yüreğin diyor ki....

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve talin tarafından 26 Mayıs 2008 başlatılmıştır.

    26 Mayıs 2008
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Beklemek ; nereye kadar ve neyi beklemek…. Umutlanıp, hayaller kurup, sabırla ve ısrarla, sonunda karşılığında güzel bir ışık görene kadar beklemek…

    Beklemesi iyi güzel de sonunda bakıyorsun ki hiçbir şey senin istediğin gibi gelişmiyor. Sonuçlar beklenenden farklı bir rota çizmiş bize. Geriye dönüp bakıyorsun keşke yapmasaydım, düşünmeseydimleri görüyorsun.

    Bir an içini bir sıkıntı sarıyor, bunalıyorsun, sanki boğuluyormuş gibi oluyorsun, tekrar bakıyorsun geçmişe şimdiki yaşadığın şeyleri daha önce de yaşamışsın. Ben neden hep bunları yaşıyorum, diye düşünüyorsun. Neden sonunda mutsuz sonuçlarla karşılaşıyorum, diyorsun.

    Kendi kendine böyle düşünürken içerden derinlerden bir yerden bir ses geldiğini duyuyorsun. Bu ses nerden geliyor diye bakınıyorsun ki yüreğinin sana seslendiğini görüyorsun.

    Yüreğin diyor ki; çok katısın, sertsin, insanlara fırsat vermiyorsun, imkansız peşinde koşuyorsun, ayrıntılarda boğularak direk hayır diyerek kestirip atıyorsun....

    Başta yok diyorsun sen yanlış söylüyorsun, ben öyle yapmıyorum falan diyorsun. Sen böyle deyince yüreğindeki ses; peki o zaman niye her seferinde aynı şeyleri yaşıyorsun ve niye her seferinde üzülüyorsun, diyor.

    Yüreğindeki ses sözleriyle seni düşünmeye zorluyor.

    Düşünüyorsun ve ona hak veriyorsun.

    Gerçekten çok katıyım, sertim ve insanlara fırsat vermiyorum, imkansız peşinde koşuyorum, diyorsun.

    Aslında genele baktığında bu durumu göremiyorsun ama ayrıntılara gözünü çevirdiğinde görüyorsun. Peki bu katılık nerden geliyor diye düşünüyorsun? Belki de herkesi, her şeyi ince eleyip sık dokuma huyumdan geliyordur bu, diyorsun.

    Evet gerçekten öyle. Gereksiz ayrıntılarda boğuluyorsun. Yaşayıp görmek yerine kafandaki soru işaretleri ile hayır diyorsun.

    Hayır,hayır,hayır…. Sonradan araya zaman girince pişman olduğunu görüyorsun geriye dönmek istiyorsun ama dönemiyorsun. Çünkü her şey geçmişte kaldı. Tamam bundan sonra farklı davranacağım, diyorsun her seferinde. Ama gene yapamıyorsun. Belki karakterin böyle olduğu için ya da farklı davranmaya alışkın olmadığın için ya da kendini böyle rahat hissettiğin için hep böyle davranmaya devam ediyorsun.

    Hepimizin yok mudur buna benzer yönleri; bize bir fayda sağlamayacağını bizi mutlu etmeyeceğini bile bile sırf kendimizi rahat hissettiğimiz için yaptığımız şeyler. İşte bu da onlardan biri…

    sevgiyle kalına.s.

    betül kaya'dan alıntıdır