Yoruldum ve giderek agresifleşiyorum :((

Konusu 'Doğum sonrası Annelerin Sorunları' forumundadır ve SiBeL tarafından 18 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

    18 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  1. SiBeL

    SiBeL oğlum ve kızım herşeyim Üye

    Katılım:
    25 Ocak 2009
    Mesajlar:
    518
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba arkadaşlar,
    benim problemim her şeye kızıp sinirlenmek ve bunu da etrafımdakilere yansıtmak..
    oğlum 11 aylık olmak üzere..çok yaramaz bir bebek değil ama bu aralar malum sıcaklar ve diş çıkarma durumları yüzünden hem iştahsız hem de sürekli kusan bir bebek..uyku düzeni de birkaç gündür biraz bozuldu..tüm bunlar değil tabiki problem.ben doğum yapmadan önce çalışıyordum oğluma bakmak için işten ayrıldım.daha önce hiç evde oturmamıştım.şimdi oğlumla zaman geçiriyoruz ona bakıyorum çokta mutluyum kendim büyütebildiğim için fakat biraz bunaldım..zaman zaman çalışmayı çok özlüyorum dönsemmi diyorum ama oğlumu bırakamam hem de annem uzak :KK43: çevremde yakınımda kimsem yok annemde kayınvalidemde ailemdeki herkes gibi bana yakın değil malesef..arkadaşlarımla da eskisi gibi görüşemiyoruz.eşim oğlum ve ben ne yaparsak birlikte yapıyoruz..biraz hayatımda tekdüzelik oldu..tüm gün aynı işlerle uğraşmakmı yoksa sabahtan akşama kadar evde yorulmakmı beni bu hale sokuyor anlayamıyorum..bu aralar içimden hiç bir şey gelmiyor..en ufak şeylere sinirleniyorum..buda eşime ve oğluma yansıyor..sonra çok üzülüyorum oğluma karşı kendimi suçlu hissediyorum ona sesimi yükselttiğim için..ama o bana yine gülücükler atıyor daha da kötü hissediyorum..
    ne yapmam lazım bilmiyorum ama kendimi sakinleştiremiyorum..sizlerde bu gibi durumlar yaşadınız mı ya da yaşıyor musunuz?ne olur bana birşeyler söyleyin bilmiyorumkismile
     
  2. 19 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  3. smile6081

    smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala cahilsin Üye

    Katılım:
    10 Kasım 2007
    Mesajlar:
    2.091
    Beğenildi:
    521
    Ödül Puanları:
    188
    yaa bende bebeğile eve kapanmış gibiyim sıcaklar var diye gunduzleri dışarı çıkamıyoruz. aksamlarıda ynı yerlere gidip geliyoruz. sıkıldım 3 gundur ara ara ağlıyorum bunalıyorum sanki .
    oğlum huysuz bi arkasa gitmk imkansız gidip geldiğimdende bişi anlamıyorum.

    sanırım biraz kendimize zamn ayırmalıyız. yoksa dahada kötü olucaz.....
     
  4. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  5. zeynepercan

    zeynepercan Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2010
    Mesajlar:
    59
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    ben de ayni sorunlar oldu hala da oluyor ben gurbetteyim ailemden kimse yok. ben baktim kizima 3 yasinda simdi ikincide geliyor biraz strese girdim ikisine nasil yeticem die
     
  6. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  7. smile6081

    smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala cahilsin Üye

    Katılım:
    10 Kasım 2007
    Mesajlar:
    2.091
    Beğenildi:
    521
    Ödül Puanları:
    188
    allah sabrını verir inş. ama biri kurtarmış kendini. eşinden yardımm isteyebiirsin.
     
  8. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  9. biricik_tuana

    biricik_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2009
    Mesajlar:
    48
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    88
    sizler yine epeyce bir yol kat etmişsiniz, bizim kızımız daha 68 günlük, şükür koliği yok ama kolik 3-4. aydan sonra da çıkabiliyormuş... ama benim yaş 33 ve bu yaşıma kadar hiç bu kadar uzun süre evde kalmamıştım. özellikle ilk 40 gün hem emzirip hem ağlıyordum, annem yanımda olduğu halde. ki hamileliğe de tamam artık hazırım şimdi bebek yapalım gibi bir moralle başladığım halde bu durumdayım :) iki haftadır annem yok yanımda. eşim akşam geliyor, yardımcı oluyor elinden geldiğince ama bu yaşıma kadar heralde çok fazla zora gelmemişim, rahata alışmışım, şu iki gündür özellikle bunaltı geldi. kızım biraz huzursuz ve bu bana da yansıyor.

    bir de hamilelikten dolayı kalçalarımda kemik iliği ödemi oluşmuş durumda, yürüyüşümü etkiliyor. neden oluştuğu bilinmiyor, tedavisi yok, ödem kendiliğinden 6 ile 12 ay arasında geçiyormuş, o süre içinde ağrıları çekeceğim. emzirdiğim için ağrı kesici de çok fazla alamıyorum. bu da bir sinir bozucu etken. yani dışarı çıkıp gezmek istesem de bacaklarımın ağrısından dolayı çok kolay olmuyor.

    uykuyu ve gezmeyi seven biriyim. sürekli uykum var, sürekli gezesim var ve ikisini de yapamıyorum :)) süper yani.

