SANIRIM ONU ALDATTIM. LÜTFEN OKUYUP BİR FİKİR VERİN LÜTFENNN...!!!!

iremmia

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
19 Ekim 2020
28
9
33
Herkese merhaba. Yine ben ve yine bir bdv konusuEn Büyük KK

Bu sefer olayı hiç uzatmadan konuya giriş yapıcam. Uzun yıllardır süren(6 yıllık) bir ilişkim var. Ailem , özellikle babam en başından derin bir araştırmaya girdi (savcı polis arkadaşları sayesinde)ve onu bana hiç uygun görmedi. Ailesinin geçmişe dair baya bir borçları var araştırmalar sonucu bunları bulmuşlar ama ben biliyordum en başından fakat ama şuan yeni işler kurarak çabalıyorlar.

Erkek arkadaşım çok efendi seven sayan bir insan, gerçekten imrenilen, artık ilişkisini oturtmuş bir çiftiz. Tanımayan insanlar evli olduğumuzu sanıyorlar o olgunluk var ikimizde de. Fakat babama göre denk değiliz. Nedenleri ise;

‘’ Ben üniv okudum o okumadı, benim aldığım para onun maaşının 2 katıymış, mesleği pis bir iş üstü başı hep toz kir içinde çalışıyormuş, benim masa başı işim varmış vs bu şekilde kıyaslamalardan ötürü karakterini bir kenara itip bizi uygun görmüyor. Bana sürekli
''sen artık işini oturtmuşsun, arabanı almışsın o çocuk ve ailesi tabii ki seni bırakmaz. Onlar bu yaşa gelmişler hala daha ne bir ev ne bir araba alamamışlar bunca yıl ne için çalışmış bu adam, siz evlendiğinizde ne yapacaksınız? Aşk sevgi bir yere kadar, belki babasının borçları için bile senden para istenecek, bütün hayatın bir şeylere sahip olalım diye kredi ödemekle geçecek, ilerde çocuğun olsa çalışmayıp ona bakmak istersen çalışmaya mecbur kalacaksın, sizin ki sadece alışkanlık aç artık gözlerini'' diyor. (tabii anneme söylüyor bunları)
Zamanla ondan ayrılmadığım için bir dönem hayatı bana zehir etti babam. Elimden su dahi almıyordu, konuşmuyordu sürekli laf sokuyordu. Bu baskılar + birkaç tatsız olay karşısında ayrılmıştık. Ailem bunu duyunca sevindiler tabii ki ama biz sonradan tekrar barıştık bir şekilde ama barıştığımızı söylemedim ve bizi 3 yıldır ayrı biliyorlar.
Geçen gün herhalde babam hissetti bilmiyorum anneme ‘söyle ona eğer o çocukla görüşüyorsa kessin hemen, ne o çocuk ne o ailesi benim evime adım dahi atamazlar, bana sakın o çocuğun adını anarak karşıma gelmesin onu da silerim ‘ demiş. (Daha hiç karşılıklı görüşmediler bu arada sadece abim tanışmıştı)

Denklik konusunda artı olarak babamın gözünde şöyle bir farklılıkta var;
Babama göre bir erkek, evi olmadan evlenemez, evlenmemeli. Abim evlenmek istiyor. Yaşı geldi diye abime (bir kısmını babam karşılayarak) bir ev alındı. Düğününü vs babam karşılayacak ki henüz ortada bir gelin adayı bile yok. Fakat erkek arkadaşımın ailesi bu şekilde düşünmüyor. Bunu erkek arkadaşımın annesi de söyledi hatta bana, ki çoğu kez erkek arkadaşımdan da duyuyorum. Annesinin söylemine göre onlarda zamanında her şeyi kendileri yapmışlar, ailelerinden hiçbir destek olmamış ama zamanla her şey çalışılıp kazanılıp halloluyormuş. Her şeyi kendimiz yapıcaz, düğün istersek düğün nikah istersek nikah, ev istersek birlikte girilen bir krediyle alınmış bir ev vs. bende ister istemez düşünüyorum daha abimin adayı yokken ailemden herkes onun evliliği için şimdiden çaba sarfediyor, fakat kendi ilişkimde yıllardır ben varım ama ailesinin kılını kıpırdattığını görmedim. Erkek arkadaşım evleniyoruz artık ailelerle tanışalım deyince; tamam oğlum tanışırız her şeyi sırasıyla yaparız vs diyorlar ama hiçbir şekilde kimsede elini taşın altına koyma yok, göremiyorum.

Annesiyle yıllar önce tatsız geçen zamanlarımız olmuştu. Ben onun ailesine girdikçe annesi bana tuhaf davranıyordu, tartışmalar çıkıyordu çok soğumuştum. uzun zamandır erkek arkadaşımla da ortak bir karar alarak ben artık onun ailesiyle görüşmüyordum.
En azından ilerde bana karışmazlar, dillerini uzatabilecekleri bir şey olmaz (konuşmak isteyen her şekilde konuşur tabii ki ama olayı elimden geldiğince minimalize etmek açısından böyle düşünüyorum) en azından erkek arkadaşımda arada kalmaz diye düşünüp ‘her şeyi kendimiz yapma’ fikrini ben okeylemiştim.



