özlem boncukları

I

izlem

Ziyaretçi

Bu eller alışık değildi karşılıklı aşkları anlatmaya. Hep hüzün damlatırdı kağıtlara. Eksik yaşanmış sevdaların içime açtığı yaranın kabuğu kalkardı,
kalemi elime her alışımda. Yazdıkça ağlardı yastığım, yazdıkça duvarları yosun kaplardı. Aktıkça parmak uçlarımdan yüreğimin sızısı, köhne, karanlık evimle döne döne yol alırdık, dünyanın en ıssız tepesine. Bahçemde dans ederdi yalnızlık rüzgarı. Temmuz güneşi yakarken uzak tepeleri, çırılçıplak kalırdım ayazlarda. Yorgun ayaklarla dolaşırdım ölü zamanlarda. Kollarım sürüklenirken yerlerde, saçlarım darmadağın, gözlerim yanaklarımdan akardı ölü zamanlarda.

Es geçilen günlerin gecelerinde kuzey yıldızıyla yakardım sigaramı. Dumana boğmak isterdim özlemlerimi, dumana boğmak isterdim yaşanmamış anılarımı, dumana boğmak isterdim yanlış kahramanların süslediği hayal baloncuklarımı.

Her gece aynamda küçük bir kız çocuğu, örgülü saçlarına silerdi gözyaşlarını Tek bir oyuncağa bile dokunamayan nasırlı elleri vardı. Yumulu ellerine, yalvaran gözlerine baktıkça içim yanardı, ağlardım. Yatağımda genç bir kadın tedirgin ellerle sarılırdı yorganına. Dönüşü olmayan göç yollarına düşerdi, ellerindeki güvercinler. Ve yalnızlık öptükçe alev alev yanan boynundan,kapardı kanayan kirpiklerini. Geceleri bıçak gibi keserdi iniltileri. Siyah güller açardı rüyalarında, dokunamazdım da içim yanardı, ağlardım. Aynalı yataktaki örgülü saçlı kadının, yaşamadığı yılların eskittiği yüzünü gördükçe tutamazdım kendimi, fırlardım sokaklara. Kan ter içinde kalana kadar, nefesim bitene kadar, cansız yere yatana kadar koşardım, koşardım,koşardım. Yalnızlığıma inat, kol kola damlalar vururdu yüzüme. Öyle tükenmiştim ki gücüm yoktu ellerimin tersiyle yıllardır süren geceyi gündüze çevirmeye. Doğduğum günden beri böyle miydim ben? Hiç mi koşmamıştım maviliklerde? Uçurtmalar hiç mi işgal etmemişti gökyüzümü? Kaç bayram yaşamıştım? Nereye saklamıştım kırmızı pabuçlarımı? Kahkahalı çocukluk dünlerimi ne zaman düşürmüştüm avuçlarımdan? Yasaklı mıydım sarhoş eden mevsimlere? Neden odamdaki radyonun her frekansında acılı türküler çalardı? Hüzünlere mi sevdalıydım, hüzünler mi bana? Tek hatırladığım, kendimi bildim bileli Kendime özlem boncukları biriktirdiğim. Yılların ipine dizip dizip bitiremediğim.
 
E

EU1

Ziyaretçi
İzlem
Paylaşım çin teşekkür ederis
Sen mi yasdın harika bi kompozisyon olmuş..
 

laledevri

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
18 Mart 2007
Mesajlar
18
Emoji Skoru
0
cok hos biryanda da hüzünler....zevkle okudum...
 
Yukarı Alt