yardımcısız bebek(ler) büyüten anneler deneyimlerinizi paylaşır mısınız?

Konusu 'Çocuk Büyütürken' forumundadır ve siyahzeytin tarafından 8 Ekim 2009 başlatılmıştır.

    8 Ekim 2009
    Konu Sahibi : siyahzeytin
  1. siyahzeytin

    siyahzeytin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    29
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    uzun zamandır takipteyim fakat ilk kez yazıyorum. öncelikle herkese merhaba.
    olayım kısaca şöyle;

    13 aylık bir oğluşum var:KK46:, 8 aylık hamileyim:CüvCüv:. devlet memuruyum. oğluşumdan sonra izine ayrıldım, ikincisi içinde alıcam kısmetse. yaklaşık 1,5 yıl daha evdeyim yani bir aksilik olmazsa. 14 ay fark olacak oğluşlarımın arasındagamyoncuiremsugamyoncuiremsu. yarım gün bir yardımcı aradım olmadı. yabancı veya yatılı ya da tam gün bakıcılar maddi açıdan biraz orlayacağından tutma yanlısı değilim. eşim idare edemeyeceğimi gerekirse tutmamız gerektiğini söylüyor. bense en az 600$ yaklaşık 800-900 tl nin bizi sarsacağını öncelikle evde bakmayı denemeyi istediğimi söylüyorum. ailelerimiz başka şehirde. arasıra gelebilirler fakat devamlı olarak gelemezler. zaten kvalide başka torununa bakıyor. neyse sormak istediğim siz nasıl üstesinden geldiniz. nasl bir planınız var. naparsınız. sabah kalkınca mesela.

    ilk oğlum normal sınırlarda bir çocuk. arasıra huysuz, arasıra çok huzurlu, genelde normal. pek kıskanç bir mizacı da yok. ilgiyi ve oyunu çok seviyor. çok nazlı, içli duygusal bir çocuk. uyku saatlerini 4-5 aylık olduğundan beri düzenlemeye çalıştım. başarılı da oldum sayılır. sabah 6-7 gibi kalkar, kahvaltı yaparız. 2 saat sonra uyur yaklaşık 40 dk 1 saat. öğlen yemeğimizi yeriz. 1-3 arası 1 saat daha uyur. uyumazsa 5-6 gibi yarım saat uyur. akşam 6-7 gibi akşam yemeğini yeriz ve 8-9 gibi uyuturuz. haftanın en az 4 günü sıkıntısız geçer. 3 gün de artık idare ederiz.

    ben çok planlıyımdır. yapılacaklar listem vardır. unutmamak için herşeyi not alırım. düzen kurmayı severim ve o düzene uymayıda. şimdi hamileyim çok yoruluyorum fakat yine de evde düzen hakimdir. yemek yapamazsam bile o saatte kahvaltı yapar yine sofraya otururuz. bu tarz işte.

    böyle yani. hani yorum yapacak olursanız diye anlatayım dedim. uzun oldu biraz. sizde böyle yazın yazarsanız nolur. neler yaşadınız düzeniniz nasıl, zorluklar vs.
    tedirginliğim gitsin istiyorum, şimdiden teşekkürler.
     
  2. 10 Ekim 2009
    Konu Sahibi : siyahzeytin
  3. fatosss16

    fatosss16 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    341
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Canım tam benim hayalim gibi olmuş çocukların Öncelikle kutluyorum seni...
    Ben oğlak burcuyum planlı düzenli ve kararlı.... kayınvalidem rahmetli annem edirne de ablam kırklarelide ben bursadayım eltimin kızımdan biraz küçük zıpır bi oğlu var yani Yanlızım.... Ayrıca eşim 3 vardiya çalışıyor. O kadar zordur ki yanlız olmak bilirim.... kızım büyüyene kadar gecemi gündüzüme kattım. Hem çocuğum ilgisiz kalmasın hem eşimle vakit geçirmek ki bizim evimizde ailemiz bi arada toplandığımızda ev işi diye bişey olmaz:eek:lmaz: Bu değişmez kuraldır birlikte vakit geçirilir Dışarı çıkılmaz ve ev işi yapılmaz. Gelelim asıl konuya ....Eşim işte olurdu kızım uyurdu ben temizlik yapardım (ki hijyen hijyen hijyen diyenlerdenim) eşim gelirdi onunla vakit geçirirdim, kızım uyur yada uyumaz onunla ilgilenirdim Ve ne yazıkki gündüz asla uyuyamyan gıcık bi tipim evimin düzenini 3 vardiyaya ve çocuğa ayırıcam diye kendim ortadan ayrılıyordum inan-tatlicadiarzu- Günde 1 hafta boyunca 2-3 saatlik uyku uyuduğumu çoooook bilirim. Ama geçti 3 yaşında kızım unuttum bile ve 2. bebeği düşünüyoruz. Eğer mutlu bi evliliğin varsa evinde huzurluysan herşeyin üstesinden geliyor insan Az önce bi arkadaşa daha yazmiştım 20 aya kadar da emzirdim İşte işin bir güzel yanı da hamileyken 20 kilo almama rağmen şimdi 54 kiloyum zemuszemus Çünkü hem emzirip hem yemek yapıyordum. İşte benim yanlızlığım da böyle geçtiii. Yaaa çok güzel keyifli günlerdi. Kendini kontrol edersen psikolojin de çok sağlam kalıyor merak etme -tatlicadiarzu- Ayna karşısına geçipte halime katılarak güldüğümü ve eşime anlatınca bilikte gözümüzden yaş gelircesine güldüğümüzü hiç unutmam:roflol:
    Tabii eşimin de katkısı çok büyük onu atlayamam... sevgilerimlea.s.a.s.:nazar:
     
  4. 10 Ekim 2009
    Konu Sahibi : siyahzeytin
  5. gecekusu

    gecekusu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    2 Şubat 2008
    Mesajlar:
    1.035
    Beğenildi:
    35
    Ödül Puanları:
    113
    Hani yabancı filmlerde vardır ya saatlik bebek bakıcıları , yardımcı tutamasan da en azından böyle birini elinin altında tut bence. Aklı başında bri üniv. öğrencisi vb. olabilir evinin yakınında oturan.

    Benim bir oğlum var , benim ailem ve eşimin kızkardeşi yakınlarımızda oturuyorlar ama maalesef biz eşimle başbaşa 2 saat bile geçiremiyoruz. Yani nefes alamıyoruz , yıllardır böyle , başbaşa bir yere gidip bir iki kadeh birşeyler içmeyi bile özledik . ınsanın kendi çocuğu , nefessiz kalmakta ne demek diye düşünme , bazen yorgunluğunu atmak istiyor.

    Böyle birisi olursa hem çok bunaldığında imdat diyebilirsin hem de arada akşam çıkmak istediğinizde plan yapma şansınız olur.

    Sorunun cevabı değil ama kendi sıkıntımdan yola çıkarak yazmak istedim. Hayırlı bir doğum dilerim .:)
     
  6. 10 Ekim 2009
    Konu Sahibi : siyahzeytin
  7. siyahzeytin

    siyahzeytin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    29
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    fatoş gecekuşu teşekkürler öncelikle vakit ayırmışsınız. çok mutlu oldum cevaplarınıza. biz de fatoş sizin gibiiz. evde de dışarı da birlikte olmayı severiz. ayrı ayrı nadir takılırız. dışarı çıkmayı da çok severiz ayrıca gecekuşu da özlemiş anladığım kadarıyla :). gecekuşu dediğini yapamayız heralde biz nereye ufkalık da oraya. çok alıştık buna. evde bırakamayız galiba. anca ananne babnne olacak ki olsun. ben 5 6 aylık hamileydim 10 aylık bebeişimle tatile çıktık. tek çocukla hayatımızı planlayabiliyoduk ama 2 taneyle napcaz bunu da zaman gösterecek galiba.
    hayalinmiş fatoş öyle demişsin. biz ilk duyduğumuzda şok olduk. ben hiiiiç hazır değildim. hatta aldırsak mı dedik ufak bir zaman dilimi. dinen manen herşeyi düşünüp, hele ki kürtaj edilmiş bir bebeğin dilinden yazılan bir mektubu okuyunca düşündüğüm için bile günlerce ağladım. neyse. 2. hamileliği reddettim galiba psikolojik olarak. karnım çıktıkça anladım hamile olduğumu. şimdi şimdi iyikiolmuş diyorum. bişey olacak diye ödüm kopuyor. baştaki ağlamalarımdan dolayı dua ediyorum Allah'ım affetsin diye. o yüzden çok karmaşık hislerim yaşadıklarım sevinç ve üzüntülerim oldu bu hamilelikte. o yüzden bu telaşım. peşpeşe çocukları olanlar ne yapmışlar merak ediyorum işte. ben bu konudaki deneyimlerimi yazmayı düşünüyorum yardımcı olur birilerine diye. sizlere de tekrar teşekkür ederim dikkate alınmaktan ve tavsiyelerinizden dolayı. :)