Galiba bir ruh hastasıyım.

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

rouges

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
14 Ekim 2011
1.744
1.008
Çocuklukta Sevdiklerini kaybetme korkusu yerleşmiş galiba. Bir de babanın anneni aldatması ile bağdaştırmışsın bu korkunu. Bari bunları nişanlına da anlat. Ondan destek iste. Acayip triplerinin sebebini bilsin. Artık büyümüşsün ve bir yuva kurmak üzeresin bunları geride bırakmak zorundasın. Bu korkunun kaynağının geçmişte kaldığını kendine telkin et. Çünkü yaptıkların tam da korktuğun gibi kaybetmene neden olabilir.
 

musmusu

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Aralık 2018
6.125
5.235
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.
Vallahi yine seviomuş ki dayanıomuş.Ama boyle giderse adam bi gider kalırsın oyle.Bunaltma insanları .Her seyı sana rapor etmek zorunda deil.
 

cerendemir9776

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
21 Şubat 2020
73
26
24
Bizzat kendimi gördüm anlattıklarında. Bende sevgilimle aynı yerde çalışıyorum. Aynı ortamda kızla çalışsa delirecek gibi oluyorum. Genç kız kuzenlerinden kıskanıyorum. Dişi olan herkesten kıskanıyorum. Dışarda gezerken gözüm hep onda birilerine bakacak mı diye. Her buluşmamızda telefonunu kurcalıyorum. Haliyle boğulacak gibi oluyor. Seninle birlikte bende derdime derman aramak istiyorum. Çünkü sonradan pişman oluyorum.
 

Pinkflambe

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
7 Ocak 2016
4.308
17.672
E siz kendinizin farkındasınız zaten, zaten bildiğiniz şeyi biz söyleyince ne değişecek? Kendinizi değiştirip adamakıllı tedavi olmadan önce sakın evlenmeyin sonu yüzde 90 boşanma olur, boşanmasanız bile mutsuz bir evlilik hayatı yaşarsınız. Ben sevgilinize nasıl sizinle ilişkisine devam edebiliyor ona şaşırdım asıl. Kıskançlık kabul edebileceğim veya analayabileceğim bir his değil. Kim aşırı kıskançlığından bahsetse doktora gitmesini söylüyorum, sizinki hele ileri boyutta
 

filmdelisi

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
8 Mart 2015
15.036
48.070
33
Ailenizde yaşadıklarınız psikolojinizi mahvetmiş.
Bu yaptıklarınızın uç seviyede anormal olduğunu bilmeniz önemli bence.
O sebeple uzman yardımıyla aşabilirsiniz diye düşünüyorum.
Ben böyleyim deyip kestirip atmıyor, bir çare bulmaya çalışıyorsunuz.
 

ATTRAENTE

ACTA EST FABULA
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
19 Ağustos 2008
14.047
32.308
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.

Herkes aldatılma konusuna odaklanmış ama satır arasında gördüğüm annem çok kıskanç bir kadındı ifadesinin daha önemli olduğunu düşünüyorum. Bu konuyu eşimin, eski eşini tanıdıktan sonra deneyimledim, kızı şu an 21 yaşında ve aynı davranışları sergiliyor, kıskançlık ciddi bir hastalık, insana hayatı zindan ediyor, bunun için destek almalısın. Çok kıskancım diye kendini nitelendirenlerin çoğu Othello sendromundan muzdariptir ve bu tedavisiz geçmez, hayatınızı mahvedebilecek bir durumdur, o yüzden vakit kaybetmeyin.
 

babyloading87

Hersey cok guzel olacak!
Kayıtlı Üye
21 Ağustos 2015
19.096
48.867
33
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.
Ay deli ama farkında en azından o da bisey:)
 

Oliviaa

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Ağustos 2020
1.581
7.948
Hepsini okumaya dayanamadım bile. Gerisini sen hesap et. Bir de adamcağız bunları yaşıyor mu, çok üzüldüm.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının aldında.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 52 Kg. ile 70 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 168 cm. Başlangıç Kilom :43 Kg. Şimdiki Kilom :48 Kg.

Dert bende derman sende

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
13 Temmuz 2018
1.890
4.066
Annenizin de kıskanç olduğunu yazmışsınız. Muhakkak annenizde sizin gibi davranışlar sergiliyordu ona ragmen aldatildi şimdi bilinç altı size diyorki sen daha fazlasını yapki aynı şeyleri sen yaşama. Daha fazla kisitla aldatmanın önüne geç.
Ama yanlış, daha fazla kisitlama ile daha iyi daha güvenli bir ilişki olmayacak. Once bunu telkin edin kendinize.
Annen daha anlayışlı da olsa daha da kontrolcude olsa babanın karakteri sabit olduğu sürece yine aldatacakti.
Yanlız bu davranış ilişkiyi çok yıpratır. Bence şöyle bir yöntem deneyebilirsiniz hani sigarayi bırakmak isteyenler azaltarak bırakıyor ya onun gibi. 5 saat atamayinca tepki veriyorsaniz 4 saat kendinizi tutun sonra tepki verirsiniz hergun telefonu kurcalamaktansa 3 gunde 1 sonra hafta da bir sonra ayda bir yıl da bir derken sonra tamamen bırakmış olursunuz.
 

Kazen

Babalar ve Oğulları
Administrator
12 Temmuz 2006
18.612
53.414

Kazen

Babalar ve Oğulları
Administrator
12 Temmuz 2006
18.612
53.414
bu arada durum gerçekten kötü değil en azından adını koymuşsun ve bence düzene girmek için hala umut var...
 

Irregularverbs

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
25 Ekim 2018
1.718
3.302
Öncelikle yaptiklarinizin farkinda olmaniz,bunlari sorgulamaniz ve olumsuz yorumlara da acik olmaniz cok iyi bir sey.Belli ki icinde bulundugunuz durumdan cok rahatsizsiniz.Mutlaka terapi alin bu konuda.Bunlarin nedenini,ne yapmaniz gerektigini psikiyatr söyleyecektir.Anlattiginiz seyleri yaparak sevgilinizi uzaklastirir hatta ayrilmaniza bile sebebiyet verebilirsiniz.Cok zaman gecirmeden terapi lütfen.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 54 Kg. ile 73 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 171 cm. Başlangıç Kilom :84.1 Kg. Şimdiki Kilom :77.0 Kg.

Ayseee1987

Never Stop DREAMİNG ✅ ◕‿◕
Pro Üye
13 Nisan 2018
3.233
5.295
Sevgilimi ailesi akrabaları vs hariç her şeyden çok kıskanıyorum. Saçma sapan şeylerden dolayı sürekli tartışıyoruz. İçimde engel olamadığım duygular var sanki, her şeyin içine ettikten sonra anlıyorum yanlış yaptığımı..ama akıllanmıyorum da. Arkadaşlarıyla dışarı çıktığında aklım hep onda oluyor. Sanki başkalarıyla paylaştığı vakti kıskanıyorum. Önceden dışarıda gördüğü tüm kızları delice kıskanırdım, şimdi düşünün bir de bu kendimi dizginlediğim halim. 3 saat falan aramadıysa sinirleniyorum, bir de bunun mevzusunu döndürüyorum saatlerce. Bilgisayarında vakit geçirince gıcık oluyorum, nelere bakıyor görmüyorum ya. (şu an beni tımarhaneye kapatmak istediğinizden eminim) Bilgisayarda takılıyorum diyor mesela, al gitti benim moral. Dışarı çıktığında bana haber vermedi mi.. dır dır dır günlerce. Bunları yaparken de aşırı sakin ses tonuyla bağırmadan dümdüz konuşuyorum, inanılmaz sinir bozucu oluyor fark ediyorum. Bir de bir sürü sorularım var. "ne zaman geliyorsun, saat geç olmadı mı, hangi arkadaşlarınla çıktın, neler yapıyorsunuz, bilgisayarda ne yapıyorsun, ne zaman uyuyacaksın, aa bana dediğin saatte uyumadın mı?" Yani komple hayatına müdahil olma gibi bir saçmalık yapıyorum. Her şeyden haberim olmalıymış gibi. Ve bu durumu alışkanlık edinmişim gibi.. hep bekliyorum sorularıma cevap. Hayır anlamıyorum bu cüreti kendimde nasıl buluyorum. Kontrol delisi mi deniyor buna, bilemiyorum. Çevremde aileme ve arkadaşlarıma karşı böyle davranışlarım, bir gram kıskançlığım dahi yok. Güvenimi kıracak bir durum yaşatmadı yıllardır, yalanını da yakalamadım.

Ailemden, çocukluğumdan kalan duygular olabilir mi bunlar? Annem ve babam evi sürekli terk ederdi. Annem intihar mektupları vs yazardı, eve dönesiye kadar kapılarda beklerdim aklım çıkardı. Babam annemi aldattı, on yıl sonra farkına varabildik. Yani erkeklerin bu kadar ustaca saklayabildiklerini bu denli oskarlık bir performans sergileyebildiklerini ilk defa o zaman gördüm. Kötü ve kavga dolu bir ortamda büyüdüm. Annemde çok kıskanç bir kadındı. Zamanında psikiyatrist ve psikolog ile görüşmelerim oldu. Bir süre sonra aynı tas aynı hamam, onlar nereye kadar yardım edebilir insan kendisine kapalı olunca. 23 yaşındayım, okulumun son senesi. Çalışmıyorum haliyle sürekli evdeyim. Bomboşum. Buraya istediğinizi yazabilirsiniz, kötü olduğumu hastalıklı düşüncelere sahip olduğumu vs.. asla kırılmam. Çünkü birilerinin beni kendime getirmesi gerekir. Umudum sizden.
Ve bunlara rağmen hala sizi terk etmedi mi?

Derhal tedavi olun, böyle böyle kendinizide onuda perişan edersiniz. Sizin yaptığınız şekilde Hayatın bi tadı kalmazki.
Gün gelecek sorduğunuz bir soruyu, yada taktığınız bi sorunu karşı taraf hiç önemseyecek. Ve bu durumda sizi çok üzecek.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.