Neyse artık yeterince ilişkimi özetlediğime göre

Şimdi sizlere asıl sorum kendimi bu ilişkinin içinde çıkmazda hissediyorum. Sevgilimle her şey çok güzel, ağzımdan çıkacak lafa bakıyor, ben deli divane seviyorum, yıllar geçmesine rağmen hala ilk gün ki gibi seviyorum özlüyorum vs. hatta ailesi 3 yıldır başka şehirde yaşıyor. Evlendikten sonra benim olduğum şehirde (yani onlarında daha önceden yaşadığı şehirde) evlenmeyi düşündüğümüzden kendi ayrı eve çıkıp bu şehre geldi, burda çalışmaya başladı. Elinden geleni yapıyor. beni bu kadar zora sokanda bu çabası:KK43: İnanın başkası olsa bu kadar diretmem asla. Önceliğim ailem der silerim o kişiyi, ama diğer yanda beni seven sayan, aşık olduğum, bizim için elinden geleni yapan fedakar bir adam duruyor.

Asıl bomba ise;

Annemin uzaktan bir arkadaşı,bir çocuk için aracı olmuş. Anneme ‘’söyle bi tanışsınlar çocuk çok efendi çok saygılı, malimüşavir, işi var, ailesi saygın insanlar, annesi çocuğunun evini falan almış düzgün bir kız bulup evlendirmekmiş niyetleri ciddi, ee sizin de kızı biliyoruz bir tanışsınlar ’ deyince annem 3 gündür burnumdan getirdi hayatı. Erkek arkadaşımla birlikte olduğumuzu bildiği halde ‘’En azından bir konuşun’’ diyor. Aracı kadın fotoğrafımı, çocuğun hem ailesine hem de çocuğa göstermiş. Çocuk normalde hayır deyip kesip atıyormus annesinin gösterdiği resimleri. ama çok beğenmişler beni, hatta annesi kıza çok kanım ısındı inşallah olur da hemen düğünlerini yaparım kızı çok sevdim diyormuş aracıya ve numaramı istemiş ve annemde ver demiş . Çocuk bana yazdı dün gece. . Annem ise ‘’1 kere konuşun, buluşun vallahi daha ısrar etmem, ama yavrum farkında değilsin çok ezileceksin o ilişkide, alışkanlık gözünü kör etmiş evet çocuk çok iyi ama ailesi kötü , hem babanda istemiyor nasıl yapacaksın 1 kere konuş bu çocukla buluşun ısınmazsan bitirirsin gider’’ diyor. Dün çocuk aradı, çok kısa konuştuk. Ama ben o dün ki konuşmada kendimi çok çok çok kötü hissettim ya. Onu aldatıyormuş gibi, hatta aldattım bile denilebilir dimi:cry: O da dışarda saf saf hiçbir şeyden haberi yok kurban olduğumun. Bu suçluluk hissi beni bitirdi bütün gece.

Bu fikrimi, hissimi, görüşmek istemediğimi anneme söyleyince de ‘ hehe erkek arkadaşında bunca yıl zaten bir seninle konuşmuştur zaten, kendin safsın bu kadar saf görme karşındakini ‘ deyip duruyor.

Ben ne yapacağım kızlar ya Allah aşkına biri bana bir şey desin, bir tavsiye versin böyle tutsun beni kolumdan doğruya çeksin ben artık emin olduğum şeylerden de ailem sayesinde emin değilim. Çok bunaldım. Doğru olan hangisiyle bitirmek? sevdiğim adamla bitirirsem eğer ilerde mutsuz bir evliliğim olursa aklımın hep onda kalmasından korkuyorum, sevdiğimle evlenirsem de ailemin haklı çıkması beni korkutuyor ''ailem demişti aptallık ettim' demek istemiyorum.Beni bir arkadaşınız ne bileyim kızınız, bir dostunuz olarak görüp bir fikir verin lütfen. iş yerinde yazdım bir anlatım bozukluğu yada atlama durumu varsa kusura bakmayın lütfen.
Yorumlarınız benim için çok değerli. Şimdiden çok teşekkür ederim

edit: Ailemin söylediklerine gerçekten hak veriyorum, onları anlayabiliyorum. artık doğru yanlış ayırt edemiyorum ama yapmam gerekenin, doğru olanın ayrılmak olduğunu hissediyorum.
Ama diğer yanım hep bir mücadeleci. Dene diyor, sevdiğin için değer diyor, mutsuz olsan bile 'ben istedim ben çekerim dersin' diyor, hem mutsuzluğun garantisi mi var? herkes baştan mı varlıklı belki ilerde gerçekten ikimizin çabasıyla iyi yerlere geliriz diyor ve bunları söyleyen taraf daha ağır bastığı için beni bu ilişkide tutuyor. birçok kez ayrıldık, ayrılığıda denedim. ayrılıkların nedeni istisnasız aileme sevdiğimi diretmemdi, bu olay beni zaten mutsuzluğa itiyordu birde üstüne ilişkide de ufak bi sallantı olduğunda hemen bitiriyordum.
yeni insanlarla birlikte oldum ama aklımın bir köşesinden hiç çıkmadı o, her gelende onu aradım. sanki sonum oymuşta bu yol zorluymuş gibi hissediyorum. ama artık daraldığımı hissediyorum. ortada kalmış 2 yanımdan sıkışıyorum gibi . umarım anlatabiliyorumdur hislerimi
1 Evi erkek çevirir kadın erkekten çok kazandı mı olmaz...türk erkeğinin egosuna ters hem dışarda çalışıp evi geçindirip hem de evde mi çalışcaksın
2 ailen haklı diğer ailenin borçlarını sonucta yine siz yani sen ödemek zorunda kalcaksın malum kredi senin üstüne çekilir
3 sen üni okumuşsun sana denk mi ? 4yılın kattığı görgü azımsanmaz
4 annesiyle ters düşmüssünüz en baştan sil...daha evlenmeden bu samimet nedir ? Aile önemli hep gıcık gider
5 yaşadıklarının çok benzerini yaşadım mantığımı dinleyip ayrıldım. Hiçte pişman değilim daha iyisi her zaman çıkıyor :KK66:
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 22-07-2021

Hamileliğimin 7. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 236 gün kaldı.

