"Zor" ama "Muhteşem" bir kavuşma hikayesi

Konusu 'Doğum Öyküleri' forumundadır ve burko tarafından 22 Eylül 2009 başlatılmıştır.

    22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  1. burko

    burko Hoşgeldin minik kuzum Üye

    Katılım:
    21 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    2.541
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    2008 Ağustos ayında, ilk denememizin olumlu sonuçlandığını çook büyük bir heyecanla öğrendik. Ondan sonraki 2 hafta resmen rüyada gibi yaşadım. Allah'ım, meğer hamile olduğunu bilmek ne müthiş bir duyguydu...Derken hafif lekelenmeler, bir sefer gelen jölemsi şeffaf parça, üzerine kanamalar ve beni kahreden adet sancıları... 7 Eylül 2008 sabaha karşı meleğim vücudumu terketti

    İlk birkaç gün elbette oldukça zorluydu. Ama kendimi bırakmamalıydım. Biliyordum, meleğim yukarıda biryerlerde bana kavuşmayı bekliyordu. Sadece henüz zamanı gelmemişti..ve yine biliyordum ki, içimdeki acıyı dindirebilecek tek şey en kısa zamanda meleğime kavuşmaktı. O nedenle kararım verdim. Bundan sonra üzülmeyi kesinlikle bırakacak ve ileride kuzucuğumun yuvası olacak vücudumu bir an önce ona layık bir saray haline getirecektim.

    Çabalarım sonuç verdi. Korunma sürem olan 3 ay dolar dolmaz yeniden meleğim geldi. 40 hafta 2 gün kaldığı bedenimde bana ciddi bir eziyet etmedi. Hamilelik kendimi çok değerli hissettiğim, huzurla geçirdiğim bir dönemdi.

    Derken 1 Eylül gece saat 01.00 civarı o uzun zamandır beklediğim, "belden vuran" sancılar başladı. Sancı geldikçe oh çekiyordum. Sonunda kuzucuğuma kavuşma vakti gelmişti. Belki de birkaç saat sonra güzeller güzeli meleğim kollarımda olacaktı ve bu sancılar onu bana getirecekti. Başlarda bu olgunlukla karşıladığım sancılar sabah 6 civarı gerçekten çok zor katlanılır hale gelmişlerdi. Hastaneye gittik. Bir süre orada nstye bağlandım ve sancılarımı o yatakta çektim. Bundan hiç hoşlanmamıştım. "Açılman 1 santim, burada çok uzun bekleyebilirsin" dediklerinde seve seve eve döndüm. Evde akşamüstü 4 civarına kadar kaldım ve her sancı geldiğinde eşime belimi ovdurttum. Biraz olsun rahatlatıyordu. Sıcak duşta uzunca bir süre kaldım. O da iyi geldi. En son annem ve eşimin ısrarlarıyla soluğu yine hastanede aldım.

    Gider gitmez muayene oldum ve açılmamın 4 santim olduğu, artık yatış ypılacağı söylendi. 16.30 gibi yattım. Hemen epidural istedim. 1 saat kadar hazırlıklar yapıldıktan sonra epidural aldım. 2 saat için oldukça rahatlamıştım. Sonra epiduralin etkisi geçince yine bir süre sancılarla başbaşa kaldım. 2. dozu verdiklerinde yine rahatladım. Sonrasında 2 doz daha epidural vuruldu ama onlar etki etmedi nedense.

    Saatler geçiyor, kuzum içimde dışarı çıkabilmek için kıpır kıpır kıpırdanıyor ama istenilen açıklık bir türlü oluşmuyordu. Bu arada bana lavman yapıldı. Hiçbirşey hissetmedim ama içimden birşeyler aktı gibi geldi. Ben rezil oldum insanlara diye düşünürken doktorların kendi aralarında tartıştıklarını duydum. "Hastanın mı, bebeğin mi?" diye sordu biri. "Bebeğin mekonyumu" dedi diğeri. O an gerçekten telaşlandım. Kuzucuğum stresten dışkısını yapmıştı. İşlemi hızlandırmaya karar verdiler ve suni sancı eklendi serumuma. Açıkçası önceden çektiklerimden fazla bir sancı çekmedim suni sancıyla. Yine saatler geçiyor, nstden gelen ses beynimi deliyordu. Aralarda bebeğimin kalp atışlarının düzensizleştiğini farkeden doktor, koşturarak yanıma geldi. Derin nefes almamı ve sola yatmamı tembihledi. O andan sonra nst ekranını sıkı sıkı takip etmeye başladım. Ne olursa olsun bebeğimin sağlığından daha önemli değildi. Sancılarla başa çıkabilirdim ve bunu yapacaktım. Birkaç saat de öyle geçti.

    Doktor geldi. Bebeğimin kanala çok güzel bir şekilde yerleştiğini ve bütün gücüyle rahim ağzını zorladığını söyledi. Ancak açılmam hala 8 cm'i geçmemişti. Kendi aralarında tartıştıklarını, gerekirse beni sezeryana alacaklarını söyledi ve bunu kabul ettiğime dair bir belge imzalattı. Bebeğimin hayatı tehlikeye girecekse sezeryan yapalım dedim. O gitti, doğumuma en fazla katkısı olan doktor geldi. Yarım saat içinde normal doğum yapabilecek durumdasın. Bu aşamada seni sezeryana sokmaya kıyamam dedi. Bugün doğumunu yap, yarın sinemaya gidersin dedi. Bana durumum hakkında bilgi verdi. Doğumuma bir de doçent girecekti. 20 dakika boyunca gelen her sancıda morarırcasına ıkınmamı tembihledi ve beni yine odada yalnız bıraktı.

