Evliliğimdeki sorunlar çözülmez hale geldi. Ne yapmalıyım?

Elenika

Üye
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2020
113
63
37
Siz de defalarca yazmissiniz.Sorun aradaki denge.Sinirlarin net olmamasi.bu denge saglansa gerisi problem bile olmaz.
Ama terapi bizde ise yaramamisti.insallah bu ciftte ise yarar.
Terapi alan birinin yazmış olmasına sevindim. Sizin terapiniz kaç seans sürmüştü ve zaman olarak ne kadar zamanda sonlandı?
 

lily86

Popüler Üye
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
3 Ağustos 2011
11.985
6.434
Siz de defalarca yazmissiniz.Sorun aradaki denge.Sinirlarin net olmamasi.bu denge saglansa gerisi problem bile olmaz.
Ama terapi bizde ise yaramamisti.insallah bu ciftte ise yarar.
Ben de konu sahibinin esinde ise yarayacağını düşünmüyorum adamda sorumluluk duygusu yok, gençken mecburiyetler yüzünden çalışmış okumus ama icinde sorumluluk duygusu yok tum sorumluluk konu sahibinde, ev isi icin soz veriyor yapmıyor babasiyla konuşacağını söylüyor ama sozde kalıyor bence bu adam duzelmez konu sahibi de ya yoluna bakacak ya böyle delirse de çekecek bu adami
 

maviyesiltuna

hep tatlı yoktur hayatta tuzlu ve ekşi vardır.
Kayıtlı Üye
22 Ağustos 2014
3.639
2.236
tek çözüm var
eşinin kendi ailesiyle mesafe koymak
pandemi de deneyimlemişsiniz
bunuda psikolog eşliğinde olur
eşinize söylerseniz yanlış anlar
eşinizin ailesi evlendiğinin farkında değil
erzak için fazla geleni de kolu komşuya verin takılmayın o konuda
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
Terapi alan birinin yazmış olmasına sevindim. Sizin terapiniz kaç seans sürmüştü ve zaman olarak ne kadar zamanda sonlandı?
Biz baya terapi aldik.Esim hani terapiye sicak bakan da bir insan ayni zamanda.Olmadi biz evlilikte kalsaydik eger onun sartlari gecerli olacakti ben de susup oturan sadece mutluyu oynayan bir karakter olarak sonup gidecektim.Kosede oturmayi tercih etseydim surerdi evliligim.Kocam evine bakan,bonkor ,gezmeyi,yemeyi de seven bir adamdi.Ama kok ailesiyle ilgili asla asamayacagi,degistiremeyecegi kaliplari vardi.Bunlar da beni ofkeli ,lanet bir kadin yapti.Ailem sana ne yapti dedi.Ailem bu eve rahat gelemeyecekse ne anladim bu isten dedi.Dedi de dedi ....
Terapiler ona cok sey farkettirdi,farketti aslinda ama birakamadi bagimliligini.Benimki sizden farkli durumlar da iceriyordur ,her iliski kendine ozel.
Ben sadece suna yogunlastim.Ben ne istiyorum?? Ben buradan yurudum.Siz de stratejilerinizi gelistirip yol cizin.odak noktaniz ailesi olmasin ,yoksa oradaki batakliktan cikamazsiniz.
Siz ne istiyorsunuz?en onemli soru bu.
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
Ben de konu sahibinin esinde ise yarayacağını düşünmüyorum adamda sorumluluk duygusu yok, gençken mecburiyetler yüzünden çalışmış okumus ama icinde sorumluluk duygusu yok tum sorumluluk konu sahibinde, ev isi icin soz veriyor yapmıyor babasiyla konuşacağını söylüyor ama sozde kalıyor bence bu adam duzelmez konu sahibi de ya yoluna bakacak ya böyle delirse de çekecek bu adami
Ben de sizin gibi dusunuyorum.Degisecegini dusunmuyorum.Birakmis ortalikta nerdeyse savas cikacak ama adam pasif.
Kirici ,yargilayici olmak istemem.Karsidan daha net gorunuyor.Konu sahibi ya yoluna bakacak ya da dediginiz gibi debelene debelene delire delire cekecek.Benim de gordugum bu.
Ama dilerim ki cozsunler.
 

Dasmeer

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2019
7.968
11.313
33
Biz baya terapi aldik.Esim hani terapiye sicak bakan da bir insan ayni zamanda.Olmadi biz evlilikte kalsaydik eger onun sartlari gecerli olacakti ben de susup oturan sadece mutluyu oynayan bir karakter olarak sonup gidecektim.Kosede oturmayi tercih etseydim surerdi evliligim.Kocam evine bakan,bonkor ,gezmeyi,yemeyi de seven bir adamdi.Ama kok ailesiyle ilgili asla asamayacagi,degistiremeyecegi kaliplari vardi.Bunlar da beni ofkeli ,lanet bir kadin yapti.Ailem sana ne yapti dedi.Ailem bu eve rahat gelemeyecekse ne anladim bu isten dedi.Dedi de dedi ....
Terapiler ona cok sey farkettirdi,farketti aslinda ama birakamadi bagimliligini.Benimki sizden farkli durumlar da iceriyordur ,her iliski kendine ozel.
Ben sadece suna yogunlastim.Ben ne istiyorum?? Ben buradan yurudum.Siz de stratejilerinizi gelistirip yol cizin.odak noktaniz ailesi olmasin ,yoksa oradaki batakliktan cikamazsiniz.
Siz ne istiyorsunuz?en onemli soru b.
es ailesi fazla mudahil olmasin isti yor
Çekirdek aile olmak istiyor
 

Elenika

Üye
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2020
113
63
37
Biz baya terapi aldik.Esim hani terapiye sicak bakan da bir insan ayni zamanda.Olmadi biz evlilikte kalsaydik eger onun sartlari gecerli olacakti ben de susup oturan sadece mutluyu oynayan bir karakter olarak sonup gidecektim.Kosede oturmayi tercih etseydim surerdi evliligim.Kocam evine bakan,bonkor ,gezmeyi,yemeyi de seven bir adamdi.Ama kok ailesiyle ilgili asla asamayacagi,degistiremeyecegi kaliplari vardi.Bunlar da beni ofkeli ,lanet bir kadin yapti.Ailem sana ne yapti dedi.Ailem bu eve rahat gelemeyecekse ne anladim bu isten dedi.Dedi de dedi ....
Terapiler ona cok sey farkettirdi,farketti aslinda ama birakamadi bagimliligini.Benimki sizden farkli durumlar da iceriyordur ,her iliski kendine ozel.
Ben sadece suna yogunlastim.Ben ne istiyorum?? Ben buradan yurudum.Siz de stratejilerinizi gelistirip yol cizin.odak noktaniz ailesi olmasin ,yoksa oradaki batakliktan cikamazsiniz.
Siz ne istiyorsunuz?en onemli soru bu.
Geçmiş olsun. Bağımlılığı geçmedi ama farkındalığı oluştu mu? En azından bir denge kurabiliyor mu şu an? Ben ne istediğim konusunda şu an netim. Buraya da bu yüzden konu açtım. Bir yıl önce de yazacaktım ama gelen yorumları kaldıramam iyice kuyuya düşerim diye yazmamıştım.
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
Geçmiş olsun. Bağımlılığı geçmedi ama farkındalığı oluştu mu? En azından bir denge kurabiliyor mu şu an? Ben ne istediğim konusunda şu an netim. Buraya da bu yüzden konu açtım. Bir yıl önce de yazacaktım ama gelen yorumları kaldıramam iyice kuyuya düşerim diye yazmamıştım.
Biz bosaniyoruz.Bosaniyor olusumuza ragmen farkindaligi olustu evet ama bana faydasi olmadi.
Siz ertelemeden terapiye baslayin.Esinizin niyeti varsa gecinmeye gonullu olacak duzeltecektir.Siz de takmazsiniz diger konulara bence.
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
sorun kocada iste
O bunu beceremiyor
Koca terapi ile bunun farkina varirsa varir.Varmazsa konu sahibinin isi zor.Hayat boyu agresif,es ailesine ofkeli,psikolog kapilarini arsilayan bir karakter olarak hayata devam eder ya da kaderimdir cekerim der.Ya da bosanir.Bu ihtimallerin alt kirilimlari da Cok acik zaten.
 

Elenika

Üye
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2020
113
63
37
Biz bosaniyoruz.Bosaniyor olusumuza ragmen farkindaligi olustu evet ama bana faydasi olmadi.
Siz ertelemeden terapiye baslayin.Esinizin niyeti varsa gecinmeye gonullu olacak duzeltecektir.Siz de takmazsiniz diger konulara bence.
Sizin için sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim. Umarım bundan sonra daha mutlu olursunuz. Dediğiniz gibi düzelirse sorunlar çözülür. Yani dışarıdan müdahale olmayınca kapını kapatıyorsun her şey dışarıda kalıyor. Aslında bunu eşim de söylüyor ama uygulayamıyor.
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
Sizin için sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim. Umarım bundan sonra daha mutlu olursunuz. Dediğiniz gibi düzelirse sorunlar çözülür. Yani dışarıdan müdahale olmayınca kapını kapatıyorsun her şey dışarıda kalıyor. Aslında bunu eşim de söylüyor ama uygulayamıyor.
Benim icim kanayan yara :) Biraktim onu oldugu yerde kanayip kanayip gecicek baska yapacak biseyim kalmadi.Evliligi kurtarmaya calisirken kendimi kaybediyordum az kalsin :)
Benim esim de soyluyordu ailem soz konusu olmayinca ne guzel geciniyoruz diye.Kotu kadin gibi de anlasilmayayim ben kaynanamla da hic sorun yasamamistim tatli yapar goturur saatlerce sohbet ederdik.Boyle yazinca da yahu biz neden bosaniyoruz sorusu geliyor aklima :) Anne -ogul aski ,ben ikinci kadindim.Biz bir olamadik.Anne esimi koca olarak goruyordu ve kisaca ben ikinci kadindim.Ben esimle kendi aile soframa oturup rahatca yemek yiyemedik hic esimin annesi tacizlerinden dolayi.Allah mutlu mesut etsin kayinvalidemi :)

Konuyu kendime getirmeyi nasil basardim yine.

Siz terapiye baslayin bir an once.
 

cokguzelolsun

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
12 Haziran 2017
2.569
8.698
Merhaba, uzun süredir buraya yazmak istiyordum; ancak içimdeki problemleri daha fazla büyütüp üzülürüm diye yazmıyordum. Ancak artık paylaşmam gerek. Evliliğimin süresi 2 yılı geçti. Onun öncesinde de 12 yıllık sevgililik dönemimiz oldu. Eşimin ailesiyle problemleri vardı; ancak bunlar münakaşa şeklinde değildi. Benim gözlemlediğim daha çok geçmişe dair kırgınlıklardı. Bazen buluştuğumuzda annesiyle konuştuğunu ve onlardan bir şey beklemediğini söylediğini, söylüyordu. Ben de neden öyle diyorsun ki ailen olarak az da olsa katkı sağlamak isterler belki diyordum. İstemiyorum, diyordu hep. Ben de açıkçası çoğunda bu konuları didiklemiyordum. 12 yıl uzun değil mi vs diye sorabilirsiniz. 10 yılı geçtiğinde bir gün artık ayrılmayı düşündüğümü söyledim ama onu sevdiğim için bunun bana zor geldiğini ancak uzun süredir de bu düşünceden kurtulamadığımı... Bir şekilde bunun üzerine günlerce konuştuk. Birbirimizi sevdiğimiz için ayrılamadık. Bir baharda evlenelim, dedi, oturduk hesap kitap yaptık. Kararımızı verdik, ben sadece bu ailelerin tanışması vs için yazı beklemeyi önerdim. Yaz geldi, sonbahar başlangıcı oldu. Ne gelen, ne arayan ne de bir açıklama. Zaten yıllardır sinirimi bozan bu konu (yani ailesinin bir girişimde bulunmayışı) yine yanıbaşımdaydı. Ben ailesi haber versin, diye beklerken sevgilim bana bazı anlatacağı şeyler olduğunu söyledi ve geçmişine dair merkezinde babasının olduğu bazı sırlar açıkladı. Bunun üzerine dedim gelip tanışsınlar yine de aileler, yaşananlarda senin suçun yok. Bu arada niyetimiz aileler tanışacak ve biz sonbaharda evlenecektik. Sonrasında işimize gücümüze bakmak istiyorduk. Bu merasimleri de sevmeyen karakterlerdik. İşi hızlıca çözüp evimize girmek istiyorduk. 1 - 2 gün içinde ailesi geldi. Ama babam anlatıyor, bunlar dinliyor. Babası zaten hiç konuşmuyor. Eşimin gözü babasında sürekli. Herkes bir gergin. Sonrasında günlerce buluştuk. O anlattı, ben dinledim. En sonunda onun yaşını yanlış bildiğimi öğrendim. Anlattıklarında bana yanlış gelen 1 - 2 şey oldu ama her şey ailesiyle ilgiliydi ve onu suçlayamazdım. Zor bir hayat yaşamıştı. Ama yaşını bana söylememiş olması? Yalan söylememişti ama gizlemesi de bir yalan değil mi? Çok çatıştık, sinirlendim, ağladım, o ara hem doktoraya başladım hem de bir işe girdim. O kadar yoğunum ki her gün koşturuyorum. Bir taraftan da odaklanamıyorum. Gündüz iş-okul, akşam onunla oturup saatlerce dinleme seansları. Sonunda dedim tamam evlenelim. Aileme her şeyi anlattım. Dediler eşimle konuşalım mı, ben de o zaten mahvolmuş, daha fazla üzmeye gerek yok dedim. Babam bana sevip sevmediğimi sordu. Sevdiğimi söyleyince tamam, dediler. Önceden eşim bize gelip gidiyordu, tamamen olmasa da biraz tanıyorlardı. Sonra yılın ilk günleri yüzük takıldı. 2 ay içinde de evlendik. Ama ne koşturma! İşten çıkmıştım. Amacımız şu: Evimize gireceğiz, ben okula o işine odaklanacak. İkimiz de olduğumuzdan daha iyi bir yerde olmak, gelişmek istiyoruz. Tabi bu hazırlanma sürecinde de bazı sorunlarımız oldu, ben koşturmacadan durup sorgulayamadım falan filan...

Evlendik... İlk gün akşam üzeri kayınvalidem eşimi aradı, eşim açmadı. Sonra dedim neden arıyorlar? (Bu arada o kadar uzun sevgililik olunca bazı şeyler biliyorsunuz... Onların memleketinde hâlâ ilk gece hakkında konuşulduğunu, söylemişti). O da cevap olarak ben evdeki düğün yemeğinden yemedim herhalde ondan getirelim diyecek, dedi. Bana pek inandırıcı gelmedi ama sorgulamadım. Sonra bu aramızda sorun oldu. Üçüncü günümüzde görümcem ve kayınpederim arabayla bize yiyecek ve erzak getirdi. Sadece görümcem eve girdi ve oturmadan gitti. Beşinci gün eşimin ailesiyle kahvaltıya gittik. Bunlarda böyle bir adet varmış ama eşim her türlü gelenek ve göreneği eleştirirdi, bizim bunu yapacağımız söylememişti. Meğer aile büyükleri de düğünden beri bekliyormuş kahvaltı için. Sonra dedi bize kahvaltıya gidelim ertesi gün de size kahvaltı ya da yemek ne istersen gidelim. Ben kabul etmek zorunda kaldım. Çünkü ne arama bitecek ne eve erzak getirme. Onlar da biz de rahatlayalım istedim. Aslında kendi aileme bile gitmekte gözüm yok. Çünkü 2 ay çok yoruldum, çok kilo verdim. En son çocukluğumda gördüğüm kilodaydım. Şöyle uzanıp tavanı izlemek istiyordum sadece. Son bu 5. gün kahvaltıya giderken evde eşimle tartıştık, konu benim babamla ilgili söylediği bir şeydi. Ben de buna taviz vermeyince bozuştuk. Ailesine mutlu gitmedi. Babası sofrada benden bahsederken "uyuz" dedi. Kahvaltı yetmedi tüm gün orda kaldık bir de yemek yedik öyle döndük. Ertesi gün bize kahvaltıya gittik. Öğlen olunca eşim bir arkadaşının bizimle buluşmak istediğini gidip gidemeyeceğimizi sordu ben de gidebiliriz, dedim. 10 gün sonunda falandı herhalde baya mutsuzduk biz. Ben bunları açıkladım. Tüm gün onlarda oturup işte bizde oturmaması falan... Sonra görümcem annesinin yaptığı yemeklerden bize getirmeye başladı. 10. gün, 2. hafta. 3. hafta geldiğinde annesi börek yapmış erken git, kahvaltıya, beraber yaparsınız diyormuş. Neyse görümcem kaçta kalktıklarını bilmiyorum, gidemem demiş. Bu arada eşim evden çalışıyor. Ben de haftanın 3 günü okula gidiyorum. Onun dışında hep evdeyiz. Çünkü o ara işi çok yoğun kafasını kaldırmıyor. Annesi arıyor, kardeşin bir şeyler getirecek, bi yarım gün görümcemi bekliyoruz; ev yakın değil. Mesela yoğurt mayalamış, onu gönderiyor. Biz de evimizde mayalardık. Baktım olmayacak anneme dedim süt alınca bana haber verin (Benim önceki evimle yeni evim yakın). Ben de kendim mayalamaya başladım. Ama kayınvalidem hala yoğurt gönderiyordu. Bu arada bir detay vereyim bazen benim kardeşim de iş çıkışı gelip 1 saat falan oturuyordu. İşini değiştirecekti ve eşimin fikrine de en az benimki kadar güvendiği için fikir danışmaya geliyordu.

Okul tatile girecekti, iş yüküm biraz azalmıştı. İki aileyi de yemeğe çağırdım. Herkes evimize davetli olarak ilk kez gelmiş oldu. Bundan 2- 3 hafta sonra eşim evlendiğimizden beri ilk kez serbest bir gün geçirecekti, ben de evimizdeki eksikleri tamamlamak için onu bekliyordum. Kayınvalidem ve görümcem yine bir şey getireceklermiş, kahve içmeye gelecekler eşim de tamam, demiş. O gece beni uyku tutmadı. Ağlarken eşim uyandı, dedi neyin var. Söyleyince dedi ki arayım sonra gelin deyim. Dedim artık tamam demişsin sadece öğleden sonraya al biz de sabah işimizi halledelim. Ben bu görümcemin bir şeyler getirmesi ve bu kahve içmeye gelme, olayından sıkılmıştım. Çünkü evdeyiz diye tatildeymişiz gibi mi algılıyorlar diye düşünüyordum. Bir de eşya eksiğimiz bitmemişti. Eşim işinin arasında onlarla uğraşıyor ve titiz olduğunu için günlerce araştırıyordu. O ara bize alınan TV, süpürge gibi şeylerden kayınvalide me de alındı. Bu süreçte eşim annesinin eve gelip bizim süpürgeyi denemesini talep etti, ben istemedim. Bu arada 3 ayımız doldu ama bizde aileler dışında sosyalleşme yok. Annesi sürekli bizi yemeğe çağırıyor. Bazılarına gidiyoruz, bazılarını geri çeviriyoruz. Tüm evin işi, pazarı, marketi benim üzerimde. Tek beklediğim elim dolu eve geldiğimde eşimin kapıda hoşgeldin deyip elimden poşetleri alması ama kapının önünden geçerken bakmıyor bile. Akşam yemeğe oturuyoruz. Sessizce yemeğini yiyip tabağını makineye koyup kalkıp gidiyor. Bir güler yüz görmüyorum.

Sonbahar geldiğinde (yazları birkaç ay ailesi köye gidiyor) kasa kasa konserveler ve kuru bakliyatla çıkıp geldiler. Daha önce bakliyatla ilgili konuşulmuş. Ben de biz her birinden 1 bilemediniz 2 kilo yeriz demiştim. Ama hepsinden 4'er 5'er kilo geldi (Eşim sonradan bunun kendi isteği olduğunu söyledi). Geldikleri gün biraz rahatsızdım ama onlar gittikten 2-3 gün sonra hastalandım, ateş vs. Acile gittik. 2 hafta eşimin yardımıyla yürüyordum evin içinde. 2 ay sürdü normal yaşantıma dönmem. Sonra yeniden işe girdim. Evin işi yine bende ama artık söylenmelerim karşısında eşim pazar ve marketi üstlendi. 4 ay kadar çalıştım sonradan analadım gibi eşim o günlerde pek de çalışmıyormuş ama bir gün bile evi süpürmedi. Birlikte yapalım dediğimde de birlikte yapmayı sevmediğini söylüyordu. Şimdilerde bir hafta o bir hafta ben yapıyoruz. Diyor ki ne rahatmış 2 saat sürüyor, üstlendim kurtuldum. Ancak bilmiyor ki ben süpürgeyi yapıyordum ardından yemek vs başka işler de oluyor. Hiç iş olmasa yemek oluyor.

Bu arada eşimin bana anlattığı sırrından ailesi hiç bahsetmedi ve birlikte buluşmalarda da ailesi komşuyu, akrabaları falan anlatıyor, sohbet böyle ilerliyor. Daha sonra kardeşim de evlendi. Kardeşimin düğününe kayınpederimin arabasıyla gidecektik. Ben arabaya bindiğimde göğüs dekoltemden dolayı bana öyle bir laf söyledi ki ben daha önce ne bir akrabam, ne arkadaşım ne de sokakta sözlü tacizde böyle bir laf duymadım. Sonra eşim ne diyorsun dedi babasına, o da hiç oğlum falan diyerek geçiştirdi. Sonradan eşim tam olarak ne söylediğini anlamadığını söylüyor.

Çok uzattım kusura bakmayın ama eşimin ailesine karşı herhangi bir insana göstereceğim saygıdan fazlası yok. Ve ben zamanla bunu da kaybetmeye başladım. Bu kışlık erzak konusunda fazla getiriyorlar ve ben bozulmasın diye uğraşıp kafa yoruyorum. Bir sonraki seneye kalıyor. Bayat yiyoruz. Ben beslenmeme dikkat eden biriyim. Yaşımızı başımızı almış insanlarız. İşlerimize odaklanıp bir an önce çocuk sahibi olmak istiyorduk ancak şu an her şey geriye gidiyor. Eşimin işi kötü durumda. Ben tezimi yazamıyorum. Kayınvalideme biz bunları yiyemiyoruz, kendinizi bu kadar yormayın diyorum ben yapamayı seviyorum diyor. Çok getiriyorsunuz daha önceki bitmedi diyorum onu çöpe at kızın diyor. Neden atıyım günah değil i hem emeğinize yazık diyorum annene ver kardeşine ver diyor. Her dediğime başka cevap veriyor. Birine bir şeyler getirmenin, erzağın vs.'nin de sınırı olduğunu düşünüyorum. Bu aşırılık ne anlama geliyor bilmiyorum. Eşim de sözde ailesinden bir şey istemediğin sürekli vurguluyordu. Bu arada pandemiden önce annemin önerisiyle psikiyatra gittim. O bana çift terapisi önerdi. Sorun seninle ilgili değil. Senin tek başına çözebileceğin bir şey değil dedi. Sonra pandemi geldi, erteledik. Ama pandemide aramız düzeldi. Neden? Çünkü aileler gelip gitmedi, biz de gelip gitmedi. Bu arada benim ailem ilk sene belki 2 kez geldi. O da çağırınca... Onun dışında nadiren geldiler. Ama eşim hala kendi ailesini düzgün ağırlayamadığından falan yakınıyor. Bu yaz ortasında ailesi geldi (pandemide köydeydiler, yasaklar kalkınca geldiler). Tama boş kavanozları, kasaları verip kurtulacağım derken 2 katı yükle gelmişler. Yaz ortasında kuru fasulye falan getirmişler. Bunlar yine bizim aramızda soruna yol açtı. Artık ikimizin de psikolojisi iyi değil. Bu arada çift terapisi bulma işini eşim üstlenmişti ama şu an tüm gün TV izlemekten başka bir şey yapmıyor. Ben araştırdım. Üniversitelerde yok. Sanırım İzmir'de devletin böyle bir hizmeti yokmuş. Özele de sürekli gitmeye gücümüz yetmez. Ben şu an eşimde başka psikolojik problemler olduğunu düşünüyorum. Bir yandan beni üzdüğü için artık devam etmek istemiyorum ve tezimle ilgilenmek istiyorum. Çünkü hayat hep erteleniyor. Diğer yandan da sevdiğim insanı bu halde bırakamıyorum. Üstüne de düşmek istemiyorum sanki ilgi çekmek için birtakım davranışlar yapıyor gibi geliyor.

eşinin yaşı konusunda yalan söylemesi hariç ne problemi var ben anlamadım?
ailesi erzak getiriyormuş diye celallenmişsin? eeee? getirsinler ne var bunda?
çok yorucu geldin bana.
 

Assley159

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Mayıs 2019
871
1.232
Dediğinizin neredeyse tümüne katılıyorum. Ancak birini çok sevdiğinizde bazen sadece ilişkiyi değil onu da kurtarmak istiyorsunuz. Çünkü arada doğrudan saygısızlık ya da evliliklerdeki şiddet yok. Eşimin de beni sevdiğini biliyorum ancak çözemediği sorunlar var. Bunları da dile getiremiyor. Zaten dile getirmiş olsaydı rahatlardı çoktan. Yani ya bana ya da bir başkasına. Artık zaten çift terapisinde ben uzmanın onunla daha çok zaman geçirmek isteyeceğinden eminim. Sadece bu süreçte benim de dengem bozuluyor ve ben tabi ki de kendimi de düşünüyorum. Bir şey bittiğinde ben sonunda enkaz olarak kalmak istemiyorum. Hayatta en istemediğim şey kendime acımak ve kendim için ağlamak. Bunlar şu an bir aile nasıl olunur bunu bilmiyor. En büyük sorunları da bu.

Bu yorumunuzu gozden kacirmisim.Bakin acilan konuda yazdiklariniz aslinda temel sorunun ustune sus niyetine ustune dikilen tuy misali sorun haline gelmis detaylar.Asil sorununuz su kurdugunuz cumlede gizli.

ilişkiyi değil onu da kurtarmak istiyorsunuz. Çünkü arada doğrudan saygısızlık ya da evliliklerdeki şiddet yok. Eşimin de beni sevdiğini biliyorum ancak çözemediği sorunlar var.

iliskiyi belki kurtarirsiniz ama onu kurtarmaya calisarak onun alanini isgal etmeyin suclu olursunuz.kendimden biliyorum ve hangi danismana sorsaniz aynisini soyleyecektir.

Onu kurtarmaya calisarak kendinizi kaybedeceksiniz...