Bu zamana kadar 38 çift Somit oluştu. Somitler baş, gövde kemiklerini ve kasları oluştururlar. Bebebeğinizin beyni tüm insan beyinlerinde olduğu gibi 3 ana bölüme ayrılıyor.Ön beyin, orta beyin ve arka beyin. Bebeğinizin boyu yaklaşık olarak 5-7 mm ve küçük bir kahve çekirdeği boyutunda. Döllenmeden sonra geçen 30 gün içinde bebeğiniz 15.000 kat büyüdü :)

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : < 1gr.

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

minik mihmandar

Üye
Kayıtlı Üye
10 Mayıs 2019
80
31
38
Empati kurmanızı öneririm en doğru cevabı o verecektir size. Olaya o doğru insan mı değil mi diye bakmayacağım çünkü sorunuz o değil. Sorunuza bakıcak olursanız şahsen benden habersiz başka biriyle konuşmasını bile aldatma sayarım siz ki görücü usülü konuşma gerçekleştirmişsiniz. Hee çok ağır bir şey değil vicdan azabı çekmeyin AMA o kadarcık kısa konuşma bile sizi rahatsız ediyorsa bundan sonra daha kimseyle konuşmayın
Seni o kadar iyi anlıyorum kiii.... Anlattıkların çok tanıdık. Hatta okurken çok şaşırdım. Sanki yaşadıklarımı yazmışsın. Ez cümle 7 yıldır evliyim eşim iyi ve saygılı ama 7 yıl öncesine dönmek mümkün olsaydı ailemi dinlerdim. Ve asla bu evliliği yapmazdım. Hayat sürprizlerle doludur sana neler getireceğini Bilemezsin. Diğer bir noktada şu ki eşlerin anlaşmalar yetmiyor.ailesinin olumsuz tavırlarının evlendikten sonra değişeceğini bekleme. Taraflardan biri artı özellikleri olunca illa Bi çekemezlik oluyor. Diğer taraftan senin ailen de sıcak bakmamış bu evliliğe. Senin ailen sevgiline karşı değişebilir belki ama karşı tarafın ailesi neden sana karşı böyle. Evlenince belkide bitmek bilmeyen bir savaşın içinde bulacaksın kendini aileleri ne kadar uzak tutmaya çalışsan da her aman evinin içinde olucak lar.
 

orskiran

Guru
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2010
720
925
Birçok değişken ve olasılık var ilişkinde. Yani yıllardır ilişkin sürüyor demek ki anlaşıyorsun ama o da bu kadar zamandır isteme evlilik gibi adımları atamamış muhtemelen onunda çekindiği, kendine güvenemediği konular var. Ki annesiyle sıkıntı yaşadım diyorsun ve ailesinden ayrı yaşıyor şimdilik ancak bu ömürlük bir şey değil. İyi kötü bir sürü anı olacak ailesinin ( hastalık, düğün, doğum, ölüm) mecburen koşacak ki altını çizmek isterim neredeyse tüm erkekler evlendikten sonra ayrı bir hassas oluyor aileleri konusunda ve sık sık görüşmek istiyor. Bir de kendin dedin kendiniz çalışıp evliliği, evi, eşyaları dizeceğiz diye. Aile en başında demişki sonradan ben düğün isterim, ben şurdan gelinlik şurdan mobilya isterim deme diyor. Bir ömür paranı kullanmaya ve kullandırmaya gerçekten ama gerçekten mızmızlanmadan- içine evlat acısı gibi çökmeden harcamaya- hazır mısın? Ayrıca ailen istemiyor çok diretip evleneceksin. Bir kere tüm evlilik süreci sancılı geçecek bunu göğüslemen lazım. Keza sevgilim yara almadan ya da evlendikten sonra ailene nefret beslemeden çıkabilecek mi bu süreçten? Yine bi şekilde aştınız evlendiniz diyelim üç gün sonra hamile kaldın işi bırakman gerekti ya da bakıcı lazım eşin karşılayabilecek mi yoksa dönüp ailenden mi yardım isteyeceksin? İşi bırakmak istedin eşin sana bırakma geçinemeyiz dedi. Bu gerçekle devam edebilecek misin evliliğine tutunmaya? Ve yine olmadı yapamadım pişman oldun ya boşanmış ya da çocuklu boşanmış kadın olarak geçen gençliğine üzülmeden devam edebilecek misin yoluna? Ki çocuğun olursa bir ömür bağınız o sizin boşansanızda durum değişmez. Sen kendine, ilişkine, sevdiğin adama gerçekten güvenip inanıyor musun? Ve bu işin sonunda umduğun gibi çıkmazsa yine de iyi ki böyle seçmişim öbür türlü de pişman olurdum der misin? Olayın ailesel, maddi ve duygusal boyutuna kısaca değindim. Bir de olayın inanç boyutu var o da iyi bir kul ve Allahtan korkan, kuldan utanan güzel ahlaklı biri mi? Son seçenek inançları güçlü olanlar için paraya da diğer kaygılarada kafi gelecek bir konu ama bu noktaların tamamı senin ne istediğin, ne aradığın ve ne kadarına dayanabileceğinle ilgili. Yani aileler arasındaki maddi ve kültürel ayrılıklar tüm çiftlerin evliliğinde söz konusu. Burada kv,kp, görümcem, halası, dayısı vs bir sürü başlık açılır yüzlerce kadın tarafından. Tüm çiftlerde ekonomik, kültürel farklar var ve sorun yaşanır. Mevzu sorun yaşanması değil. Çiftlerin sorunla yüzleşip aşabilme kabiliyetleri. Ki siz daha aile başlangıç noktasında tıkanmışsınız. İkinizinde kendinize güveninizin olmadı ve çekinceleriniz olduğu gün gibi ortadaki 6 yıldır aynı noktadasınız. Ki bir de gizli yürütüyorsunuz ilişkinizi. Çünkü daha sevgi olma noktasında bile kalıpları kıramamışsınız bir de aile olmak istiyorsunuz. İyice düşünüp taşının derim ben. Allah selamete çıkartsın inşallah.
 

