yeter artık gerçekten...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve leavemealone tarafından 11 Mart 2010 başlatılmıştır.

    11 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  1. leavemealone

    leavemealone her yerde karşıyaka Üye

    Katılım:
    6 Mart 2010
    Mesajlar:
    86
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    aşırı utangaç bir insanım ben bıktım artık...
    siz söyleyin ne yapayım? karamsar ve gereksiz bir insanım intihar etsem mi acaba?
    diğer insanlar rahatlıktan kırılırken bir tek ben problemliyim.
    hayat neden bu kadar acımasız?
    ya da insanlar mı desem?
    bence ben acımasızım.
    neden insanların yanında bir şaka yapıp gülüşemiyorum? böyle olması çok saçma çünkü ben normalinde şakacı bir insanım
    neden dertleşebileceğim bir dostum yok?
    neden biriyle konuşurken saçma sapan şeyler söyleyip de salak durumuna düşüyorum?
    çok acizim çook. ne yapsam bilemiyorum gerçekten.
    o ne der bu ne der korkusu ahh bitirdi beni senağlama
    kankam vardı onunla kavga edip küstük 3 aydır küsüz o hemen başkalarıyla takılmaya başladı ben her gün yalnızım.
    hatta o hayatımdan çıkınca sosyal fobim daha da arttı.
    hiç bir çare göremiyorum bulamıyorum. buldum diyelim uygulayamıyorum.
    işkencem sadece kendime böyle olsun hiç istemiyorum.
    off canım çok sıkkın :KK43:
     
    Son düzenleme: 11 Mart 2010
  2. 11 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  3. inci_tanesi

    inci_tanesi Allah'a emanetsin kuzum Üye

    Katılım:
    9 Ekim 2009
    Mesajlar:
    19.970
    Beğenildi:
    76
    Ödül Puanları:
    203
    Allah sağlık derdi vermesin canım gerisi inan boş
    bu yaşadıklarımız gün geliyor geçip gidiyor
    geçmişe baktığımızda gülüyoruz bile üzüldüğümüz şeylere
     
  4. 11 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  5. leavemealone

    leavemealone her yerde karşıyaka Üye

    Katılım:
    6 Mart 2010
    Mesajlar:
    86
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    insanın canı sıkılıo ister istemez :S
     
  6. 11 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  7. glaze_butterfly

    glaze_butterfly yenigelinmutfakta.blogspo Üye

    Katılım:
    9 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    1.856
    Beğenildi:
    24
    Ödül Puanları:
    148
    İnsanın kendinden başka büyük düşmanı olmazmış biliyormusun..
    Sende şuan içindeki o düşmanın seni yenmesine izin veriyorsun....
    Herşeyi ve herkesi takar gereğinden fazla değer verirsen kendini aciz hissedersin...
    Neyin eksik...?
    Etrafı göremeyecek yada kitap okuyamayacak gözleremi sahip değilsin..?
    Yada yürüyememene dokunamamana sebep olan el ve ayakların mı yok..?
    Bence şükretmelisin canım.Bırak hayat sana rağmen seninle birlikte aksın..
    Sporla ilgilen ve kitap oku en iyi arkadaştır kitap...
    En yakın arkadaşınla konusmuyorsan üzülme..
    Çünkü gerçek dostlar ne olursa olsun asla sırt çevirmez birbirine..
    Başka arkadaş edinirsin.Ve şunu hiç birzaman unutma...
    Hayat herşeye rağmen yaşamaya değer...
     
  8. 11 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  9. KiymiziAba

    KiymiziAba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    5.831
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    15 yaşındasındelikafadulden

    ve yaptığın hiçbir şeyden memnun değilsin sanki:eek:lmaz:

    intihar falan 15 yaşında gencecik bir kızın ağzına hiç yakışmayan bir kelime:eek:lmaz:

    utangaçlık aşılabilir bir durumkaydirigubbakcemile5

    arkadaşların veya dostların çokluğu değil nitelikleri önemli. her insandan ne dost olur ne de arkadaş. zemuszemus

    kavga ettiğin arkadaşınla neden kavga ettin bunun sebebplerini irdele ve sonra hatan varsa özür dile?

    bende senin yaşında utangaç,konuşmaktan çekinen biri idim taa ki tek başıma kalıncaya kadar,yani hayatımın bir döneminde yaşamla tek başıma boğuşana kadarsempatiksalakcinni

    ne yapacaksın, öncelikle kendini kabul etmeye çalışkaydirigubbakcemile5

    yanlış yapmaktan korkma , yanlış bir kelime söylemekten korkma . her insan yanlış yapabilir değil mi?bayanssulusmile

    bir ortamda bir şaka yaptn veya bir sözünden dolayı birileri sana güldü mü ,sende gül kendine :lepi:

    kızarıp bozarmaya gerek var mı Allah aşkınakaydirigubbakcemile2

    her insanın hata yapma,yanlışa düşme hakkı varolumunekankayizsmile
     
  10. 12 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  11. leavemealone

    leavemealone her yerde karşıyaka Üye

    Katılım:
    6 Mart 2010
    Mesajlar:
    86
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    çok teşekkür ederim (=
    seviyorum sizii :KK70: :lepi:
     
  12. 12 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  13. ledaswan

    ledaswan Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Ocak 2010
    Mesajlar:
    195
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    Ah be güzelim, bu yaşta ne bu karamsarlık...Pozitif ol, yaşının kıymetini bil gibi klişe cümlelerle giriş yapmak isterdim, ama ben de senin yaşlarında benzer sorunları çok yaşardım.
    Sürekli bir memnuniyetsizlik, mutsuzluk, insanlara güvensizlik, sosyal fobi, platonik aşk acıları, insanların davranışlarına gereğinden fazla önem yükleme, her an ne düşünüyorlar benim hakkımda, acaba rezil mi oldum gibi bir sürü saçma sapan düşünce.

    Bu hislerinin hepsi geçicek, yavaş yavaş büyüyeceksin, kendini çok hırpalamadan büyü, acılarından, problemlerinden, yalnızlığından bile kazanımlar elde etmeye bak.
    İnsanlara çok bel bağlama, önce kendine yetebilmeyi öğren. Çevrendeki herkes gelip geçici olabilir, kalıcı olan sensin. Sen kendini inşa ederken, farkında olarak, kendi kıymetini bilerek büyümeye bak.

    Öyle bir zaman gelicek ki, seni bu buhranlara sürükleyen arkadaşları, aşkları hatırlamıcaksın bile.

    Değişerek büyüyeceksin, belki de bu sıkıntıların senin kişiliğinde sağlam yapıtaşlarının oluşmasına sebep olacak. Benim öyle oldu.

    Kendinden başka hiç kimseye gereğinden ve hakettiğinden fazla değer vermemeyi öğreniceksin.

    Bol bol kitap oku, film izle, vizyonunu genişlet ve ailenin kıymetini bil. Bunların hepsi geçicek.
     
  14. 12 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  15. BenmasMavi

    BenmasMavi Yeni Üye Üye

    Katılım:
    19 Şubat 2010
    Mesajlar:
    5.027
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Arkadaşın yok ,espri yeteneğin yok diye intihar etmek istemek olur mu hiç ...

    Gencecik bir kızsın daha yakışır mı ağzına bu kötü laf...Talihsiz bir laf olmuş diyeyim ben buna :nazar:

    Arkadaşların çok olması değil az ve öz olması önemlidir güzelim.Çok arkadaşın olur ama hiçbiri de bir işe yaramazlar kötü gününde yanında olmazlar...

    Ama birkaç tane olur senin yanında olurlar kötü günlerinde destek olurlar.

    Hem daha çok ufaksın ilerki zamanlarda olur elbet arkadaşların kankaların :hulya:

    Sakın kafana takma böyle basit şeyleri :eek:lmaz:

    Kendine çeki düzen verip başka şeylere yoğunlaşmayı dene.
     
  16. 12 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  17. Metaphora

    Metaphora Popüler Üye Üye

    Katılım:
    21 Eylül 2008
    Mesajlar:
    2.519
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    108
    bugün tramvay kazasında 2 genç öldü 1 genç ağır yaralı,oturup ağladım,kimbilir ne hayalleri ne umutları vardı...şimdi burda intihar kelimesini duyunca sinirim bozuldu,sana tek bir önerim var,yaparmısın bilmiyorum ama beni gerçekten çok çok çok mutlu edersin.

    birgününü ayarla,çık git yetimhaneye,ve hastanelerin acil servisine,şöyle bir gezin,öyle bir değişirsinki...
    işte o zaman ne sosyofobin kalır ne utangaçlığın ne yersiz konuşmaların,kendine güvenin gelir,ne kadar şanslı olduğunu anlarsın.
     
  18. 13 Mart 2010
    Konu Sahibi : leavemealone
  19. leavemealone

    leavemealone her yerde karşıyaka Üye

    Katılım:
    6 Mart 2010
    Mesajlar:
    86
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    çok teşekkür ederim size yazdıklarınız beni kendime getirdi. ama çok kötü bir huyum var birine bir şey söylemek istiyorum terslenirsem gülerlerse falan diye bir düşünce susturuyor beni. eskiden en azından yakın arkadaşlarım vardı. şimdi sınıfın en sessiziyim uzaktan bakınca belki saçma sapan bir dert gibi gelebiliyor ama bu beni çok yıpratıyor ve değersiz hissediyorum kendimi. yapmamam gerek biliyorum ama vazgeçemiyorum ki bu huyumdan... insanlarla yüz yüze asla tartışamıyorum ama bir örnek vereyim eski sınıfımda havalı bir kız vardı onunla msnde kavga ettik uzunca bir süre. kavgadan sonra anlaşmaya başladık ve benden özür diledi. asla tahmin etmezdim bunu. beni daha da küçük düşürecek sanardım ama özür diledi...
    keşke insanların yanında olunca bu kadar kasmasam. buna hiç gerek yok biliyorum ama insan engellemeye çalıştıkça daha çok yoğun hissediyor... :S