doğum sonrası depresyonu yaşayanlar

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
Herkese iyi geceler
Doğum sonrası iştah azalması ya da aşırı artması korku endişe bebeğe bakamayacagini düşünme aşırı uyuma ya da uyuyamama gibi duygular içindeyseniz ve budurum iki haftadan fazla sürüye lütfen korkmayin ve psikolojik destek alın. Sağı solu dinleyip içinden daha da çıkılmaz hale gelmeden hemen bir uzmana başvurun.
bu başlık altında bu tarz bir durumundi içinde olan birileri varsa yardımcı ve destek olmayı isterim . Herkese iyi geceler
 

Eliffezgi

Guru
Kayıtlı Üye
24 Eylül 2007
1.161
1.263
Evet canım aynen bu dediklerini ve daha da fazlasını yaşıyorum GGeçeceğini umuyorum ve bekliyorum. İki ay önce doğum yaptım. Sanki eskisi gibi hic olmayacak hiçbirşey. Uyumak istemiyor um.uyuyunca uyanmak istemiyorum.
 

Eliffezgi

Guru
Kayıtlı Üye
24 Eylül 2007
1.161
1.263
Hamilelik ten önce depresyon tedavisi görüyordum. İlaca devam etmek istemiyorum.hamileliğin depresyon ile geçti.doğumdan sonra geçer dedim ama geçmedi.evinden nefret ediyorum.bebeğine her an birşey olmasından korkuyorum.yalniz kalmak istemiyorum.yanındakilerin telefonu cslsa bile rahatliyorum.her an mutsuzum.bebegimle konuşacak takatim bile yok.çok ama çok berbat haldeyim.bebeğimin büyümesine bile hheyecanim yok. Ben napacam diye üzülüyorum.
 

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
Hamilelik ten önce depresyon tedavisi görüyordum. İlaca devam etmek istemiyorum.hamileliğin depresyon ile geçti.doğumdan sonra geçer dedim ama geçmedi.evinden nefret ediyorum.bebeğine her an birşey olmasından korkuyorum.yalniz kalmak istemiyorum.yanındakilerin telefonu cslsa bile rahatliyorum.her an mutsuzum.bebegimle konuşacak takatim bile yok.çok ama çok berbat haldeyim.bebeğimin büyümesine bile hheyecanim yok. Ben napacam diye üzülüyorum.
Öncelikle çokk cokk geçmiş olsun. Hepsi geçiyor öncelikle bunu bilmeni istiyorum. Sonra sakin olmanı ve mümkünse sosyal destek almani oneririm. Sosyal destek eşinin ailenin destek olması çok önemli. Ailen yanında değilse yada yeterli desteği saglayamiyorlarsa bir uzmandan yardım alman gerekebilir. Ilk bebek mi kaç aylık ya da lacivertli yasinda
 

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
Evet canım aynen bu dediklerini ve daha da fazlasını yaşıyorum GGeçeceğini umuyorum ve bekliyorum. İki ay önce doğum yaptım. Sanki eskisi gibi hic olmayacak hiçbirşey. Uyumak istemiyor um.uyuyunca uyanmak istemiyorum.
Iki aylikmis bebeğin yani daha çok küçük ilaç tabiiki bu sürede kullanamaya bilirsin çünkü emziriyorsundur ama yinede bu durumun gecmezse ya da daha kötüye gittiğini düşünürsen mutLaka bir uzmana görün derim
 

glbyz

Üye
Kayıtlı Üye
14 Şubat 2014
99
46
66gunluk bebeğim var ilk zamanlar daha berbattım bebekle her şeyin bittiğini düşündüm izlediğim diziden bile nefret ettim o derece ağlaya ağlaya mi hal oldum. Şimdi 1aydır annemler var ben onlara gidiyorum. Düzeliyor gibiyim yada öyle olmak istiyorum. Sabahları bu bunalım bana çok geliyor oğlumda çok bunaltıyor önceden tüm,gün karamsar düşünceler vardı şuan ailem yanımda biraz daha azaldı. Sizce kendi kendime yenebilir miyim
 

gzmslck

Üye
Kayıtlı Üye
18 Aralık 2014
96
13
Benimde bebegim dort aylik ve kotu durumdayim bebegim cok aglayan cok huysuz bi bebek.. butun hayatim cok degisti yemek yapmaya tuvalete bile girmeye vaktim yokk.. cok bunaldim tukendim artik dokuz ay boyunca ben bu gunleri hayal ettim hersey cok guzel olucakti ama simdi hersey berbat.. bebegim surekli agliyo kolik dediler halami gecmedi kolik.. hep boylw gidicek diyorum kendime agliyorum surekli eski hayatimi geri istiyorum tekrardan en basa donmek istiyorumm.. ailem sehir disinda ben zaten yanimda bitek esimi istiyorum sadece surekli onunla basbasa kalmak istiyorum eskisi gibi.. bebegim agladikca cildircakmis gibi oluyorum.. daha yirmi dort yaşındayim ama kendimi cok yaslanmis hissediyorum hayatim bitti artik benim bidaha hic mutlu olmicam diyorum.. bundan sonra sadece dert sikinti olucak eski ben hic bizaman geri gelmicek.. napicam bilmiyorum doktora gitmek istemiyorum zaten bana bisey yapabilceklerini dusunmuyorum ilacta kullanamam emziriyorum.. bu gunler gecicekmi eskisi gibi mutlu neseli normal bi insan olucakmiyim yoksa bidaha o gunler hicmi gelmicek..
 

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
66gunluk bebeğim var ilk zamanlar daha berbattım bebekle her şeyin bittiğini düşündüm izlediğim diziden bile nefret ettim o derece ağlaya ağlaya mi hal oldum. Şimdi 1aydır annemler var ben onlara gidiyorum. Düzeliyor gibiyim yada öyle olmak istiyorum. Sabahları bu bunalım bana çok geliyor oğlumda çok bunaltıyor önceden tüm,gün karamsar düşünceler vardı şuan ailem yanımda biraz daha azaldı. Sizce kendi kendime yenebilir miyim
iyi akşamlar,
inanın bana sizi cok ıyı anlıyorum cunku aynı seylerı bırebır hıssettım bende hayatımın bıttıgını artık devam edemeyecegımı falan dusunmustum ama ınanın suan yenıden dogmus gıbı dört elle sarıldım hayata işime sosyal hayatımı ve dahi çocuğuma. Anladıgım kadarıyla sızde cok vahım degıl durum. Ayrıca lütfen cekınmeyın aılenızden destek alın cocugun bakımı vs. gibi durumları suanki psikolojinizle tamamen üstlenmek ağır gelebilir. Esınız aılenız destek olsun mesela emzırdınız bırakın gazını da anneannesı ya da babası çıkarsın. Sorumlulugu paylasın bu sızı bıraz daha rahatlatır. Bebekten oncekı hayatınıza dönmeye calısın bu sıze ıyı gelecektır. IStahınız uyku durumunuz vs nasıl?
 