Perihosseini

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
14 Şubat 2019
842
1.164
Ailemi dinlerdim. Evlenince para hep mesele oluyor.5 yıllık sevgililiksonucu evlendim. Sevgiliyken para muhabbeti hiç yoktu aramızda ne güzel diyordum. Bir evlendik adam herşeyin hesabını tutuyor. Evlenince insanların gerçek yüzü ortaya çıkıyor. Sevgi oluyor ama saygıyı korumak çok zorlaşıyor. Aklını kullan. Annenin bulduguyla evlen demiyorum o konu bambaşka..
 

pimpiriklihanim

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Aralık 2019
206
2.664
ailen çok haklı sevgi aşk bi yere kadar. bi evlilikte aile çok önemli.evet bu şekilde çok üzüleceksin ezileceksin. seninle beraber belki çocukların da ezilecek. ben şimdiki aklım olsa gerçekten mantık evliliği yapardım. ailenize tamamen katılıyorum maddi farklılıklar çok önemli. bu aldatmak sayılmaz bence. sevgilinle konuş ayrıl. bu adayı da değerlendir bence
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 52 Kg. ile 70 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 168 cm. Başlangıç Kilom :86 Kg. Şimdiki Kilom :79 Kg.

uguurbocegii

Üye
Kayıtlı Üye
30 Ekim 2020
110
12
24
Herkese merhaba. Yine ben ve yine bir bdv konusuEn Büyük KK

Bu sefer olayı hiç uzatmadan konuya giriş yapıcam. Uzun yıllardır süren(6 yıllık) bir ilişkim var. Ailem , özellikle babam en başından derin bir araştırmaya girdi (savcı polis arkadaşları sayesinde)ve onu bana hiç uygun görmedi. Ailesinin geçmişe dair baya bir borçları var araştırmalar sonucu bunları bulmuşlar ama ben biliyordum en başından fakat ama şuan yeni işler kurarak çabalıyorlar.

Erkek arkadaşım çok efendi seven sayan bir insan, gerçekten imrenilen, artık ilişkisini oturtmuş bir çiftiz. Tanımayan insanlar evli olduğumuzu sanıyorlar o olgunluk var ikimizde de. Fakat babama göre denk değiliz. Nedenleri ise;

‘’ Ben üniv okudum o okumadı, benim aldığım para onun maaşının 2 katıymış, mesleği pis bir iş üstü başı hep toz kir içinde çalışıyormuş, benim masa başı işim varmış vs bu şekilde kıyaslamalardan ötürü karakterini bir kenara itip bizi uygun görmüyor. Bana sürekli
''sen artık işini oturtmuşsun, arabanı almışsın o çocuk ve ailesi tabii ki seni bırakmaz. Onlar bu yaşa gelmişler hala daha ne bir ev ne bir araba alamamışlar bunca yıl ne için çalışmış bu adam, siz evlendiğinizde ne yapacaksınız? Aşk sevgi bir yere kadar, belki babasının borçları için bile senden para istenecek, bütün hayatın bir şeylere sahip olalım diye kredi ödemekle geçecek, ilerde çocuğun olsa çalışmayıp ona bakmak istersen çalışmaya mecbur kalacaksın, sizin ki sadece alışkanlık aç artık gözlerini'' diyor. (tabii anneme söylüyor bunları)
Zamanla ondan ayrılmadığım için bir dönem hayatı bana zehir etti babam. Elimden su dahi almıyordu, konuşmuyordu sürekli laf sokuyordu. Bu baskılar + birkaç tatsız olay karşısında ayrılmıştık. Ailem bunu duyunca sevindiler tabii ki ama biz sonradan tekrar barıştık bir şekilde ama barıştığımızı söylemedim ve bizi 3 yıldır ayrı biliyorlar.
Geçen gün herhalde babam hissetti bilmiyorum anneme ‘söyle ona eğer o çocukla görüşüyorsa kessin hemen, ne o çocuk ne o ailesi benim evime adım dahi atamazlar, bana sakın o çocuğun adını anarak karşıma gelmesin onu da silerim ‘ demiş. (Daha hiç karşılıklı görüşmediler bu arada sadece abim tanışmıştı)