    O 20 dakika var gücümle dediğini yaptım. Gerçekten de sancı gelince ıkınmak kendimi daha iyi hissetmemi sağlamıştı. En azından birşeyle meşguldüm ve kuzuma yardımcı oluyordum. Sonunda 3 doktor, hemşireler ve hasta bakıcılar odama doluştu. İşte başlıyorduk.

    Doktorlardan biri karnıma bastırırken diğer ikisi alt tarafta bebek için çıkış açmaya çalışıyorlardı. Birkaç denemeden sonra doçent vakumla almaya karar verdi. Daha önce bana ümit veren doktorun o sözlerini hiç unutamayacağım. "Bak bundan ötesi yok artık. Sancı gelince gücünün son damlasına kadar ıkınıyorsun ve bebeğin kucağına gelecek, anlaştık mı güzelim"

    Dediğini yaptım. 1 dakika içinde de meleğimin mekonyuma bulanmış minik ayaklarını gördüm.

    Sonrasındaki işlemler malum. Plasentanın çıkması, dikişler vesaire.

    26 saat süren maratonun sonucunda hayatımın en büyük armağanını aldım kucağıma. Belki doğum hikayem korkutucu gelmiş olabilir. Ama bende bıraktığı tek etki şu:

    Bir kadın eğer isterse yavrusuna kavuşabilmek için aşılmaz denilen zorlukları aşabilir. Bu bize doğuştan verilmiş çok büyük bir meziyet. Yaşadığınız her ne olursa olsun, o minik vücudu elinize verdiler mi; o yaşananlar bir filmden sahneler gibi kalıyor aklınızda. Sancıları ya da benzer sıkıntıları hiç hatırlamıyorsunuz. Açıkçası, sancı çekerken "bir daha doğurmayacağım" diye geçiriyordum. Şimdiyse dünya güzeli minik kızıma bakarken, "ona bir kardeş lazım" diye geçiriyorum. Ben bir anneyim. Dünya yüzeyinde bir anneden daha güçlü kim olabilir ki....
     
    jelibon25 bunu beğendi.
  2. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  3. buket_asude

    buket_asude zeynep ecrinin annesiii:) Üye

    Katılım:
    30 Ocak 2009
    Mesajlar:
    1.223
    Beğenildi:
    574
    Ödül Puanları:
    113
    gözyaşlarıyla okudum yazını allahım sana ve bebeğine uzun ve çok güzel bir ömür nasip etsin inşallah umarım bende sorunsuz alırım bebişimi kucağıma
     
  4. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  5. komik

    komik Aktif Üye Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2009
    Mesajlar:
    253
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    canım galiba ilk yorumu bn yazıyorum çoook güzel anlatmışsın duygularını çok beğendim hele son paragraf annelerin yavruları için yapamayacağı hiç bişey yoktur çooook doğru allah iimize bu sevgi ve şefkati verdiği için çoook şanslıyız :ecrin_bebek: :KK46: :lepi: Şeniz
     
  6. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  7. komik

    komik Aktif Üye Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2009
    Mesajlar:
    253
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    yok ilk yorumuz yazamdaım kızzzzzzzz asude 1 .liği aldın bndeb
     
  8. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  9. ilktuxgx

    ilktuxgx HAYATIM DAHA GÜZEL OLACAK Üye

    Katılım:
    5 Haziran 2007
    Mesajlar:
    410
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Bebeğini sağlıklı,huzurla, kahkahalarla büyüt canım.Rabbim sana istediğin kadar böyle güzel mucizeler versin.
     
    Son düzenleme: 24 Eylül 2009
  10. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  11. EU3

    EU3 Guest

    Gözünaydın.Allah analı babalı sağlıcakla büyütsün inşallahha.s.
     
  12. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  13. burko

    burko Hoşgeldin minik kuzum Üye

    Katılım:
    21 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    2.541
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    Yorumlarınız için sağolun arkadaşlar. Allah isteyen herkese yaşatsın bu muhteşem duyguyu. Hamile olanların da günleri su gibi aksın, doğumları kolay ve sağlıklı olsun inşallahopuyorumnanaktan
     
  14. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  15. surem

    surem biricik oğlum aras'ım.. Üye

    Katılım:
    10 Mart 2009
    Mesajlar:
    979
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    canım güle güle büyüt bebişini,hikayen güç verdi..allah bize de yaşatsın inşallah bu güzel duyguyu..
     
  16. 22 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  17. Asmin

    Asmin Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    11 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    7.824
    Beğenildi:
    193
    Ödül Puanları:
    153
    gozlerim doldu..
    ne guzel... Allah ikinizi de mutlu etsin..
     
  18. 24 Eylül 2009
    Konu Sahibi : burko
  19. meral77

    meral77 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2007
    Mesajlar:
    2.146
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    yaşadıklarınızı ne güzel anlatmışsınız
    allahım onu sizden ayırmasın
    herkese versin böyle bir melek :Saruboceq: