Keşke Anne Olmasaydım ..

inFlamess

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
7 Temmuz 2009
Mesajlar
755
Emoji Skoru
944
O kadar pişmanım ki anne olduğum için...5,5 senedir kapana sıkışmış cebelleşiyorum.Bekarlıgımda ağlayan zırlayan çocuklara bakıp anneleri hakkın da “bi kadın neden çocuk yapar ki hayatını mahvetmek için mi?”diye düşünür çocuk yapmalarına hayret ederdim.Çünkü özgürlük kelimesinden oluşuyordum ben.Evliliğimden 2,5 sene sonra çocuk sahibi olmaya karar verdim fıtrat gereği sanırım.O dönem net hatırlayamıyorum nasıl karar verip nasıl cesaret ettim hiç bilemiyorum .İkincisi ise kazara oldu ...

5,5 senedir ben diye birşey yok .7/24 bakıcı olarak kiralanmışım.Sosyallik şöyle dursun bi banyo/wc ye bile insan gibi girip çıkamıyorum.

Annem destek olmadı hiç bir zaman sadece bir ben vardım .7 ay baktı hergin oğlum oraya bırakırken yalvarıyordu bırakmamam için.Ve her hafta beni twl de rahatsız ediyordu su gün izin al günüm var su gün izin al gezim var vs saçma sapan sepeblerden .Sanırım anaç olmamam ondan gelen bi kalıntı .Ama ondan daha çok sevgi verdiğimi düşünüyorum evlatlarıma .

Çocuklarımı kaybetsem dünya basıma yıkılır onları çok seviyorum ama onlar doğmamış olsaydı onları hiç tanımamış hiç sevmemiş olacaktım.O zaman olmayan bişeyin yokluğu için ağlamayacaktım .

İş hayatım bittikten sonra çocuklar daha ağır gelmeye başladı.Ve durmadan kavga eden iki erkek çocuk .Büyüdüler iş kolaylaşacak diye beklerken gün ve gün benim isyanım artıyor .Onlara yapabildiğim tek şey avazım çıktığı kadar “yeter “diye bağırmak oluyor .Anlamıyorlar tatlı tatlı anlatsam da beş dakika sonra herşey yine aynı.Büyük oğlum doğduğundan bu yana zor bi çocuktu hala öyle .Küçük nispeten daha sakindi artık o da ön teker arka teker misali abisinden geri kalır yanı kalmadı .

Büyük oğlumu cimnastik,yüzme futbol aktivitelerine gönderdim yaz okullarına gitti hiç bir fayda göremedim ,enerjisi yine hiç tükenmedi .

Evin her yerine yiyecek taşıyorlar şeftali ile duvar kapı pencere siliyorlar .Birbirlerini meyve suyu ile yıkıyorlar.Birbirleri ile çoğu zaman kavga halindeler küçük canı hep acıtılan taraf .Tv den nefret ederim hiç açmam ;büyük oğlum çizgi film bagımlısı ev de gün boyu tv bangır bangır.Şöyle rahat rahatı elime kitap ,telefon alıp keyif yapamıyorum .Yani yazacak çok sey var ama şimdi öyle aklıma gelenler .

Ben anaç bi kadın değilmişim .Keşke hiç evlenmeseydim keşke hiç çocuk sahibi olmasaydım boguluyorum.Anne olmak böyle birşey mi yoksa benim çocuklarım mı böyle bilmiyorum çok daralıyorum .

İlk oğlum doğduğundan 2 yaşınadek mükemmel besledim 2 sene mememde uyudu resmen emme refleksi çok güçlüydü çok düşkündü sütüm çok güzeldi .Sabahlara kadar emerdi.Özellikle hayatımda ki o 1 yıl sadece meme vermek üzerine kurulu idi hayatım .Banyo için bile 1 saat hazırlık yapardım .Cocuklarıma bir kez emzik dahi vermedim emmelerini etkilemesin diye .

Büyük oğlumu büyütürken kardeşi doğmadan önce bi kere kızıp bağırmadım .Suan ise evde her gün sesi göklerde bi anne olmaktan bitap düştüm yıldım arkadaşlar ben ....
 

Helenra

7
Pro Üye
Katılım
16 Haziran 2016
Mesajlar
5.490
Emoji Skoru
35.558
Çocuklarınız zor ondan dolayı yılmışsınız.
Ama dediğim gibi herkes anne olacak diye bir şey yok, hayatın amacı evlenip peş peşe çocuk doğurmak değil keşke doğurmasaydınız şu an ben size gerçekten üzüldüm.
Anne mutlu değilse çocuklar da mutlu olamıyor ne yazık ki....
 

Anneyimbenanne35

baslangic:109.7 güncel:98.9hedf:80
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Mayıs 2018
Mesajlar
4.605
Emoji Skoru
4.782
Yaş
28
O kadar pişmanım ki anne olduğum için...5,5 senedir kapana sıkışmış cebelleşiyorum.Bekarlıgımda ağlayan zırlayan çocuklara bakıp anneleri hakkın da “bi kadın neden çocuk yapar ki hayatını mahvetmek için mi?”diye düşünür çocuk yapmalarına hayret ederdim.Çünkü özgürlük kelimesinden oluşuyordum ben.Evliliğimden 2,5 sene sonra çocuk sahibi olmaya karar verdim fıtrat gereği sanırım.O dönem net hatırlayamıyorum nasıl karar verip nasıl cesaret ettim hiç bilemiyorum .İkincisi ise kazara oldu ...

5,5 senedir ben diye birşey yok .7/24 bakıcı olarak kiralanmışım.Sosyallik şöyle dursun bi banyo/wc ye bile insan gibi girip çıkamıyorum.

Annem destek olmadı hiç bir zaman sadece bir ben vardım .7 ay baktı hergin oğlum oraya bırakırken yalvarıyordu bırakmamam için.Ve her hafta beni twl de rahatsız ediyordu su gün izin al günüm var su gün izin al gezim var vs saçma sapan sepeblerden .Sanırım anaç olmamam ondan gelen bi kalıntı .Ama ondan daha çok sevgi verdiğimi düşünüyorum evlatlarıma .

Çocuklarımı kaybetsem dünya basıma yıkılır onları çok seviyorum ama onlar doğmamış olsaydı onları hiç tanımamış hiç sevmemiş olacaktım.O zaman olmayan bişeyin yokluğu için ağlamayacaktım .

İş hayatım bittikten sonra çocuklar daha ağır gelmeye başladı.Ve durmadan kavga eden iki erkek çocuk .Büyüdüler iş kolaylaşacak diye beklerken gün ve gün benim isyanım artıyor .Onlara yapabildiğim tek şey avazım çıktığı kadar “yeter “diye bağırmak oluyor .Anlamıyorlar tatlı tatlı anlatsam da beş dakika sonra herşey yine aynı.Büyük oğlum doğduğundan bu yana zor bi çocuktu hala öyle .Küçük nispeten daha sakindi artık o da ön teker arka teker misali abisinden geri kalır yanı kalmadı .

Büyük oğlumu cimnastik,yüzme futbol aktivitelerine gönderdim yaz okullarına gitti hiç bir fayda göremedim ,enerjisi yine hiç tükenmedi .

Evin her yerine yiyecek taşıyorlar şeftali ile duvar kapı pencere siliyorlar .Birbirlerini meyve suyu ile yıkıyorlar.Birbirleri ile çoğu zaman kavga halindeler küçük canı hep acıtılan taraf .Tv den nefret ederim hiç açmam ;büyük oğlum çizgi film bagımlısı ev de gün boyu tv bangır bangır.Şöyle rahat rahatı elime kitap ,telefon alıp keyif yapamıyorum .Yani yazacak çok sey var ama şimdi öyle aklıma gelenler .

Ben anaç bi kadın değilmişim .Keşke hiç evlenmeseydim keşke hiç çocuk sahibi olmasaydım boguluyorum.Anne olmak böyle birşey mi yoksa benim çocuklarım mı böyle bilmiyorum çok daralıyorum .

İlk oğlum doğduğundan 2 yaşınadek mükemmel besledim 2 sene mememde uyudu resmen emme refleksi çok güçlüydü çok düşkündü sütüm çok güzeldi .Sabahlara kadar emerdi.Özellikle hayatımda ki o 1 yıl sadece meme vermek üzerine kurulu idi hayatım .Banyo için bile 1 saat hazırlık yapardım .Cocuklarıma bir kez emzik dahi vermedim emmelerini etkilemesin diye .

Büyük oğlumu büyütürken kardeşi doğmadan önce bi kere kızıp bağırmadım .Suan ise evde her gün sesi göklerde bi anne olmaktan bitap düştüm yıldım arkadaşlar ben ....
Kızmayın ama diz hiç çocuk olmadınız mı yaramaz olmadinmi kavga etmedinizmi huyduzlanmadinzmi ki kladiki isyan etmeyin derim rabbim verdiyse vardır bildiği hayatta anne olmak kadar kutsal ve güzel hiçbirşey yok sanırım benim 3 cocugum var aralarında 2 buçuk yaş var ve ben 4. Olsun diye 3 yıldır yalvarıyorum hasretle bekliyorum ne diyim ki şimdi sadece mantıklı düşünün evet size hak veriyorum zorlukları çok ama isyan etmeyin keşke annr olmasaydım demeyin ben cocuklarimin kokusunu dünyaya degismem
 

vivelamour

En az üç kedi.
Pro Üye
Katılım
7 Kasım 2013
Mesajlar
9.787
Emoji Skoru
18.331
Biraz daha sıkın dişinizi bir kaç sene sonra bu yaramazlıkları kalmaz. Ben de çocuk düşünmüyorum yapamam çünkü, dün ayakkabı bakarken bir anda mağza birbirine girdi beş altı yaşlarında bir erkek çocuk elinde ayakkabı çekeveği ile ortalığı birbirine kattı ve annesi de peşinde. Ben o sabrı gösteremezdim mesela, kendimi biliyorum. Ama sizin için olan olmuş size düşen sadece sabretmek. Yardımcı abla imkanınız var mı belki size biraz nefes aldırır?
 

RIVAVIRA

SivriKöşe ♈
Kayıtlı Üye
Katılım
10 Ekim 2014
Mesajlar
11.793
Emoji Skoru
29.597
Cocuk sahibi olan bircok kisi bu durumda zaten. Bir dunya sikayet edip sonra da bir gülüşü yeter diyorlar :KK70: evet yetiyordur ve cok seviliyordur cocuklar eminim ama gercekten akıl işi değil. Iyice buyuduklerinde rahat edersiniz artik muhtemelen.
 

VEdeGEo

sen bilirsin
Kayıtlı Üye
Katılım
12 Haziran 2017
Mesajlar
6.036
Emoji Skoru
17.767
Böyle hissetmeniz zaman zaman normal
Onların büğüdüğünü görmek onlarla sohbet etmek zaman geçirmek o kadar güzel ki bu paha biçilemez
Hiçbirşeyi bunla değişmeyeceksiniz
Bu günleri hatılamayacak iyiki anne olmuşum diyeceksiniz
En azından ben böyle diyorum
 

Bibibella

LibBiBido ♈
Pro Üye
Katılım
19 Ocak 2010
Mesajlar
31.160
Emoji Skoru
69.457
Yaş
38
Hiç cocuk sahibi olmayı düşünmüyorum zaten yaşımda geçti seni az çok anlayabiliyorum eminim çok zordur durumun çocuklarınıda cok seviyorsundur ama şöyle iyice büyüdüklerinde çok daha kolay olacak bu günleri unutacaksın :KK66:
İşe başlasan çocukları kreşe versen daha iyi olmaz mı senin psikolojin için.
Bu arada buraya bu konuyu açmakta büyük cesaret biz cocuk istiyoruz olmuyor sen pismanim diyorsunlar doluşur burazdan :KK66:
 

Bremenmizikacisi

Arılar bal yapmaya bayılırlar
Kayıtlı Üye
Katılım
18 Nisan 2017
Mesajlar
3.030
Emoji Skoru
6.047
Off işte böyle konular beni çok korkutuyor. Yani sorarsanız çocuk planım yok zaten ama ileride üreme içgüdümü bastıramazsam ve bir anda tüm hayatım sadece çocuktan ibaret olursa diye çok korkuyorum. Çocukları kreşe verseniz?
 
Yukarı Alt