Denklik konusunda artı olarak babamın gözünde şöyle bir farklılıkta var;
Babama göre bir erkek, evi olmadan evlenemez, evlenmemeli. Abim evlenmek istiyor. Yaşı geldi diye abime (bir kısmını babam karşılayarak) bir ev alındı. Düğününü vs babam karşılayacak ki henüz ortada bir gelin adayı bile yok. Fakat erkek arkadaşımın ailesi bu şekilde düşünmüyor. Bunu erkek arkadaşımın annesi de söyledi hatta bana, ki çoğu kez erkek arkadaşımdan da duyuyorum. Annesinin söylemine göre onlarda zamanında her şeyi kendileri yapmışlar, ailelerinden hiçbir destek olmamış ama zamanla her şey çalışılıp kazanılıp halloluyormuş. Her şeyi kendimiz yapıcaz, düğün istersek düğün nikah istersek nikah, ev istersek birlikte girilen bir krediyle alınmış bir ev vs. bende ister istemez düşünüyorum daha abimin adayı yokken ailemden herkes onun evliliği için şimdiden çaba sarfediyor, fakat kendi ilişkimde yıllardır ben varım ama ailesinin kılını kıpırdattığını görmedim. Erkek arkadaşım evleniyoruz artık ailelerle tanışalım deyince; tamam oğlum tanışırız her şeyi sırasıyla yaparız vs diyorlar ama hiçbir şekilde kimsede elini taşın altına koyma yok, göremiyorum.

Annesiyle yıllar önce tatsız geçen zamanlarımız olmuştu. Ben onun ailesine girdikçe annesi bana tuhaf davranıyordu, tartışmalar çıkıyordu çok soğumuştum. uzun zamandır erkek arkadaşımla da ortak bir karar alarak ben artık onun ailesiyle görüşmüyordum.
En azından ilerde bana karışmazlar, dillerini uzatabilecekleri bir şey olmaz (konuşmak isteyen her şekilde konuşur tabii ki ama olayı elimden geldiğince minimalize etmek açısından böyle düşünüyorum) en azından erkek arkadaşımda arada kalmaz diye düşünüp ‘her şeyi kendimiz yapma’ fikrini ben okeylemiştim.



Neyse artık yeterince ilişkimi özetlediğime göre

Şimdi sizlere asıl sorum kendimi bu ilişkinin içinde çıkmazda hissediyorum. Sevgilimle her şey çok güzel, ağzımdan çıkacak lafa bakıyor, ben deli divane seviyorum, yıllar geçmesine rağmen hala ilk gün ki gibi seviyorum özlüyorum vs. hatta ailesi 3 yıldır başka şehirde yaşıyor. Evlendikten sonra benim olduğum şehirde (yani onlarında daha önceden yaşadığı şehirde) evlenmeyi düşündüğümüzden kendi ayrı eve çıkıp bu şehre geldi, burda çalışmaya başladı. Elinden geleni yapıyor. beni bu kadar zora sokanda bu çabası:KK43: İnanın başkası olsa bu kadar diretmem asla. Önceliğim ailem der silerim o kişiyi, ama diğer yanda beni seven sayan, aşık olduğum, bizim için elinden geleni yapan fedakar bir adam duruyor.

Asıl bomba ise;

Annemin uzaktan bir arkadaşı,bir çocuk için aracı olmuş. Anneme ‘’söyle bi tanışsınlar çocuk çok efendi çok saygılı, malimüşavir, işi var, ailesi saygın insanlar, annesi çocuğunun evini falan almış düzgün bir kız bulup evlendirmekmiş niyetleri ciddi, ee sizin de kızı biliyoruz bir tanışsınlar ’ deyince annem 3 gündür burnumdan getirdi hayatı. Erkek arkadaşımla birlikte olduğumuzu bildiği halde ‘’En azından bir konuşun’’ diyor. Aracı kadın fotoğrafımı, çocuğun hem ailesine hem de çocuğa göstermiş. Çocuk normalde hayır deyip kesip atıyormus annesinin gösterdiği resimleri. ama çok beğenmişler beni, hatta annesi kıza çok kanım ısındı inşallah olur da hemen düğünlerini yaparım kızı çok sevdim diyormuş aracıya ve numaramı istemiş ve annemde ver demiş . Çocuk bana yazdı dün gece. . Annem ise ‘’1 kere konuşun, buluşun vallahi daha ısrar etmem, ama yavrum farkında değilsin çok ezileceksin o ilişkide, alışkanlık gözünü kör etmiş evet çocuk çok iyi ama ailesi kötü , hem babanda istemiyor nasıl yapacaksın 1 kere konuş bu çocukla buluşun ısınmazsan bitirirsin gider’’ diyor. Dün çocuk aradı, çok kısa konuştuk. Ama ben o dün ki konuşmada kendimi çok çok çok kötü hissettim ya. Onu aldatıyormuş gibi, hatta aldattım bile denilebilir dimi:cry: O da dışarda saf saf hiçbir şeyden haberi yok kurban olduğumun. Bu suçluluk hissi beni bitirdi bütün gece.

Bu fikrimi, hissimi, görüşmek istemediğimi anneme söyleyince de ‘ hehe erkek arkadaşında bunca yıl zaten bir seninle konuşmuştur zaten, kendin safsın bu kadar saf görme karşındakini ‘ deyip duruyor.

Ben ne yapacağım kızlar ya Allah aşkına biri bana bir şey desin, bir tavsiye versin böyle tutsun beni kolumdan doğruya çeksin ben artık emin olduğum şeylerden de ailem sayesinde emin değilim. Çok bunaldım. Doğru olan hangisiyle bitirmek? sevdiğim adamla bitirirsem eğer ilerde mutsuz bir evliliğim olursa aklımın hep onda kalmasından korkuyorum, sevdiğimle evlenirsem de ailemin haklı çıkması beni korkutuyor ''ailem demişti aptallık ettim' demek istemiyorum.Beni bir arkadaşınız ne bileyim kızınız, bir dostunuz olarak görüp bir fikir verin lütfen. iş yerinde yazdım bir anlatım bozukluğu yada atlama durumu varsa kusura bakmayın lütfen.
Yorumlarınız benim için çok değerli. Şimdiden çok teşekkür ederim

edit: Ailemin söylediklerine gerçekten hak veriyorum, onları anlayabiliyorum. artık doğru yanlış ayırt edemiyorum ama yapmam gerekenin, doğru olanın ayrılmak olduğunu hissediyorum.
Ama diğer yanım hep bir mücadeleci. Dene diyor, sevdiğin için değer diyor, mutsuz olsan bile 'ben istedim ben çekerim dersin' diyor, hem mutsuzluğun garantisi mi var? herkes baştan mı varlıklı belki ilerde gerçekten ikimizin çabasıyla iyi yerlere geliriz diyor ve bunları söyleyen taraf daha ağır bastığı için beni bu ilişkide tutuyor. birçok kez ayrıldık, ayrılığıda denedim. ayrılıkların nedeni istisnasız aileme sevdiğimi diretmemdi, bu olay beni zaten mutsuzluğa itiyordu birde üstüne ilişkide de ufak bi sallantı olduğunda hemen bitiriyordum.
yeni insanlarla birlikte oldum ama aklımın bir köşesinden hiç çıkmadı o, her gelende onu aradım. sanki sonum oymuşta bu yol zorluymuş gibi hissediyorum. ama artık daraldığımı hissediyorum. ortada kalmış 2 yanımdan sıkışıyorum gibi . umarım anlatabiliyorumdur hislerimi
şuanda ailen bu ilişkiyi onaylamadığı için sana daha çok çekici geliyor ve siz daha çok birbirinize baglaniyosunuz. hep öyle olur imkansız şeyler daha çekici olur. bu ilişki imkansiz degil evet bi sekilde evlenirsiniz belki ama başta iyi olursun kavuştum sanırsın sonra hayatın zorluklarını gördükçe (maddi manevi) pişman olabilirsin. hatta olursun mutlaka hemen değil belki ama ilerde. mantığınla hareket etmeni öneririm
 

Mira-M

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
2 Kasım 2017
502
468
Evlendikten sonra hayatin gercekleri basliyor canim anneni babani dinle. Herkes dengiyle olmalı. O icinin erimesi evlendikten sonra maximum 3 sene daha surer. Sonra kafani taslara vurursun... tecrubeli insanlara guvenmelisin
 

Kafkefo

Yeni Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Kasım 2020
18
16
Yanlış anlamayın beni ama hayat böyle midir Allah aşkına. Bir kadının maddi durumu erkekten zayıf olduğunda hiç kimse olmaz canım hayır yürümez demezken neden erkeğin durumu kötü olduğunda direkt mantık ve iktisat bilimini hatırlıyoruz. Neden böyle bir çifte standart?
Bu konuda akıl almaya ihtiyacın var evet ama ben üzülerek görüyorum ki bizim toplumumuzun geneli bu konuda sana ailen haklı ileride sıkıntı çekersin diyerek tek taraflı bir yol gösteriyor. Peki maddi anlamda yeterli gücü olan biriyle sıkıntı yaşamama ihtimalin? Bu olasılık dışı mı, yani evi olduğunda baban mutlu olduğunda içine sinecek mi sanıyorsun? Senin için şehir değiştirmiş sana aşkla sevgiyle şefkatle yaklaşan birini aramayacağının garantisi mi veriliyor ev tapusu ile.
Düşünmen gereken bunlar değil, sevgilinle aranda bir gönül bağı var mı bu sana güven veriyor mu. Gerçekten samimi misiniz sen de o da. Evlilik böyle küçük hesaplar yapılacak bişey değil. Bir ev ya da kariyer çoğu insana göre büyük bir hesap işi olabilir ama evlilik denkleminde malesef bunların işi yok.
Sevgilin çalışkan mı, çalışmayı seviyor mu, sana değer veriyor mu, ama gerçekten değer yani gözünün içine bakıyor mu, hediye almaktan sürekli iltifat etmekten bahsetmiyorum burda, hissediyor musun o bağı, ilerisi için sana ailesine karşı da güven verebilir mi, saygıya önem verir mi, şefkatli mi? Önemli olan bunlar. Gayet size özel şeyler.
Bence ailenin, çevrenin ve hatta toplumun seni bu kadar etkilemesine izin vermeyeceği kadar ciddi bir karar alman gerekli. Bunu kalbine hislerine güvenerek verirsin. Okuduğu okula, ailesinin hesap özetine bakarak değil. Çünkü diğer ihtimalde yüzde yüz güvenilir değil, evet para önemli ama böyle bir karar için tek belirleyici olmamalı.umarım kendin için en iyi kararı verirsin...
 

Aycemil

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
9 Ağustos 2016
1.829
2.794
32
Herkese merhaba. Yine ben ve yine bir bdv konusuEn Büyük KK

Bu sefer olayı hiç uzatmadan konuya giriş yapıcam. Uzun yıllardır süren(6 yıllık) bir ilişkim var. Ailem , özellikle babam en başından derin bir araştırmaya girdi (savcı polis arkadaşları sayesinde)ve onu bana hiç uygun görmedi. Ailesinin geçmişe dair baya bir borçları var araştırmalar sonucu bunları bulmuşlar ama ben biliyordum en başından fakat ama şuan yeni işler kurarak çabalıyorlar.

Erkek arkadaşım çok efendi seven sayan bir insan, gerçekten imrenilen, artık ilişkisini oturtmuş bir çiftiz. Tanımayan insanlar evli olduğumuzu sanıyorlar o olgunluk var ikimizde de. Fakat babama göre denk değiliz. Nedenleri ise;

‘’ Ben üniv okudum o okumadı, benim aldığım para onun maaşının 2 katıymış, mesleği pis bir iş üstü başı hep toz kir içinde çalışıyormuş, benim masa başı işim varmış vs bu şekilde kıyaslamalardan ötürü karakterini bir kenara itip bizi uygun görmüyor. Bana sürekli
''sen artık işini oturtmuşsun, arabanı almışsın o çocuk ve ailesi tabii ki seni bırakmaz. Onlar bu yaşa gelmişler hala daha ne bir ev ne bir araba alamamışlar bunca yıl ne için çalışmış bu adam, siz evlendiğinizde ne yapacaksınız? Aşk sevgi bir yere kadar, belki babasının borçları için bile senden para istenecek, bütün hayatın bir şeylere sahip olalım diye kredi ödemekle geçecek, ilerde çocuğun olsa çalışmayıp ona bakmak istersen çalışmaya mecbur kalacaksın, sizin ki sadece alışkanlık aç artık gözlerini'' diyor. (tabii anneme söylüyor bunları)
Zamanla ondan ayrılmadığım için bir dönem hayatı bana zehir etti babam. Elimden su dahi almıyordu, konuşmuyordu sürekli laf sokuyordu. Bu baskılar + birkaç tatsız olay karşısında ayrılmıştık. Ailem bunu duyunca sevindiler tabii ki ama biz sonradan tekrar barıştık bir şekilde ama barıştığımızı söylemedim ve bizi 3 yıldır ayrı biliyorlar.
Geçen gün herhalde babam hissetti bilmiyorum anneme ‘söyle ona eğer o çocukla görüşüyorsa kessin hemen, ne o çocuk ne o ailesi benim evime adım dahi atamazlar, bana sakın o çocuğun adını anarak karşıma gelmesin onu da silerim ‘ demiş. (Daha hiç karşılıklı görüşmediler bu arada sadece abim tanışmıştı)

Denklik konusunda artı olarak babamın gözünde şöyle bir farklılıkta var;
Babama göre bir erkek, evi olmadan evlenemez, evlenmemeli. Abim evlenmek istiyor. Yaşı geldi diye abime (bir kısmını babam karşılayarak) bir ev alındı. Düğününü vs babam karşılayacak ki henüz ortada bir gelin adayı bile yok. Fakat erkek arkadaşımın ailesi bu şekilde düşünmüyor. Bunu erkek arkadaşımın annesi de söyledi hatta bana, ki çoğu kez erkek arkadaşımdan da duyuyorum. Annesinin söylemine göre onlarda zamanında her şeyi kendileri yapmışlar, ailelerinden hiçbir destek olmamış ama zamanla her şey çalışılıp kazanılıp halloluyormuş. Her şeyi kendimiz yapıcaz, düğün istersek düğün nikah istersek nikah, ev istersek birlikte girilen bir krediyle alınmış bir ev vs. bende ister istemez düşünüyorum daha abimin adayı yokken ailemden herkes onun evliliği için şimdiden çaba sarfediyor, fakat kendi ilişkimde yıllardır ben varım ama ailesinin kılını kıpırdattığını görmedim. Erkek arkadaşım evleniyoruz artık ailelerle tanışalım deyince; tamam oğlum tanışırız her şeyi sırasıyla yaparız vs diyorlar ama hiçbir şekilde kimsede elini taşın altına koyma yok, göremiyorum.

Annesiyle yıllar önce tatsız geçen zamanlarımız olmuştu. Ben onun ailesine girdikçe annesi bana tuhaf davranıyordu, tartışmalar çıkıyordu çok soğumuştum. uzun zamandır erkek arkadaşımla da ortak bir karar alarak ben artık onun ailesiyle görüşmüyordum.
En azından ilerde bana karışmazlar, dillerini uzatabilecekleri bir şey olmaz (konuşmak isteyen her şekilde konuşur tabii ki ama olayı elimden geldiğince minimalize etmek açısından böyle düşünüyorum) en azından erkek arkadaşımda arada kalmaz diye düşünüp ‘her şeyi kendimiz yapma’ fikrini ben okeylemiştim.



Neyse artık yeterince ilişkimi özetlediğime göre

Şimdi sizlere asıl sorum kendimi bu ilişkinin içinde çıkmazda hissediyorum. Sevgilimle her şey çok güzel, ağzımdan çıkacak lafa bakıyor, ben deli divane seviyorum, yıllar geçmesine rağmen hala ilk gün ki gibi seviyorum özlüyorum vs. hatta ailesi 3 yıldır başka şehirde yaşıyor. Evlendikten sonra benim olduğum şehirde (yani onlarında daha önceden yaşadığı şehirde) evlenmeyi düşündüğümüzden kendi ayrı eve çıkıp bu şehre geldi, burda çalışmaya başladı. Elinden geleni yapıyor. beni bu kadar zora sokanda bu çabası:KK43: İnanın başkası olsa bu kadar diretmem asla. Önceliğim ailem der silerim o kişiyi, ama diğer yanda beni seven sayan, aşık olduğum, bizim için elinden geleni yapan fedakar bir adam duruyor.