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
Benimde bebegim dort aylik ve kotu durumdayim bebegim cok aglayan cok huysuz bi bebek.. butun hayatim cok degisti yemek yapmaya tuvalete bile girmeye vaktim yokk.. cok bunaldim tukendim artik dokuz ay boyunca ben bu gunleri hayal ettim hersey cok guzel olucakti ama simdi hersey berbat.. bebegim surekli agliyo kolik dediler halami gecmedi kolik.. hep boylw gidicek diyorum kendime agliyorum surekli eski hayatimi geri istiyorum tekrardan en basa donmek istiyorumm.. ailem sehir disinda ben zaten yanimda bitek esimi istiyorum sadece surekli onunla basbasa kalmak istiyorum eskisi gibi.. bebegim agladikca cildircakmis gibi oluyorum.. daha yirmi dort yaşındayim ama kendimi cok yaslanmis hissediyorum hayatim bitti artik benim bidaha hic mutlu olmicam diyorum.. bundan sonra sadece dert sikinti olucak eski ben hic bizaman geri gelmicek.. napicam bilmiyorum doktora gitmek istemiyorum zaten bana bisey yapabilceklerini dusunmuyorum ilacta kullanamam emziriyorum.. bu gunler gecicekmi eskisi gibi mutlu neseli normal bi insan olucakmiyim yoksa bidaha o gunler hicmi gelmicek..
Merhabalar,
Oncelıkle endıselenmeyın anneler dünyasına hosgeldınız. İnanın bende anne olmadan once annelıgın bu kadar zor olacağını dusunmemıstım halbuki annelik dünyadaki en titizlik isteyen sabır isteyen durumlardan biri hatta durumu. Bu soyledıklerınızın hepsını emınım kı bebegını tek basına buyutmeye calısan her kadın yasıyordur ki yasadık yeri geldi bırakın sac bas kılıga bakmayı tuvalete gitmeyi zaman bulup da yetiştiremedik. Bebeğiniz suan cok kucuk 4 aylık daha aslında kollık ve gaz sancılarının 4 ayda artık bıtmesı gerekır ama erkek çocuklarda bu durum 6 aylık olana kadar surebılır. Bıraz daha buyunce bebegınız her seyın cok daha ıyı olduğunu fark edeceksınız. Benım kızım suan 4 yasına gırmek uzere inanın oyle keyıfı kı onunla olmak. bebekken bakamıyorum yapamıyorum mahfoldum dıyen ben suan işten dönsem de kızımla oyun oynasak diye deliriyorum. Keyıflı yanlarını dusunmeye calısın bır gulusunu mutlu bır anınızı hatırlayın cok gerildiginiz anlarda. En önemlisi de bu süreçleri herkesın ysadıgını yalnız olmadığınız ve gececegını bılın. Ayrıca varsa aile buyuklerınden destek alın esınızden bebek bakımı ve ılgılenılmesı konusunda destek alın.
Çok özel değilse ne kadardır evlisiniz ve sürpriz bir hamilelik miydi?
 

benil

Guru
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2008
1.062
162
Şunu da belirtmek istiyorum ki ben hekim psikolog ya da bu konuda uzman bir kişi değilim. Aynı durumu bende yaklaşık 1 bucuk sene yasadıgım ıcın ve cok kotu süreçler gecırdıgım ıcın ne kadar hassas bir mevzu olduğunu bildiğimden sadece yardımcı olmak istiyorum bu durumdaki insanlara. Çünkü ben aynı durumdayken gerek bu forumda gerekse kendı hayatımda ne vıcdansızlıgım ne kotu annelıgım ne de cocugunu sokağa terk etmek ısteyen kotu bır mahluk olmuşluğum kaldı. İnsanların çoğu ne yazıkki bu konuda bilgisizler ve b ilinçsizler yapacakları eleştirinin ya da bir sözün karşıda ki çaresiz moral çöküntüsü içindeki insan da ne büyük tahribat yaratacağını tahmin bile edemeden onu daha kotu duruma sokacak sekilde davranıyorlar. Tabiiki forumda yardımcı olmak isteyen bilgilendirmek isteyen arkadaşlar da çok oldu ama bir kötü lafın etkisi çok ağır geliyor o süreçteki bir insana ve unutulmuyor. Bende o süreçte bana bilgisini aktaran destek olan arkadaşara cok teşekkür edıyorum. Rabbım onları ve yavrularını korusun. Kotu tarzda yaklasanlaradan da allah razı olsun diyecek sozum yok umarım yasamazlar buna benzerını cunku kınadığımız bır durumu yasamadan olmeyecegımızı belırten hadısı serıflerımız mevcut.
Neyse lafım cok uzatmak ıstemıyorum. Tekrar belirteyim kafanıza bir şey takılırsa ya da sıkıntıda olduğunuzu hıssedersenız lütfen yazın elimden ne gelirse yapmak isterim naçizane. İyi geceler..
 
Yukarı Alt