    önümüzdeki hafta da iznim bitiyor göreve başlamam lazım. bakalım bu hastalıktan dolayı rapor alabilirsem alacağım. alamazsam ücretsiz izne ayrılacağım, ama sürekli evde bebekle tek başıma ne kadar sabrederim bilmiyorum. yani çok karışık bir şeymiş anne olmak. annem yanımdayken eşimle dışarda alışverişe gittiğimizde, aklım sürekli evde bebekte kalıyordu. ama şimdi de böyle napıcağımı şaşırıyorum. hiçbir şey yapasım gelmiyor.
     
  10. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  11. biricik_tuana

    biricik_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2009
    Mesajlar:
    48
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    88
    oğlunu da al, annenin yanına git 1 hafta kal... hem oğlun 11 aylık olmuş kendine zaman ayırabilirsin rahatlıkla bence... bu da sana iyi gelecektir. yani benim annem yanımdayken de nerdeyse her işi ben yapıyordum ama evde konuşacak birisinin olması insanı rahatlatıyor. yani o anlamsız karşılıklar verse de bebeğimle de konuşuyorum, ona hikayeler okuyorum, ama konuş konuş nereye kadar :)))

    göreve başlamakla ilgili işlerimi hallettikten sonra yine annemin yanına gideceğim. hani hiçbir yer kendi evin gibi olmuyor ama değişiklik iyi geliyor.
     
  12. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  13. NakrEdusA

    NakrEdusA ♥ {- _ -} ♥ Pro Üye

    Katılım:
    9 Ekim 2009
    Mesajlar:
    1.852
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    ben tam 8 aya yakın bi süre dışarı sadece bebeğimin doktoru için ya da çok kısa süreliğine işimi halletmek için çıktım ki daha öncesinde doğru düzgün evde oturmazdım şimdi oğlum 14 aylık oldu çok şükür çıkabiliyoruz ama eskisi gibi olmuyo hiçbirşey ev hayatında da böyle tam 14 aydır oğlumun odasında uyuyorum geceleri saat başı ayaktayız :KK43: bende düzeleceğimiz zamanı dört gözle bekliyorum şükrediyorum Allahım hastalık vermesin sağlıklı olsun diyorum ama benden çok şey gitti bu sürede etrafımdaki insanlarıda çok iyi anlamış oldum böylelikle kimseye gereğinden fazla değer vermeyeceksin herkese kulağını açmayacaksın zaten çok hassas olduğun bu dönemi sanki koz bilip güzel kullanabiliyo insanlar bu durum ne zaman nasıl geçer bilmiyorum ama insanı delip geçiyo orası kesin Allah hepimize kolaylık sabır versin
     
  14. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  15. biricik_tuana

    biricik_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2009
    Mesajlar:
    48
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    88
    etrafındaki insanlar napıyorlar ki?

    bu arada aminnn gerçekten sabır versin Allah herkese...
     
  16. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  17. NakrEdusA

    NakrEdusA ♥ {- _ -} ♥ Pro Üye

    Katılım:
    9 Ekim 2009
    Mesajlar:
    1.852
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    doğumumun ilk günlerinde 16 gün boyunca 2 şer saatlik uykuyla duruyodum zaten benim için zor bi doğum olmuştu çok toparlanamamıştım iyi değildim yani hala da çok iyi olduğum söylenemez neyse malum ziyaretler oluyodu eşimin ailesi geldi ayağa kalkamadım inanılmaz başım dönüyodu kusura bakmayın dedim haliyle yüzümde gülmüyodu görümcem önceden abla dediğim abla bildiğim insan ne kadar zamandır uykusuzsun dedi 16 gün dedim dua et uykusuzluğuna veriyoruz dedi bu cevap ve tavır ömür boyu aklımdan çıkmayacak aramız şimdi kötü değil ama ben onlar bana böyle yapmamış gibi davranıp eşimin çocuğumun hatrına sustuğum için bu sadece bi örnek bu arada
     
  18. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : SiBeL
  19. biricik_tuana

    biricik_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2009
    Mesajlar:
    48
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    88
    yani ne desem boş. eminim ki başka şeyler de yaşamışsındır. neyse ben de anlatmaya başlamayım :) yerin kulağı var. rahatça yerlerinde otursalar, kardeşlerinin çocuklarının mutluluğuyla mutlu olsalar veya onlar mutlu olsun diye susmayı deneseler olmaz... benim de iki abim var ve abilerimin eşleriyle arkadaş gibiyiz. aman neyse evlendiğim ilk gün (8 yıl öncesi yani) geldi gözümün önüne gözlerim doldu yine.