Asıl bomba ise;

Annemin uzaktan bir arkadaşı,bir çocuk için aracı olmuş. Anneme ‘’söyle bi tanışsınlar çocuk çok efendi çok saygılı, malimüşavir, işi var, ailesi saygın insanlar, annesi çocuğunun evini falan almış düzgün bir kız bulup evlendirmekmiş niyetleri ciddi, ee sizin de kızı biliyoruz bir tanışsınlar ’ deyince annem 3 gündür burnumdan getirdi hayatı. Erkek arkadaşımla birlikte olduğumuzu bildiği halde ‘’En azından bir konuşun’’ diyor. Aracı kadın fotoğrafımı, çocuğun hem ailesine hem de çocuğa göstermiş. Çocuk normalde hayır deyip kesip atıyormus annesinin gösterdiği resimleri. ama çok beğenmişler beni, hatta annesi kıza çok kanım ısındı inşallah olur da hemen düğünlerini yaparım kızı çok sevdim diyormuş aracıya ve numaramı istemiş ve annemde ver demiş . Çocuk bana yazdı dün gece. . Annem ise ‘’1 kere konuşun, buluşun vallahi daha ısrar etmem, ama yavrum farkında değilsin çok ezileceksin o ilişkide, alışkanlık gözünü kör etmiş evet çocuk çok iyi ama ailesi kötü , hem babanda istemiyor nasıl yapacaksın 1 kere konuş bu çocukla buluşun ısınmazsan bitirirsin gider’’ diyor. Dün çocuk aradı, çok kısa konuştuk. Ama ben o dün ki konuşmada kendimi çok çok çok kötü hissettim ya. Onu aldatıyormuş gibi, hatta aldattım bile denilebilir dimi:cry: O da dışarda saf saf hiçbir şeyden haberi yok kurban olduğumun. Bu suçluluk hissi beni bitirdi bütün gece.

Bu fikrimi, hissimi, görüşmek istemediğimi anneme söyleyince de ‘ hehe erkek arkadaşında bunca yıl zaten bir seninle konuşmuştur zaten, kendin safsın bu kadar saf görme karşındakini ‘ deyip duruyor.

Ben ne yapacağım kızlar ya Allah aşkına biri bana bir şey desin, bir tavsiye versin böyle tutsun beni kolumdan doğruya çeksin ben artık emin olduğum şeylerden de ailem sayesinde emin değilim. Çok bunaldım. Doğru olan hangisiyle bitirmek? sevdiğim adamla bitirirsem eğer ilerde mutsuz bir evliliğim olursa aklımın hep onda kalmasından korkuyorum, sevdiğimle evlenirsem de ailemin haklı çıkması beni korkutuyor ''ailem demişti aptallık ettim' demek istemiyorum.Beni bir arkadaşınız ne bileyim kızınız, bir dostunuz olarak görüp bir fikir verin lütfen. iş yerinde yazdım bir anlatım bozukluğu yada atlama durumu varsa kusura bakmayın lütfen.
Yorumlarınız benim için çok değerli. Şimdiden çok teşekkür ederim

edit: Ailemin söylediklerine gerçekten hak veriyorum, onları anlayabiliyorum. artık doğru yanlış ayırt edemiyorum ama yapmam gerekenin, doğru olanın ayrılmak olduğunu hissediyorum.
Ama diğer yanım hep bir mücadeleci. Dene diyor, sevdiğin için değer diyor, mutsuz olsan bile 'ben istedim ben çekerim dersin' diyor, hem mutsuzluğun garantisi mi var? herkes baştan mı varlıklı belki ilerde gerçekten ikimizin çabasıyla iyi yerlere geliriz diyor ve bunları söyleyen taraf daha ağır bastığı için beni bu ilişkide tutuyor. birçok kez ayrıldık, ayrılığıda denedim. ayrılıkların nedeni istisnasız aileme sevdiğimi diretmemdi, bu olay beni zaten mutsuzluğa itiyordu birde üstüne ilişkide de ufak bi sallantı olduğunda hemen bitiriyordum.
yeni insanlarla birlikte oldum ama aklımın bir köşesinden hiç çıkmadı o, her gelende onu aradım. sanki sonum oymuşta bu yol zorluymuş gibi hissediyorum. ama artık daraldığımı hissediyorum. ortada kalmış 2 yanımdan sıkışıyorum gibi . umarım anlatabiliyorumdur hislerimi
Çok uzun yazmışsınız, bayılacaktım ama babanız haklı hem sezgileri için haklı hem de maddi durum için.
 

SpinoZa87

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
28 Aralık 2017
323
456
33
Ben olsam sevdigimle evlenirdim. Evlilik yurumezse de bosanirdim. En azindan aklinizda kalmamis olur. Ask cok zor bulunan bir sey bence. Babaniz ya da anneniz hic asik olmamis sanirim mantik evliligi yapmis.
 

Msspinkie

Hamd alemlerin Rabbi olan Allah'adır
Kayıtlı Üye
17 Kasım 2016
5.307
10.302
Canım durumlar nasıl?
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 28-02-2021

Hamileliğimin 27. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 92 gün kaldı.

Bebeğiniz büyüdükçe ve gücü artıkça, tekme ve debelenmeleride daha güçlü olacaktır. Bebeğinizin tekmelerini sayarak bebeğinizin hareketlerini izleyebilirsiniz. İki saatlik süre içinde en az on tekme hissedebilirsiniz. Tekmeleri hissedeceğiniz en uygun saat bebeğinizin en aktif olduğu saatler olan akşam yedi ile akşam on saatleri arasıdır. Anne adayları kasık ağrılarınız artmış olabilir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 960 gr. - Yaklaşık boyu : 36.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın