zaman

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve talin tarafından 19 Eylül 2008 başlatılmıştır.

    19 Eylül 2008
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Zamana karşı yarışıyoruz sanırım. Ya da bulunduğumuz “an”da raksetmek varken, biz onunla yarışmayı seçiyoruz. Ya zaman galip gelecek bu durumda ya da biz!

    İçinizde “zamanım yetmiyor” demeyeniniz var mı?
    Varsa eğer kutluyorum çünkü “an”da olabilmenin dayanılmaz hafifliğini yaşayan nadir insanlardır onlar.

    Çoğunluğumuz zamanı kullanmak yerine harcıyoruz galiba?

    Zamansız işler
    Zamansız aşklar
    Zamansız gelen ölümler
    Zamana karşı yaşanan ilişkiler
    Zamansız ayrılıklar vs. vs.

    Ne kadar önemli değil mi zamana yüklediğimiz anlam. Ona sığınıyoruz(evet sığındığımız diyorum çünkü kaçmak için en iyi bahanemizdir zaman).

    Zaman zaman yaşanan mutluluklar
    Zamanı gelmeyen o güzel günler
    Zamanı geçmiş mis kokulu aşklar
    Zamana dair yazılan şarkılar vs.

    Ahh ahh, dedirten iç geçirişlerinde de, umutla bekleyişte de hep zaman var.

    Sözlük anlamına baktığımızda bir sürü açıklama görüyoruz zamana dair. Birisi de “belirlenmiş olan an” dır.

    Kim belirliyor o “an”ı?

    An’da olamadığımızda zamana mı sığınıyoruz yoksa?
    Kaçış yolumuz mu bu zaman denilen şey?

    Genellikle geçmişte ya da gelecekte yaşadığımız için, zamana yüklenen anlam da büyük ölçüde olumsuz oluyor.

    Bir insan neden ya geçmişte ya da gelecekte yaşar?

    An’da olabilmenin sorumluluğu, insanın kendisine aittir çünkü. Yani sorumlu daima bendir. Her “an”ını dolu dolu yaşayabilen bir insanın zamanla problemi olur mu?

    Sorun varsa o “an”da çözüme dair arayışlar başlar, mutluluk o “an”da paylaşılır, yas varsa tutulacak, o “an”da geçilir acının içinden ve hafifler insan. Tüy gibi hafifler...

    Risk alabilen insandır doğru zamanın tam da bu zaman olduğuna inanan.

    Yaratıcılık zaman tanımaz mesela. O “an”da yaratır gerçek yaratıcılar. İlham kaynağı olarak kullanır geçmiş zamanını, geçmiş deneyimlerini ama hiçbir zaman bahane göstermez zamansızlığı.

    O yüzden “ 'Yeterli zamanım yok,' deme… Pasteur, Michelangelo, Leonardo da Vinci’nin de günleri 24 saatti” özdeyişini her zaman hatırlayalım.

    Geçmişte ya da gelecekte takılı kalmak yerine “an”ın tadını çıkaralım. Uzatalım ömrümüzü bir başka deyişle. An’da olmak ''gerçek'' te olmaktır. Kısaca ''OLMAK''tır yani.

    Aldığımız her nefes umuttur, yeni bir fırsattır.

    Yarının son gün olacağını bilseydiniz ne yapardınız?

    Her fırsatı görüp değerlendirmek üzere sevgiyle kalın.


    sevgiler
    alıntıdıra.s.