yardim! kötüyüm! ben baskasi olmak istiyorum(dikkat cok uzun!)

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve zeynep_tuana tarafından 5 Nisan 2010 başlatılmıştır.

    5 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  1. zeynep_tuana

    zeynep_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ocak 2010
    Mesajlar:
    191
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    arkadaslar ya cok kötü hissediyorum kendimi. canim hicbirsey yapmak istemiyor. icimden hicbirsey gelmiyor.aslinda ortada bi sebep yok. cok mutlu olmam gerek. cok sükür hicbirseyim eksik degil.belki bir cok kimsenin olmak isteyipte olamadigi yerdeyim.
    maddi acidan hicbir sikintim yok. birseye sahip olabilmem icin sadece istemem yeterli. (bilmiyorum belkide bu yüzden hicbirseyden murlu olamiyorum artik) yani hic bir seyi mesela vitrinde görüp günlerce hayalini kurmadim. ona sahip olacagim günü sabirsizlikla beklemedim.ne gördüysem hosuma gideni bazen fiyatina bile bakmadan aliyorum. annemde daha dikkatli olmam gerektigini söyler. ama bende diyorum simdi bekarken istedigimi alayim zaten evlenince kocaydi coluktu cocuktu gecimdi kendimi düsünmeye sira gelmicek. annemde ileriyi düsünerek böyle söyler bana ama yinede kisitlamaz hic.
    belkide bu yüzden mutlu olamiyorum hep kötü hissediyorum kendimi. bilmiyorum. mesela en son model cep telefonu almistim kendim begendim ismarladim. aileme sadece ücretini karsilamak kaldi. sonra onuda begenmedim istemedim hatta agladim ben bunu kullanamam diye. cok tuhaf.
    yani maddi acidan hicbir sikintim yok. altimda arabam istedigim yere giderim.

    sonracima... okuyorum. isvicrede bir üniversitede istedigim bir bölümde 1.sinifta. ailem herzaman kararlarimi kendim vermemi istedi öyle yaptim ve herzaman verdigim karari desteklediler. bir sene baska bi bölümü okudum cok zorlandim. sonra degistircem dedim baska bölüme gectim. ama burda benim geldigim yere gelmek herkese nasip olmuyor. yani bu konudada yine ne kadar sükretsem azdir.

    sonra... sevdigim insanla beraberim okulum bitince ins. evlenicez. nisanliyiz. ailesiyle cok sükür hicbir sorunum yok.beni severler. ailemde onu sever. kendiside hayalimdeki insan. yani iliskimdede bi sorunum yok hersey yolunda. ailelerimiz anlasiyor. bi tek onunla birlikteyken iyi hissediyorum kendimi.

    amaaa yinede cok karamsar hicbirseyden mutlu olmayan biriyim. kücücük seyleri kafama takiyorum. herseye agliyorum. sik sik aglama krizlerine giriyorum. hemde ortada hicbirsey yokken. düsüncelere dalip sonrasinda aglayabiliyorum. en basitinden kardesime desemki bana bi bardak su ver oda kendin al dese bile aglayabiliyorum. geriliyorum. titreme oluyor. kendimi toparliyamiyorum. vee neden agliyorsun? dediklerinde sebebini bende bilmiyorum. sadece ICIMDEN ÖYLE GELIYOR.

    bide beceriksiz basarisizmisim gibi geliyor. yani okulda sinavlarimi gecmek baya zorluyor beni gec kavriyorum. bu yüzden basarisiz hissediyorum kendimi.okulu bitirememekten korkuyorum. oysaki cok istiyorum.

    sonracima giyim kusam. gidiyorum bisey aliyorum eve geliyorum begenmiyorum. veya baskalarinin giydigi seyler hosuma gidiyo benimde olsun diyorum. imakanim var ama yapamiyorum beceremiyorum. herkes ayni yerden alisveris yapiyo buluyo bulusturuyo yakistiriyo en ucuzundan bile ben gidip pahali alsam dahi becerip yakistiramiyorum. cok beceriksizim. pratik düsünemiyorum.

    sonra ev islerindede daha pratik olayim istiyorum ama olamiyorum. elim agir. hizli yapayim cok sey yapayim istiyorum. hem evin isini hem derslerimi güzel yapayim hemde arkadaslarimla bulusayim istiyorum olmuyo.

    zaten cevremde cok sayili insan var. kimseyle görüstügüm yok. arkadas ortami yok dogru düzgün.

    yapmam gereken o kadar isim varken hicbirsey yapmak istemiyorum. ne uyumak ne gezmek nede baska bisey. yani mutsuz karamsar hayattan bezmis bi hal aliyorum.

    oysaki disardan görenlerin bana imrendigini benim gibi olmak istedikleriinide cok iiyi biliyorum. disardan herzaman kendine güvenen basarili ne yaptigini yi bilen becerikli mutlu kendinden emin biri olarak görünüyorum.

    ama ben gercekten öyle olmak istiyorum. ben bile kendimden biktim. etrafimdaki insanlara ne diyeyim. ben ben degil baskasi olmak istiyorum. sen sakrak hayattan tad alan neseli biri olmak istiyorum.

    bana yardim edermisiniz?
    NE YAPMALIYIM?
    ÖNERILERINIZ VARMI?

    cook uzun oldu. cok özür dilerim.
     
    Son düzenleme: 5 Nisan 2010
  2. 5 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  3. KiymiziAba

    KiymiziAba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    5.831
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    fazla şımartılmışsın

    mutluluğu yanlış yerde arıyorsun. her şeyi istediğin zaman elde ettiğin için, onları kazanmak için çaba harcamadığından dolayı kıymet bilmiyorsun


     
  4. 5 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  5. tektane

    tektane 22.22 :) Üye

    Katılım:
    21 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    342
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    ilk baştaki kısımlar için navb ye katılıorum. istediklerini istediğin anda elde ettiğin için, artık bir tatminsizlik durumu oluşmuş sende.kaynakların bol olduğu için böyle bir durum söz konusu. o halde bir süreliğine sende kaynaklarını kendin kes, bir de öyle dene bakalım.mesela; bir kaç ay sadece sana verilen belli bir miktar harçlıkla idare etmeye çalış, onun dışında ailenden bir şey isteme yada ne bileyim çok beğendiğin bir elbiseyi,sadece beğendin diye ihtiyacın yoksa alma.
    diğer konuda ev işleri ve okul ile ilgili kısımda; kendini neden başkalarınla kıyaslıyorsun ki,
    herkesin kendine has özellikleri var. sen dielim bi sınavından düşük mü aldın, bi dahakine o notunu geçmeye çalış.elalemi geçicem diye ya da başkaları gibi olacağım diye uğraşmak insanın kendisine eziyet etmesinden başka bir şey değil ki. eğer sahip olduğun şeylerin farkına varamıyorsan, senden yüksek olanların değil, düşük olanların hayatlarına bakıp ders al derler.
    her şey gönlünce olsun...
     
    Son düzenleme: 5 Nisan 2010
  6. 5 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  7. zeynep_tuana

    zeynep_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ocak 2010
    Mesajlar:
    191
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    yorumlariniz icin tesk ederim arkadaslar. uygulamaya calisacam. cünkü biktim artik. yani degismek icin elimden ne geliyosa yapmak istiyorum.
    evet haklisiniz. sahip oldugum seylerin cok büyük bi kiymeti yok. yani aslinda herseyin farkindayim ama elimden bisey gelmiyo sanki. yinede dediklerinizi uygulamaya calisacam.
    baska tavsiyesi olan arkadaslarda yazarsa sevinirim. elimden ne geliyosa yapmaya hazirim.
     
  8. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  9. KiymiziAba

    KiymiziAba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    5.831
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    başka bir öneri

    senin sahip olduğun imkanlara sahip olmayan kişilerin yaşam tarzını gör. fakir diye nitelendirebileceğim çocuklara ders verebilirsin. onların yaşamlarını yakından izlersen artık hayata dünyaya,alışa verişe...vs. daha farklı açıdan bakabilirsin.

    hiç olmadı çocuk esirgeme kurumundaki çocuklarla ilgilenebilirsin,elindekilerin kıymetini anlamak içinkaydirigubbakcemile5
     
  10. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  11. cimcime eses

    cimcime eses Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Haziran 2008
    Mesajlar:
    12.675
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    196
    Canım bu konuda birazda ailen suçlu bir çocuğa her istediği alınırsa o çocuk mutsuz olur. Bunun örneklerini çevremde çok görüyorum. Bizler küçükken bir bayram kıyafet diğer bayramda ayakkabı alırdık, inan imkanlar kısıtlıydı ama o zaman daha mutluyduk. Çünkü küçük şeyler bizi mutlu edebiliyordu, şuan ise herşeye sahibiz ama daha çok istiyoruz ve bu bizi mutsuzluğa itiyor.
    Senin için şöyle bir öneri sunayım, kimsesiz çocuklar derneğine git, ya da huzur evlerine onları gör, onlara hediye almaya çalış belki aldığın hediyelerin manevi değeri büyük olduğu için seni mutlu eder. Hem o insanları ne kadar küçük ayrıntıların mutlu ettiğini görürsün...
     
  12. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  13. Selenais

    Selenais Kelepceliyim ben sana Üye

    Katılım:
    24 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.299
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    en basitinden kardesime desemki bana bi bardak su ver oda kendin al dese bile aglayabiliyorum. geriliyorum. titreme oluyor. kendimi toparliyamiyorum

    En basitinden demissin cümlenin basinda, ama varsa böyle bi olay, bu basit degil cok ciddi, yukarida verilen tavsiyelerede katiliyorum ama bir uzmandan yardim almayida önerebilirim.

    ders alabilecegin kitaplar oku, örnegin yasanmis hikayeler
    veya birseyler ögrenip uygulamak istersen psikoloji kitaplari oku kendini gelistirme vs. kitaplari okuyabilirsin

    Inancin nasil bilmiyorum ama inaniyorsan dini kitaplar okuyabilirsin, beni cok rahatlatir genelde, yasama sebebini anlarsan eger bunalmalarin gecer, ailenin degerini bilirsen, kendinden daha kötü durumdaki insanlari düsünüp sükredersen, ne bileyim insanlara edebilecegin en ufak bi yardim bile huzur verebilir sana bi ise yaradigini hissettirir.

    Bilmiyorum belki yapiyorsundur hayir, ama eger yapmiyorsan ve madem durumun cok iyi bilgisayarinda arama motorunda bile bulabilirsin yardima muhtac bir cocuk.

    Bu okula gönderme kampanyalari olabilir örnegin, aylik az bi miktarla bi cocuk okutabilirsin örnegin=)

    Allah saglik versin basta, Annen sag Allaha sükür daha güzel ne olabilir diye düsün.. basit seylerden mutlu olmasini ögren bence
     
  14. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  15. BenmasMavi

    BenmasMavi Yeni Üye Üye

    Katılım:
    19 Şubat 2010
    Mesajlar:
    5.027
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Allaha şükür sağlığın varlığın yerindeymiş.

    Elindekilerin kıymetini bilmelisin bence.

    Ailende de hata var ,senin her istediğini yapmışlar bu yaşına kadar,bir dediğini ikiletmemişler.

    Sen de bu yüzden yokluk nedir bilmemişsin.Hiçbirşeyin değerini kavrayamamışsın.

    Benim yerimde olmak isteyen çok insan var diyebiliyorsun,bunu anlıyorsun ama neden böyle davranıyorsun o halde.

    Düşün nice insanlar var durumları çok kötü olan,sağlıkları yerinde olmayan,senin sahip olduklarına muhtaç olan...

    Bunları düşün ya elindekiler olmasaydı, o zaman mutlu olur muydun yoksa böyle üzülmeye devam mı ederdin.

    Haline şükretmeyi bilmelisin .
     
  16. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  17. zeynep_tuana

    zeynep_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ocak 2010
    Mesajlar:
    191
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    arkadaslar hepinize tesk ediyorum yorumlariniz icin.


    canim kitap okumak iyi fikir. bu konuda hayret gösterecegim. yani psikolojiyle ilgili yazilar okuyodum internetten ama sanirim bir kitap daha faydali olacak. dini kitaplarimda var. ama kitap okumaya eskisi kadar vakit ayiramiyordum. burdan baslarsam iyi olacak sanirim.

    zaten ögerencim var benim hafta bir gelir. hertülü dersinde yardimci oluyorum ona.

    cocuk esirgeme kurumu ve huzur evine gelince. yurtdisinda böyle yerlerde bile insanlar cok zor durumda degiller. ben isterimki kendi ülkemde o kadar zor sartlarda olan insanlara yardim edeyim. bi arastirmaliyim bunu.

    benden daha kötü durumlarda olan milyonlarca insan var. düsününce sükrediyorum. yani aslinda neler sahip oldugum farkindayimda bide onlarla mutlu olabilsem. benim sorunum burda iste.

    hicbirsey fayda etmezse psikologa gitmeyi bile düsündüm. ama önce verdiginiz tavsiyelere uymaya calisacagim.

    cok rahat büyüdügüm dogru. ama herzaman böyle kalacak degil. 1seneye kadar türkiyeye dönecegim evlenipte. o zaman sartlar cok farkli olabilir. simdiden kendimi hazirlamam gerekiyor.
     
  18. 6 Nisan 2010
    Konu Sahibi : zeynep_tuana
  19. Zana_zana

    Zana_zana Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2007
    Mesajlar:
    763
    Beğenildi:
    139
    Ödül Puanları:
    113
    canım yazdıkların çok imrendirici herkesin isteyip de kavuşamadığı şeyler demekk ki insan bir süre sonra bunlardan bile sıkılıyor
    onun dışında kardeşinden su istiyorsun ve o da kendin al diyor böyle şeylere ben de takılırım burda hakılısın bana göre
    ayrıca sana tavsiyem kenar mahallelerde fakir karnını bile doyuramayan insanlar çocuklar var onlara yardım etmenin seni son derece rahatlamanı ve haline ne kadar şükretmen gerektiğini hatırlatacaktıraklıma bunlar geldi umarım yardımcı olabilmişimdir:icecream: