boşanmış çocuklu anneler, neler yaşadınız??

yenidenbaxsxla

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
27 Nisan 2007
Mesajlar
106
Emoji Skoru
1
Boşandıktan sonra ve boşanma aşamasında çocuğunuzun psikolojik durumunda ne gibi değişiklikler oldu? nelerle karşılaştınız? aşmak için neler yaptınız??
Tecrubelerinizi paylaşırsanız sevinirim.
Boşanmak üzereyim ve oğluşuma zarar gelsin istemiyorum. bu konuda elimden gelen herşeyi yapıyorum ve yapacağım da. internetten sürekli araştırıyorum.
Bir de yaşayan insanlardan duymak istiyorum. Adımlarımı dikkatli ve bilinçli atmam gerek.
------------------------------------------------
Not: 13. mesaja da bakınız lütfen.
 
Son düzenleme:

huysuz-citir

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
11 Ocak 2007
Mesajlar
487
Emoji Skoru
0
evet yenidenbasla senin icin iyi bir baslangic dilerim yavrunu düsünmen cok iyi ama herseyi iyi yapayim derken onun psikolojik durumunu dahada cok etkiliye bilirsin onun icin birak her sey normal günlük yasam icinde gelissin sen yavrusunu düsünen bir anne olarak zaten karin hissiyatinla (benim tabirimle) dogru anda dogru seyi yapacaksindir önemli olan sey onun hayatta anne ve baba ayrilsa bile yanliz olmadini hissettirmek güvencini yitirmemek tekrardan yenibaslayan hayyat bölümünde yavruna ve sana huzurlu günler dilerim.
 

kehribar

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
8 Temmuz 2008
Mesajlar
2
Emoji Skoru
0
Yaş
39
merhabalar,ben 3 yıl oldum boşanalı . 5 yaşında bir kızım var.kızımı görenler onun durumunu çok iyi buluyor.ben öğretmenim bu arada.kızımla karşılıklı onun seviyesine inerek konuşmayı denerim o yüzden çok uyumlu bir çocuk çevresinde herkes tarafından sevilir,hareketli ama yaramaz değildir vede iletişimi çok iyi.sadece onun yerine koyarak kendinizi konuşun.her istediğini istediği anda yapmayın çok şımarık olmasına neden olur.psikolojik sıkıntıları olabilir bunu çözebilirsiniz hareketlerini gözlemleyin.ayrılacaksıanız önceden çocukla sakin sakin anlatarak durumu anlamsına yardımcı olun bence çok etkiki oluyor.ben ayrılan bir anne olarak çocuğumdan çook memnunum.çok sakin harika bir yaşantımız var.herşey ayrılınca bitmiyor emin olun
 

Lavanda

Başını eğme dik tut
Kayıtlı Üye
Katılım
22 Eylül 2008
Mesajlar
826
Emoji Skoru
1
benimde bi yakınım yeni boşandı,ama eşi asla çocuğu görmek istemiyor,evliykende çocuğuna düşkün değildi,şimdi 2 yaşında ve babasını hiç bilmiyor,yeni doğduğunda toplam 4-5 ay beraber geçmiştir belki ama asla hatırlayamayacak,babası halen onu görmeyi red ediyor,sizde yada çevrenizde bu durumda büyüyen çocuk varmı,nasıl davranmalı,napmalı, öyle üzülüyorumki, içim cayır cayır yanıyor desem abartmış olmam
 

aysun444

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
9 Nisan 2007
Mesajlar
1.550
Emoji Skoru
19
Annem var. Hayat onlar için biraz daha zor hem baba hem anne oluyorlar. Bizim babamız bizimle ilgilenmezdi o yüzden bütün yük annemdeydi.. Boşanmış olmanın sorunları zaten çok farklı birde boşanmış ve çocuklu olunca dahada farklı. Mesela kolay kolay bekar bir erkekle yada çocuğu olmayan bir erkekle evlenme ihtimaliniz azalmıştır. Çocuklu bir erkekle evlenme olasılığınız daha yüksek olacaktır bu da yeni yapılan evliliğe sorunlar getirecektir... belki çocuklar anlaşamayacak belki eski eşle yapılan görüşmeler sorun yaratacaktır vs vs.
Kolay değil..
ama şöyle bişey var. Hayatta hiçbir zaman (Allah bozmasın) yalnız kalmayacaksın... Canın yanında olacak ve yaşamnın bir numaralı yeryüzündeki gayesi olacak.
 

zerrinn

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
9 Mayıs 2007
Mesajlar
774
Emoji Skoru
4
ablam bosandı oğlu 4 yasındaydı cocuk ilk zamanlar babayı cok aradı ama okul arkadaslar falan zamanla düzeldi okul rehberliklerin le ablam hiç ğörüşmeyi kesmedi babayı 15 ğünde bir ğörüyordu ve şimdi yiğenim 21 yasında gayet sağlıklı bir ğenç ünüversitede okuyor ama ablam baya bir caba gösterdi çalıstı çabaladı kimseye muhtaç olmadı evlenmedi ama sükür cok iyi bir evlat yetiştirdi şimdi ablam yanlız oğlumuz izmir de hukuk ta okuyor bakalım okulu bitince ablam da kendine bir hayat kurmayı düsünüyor hakkınızda hayırlısı olsun canım
 

MonaPisa

Popüler Üye
Pro Üye
Katılım
20 Mayıs 2008
Mesajlar
5.898
Emoji Skoru
53
Dürüst olacaksın canım. Her konuda. İnan bana küçük gibi görünseler de her şeyi anlayabiliyor, hissedebiliyorlar. Ona nedenlerini ve neler olacağını onun kelimeleriyle, onun anlayacağı şekilde ama dürüstçe anlatacaksın. En önemlisi bu. Ona "ne olacak" korkusu yaşatmayacaksın, o bir şekilde hep önünü görebilmeli.

Bir diğeri de babasını görmesi konusunda sınır ya da belirli günler koymayacaksın. Özlediğinde, yanında istediğinde görme şansı vereceksin. Ve her ne olursa olsun asla ama asla onun önünde babasıyla tartışmayacaksın. Her zaman arkadaş profili çizeceksiniz birbirinizden nefret de etseniz yapacaksınız bunu çocuğunuz için.

Çocuğun en büyük korkusu bu çünkü, kavga edecekler, mutsuz olacaklar....
Ama siz buna yol açmazsanız bir süre sonra çocuk çok rahatlıyor, evet ayrılar ama kavga yok gürültü yok, yine konuşuyorlar, sadece aynı evde değiliz diyebiliyor.

Bu ayrılığı hasarsız atlatması elbette mümkün değil ama bu tip yaklaşımlarla hasarı minimumda tutmak mümkün. Allah sana kolaylık versin, yeni hayatında mutluluklar dilerim.
 

Lavanda

Başını eğme dik tut
Kayıtlı Üye
Katılım
22 Eylül 2008
Mesajlar
826
Emoji Skoru
1
arkadaşlar peki babası başka birine aşık olup gitti, çocuğu da görmek istemiyor,çocuğunun annesinede görmek istemiyor, böyle örnekler varmı çevrenizde Allah tan çocuk çok küçük, baba ne demek bilmedi zaten,varlığını bilmediği bi olguyu şu an özlemiyor(2 yaşında ama nerdeyse 1 seneden fazla babasını göremedi) annesi nasıl davranmalı,bu nasıl dürüst bi şekilde çocuğa anlatılmalı
 

MonaPisa

Popüler Üye
Pro Üye
Katılım
20 Mayıs 2008
Mesajlar
5.898
Emoji Skoru
53
arkadaşlar peki babası başka birine aşık olup gitti, çocuğu da görmek istemiyor,çocuğunun annesinede görmek istemiyor, böyle örnekler varmı çevrenizde Allah tan çocuk çok küçük, baba ne demek bilmedi zaten,varlığını bilmediği bi olguyu şu an özlemiyor(2 yaşında ama nerdeyse 1 seneden fazla babasını göremedi) annesi nasıl davranmalı,bu nasıl dürüst bi şekilde çocuğa anlatılmalı
Bunu çocuğa anlatmanın bir yolu yok bence.

Durum buysa belki babadan bahsetmenin bile bir manası yok. Çok zor.

Çok yakın bir arkadaşımın başına geldi. Oğlu 1.5 yaşındayken ayrıldılar. Annesi hiç bahsetmedi babadan. Ne iyi ne kötü. Konuşmadı hiç. Oğlu durumu böyle kabullendi.
Şimdi 15 yaşında. Sordu tabii anne ne oldu diye. O da dürüstçe, açıkça söyledi. Kötülemeden. Durumu anlattı sadece. Ayrılmak zorundaydık ayrıldık dedi. Zor oldu tabii. Kolay değil. Ama kabullendi çocuk. Zaten hiç bilemedi baba nedir ne değildir. Bir defa sordu, bir daha da sormadı. Çok acı. Ama yapılabilecek başka şey yok. Keşke hayat daha adil olsaydı demekten başka.

Allah sana sabır ve güç versin arkadaşım.
 

pelin28

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
6 Aralık 2007
Mesajlar
41
Emoji Skoru
0
offf ne zor ya. Tabiki kimsenin iç dünyasını bilemiyoruz bize sorun yokmuş gibi gelsede kimbilir iç dünyalarında ne fırtınalar kopuyor. Evet arkadaşında dediği gibi hayat hiç adil değil. Allah bu durumda olanlara bende dahil hepimizin yardımcısı olsun özetle; herkese hayırlısını versin
 
Yukarı Alt