Sayfa: 1/3 123 SonSon
Toplam 30 adet sonuctan sayfa basi 1 ile 10 arasi kadar sonuc gösteriliyor

Konu: İclal Aydın Şiirleri

  1. Konu Sahibi : NURCAN #1

    Onaylıyorum İclal Aydın Şiirleri

    Seni Seviyordum


    Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı aksam güneşi...
    Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi
    İnsan hergün anımsarmı aynı gözleri
    SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu
    Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesden başkaydı işte...
    Güldüğü zaman yukarıya bakardı;
    Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı...
    Ne güzeldiler sen bilmiyordun...
    BEN SENİ SEVİYORDUM...
    Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler
    Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu
    Geri dönüyordu, çoğalıyordu
    Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteliyişim oluyordun
    Kalp ağrısı oluyordun,
    Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun,
    Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk,
    Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk
    Cesurduk...
    Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kızmızıydı bütün karanfiller...
    Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun...
    Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun
    Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra
    Yagmurlar yağdı serin haziran aksamlarına
    Derken bir gün uzaktan gördüm seni...
    Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı
    Kalbimi acıttı her zaman ki gibi...
    Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun
    Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi...
    [/COLOR]


  2. Konu Sahibi : NURCAN #2

    kar

    Karlı bir akşamdı Ankara'da,
    son kez el ele yürümüştük.
    Bitmesin istediğim yola,
    Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık.
    "Yazarsın bana,"demiştin.
    "Ben de yazarım sık sık."
    Ağlıyordum...
    Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı.
    Elimi daha sıkı tuttun.
    Anlıyordun,bu ayrılığa dayanamıyordu kalbim.
    "Öğrettiğim çiçek adlarını unutma,"dedin.
    "Kelebekleri kitap arasında kurutma.
    Sık sık fotoğraf çektir,yolla bana.
    Kitaplarım sana emanet.
    incitme kimseyi,
    Kin büyütma kalbinde.
    Beni bekle.."
    Yol bitti.Gidiyordun artık.Gittin.



    Sokakta gördüklerimi,filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre.
    Kin büyütmedim kalbimde,
    Söz vermiştim sana diye,
    Kitaplarını okudum,kelebeklere dokunmadım.
    Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim.
    En çok fesleğeni,çoban heybesini,akşamsefasını sevdim.
    Seni beklerken çok şey öğrendim.
    Yolunu gözlediğim,sevdiğim ilk adam...
    Nasılsa bulacaktır seni diye,
    Her görüşümde aynı güçle seslendim.
    "Uçak babama selam söyle!"
    Beni kötü rüyalardan uyandıran,
    Sevdiğim ilk adam...
    Bir bilsen,seni nasıl özledim...
    Kar yağıyor şimdi.
    Otuz yaşım bitti.
    Kitapların bende,kelebek gibi kar taneleri.
    Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi....
    Selamını aldım babacığım.
    Kin büyütmedim kalbimde.
    Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde....


    Uçak,babama selam söyle....

  3. Konu Sahibi : NURCAN #3

    Onaylıyorum İclal Aydin

    Ne zaman eskiyor sevgiler anne. Ödenen acıların bedeli geçince mi?

    Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü
    bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.
    Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama…

    Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki.
    Hep aynı cümleler; “Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?”
    Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.
    Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta
    dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla
    tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba?
    Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena…

    Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.
    Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.
    Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da
    “Annenin kaderi kıza” dedikleri doğru mu?
    “Baban eskitir her şeyi kızım” demiştin bir kez,
    anlamaYağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü
    bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.
    Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama…

    Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki.
    Hep aynı cümleler; “Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?”
    Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.
    Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta
    dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla
    tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba?
    Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena…

    Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.
    Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.
    Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da
    “Annenin kaderi kıza” dedikleri doğru mu?
    “Baban eskitir her şeyi kızım” demiştin bir kez,
    anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim.
    Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.
    Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye,
    çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne,
    yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.

    Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,
    televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum,
    açtığımı gören olmuyor.
    Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.
    Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor…

    Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.
    Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.
    Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum.
    Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep?
    Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler?
    Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle,
    kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler.

