Galiba bir ruh hastasıyım.

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

menekselimektup

let the bad things end..
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
7 Eylül 2020
1
-1
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.
 

LOTUS0710

Başlangıç: 92,9 Güncel:88,4 İlk hedef: 80
Kayıtlı Üye
28 Mart 2020
4.335
7.577
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.
Hepsini okumadim ama terapiste gitmenizi oneririm yoksa bu sekilde bir hayat kurmaya karar verirseniz iliski terapistine gitmek zorunda kalacaksınız.
 

PrideAndPrejudice

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2019
746
5.246
Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı
Davranışlarınızın sebebi galiba çocuklukta yaşadığınız travmalar. Terkedilme korkusu, şüphe, endişe... Umarım terapiye iyileşirsiniz!
 

giggles

Shady's back.🥴
Kayıtlı Üye
30 Mayıs 2020
2.019
9.088
Önce kendi iyiliğiniz için profesyonel yardım alın. Bu tavırlarla bu ilişkinin uzun sürebileceğini ya da hayrını görebileceğinizi sanmıyorum doğrusu.
En azından bundan sonraki ilişkiniz için daha sağlıklı bir başlangıç yapmış olursunuz.
 

Merve

☮️
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
13 Ocak 2020
14.855
51.674
29
Ne diyeceğimi bilmiyorum ama inşallah aldstılmazsınız. Bunu kaldıramayacak gibi duruyorsunuz. 😔
 

girlolita

Queen B.
ÜZGÜN
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
30 Ocak 2019
2.460
8.793
Ben küçüklük travmalarınızla alakalı olduğunu düşünüyorum. Böyle devam ederseniz terkedildiğinizde şaşırmayın. Hiç kimse bu kadar kontrolcü biriyle beraber olmak istemez. Onu bir fanusta saklasanız aldatacağı varsa yine aldatır. Ben sevgilime güvendiğim için dışarı çıktığında kiminle nereye gideceğini bile sormuyorum. Eve gittiğinde gününün nasıl geçtiğini sorduğumda kendisi anlatıyor zaten. Erkekler özgüvenli kadınları sever. Başkalarını bu kadar delice kıskanırken kendinize güveninizin olmadığını çok belli ediyorsunuz. Bu şekilde onun gözündeki değerinizi düşürmeyin. Bence aldığınız psikoterapiler yeterli olmadığı için işe yaramamış. Bu kez çok daha iyi bir psikolog bularak tekrar yardım alın. Hayatı hem kendinize hem de karşınızdakine zehir etmeyin
 

Pandaizm

Spiritüel 🐼
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
28 Şubat 2019
1.707
4.605
Aile kaynaklı belli ki
Bu tarz şeyler aileden cocuklara geçer
Öncelikle kendinizi suçlamayın ve anlamaya çalışın
Fakat bu şekilde de yaşanmaz
Farkındalık çok değerli bir şey ve siz farkındasınız.
Sevgilinizin güven kıracak bir olayını yakalamadıysanız bu kadar üstüne gitmeyin
Kimseye müthiş güvenmeyin zaten ama bu kadar güvensizlik en çok size zarar veriyor
Yarın bir gün sevgiliniz gittiğinde sizden kendini kurtarır ama siz bu huyunuzdan kurtulmazsanız ömür boyu çekeceksiniz

Kendinizi bir teknede hayal edin mesela
Tekne yüklerinin de her birine istemediğiniz bir huyunuzu verin. Paranoyaklık, kıskançlık, güvensizlik vs vs... Teker teker bırakarak rahatlatıcı bir yolculuk yaptığınızı düşünün
Bir nebze de olsa fayda sağlayabileceğini umuyorum.
O hisler geldiğinde kendinizi tutun.
Dır dır yapacağınız an susmaya çalışın
Sevgilinizi anlamaya çalışın
En sağlıklı ilişki yalnız başına da olabilen çiftlerden oluşuyor bunu bilin.
 

Minnnacik Mouse

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
21 Haziran 2015
906
2.189
Ruh hastası değil gerçekçisin.

gerçeği kabullen.

her an senı aldatabilir ama aldatsa nolucak adam mı yok ?

bu erkekler bulunmaz hint kumaşı mi yA.
 

holymoly

Üye
Kayıtlı Üye
30 Nisan 2019
131
386
28
Sizin adınıza çok üzüldüm, lütfen iyi bir terapi alın, çünkü sevgiliniz için de sizin için de hayatı zehir etmekten başka bir şeye yaramaz bu durum.

Bir arkadaş demiş, ruh hastası değilsiniz yaralısınız diye, çok doğru bir tespit.

Konunuzun özellikle son kısmı, "çocukları için" boşanmayan kadınlara okutulmalı. O kavga ve aldatma dolu, mutsuz evlilikler çocuklara neler yapıyor görsünler.

Umarım çok çok mutlu olursunuz, sevgiler...
 

cokguzelolsun

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
12 Haziran 2017
2.558
8.655
bir dolu travman var ama bu halde kimseye faydan yok bilmelisin, tedavi olmadan bu ilişkiyi karşındaki insanı ruh hastası etmeden surdurme imkanın yok.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.