diye inan vallahi anlıyorum seni ne yazıkki bende kalbalık içinde yalnız hissedenlerdenim ama ne çare bunada alışıcaksın tatlım demesi kolay dediğini duydum gibi ama alışmaktan başka seçeneğin yok BİZLER OLMASAK DÜNYANIN KAHRINI KİM ÇEKECEKTİ acaba diye düşünmeye başladım................
     
  18. 27 Şubat 2009
    Konu Sahibi : elif32
  19. elif32

    elif32 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    13 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    192
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    beni anlayan insanların olduğunu bilmek ne güzel...insanı insana bağlayan en güzel şey anlaşıldığını düşünmesi belkide,uzun yıllar arkadşlık ettiğim insanlardan koptuğum için çok üzgünüm yalnızlığı sevmiyorum,eşim için o kadar çok şeyden vazgeçtimki,vicdanen rahatsız olsamda kaç gündür niye demekten alamıyorum kendimi,bambaşka bir hayatım arkadaşlıklarım sosyal statüm olabilirdi yine eşim aynı kişi olsaydı ama başka şartlar altında,yeni evlendiğimizde biz birbirimize yeteriz demiştik ama yetmiyor demekki,çok idealist bir insanken duygularıma kapılıp tercihimi ev hanımı olmaktan yana kullandım ama böyle gitmeyecek sanırım,mandilin seve seve arkadaşın olurum tabi