Ogluma karsi bitmek bilmeyen vicdan azabim

Jalopi

başlangıç: 72.4 güncel: hedef: 60
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2016
2.887
3.980
Sana akrabamdan örnek vereyim; oğlu doğduğu zaman tayini başka bir ile çıktı ve izin alamadı dolayısıyla 1 yaşındaki oğlunu Kvye bıraktı ama görümcesini yanına aldı sonra oğlu ateşli hastalık geçirince geri aldılar çocuğu ve kreşe verdiler. Bu arada o çocuk büyüdü ve mimar oldu. Çokta başarılı bir mimar oldu. Anneye babaya kızıyor mu? Asla kızmıyor. Arası da oldukça iyi anne babayla. Evlendi. Eşiyle de bir sorunu yok gerçi gelinimizde çok tatlı 😊Ama işte o akrabamızın vicdan azabı geçmiyor. Keşke bırakmasaydım, kendim baksaydım vs. Aslında böyle cümleler kurması için ortada hiçbir sebep yok. Yani diyeceğim o ki içinizi olabildiğince rahat tutun. Anne baba yanımda olmak tabi ki çok önemli ama bu durumda olan bir sürü çocuk var hepsi de sorunlu değil. Ben de çalışan bir annenin kızıyım ve beni de anneannem büyüttü sayılır. Bir kere de annem için keşke çalışmasaymış demedim hatta kapasitesi var ve keşke akademisyen olsaymış diye de söylerim. O yüzden bundan sonraki günlerinize bakın. Ben de çalışan bir anneyim ki işimde yoğun. Şu an izindeyim ama ben de eninde sonunda işe geri döneceğim. Bu devir böyle bir devir çünkü.
Ben de calisan bir annenin cocuguyum. Hemde isci bir anne. Yani mesaisi uzun bir anne. Ben hep cok etkilendim. Kardeslerim etkilenmedi. Ben hep isten cikmasini isterken onlar hep calismasini istedi. Ben lisede bile keske annem evde olsa diye ic gecirirken digerleri boyle dusunmedi.

Anneme de en cok ben bagliyimdir. her gun ararim. Onlar aylarca gorusmese cok dert etmezler.

Ben hep annem evde bisi yapmasa bile onun o varligiyla evi isitisini ozlerdim. Guven duygusunu belki de. Okuldan eve gelince o soguk eve girmek. Bazen yemek olmamasi. Evin daginik olmasi. Yemegini kendin hazirlayacak olman. Evde hic sicak kek borek pogaca pisememesi. Yani okuldan geldiginde o kokuyla eve girememek falan. Cok ozenirdim arkadaslarimin anneleri evde diye.

Okul hayatimda en basarili oldugum donemde annemin calismadigi bir yil vardi o donemdi. Bazen kandil zamani falan erken gelirdi eve. Nasıl mutlu olurdum. Isten ciktim diye saka yapardi bazen nasil sevinirdim.

Kendi hislerim bu sekilde oldugu icin belki bu kadar etkileniyorum.

Annem cok fedakar kadindi. O tempoyla ben kendimi kiyaslayamiyorum. Hic kahvaltisiz birakmazdi bizi o zamanlar.

Ben biraz fazla duygusal ve hassasim galiba. Bu aralar hassasiyetim iyice artti neden bilmiyorum. Baskasinin bir uzuntusu bile ben yasamiscasina uzulmeme sebep oluyor bu aralar. Genel duygu durumum hassastir ama bu ara arttı sanki
 

Jalopi

başlangıç: 72.4 güncel: hedef: 60
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2016
2.887
3.980
Olaya başka bir gözle bakın. Siz onun geleceği için çalışmışsınız. Her şey daha güzel olsun diye hep kendinizi harap etmişsiniz.
Böyle bir anneye herkes hayran kalır.
Hem daha önünüzde nice seneleriniz var inşallah. Hepsini halledersiniz.
Ama siz zatwn herseyi o daha rahat yasasin die yapmissiniz biseyi eksik olmamis emin olun ben kizima bisey alamiyorum ya keske bende calissaydim kizimin gozunu biseyde birakmasaydim diyorum siz cok guclu bir annesiniz👏👏👏

Tesekkur ederim. Ben bolca oyuncak aldim. Hatta su an evdekilerden bir oyuncakçı dukkani acilir. Ama o alinan seyler bir anlik heves hep. Sonrq gidip tahta kasik yada mandalla oynuyorlar hem de uzun uzun. At almistim ona. Hem de pelus olanindandan sallaniyor. Yani gercek at gibi ama onlar yine de benim sirtima binip benim at olmami seviyorlar.

Yani en onemlisi sevgi ve ilgi sanirim her zaman.
Tek iyi yani iste diger uyelerin dedigi gibi ders cikarmak ve telafi etmeye calismak.

Tabi biraz buyudu artik. Kendini sevdirme hali bile azaldi. Yada arkadaslari varsa onlarla oynamak birinci tercihi. Yine de tabi yapılacak cok sey var.
 

Karizmator

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
30 Ekim 2018
1.299
3.989
Size tavsiyem bu pismanlik duygunuzu asla çocuğunuza hissettirmeyin ve söylemeyin. Çocuk bu nedenle bir sıkıntı yaşamıyorsa bile sizin bu hislerinizi duyduğunda buna inanır ve annem beni ihmal etti düşüncesine kapılır ve problem yaşar. Size de sıkıntı yaşatır. Ve bunu her durumda dile getirip kullanabilir. Şahit oldum buna çok kez.
 

Jalopi

başlangıç: 72.4 güncel: hedef: 60
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2016
2.887
3.980
O şartlarda gayet iyi yapmışsınız
Bakıcıya değil babannesine bırakmışsınız
Gidip gelip emmiş
Ha 2 yaş ha 2 yaş 3 ay ne fark eder (ben de emziriyorum şu an bu hassasiyetiniz bana fazla geldi)
Çalışan anne olmak zor ama bence gerekli. Bence tek hatalı düşünceniz 2. Çocuğu abisi için yapmak. Tam çocuğunuza sıra gelmişken 2. Çocuk yine ön planda olmuş. Ama bunun da artısı kardeşi olmuş onun için iyi bir şey.
Sürekli öyle olsa böyle olsa demek yerine bu günden sonra ne olabilir diyin bence.
Yemek ve temizlik olayında ya yardım alın ya da biraz rahatlayın, her şey mükemmel olmasa da olur

Kardesi ona cok iyi geldi. Gecen yil zordu tabi. Hem bebek kucuktu hem o anaokuluna gidiyordu. Bu yil birlikte oynamaya basladilar. Karakterini de kardesi iyi yonde etkiledi. Sorumluluk almayi ogrendi. Paylasmayi hic bilmezdi ve sevmezdi paylasmayi ogrendi. Kucuk neseli ve pozitif biraz daha. Buyuk Oglum biraz daha kontrolculugun getirdigi negatiflik ve mutsuzluğa sahipti. O acidan da ona iyi geliyor.

Su an kardesi olmasi cok mantikli geliyor. Hatta su an kardesi 3 yasinda falan olsa belki daha bile iyi olurdu.

Buyuk oglum hic tek basina oyun oynayabilen bir cocuk degil. Cizgi film bile izlese yanina birini ister. Bugune kadar babaannesi onun hep oyun arkadasi oldu ama simdi kardesi gercek oyun arkadasi olmus oldu. Birlikte cok egleniyorlar ve cok duskunler birbirlerine. Ucretsiz izinde olmam buyuk oglum icin de iyi oldu biraz. Bana da biraz daha anneligi ogretmis oldu. Eksikliklerimi gordum. Belki hic farkına bile varmayacaktım. Belki ayni sekilde devam edecektim.
 

Sevimliprenses

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
27 Mayıs 2014
191
209
Siz anne olduğunuz için doğal olarak bu şekilde hissediyorsunuz.Eminim çok iyi bir annesiniz.Malesef şartlar gereği öyle olmuş geçmişte.Ama çocuğunuz çoğu şeyi hatırlamıcak bile.Ve ömür boyu sizin çocuğunuz olduğu için bundan sonra doya doya vakit geçirin çocuklarınızla.Pek çok anne farklı nedenler dolayı sizin gibi hissediyordur eminim.Hayat her zaman mükemmel gitmiyor ki. çocuklarınız sizin sevginizi bilsin hissetsinler yeter.Kendinize haksızlık etmeyin.Çocuk sütsüz de büyür sevgisiz büyümesin yeter ki.
 

Jalopi

başlangıç: 72.4 güncel: hedef: 60
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2016
2.887
3.980
Size tavsiyem bu pismanlik duygunuzu asla çocuğunuza hissettirmeyin ve söylemeyin. Çocuk bu nedenle bir sıkıntı yaşamıyorsa bile sizin bu hislerinizi duyduğunda buna inanır ve annem beni ihmal etti düşüncesine kapılır ve problem yaşar. Size de sıkıntı yaşatır. Ve bunu her durumda dile getirip kullanabilir. Şahit oldum buna çok kez.

Iki bucuk yas civari kendi bana boyle bir cumle kurdu. Kendi kendine mi dusundu yoksa babannesi yaninda bisi konustu da ordan mi etkilendi bilmiyorum.

Hatta konuda yazmayı unutmusum. Su bahsettigim sinav hazirligini takip eden kis donemi ben formasyon aldim bir de :KK43: kalkacak vs dedikleri icin. Haftaici is haftasonu kurs. tek iyi yani ptesilerim bos gunumdu. Ve formasyona gidecegim bir gun "anne sen bana ne zaman bakacaksin " dedi. O gun fiziksel olarak burnunun diregi nasil sizlarmis onu gordum. Cidden burnumun diregi sizlaya sizlaya okula gittim. 2. donem ödev agirlikliydi ve devamsizlik almiyordu hocalar mumkun mertebe gitmedim o yuzden. Vicdanımın bu kadar sizlama sebebi bu. Dogdugundan beri son iki yila kadar surekli is disinda baska bir uğraşım olmus.

Su anda da kariyerim icin olsa iyi olacak bazi seyler yapmam lazim. Ders calismam lazim. Ama yok artik akillandim biraz. Istemiyorum onlar küçükken ders calismak istemiyorum. Ne zamanki onlar uyur benimde vaktim kalir yada erken kalkarim anca o zaman. Hala kcuugun uyku problem leri devame ttigi icin o duzeni kuramadim hala. Uyku egitimi tuvalet egirimi vs bekliyor sirada. Ama bir baska seyi karistirmayacagim artik. Acelesi yok 2 yil sonra olsun diyorum artik.

Sosyal medya ve internet telefon vs bunlara da ara verebilsem biraz daha vicdanım rahat olacak. Iki dakika dinlenirken bakayim diye elime aldigim sey bir bakıyorum baya vaktimi almis.
 

filmgibi

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
26 Ağustos 2014
5.375
9.645
Iyi ki yazdınız. Bunu duymamıştım arastiracagim. Ben aramizda guvenli baglanma.olmadigimi dusunuyorum biraz. Gec baglanmayi araştıracağım bu sebeple
Duymadiginiz cunki yanlış yazdim. Gec bağlanma degil yeniden baglanma. Normalde baglanma ozellikle ilk 2 yil ama toplamda 4 yil olarak kabul edilir. 4 yil geçtiyse 6 yasina kadar ikinci bir sans vardir. En son ergenlige girmeden bir atilim daha kabul edilir. 6 haftalik bir surec oldugunu söylüyor pedagoglar. Ozellikle birlikte yatmayi oneriyorlar. Iki cocugunuzla da birlikte yatabilirsiniz bence. Ten temasi, ses temasi, goz temasi onemli. Onunla vakit gecirirken, kendinizi ona birakin. Bazi pedagoglar ilk cocukla yeniden baglanmaya calisirken, eger evde 2 yasindan kucuk bir bebek varsa, kucugun baba ile baglanmasini oneriyorlar. Siz ailevi durumunuza bakarsiniz. Hic birsey icin gec degil. Bundan uzuntu duyuyor olmaniz, telafi edebileceginizi gösteriyor. Yeniden bağlamayı arastirin lutfen
 

Cindrella man

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
19 Haziran 2019
21
23
48
Siz doğru olanı yapmışsınız. Çalışmasanız ve geçim sıkıntısı çekmiş olsanız, oğlunuz belki de çok kötü hatıralarla büyüyecekti. O zamanlar bebeklik döneminde olduğundan o aslında hiçbir şeyi sizin kadar detaylı hatırlamıyor. Asıl bundan sonraki dönemde yaşayacağı şeyler onda kalıcı olacaktır. O yüzden kendinizi üzmeyin, bundan sonrasında telafi edersiniz. Şu anda çok büyüdüğünü sandığınız çocuğunuza 10 sene sonra baktığınızda henüz ne kadar küçük olduğunu göreceksiniz. Hiçbir şey için geç değil yani...
 

llally

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
22 Mart 2017
874
1.294
30
Sizi çok iyi anlıyorum emziremeyen bir anne olarak. benim de göğüs uçlarım kanlı baloncuklarla doluydu. acıdan emziremedim sütüm azdı oğlum doymuyordu. 25 günlük mamaya geçtik ama o 25 gün oğlum hep açtı. vs. vs. asıl sorun çevremizdeki eski kafalı insanlar. annelik sadece emzirmek değil ki. emziren, mama veren, o minicik karnındaki delikten bebeğini besleyen hepimiz anneyiz. Bizler bizim nesil daha bilinçli, ileride kızlarımıza gelinlerimize ya da çevremize bir böyle emzirde emzir baskıları yapmayacağız. yaşadığınız tüm eksiklikleri her anne yaşıyor. ben de oğlumu 3,5 aylık bıraktım işe gittim. eve geldiğimde beni istememesi yatana kadar birlikte ağlamalarımız 2 ay sürdü. o küçücük bebeğe küsebiliyordum. sonra niye küstüm diye kucağıma alıp sıkı sıkı sarılıp saatlerce ağlamalarım oldu. hepsi geçiyor. geçmesi lazım sizin oğlunuz maşallah artık büyümüş okula başlayacak. bunları düşünüp kendinizi üzmeyin. eksiklik hep olacak. annem hala der keşke zamanında size şunu alsaydım da yapsaydım da. bitmiyor anne olunca annemi anladım. :)
 


cimcime28

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
27 Nisan 2015
1.252
1.863
Ahh ah biz de isteriz evde oturup bakmayı doya doya emzirmeyi parklarda bahçelerde oynatmayı
Kimin için çalışıyoruz ki yine onların geleceği için daha iyi imkanlarda okusunlar yaşasınlar diye. Onlardan aldığımız vakti enerjiyi bir şekilde geri veriyoruz bence. Doğru yanlış tüm çabamız onlar için.
 

kendihalinde_

🌸
Kayıtlı Üye
22 Temmuz 2009
2.474
556
28
Bunları düşünüp ve sürekli bunları hatırlayıp kendinizi mutsuz etmeyin. O zaman öyle gerekmiş maddiyat ön plana çıkmış ki siz onları yapmak durumunda kalmışsınız. Şimdiden sonrası için çocuğunuzla daha çok vakit geçirmeye çalışın. 🌺
 

miumao

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
16 Haziran 2015
3.493
4.156
Annelik hep bir yetersizlik duygusu.. oglumu 2.5 aylikken kizimi 29 gunlukken bakiciya birakip ise donmek durumunda kaldim. Oglum da kucuktu ama kizimi o kadar kucuk birakmak icimde yaradir.. ben de bol bol emzirdim, en azindan geceleri kokuma doysunlar diye ikisini de koynumda yatirdim. Iki cocuk pespese oldugu icin buyugu 18 aylikken krese vermek durumunda kaldim. Simdi kucuk 16 aylik, bakiyorum nasil vermisim oglumu krese diyorum.. ama sartlar bizi ne yapmamiz gerekiyorsa ona yonlendiriyor. Ikisi de cok saglikli sevgi dolu neseli cocuklar cok sukur. Annelik bize hep kendimizden suphe ettirse de, acaba daha iyisi olur muydu dedirtse de, ben su anki halimden mutlu olmayi ogrendim. Siz de cocuklarinizla gecirdiginiz anlarin tadini cikarmaya calisin.
 


Seridina

🌑
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Ocak 2016
8.779
16.226
Ben de calisan bir annenin cocuguyum. Hemde isci bir anne. Yani mesaisi uzun bir anne. Ben hep cok etkilendim. Kardeslerim etkilenmedi. Ben hep isten cikmasini isterken onlar hep calismasini istedi. Ben lisede bile keske annem evde olsa diye ic gecirirken digerleri boyle dusunmedi.

Anneme de en cok ben bagliyimdir. her gun ararim. Onlar aylarca gorusmese cok dert etmezler.

Ben hep annem evde bisi yapmasa bile onun o varligiyla evi isitisini ozlerdim. Guven duygusunu belki de. Okuldan eve gelince o soguk eve girmek. Bazen yemek olmamasi. Evin daginik olmasi. Yemegini kendin hazirlayacak olman. Evde hic sicak kek borek pogaca pisememesi. Yani okuldan geldiginde o kokuyla eve girememek falan. Cok ozenirdim arkadaslarimin anneleri evde diye.

Okul hayatimda en basarili oldugum donemde annemin calismadigi bir yil vardi o donemdi. Bazen kandil zamani falan erken gelirdi eve. Nasıl mutlu olurdum. Isten ciktim diye saka yapardi bazen nasil sevinirdim.

Kendi hislerim bu sekilde oldugu icin belki bu kadar etkileniyorum.

Annem cok fedakar kadindi. O tempoyla ben kendimi kiyaslayamiyorum. Hic kahvaltisiz birakmazdi bizi o zamanlar.

Ben biraz fazla duygusal ve hassasim galiba. Bu aralar hassasiyetim iyice artti neden bilmiyorum. Baskasinin bir uzuntusu bile ben yasamiscasina uzulmeme sebep oluyor bu aralar. Genel duygu durumum hassastir ama bu ara arttı sanki
Dönem dönem bende de olur o duygusallık. Çocuğun kişilik yapısı da önemli tabii ki. Kimi daha az etkilenir kimi daha çok yalnız benim annem öğretmende o yüzden sizin annenizin ki gibi uzun çalışma süreleri yoktu ya da olsa da belli bir dönem (çiftli eğitim-tekli eğitimden dolayı). Bir de benim dönemimde çalışan kadın sayısı şimdiye göre çok azdı sizin döneminizi bilemem o yüzden belki daha çok etkilenmiş olabilirsiniz. Herkesin annesi evde benim ki niye değil gibi ama artık kadınlar çok daha fazla iş hayatında olduğu için belki şimdiki nesil daha farklı düşünüyordur yani öyledir inşallah 🙏🏻
 

Jalopi

başlangıç: 72.4 güncel: hedef: 60
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2016
2.887
3.980
Duymadiginiz cunki yanlış yazdim. Gec bağlanma degil yeniden baglanma. Normalde baglanma ozellikle ilk 2 yil ama toplamda 4 yil olarak kabul edilir. 4 yil geçtiyse 6 yasina kadar ikinci bir sans vardir. En son ergenlige girmeden bir atilim daha kabul edilir. 6 haftalik bir surec oldugunu söylüyor pedagoglar. Ozellikle birlikte yatmayi oneriyorlar. Iki cocugunuzla da birlikte yatabilirsiniz bence. Ten temasi, ses temasi, goz temasi onemli. Onunla vakit gecirirken, kendinizi ona birakin. Bazi pedagoglar ilk cocukla yeniden baglanmaya calisirken, eger evde 2 yasindan kucuk bir bebek varsa, kucugun baba ile baglanmasini oneriyorlar. Siz ailevi durumunuza bakarsiniz. Hic birsey icin gec degil. Bundan uzuntu duyuyor olmaniz, telafi edebileceginizi gösteriyor. Yeniden bağlamayı arastirin lutfen

6 yasini gecti biraz. Kucuk benle yatiyor. Buyuk oglum iki yasina kadar kendi yataginda bizim odadaydi. Sonra babaannesiyle ayri odaya aldik. Şimdi salonda babasiyla ayri yataklarda yatiyorlar. Yeni eve tasinana kadar bir sure boyle devam edecek.
Kucuk benle yatiyor cunku surekli uyaniyor. Ayni yatakta yatiyoruz. Ten temasini kucugunde yapabildim. Banyoyu ilk donem kucagimfa yaptirdim mesela. Buyugu aglardi hep banyoda. Hala cok hoslanmaz. Onda da kucagimda birlikte girmeyi deneseydim belki daha iyi olurdu. O vakitler aklima gelmedi iste. Dediginiz baglanmayi arastiracagim. Cok tesekkurler tekrardan.
 

astrojurnal

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
23 Temmuz 2019
6.949
19.470
36
yazdıklarınızdan çıkardığım tek şey geçmişinize takık bir şekilde yaşadığınız. insanlar evlat kaybediyor, hayatına bunu geriye atıp devam edebiliyor. emin olun çocuklarınız için yapacağınız en kötü şey geçmiş travmalarından kurtulamamış, suçlu psikolojinde sürekli mutsuz olan bir anne olmak.

belki yazdıklarım size ağır gelecek ama ben böyle bir annem olsun istemezdim. benim annem emin olun bu yazdıklarınızın 10 katını yaşadı. bir gün bile çocuğuma haksızlık ettim demedi. hep bir sonraki gün hayatımız daha iyi nasıl olur fikrine odaklandı.

eğer bu moddan çıkmazsanız asıl o zaman iki çocuğunuzu da en büyük haksızlığı yapmış olacaksınız.