    İclal AYDIN

  4. Konu Sahibi : NURCAN #4
    Adam Kadın Çocuk

    Adam önce kitapları topladı.
    Kadın, kapısı kapalı,ağlıyordu.
    Çocuk merdivenlerde oturmuş,
    Zaman dursun istiyordu.
    Bir ayrılığın üç dalıydılar.
    Birikmiş ne varsa atma zamanıydı şimdi.
    Çocuk merdivenin basamaklarını saydı.
    Saçlarını çözdü,bir daha ördü.
    Kadın kapı kolunu tutmak,kapıyı açmak,Adamın yanına gitmek istedi.
    Adam resimleri ayırdı,
    Bir ayakkabı kutusuna koydu.
    Çocuk kapı ziline baktı,
    Kadın duvardaki saate,
    Adam açık olan pencereye,
    Bir ayrılığın üç kahramanıydılar.
    Zaman durmuyor,adam kalmıyor,kadın engel olmuyordu.
    Zaman duramıyor,adam kalamıyor,kadın engel olamıyordu.
    Çocuk boynundaki ipli anahtarla kapıyı açtı.
    Çizgili defteri arasından
    Kuruttuğu gelincik çiçeğini aldı.
    Kadın balkon kapısını açtı.
    Rüzgar perdeleri uçurdu.
    Adam açık pencereyi kapattı.
    Masanın örtüsünü düzeltti.
    Bir ayrılığın üç adımıydılar.
    Adam gitti...
    Kadın kaldı.
    Çocuk büyüdü...
    Şimdi gelincik bir ayakkabı kutusunda,
    Siyah beyaz resimlerle birlikte.
    Ayakkabı kutusunun anısı çocuğun kilitli kalbinde.
    Bir ayrılığın üç resmiydiler.
    Adam,kadın ve çocuk.
    Perdeler,kapı kolu ve merdiven.
    Bir ayrılığın üç şahidiydiler...

  5. Konu Sahibi : NURCAN #5

    Onaylıyorum İclal Aydın



    Seni seviyordum ve senin haberin yoktu.

    Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına
    düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte.
    Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan
    başın ve gülen gözlerin vardı, ne güzeldiler...

    Sen bilmiyordun, ben seni seviyordum.

    Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara,
    vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri dönüyordu
    çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum
    herşeyi, her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı
    oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
    Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Dönemeçler geçiyor,
    köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların
    üzerinden atlıyorduk. Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi,
    gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller.

    Ben seni seviyordum, bilmiyordun.

    Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun.
    Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten
    sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları...
    Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların
    bana inat, başın her şeye meydan okuyarak.
    İşte yine aynı... Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi.
    Değiştik sanıyordum.

    Ve sen yine bilmiyordun.



    İclal Aydın

  6. Konu Sahibi : NURCAN #6

    Onaylıyorum Iclal Aydın Siirleri

    Yagmur

    Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü
    bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.
    Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama…

    Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki.
    Hep aynı cümleler; “Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?”
    Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.
    Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta
    dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla
    tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba?
    Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena…

    Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.
    Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.
    Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da
    “Annenin kaderi kıza” dedikleri doğru mu?
    “Baban eskitir her şeyi kızım” demiştin bir kez,
    anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim.
    Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.
    Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye,
    çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne,
    yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.

    Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,
    televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum,
    açtığımı gören olmuyor.
    Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.
    Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor…

    Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.
    Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.
    Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum.
    Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep?
    Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler?
    Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle,
    kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler
    .

  7. Konu Sahibi : NURCAN #7

    ikbal ablanın okuğu şiirler

    Herşey Sende Gizli
    Yerin Seni çektiği Kadar Ağirsin
    Kanatlarinin çirpindiği Kadar Hafif
    Kalbinin Attiği Kadar Canlisin
    Gözlerinin Uzaği Gördüğü Kadar Genç
    Sevdiklerin Kadar Iyisi
    Nefret Ettiklerin Kadar Kötü


    Ne Renk Olursa Olsun Kaşin Gözün
    Karşindakinin Gördüğüdür Rengin
    Yaşadiklari Kar Sayma
    Yaşadiğin Kadar Yakinsin Sonuna
    Ne Kadar Yaşarsan Yaşa
    Sevdiğin Kadardir ömrün
    Gülebildiğin Kadar Mutlusun
    üzülme Bil Ki,ağladiğin Kadar Güleceksin
    Sakin Bitti Sanma Herşeyi
    Sevdiğin Kadar Sevileceksin
    .....
    Güneşin Doğuşundadir Doğanin Sana Verdiği Değer
    Ve Karşindakine Değer Verdiğin Kadar Insansin
    Birgün Yalan Söyleyeceksen Eğer
    Birak Karşindaki Sana Güvendiği Kadar Insansin
    .....
    Ay Işiğindadir Sevgiliye Duyulan Değer
    Ve Sevgiline Hasret Kaldiğin Kadar Ona Yakinsin
    Unutma,yağmurun Yağdiği Kadar Islaksin
    Güneşin Isittiği Kadar Sicak
    Kendini Yalniz Hissettiğin Kadar Yalnizsin
    Ve Güçlü Hissettiğin Kadar Güçlü
    Kendini Güzel Hissettiğin Kadar Güzelsin
    Işte Budur Hayat Işte Budur Yaşamak
    Bunu Hatirladiğin Kadar Yaşarsin
    Bunu Unuttuğunda Aldiğin Her Nefes Kadar üşürsün
    Ve Karşindakini Unuttuğun Kadar çabuk Unutulursun
    .......
    çiçek Sulandiği Kadar Güzeldir
    Kuşlar Uçabildiği Kadar Sevimli
    Bebek Ağladiği Kadar Bebektir
    Ve Herşeyi öğrendiğin Kadar Bilirsin
    Bunu Da öğren :sevdiğin Kadar Sevilirsin
    Düzenleyen: gulerresim Düzenleme Tarihi : 15-04-2007 Düzenleme Saati :17:17

  8. Konu Sahibi : NURCAN #8
    Giriş tarihi
    Jun 2007
    Mesajlar
    8

    I love KK İclal Aydın - Zor Günler

    Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına
    Kızdığım oldu zamanında ama inandığımda
    Ömrümde her şarkı başka bir kapı açtı
    Bu şarkının ardında sen
    Bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı

    Çok zor günler geçirdim vaktiyle
    Alemde savaşlar çırpınışlar nihayetinde
    Aşık olmak kısmetmiş yar, sana
    Aşık olmak kısmetmiş yar…

    Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? seçtiklerimiz mi ?
    Bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı
    Seçtiklerimiz evet !
    Hayat bu sevgilim çoktan seçmeli
    Senin aşkınsa bir dönem ödevi…




    Bir gece cikip gelsen olmezsin yar
    Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar
    Bir aksam çikip gelsen ölmezsin yar
    Ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar

    Bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize
    İkimiz çokmuşuz meğer bu resme
    Kapatmadan bu kapıyı yinede
    Bu yaralar bereler sanadır bileler ...

    Bu yaralar bereler sanadir bileler
    Göreler askimi
    Sahidim gök kubbe
    Asigim bekletme

    Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden
    Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek
    Benim de kanattıklarım vardı elbet
    Ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar
    Hani demiştim ya en başında
    Ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye
    Yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle




    Çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde
    Firari endiseler nihayetinde
    Asik olmak çok zormus yar sana
    Asik olmak çok zormus yar

    Bir gece çikip gelsen ölmezsin yar
    Ölümlerden ölüm begen gelmezsen yar
    Ölecegim yar
    Bu şarkı sadece benimdi sevgilim
    Ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize
    Yazmışsın ya 'onu sevebilecegimi düşünmüştüm' diye
    İşte o günden beri belkide bu yüzden sadece
    Bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler
    Göreler aşkımı şahidim gök kubbe

  9. Konu Sahibi : NURCAN #9

    Onaylıyorum Iclal Aydin Siirleri

    Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım...
    Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar,
    Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi,
    Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın;
    Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi,
    Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini,
    Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi
    Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala,
    Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim,
    Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler.
    En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin?
    Şimdi düşlediklerimin neresindesin...
    Dedim ya.
    Bu ikimizin hikayesi...
    Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı,
    Bizi buluşturan kaldırımları,
    İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum.
    Ben unutmadım diye
    Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri
    Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği
    Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman cenkliği,
    Büyürken vazgectiklerimizi yada vazgeçittirdikleri seyleri,
    Ne Olacak Halim...
    Çabuk mu büyüdük dersin
    Biliyorum..
    NE Olacak Halim...
    Sen bu satırları okurken, ben nerde olacağım kim bilir.
    Neleri bırakmış olacağım birde,
    Ne aşkları
    Ne başlangıçları
    Ne ayrılıkları tıpkı senin gibi.
    Biliyormusun...
    Tek sorum var kendimle şimdi

    Ahhh
    Ne Olacak Şimdi Halim....

    İclal Aydın

  10. Konu Sahibi : NURCAN #10

    Onaylıyorum Iclal Aydın Siirleri

    Karlı bir akşamdı Ankara da
    Son kez elele yürümüştük
    Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık...
    Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık,
    Ağlıyorum,
    Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı
    Elimi daha sıkı tuttun
    Anlıyordum
    Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim...
    Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedim,
    Kelebekleri çiçek arasında kurutma,
    Sık sık fotoğraf çektir yolla bana,
    Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle...
    Yol bitti gidiyordun artık,
    Git!
    Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre,
    Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye,
    Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım,
    Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim,
    En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim.
    Seni beklerken çok sey öğrendim,
    Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam
    Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı sesle seslendim;

    Uçak babama selam söyle,

    Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen!
    Seni nasıl özledim.
    Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti.

    Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,
    Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;
    Selamını aldım babacığım
    Kin büyütmedim kalbimde,
    Küçük kızının gözleri;
    Hala senin çiceklerinde.
    Uçak!
    Babama selam söyle....





    iclal aydın

Sayfa: 1/3 123 SonSon

Benzer Konular

  1. İclal Aydın - Kulağıma Yalan Kaçmış....
    By dragonfly in forum Alıntı Yazılar
    Cevaplar: 5
    Son Mesaj: 23-11-2009, 23:54
  2. İclal Aydın
    By Surre in forum Fotograflarla Eski Anılar Yeni Düşler
    Cevaplar: 8
    Son Mesaj: 23-11-2009, 15:53
  3. Kızıma mektup...// İclal Aydın
    By mask35 in forum Tekrar Konular
    Cevaplar: 1
    Son Mesaj: 22-08-2009, 14:51
  4. İclal Aydın-yağmur[sesli dinleyin)
    By MeleklerKorusun in forum Şiir Video, Görsel
    Cevaplar: 3
    Son Mesaj: 25-07-2009, 09:11
  5. Kimse Asktan Ölmüyor-İclal Aydın-
    By ooopapatyaaa in forum İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden
    Cevaplar: 11
    Son Mesaj: 06-12-2007, 16:57

Yetkileriniz

  • Yeni konular gönderemezsiniz
  • Mesajlara cevap yazamazsınız
  • Mesajınıza eklentiler ekleyemezsiniz
  • Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
  •  
Önemli uyarı, mesajlaşma yöntemi dönem dönem yönetim tarafından kontrol edilmektedir !
İçerik sağlayıcı paylaşım sitesi olarak hizmet veren kadinlarkulubu.com adresimizde 5651 Sayılı Kanun'un 8. Maddesine ve T.C.K' nın 125. Maddesine göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan kendileri sorumludur.

Kadinlarkulubu.com hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler iletişim linkinden iletişime geçildikten sonra en geç 3 (üç) gün içerisinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde tarafımızca incelenerek, gereken işlemler yapılacak ve avukatımız size yazılı/sözlü geri dönüş yapacaktır.