Tek derdim kendi karakterim! akıl verin lütfen!

Beggyy

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
8 Mayıs 2014
514
34
merhaba hanımlar. bu benim ilk konum. kk yı sırf kendimde değişiklikler yapabilmek için yaptığım araştırmalar sonucu keşfettim. üye olmadan önce ve olduktan sonra forumun her yerini didik didik gezdim.... (çok uzun oldu ama elimden geldiğince anlatmaya çalıştım)
Derdim kendi karakterim... o kadar fazla gerçekçiyim ki artık ben bile kendimden bunalır oldum. Gerçekçilik = sıkıcılık .:KK20: üstelik birde şu yanı var ki gerçekçilik bende patavatsızlık yapıyor... :KK43: yıllardır bununla mücadele ediyorum annem tek çaremdi sürekli beni yönlendirerek epey yol katedmemi sağladı.çocukluğumdan hatta bebekliğimden beri çok az gülen bir insanım... neredeyse hiçbirşey komik gelmiyor hatta saçma buluyorum... çocukluğumdan beri hiçbirşey garipte gelmiyor.hayatta herşey olabilir! kanaatti şaşırma yeteneğimi elimden almış. bende birşeylere şaşırmak istiyorum. bende planlamadan, saniyeleri hesaplamadan, olabilecekleri tahmin etmeden,yürekten gelen kahkalarla yaşamak istiyorum... Aslında numara yapabiliyorum artık ama sadece insanlar kanıyor buna ben yine içimde mutsuzum.
size bir kaç örnek ile ifade etmeye çalışayım..
Lise yıllarımda annesi birkaç yıl önce vefat eden bir arkadaşım vardı. çok maharetli bir kız...arkadaş bizi evine davet etmişti. ne isterseniz pişireyim dedi. bizim sınıfın kızları mevzuyu biraz fazla abarttılar ve o kadar ağır bir liste yaptılarki.. nekadar maharetlide olsa bu ona ağır gelirdi, üstelik anneside yoktu...bir anda bir patavatsızlık yaptım ve sesli bir şekilde "arkadaşlar çok ağır olmadımı o liste sizin anneleriniz var ama o tek başına yapacak hepsini" deyiverdim. tabi arkadaşımında kalbini istemeyerek incitmiştim, tüm tepkileri üstüme çektim... patavatsızlığımın üstesinden sessiz kalmaya çalışarak azda olsa geldim ama biri bana birşey yaptığında şaşırmayan, kızmayan biriyim de bu patavatsızlığım yüzünden farklı bir ortamda hiç fark etmeden bana yapılanın intikamını tek bir cümle ile alıveriyormuşum. bunu o kadar fazla arkadaşım söylediki... :KK43:
asıl mevzu şu ki artık nişanlıyım. bir senedir nişanlım benim bu gerçekçiliğim ile uğraşıyor :KK43: yazık garibim tek bir hayal bile kuramıyor... ne söylemek isterse benim hesaplarım ve planlarıma takılıyor... :KK43: yapak istemiyorum ama engel olamıyorum... örneğin düğün hayali kurmak istiyor evlendikten sonra neler yaparız hayal etmek istiyor ama her seferinde kursağında kalıyor çocuğun. işin kötüsü telefonu kapattıktan sonra aklım başıma geliyor. resmen rolleri değişmiş gibiyiz. duyduğuma göre kızlar erkekleri hayal kurmaya yönlendirirmiş... :KK43: örneğin uzun zamandır çocuk mevzu hakkında konuşmak hayal kurmak istiyordu. ama her seferinde "bunu evendikten sonra konuşmamız lazım şimdi çok erken... " dedim. baktım ki kendimi aşmam gerekiyor bari bu konu hakkında soğutmayayım dedim. bir gün çocuk konusunu açtığında olabilecek tüm herşeyi saydım döktüm. askerlik mevzunun çocuk yapmamıza engel olacağını ne hamile iken nede çocukla yalnız kalmak istemediğimi, evlendikten sonra atanacağımız şehirlerin farklı olması halinde olabilecekleri...." daha o kadar çok şey söyledim ki. en sonunda "sen çocuk istemiyormusun" dedi. "istemiyor değilim ama diye başladım ve yine herşeyin planlı olması gereğini söyledim.... bu sefer "herşeyi kötü düşünüyorsun dedi" hayır dedim "kötü düşündüğümden değil, iyi taraflarınıda düşünüyorum. fakat her mevzunun iyi ve kötü yönlerini planlamadn edemiyorum biliyorsun dedim"..... çok anlayışlı Allah razı olsun. ama evlendikten sonra gerçekçiliğim onada sıkıcı gelmeye başlayacak diye korkuyorum. birde herşeyi düşünüp planlayan yapım yüzünden ona yapacak bişey bırakmıyorum... bununda evlilikten sonra sıkıntı olmasından korkuyorum... affff affff bir akıl verin ne olur nasıl kurtulucam ben...

Bence sende bir prıblem yok herkrsin bit huyu vat yapısal olarak busun demek kendinle batışmayı öğren bnce


Beggyy
 

WOLFROG

BOŞAN BENCE
Pro Üye
24 Haziran 2011
20.951
38.656
deneyeceğim... ortak olmak istiyor ama hep tökezliyorum işte :/ ama bunu bende deneyeceğim. elimden geldiğince planlarımı hayal olarak satacağım ona :) doğrudur içiçe geçiyordur tecrübene güveniyorum. bakalım birde ben test edeyim...

Takildigin yer olursa ben buradayim :KK34:
 

Berfpare

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
3 Haziran 2014
26
1
Burun kivirmasan bile insanlar bir seye odaklanip egleniyor veya hayal kuruyorlarken senin tepkisiz, sessiz kalman zaten onlara katilmiyormussun goruntusu cizer. Dolayisiyla sikici ve eglenmeyi bilmeyen bir insan olarak adlandirilirsin.
Daha once boyle dusunmemistim ama simdi soyle dusunuyorum. Bence sen bir psikologa git. Insanlarla empati yapamiyormussun gibi geldi bana. Belki senin bile bilmedigin bir sikintin sebebiyle boylesindir. Cunku bak canim, bana da bazi insanlarin eglence anlayislari, davranislari o kadar basit geliyor ki ama yaptigim sessiz kalmak olmuyor. Hunharca olmasa da asgari duzeyde katilip o insanlara kendilerini kotu hissettirmemeye calisiyorum. Ve tabii ki butun zamanimi onlarla gecirmiyorum. Sadece gerektigi zaman, gerektigi kadar. Fakat empati yapabiliyorum. Sen de akilli mantikli bir kizsin belli ki. Sorununu biliyorsun bir kere. Bence en azindan bir bilene danis canim. Hayal kurmanin zevkini aldiginda hic birakamazsin. :) hem nisanlinin en dogal hakki seninle hayallerini paylasmak.

sessizce izliyorumama surat ifademde memnuniyetsizlik olmaz asla hatta ara ara gülümsemeye çalışırım ki yabancı hissetmesinler. bende senin gibi yapıyorum zaten sürekli görüştüklerim kafama uygun olan birkaç insan. uymayanlardan istemesemde uzak duruyorum yada nadir görüşüyorum... umarım hayal kurmayı bende öğrenebilirim bir gün :KK39:
 

Berfpare

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
3 Haziran 2014
26
1
Bence sende bir prıblem yok herkrsin bit huyu vat yapısal olarak busun demek kendinle batışmayı öğren bnce


Beggyy

doğru yapısal, karakterimle alakalı.. kendinle başbaşa iken takıntı yapmıyordum bu kadar. hayatıma birileri girdikçe hele ki nişanlımdan sonra iyice takılır oldum.
 

kuduzfare

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
20 Nisan 2014
1.431
1.615
sessizce izliyorumama surat ifademde memnuniyetsizlik olmaz asla hatta ara ara gülümsemeye çalışırım ki yabancı hissetmesinler. bende senin gibi yapıyorum zaten sürekli görüştüklerim kafama uygun olan birkaç insan. uymayanlardan istemesemde uzak duruyorum yada nadir görüşüyorum... umarım hayal kurmayı bende öğrenebilirim bir gün :KK39:

Daha cok kendini actiginda daha anlasilir oluyorsun. Sende bir sikinti yokmus ki canim. Arkadassiz degilsin, zevk aldigin insanlarla daha cok zaman geciriyor; zevk almadiklarinla daha az vakit geciriyorsun ve onlara burun kivirmiyorsun.
Sadece nisanlini sikabilecegini dusunuyorsun ki bu da dogru degil bence. Bir taraf cok hayalperestte ve diger taraf daha gercekciyse o iliski tadindan yenmez. Diyorum ya ben ve arkadasim da oyleyiz ve 10 senedir arkadasim. Cok guzel dengeliyoruz birbirimizi. Benim goremedigimi o goruyor, onun goremedigini ben goruyorum. E dusuncelerini sacma bulup burun kivirmadiktan asgari duzeyde ortak olduktan sonra hicbir sikinti olmaz. Sadece nisanlinin hayallerine ortak olmaya calisirsan hicbir sorun kalmaz bence. Ki halledersin sen. :)
 

Berfpare

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
3 Haziran 2014
26
1
Daha cok kendini actiginda daha anlasilir oluyorsun. Sende bir sikinti yokmus ki canim. Arkadassiz degilsin, zevk aldigin insanlarla daha cok zaman geciriyor; zevk almadiklarinla daha az vakit geciriyorsun ve onlara burun kivirmiyorsun.
Sadece nisanlini sikabilecegini dusunuyorsun ki bu da dogru degil bence. Bir taraf cok hayalperestte ve diger taraf daha gercekciyse o iliski tadindan yenmez. Diyorum ya ben ve arkadasim da oyleyiz ve 10 senedir arkadasim. Cok guzel dengeliyoruz birbirimizi. Benim goremedigimi o goruyor, onun goremedigini ben goruyorum. E dusuncelerini sacma bulup burun kivirmadiktan asgari duzeyde ortak olduktan sonra hicbir sikinti olmaz. Sadece nisanlinin hayallerine ortak olmaya calisirsan hicbir sorun kalmaz bence. Ki halledersin sen. :)

umarım dengeleriz bizde birbirimizi ve hayal sorunumuda hallederim... ilgin için çok çok teşekkür ediyorum.. tanıdığıma çok memnun oldum.
 

oblomovunhirkasi

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
10 Temmuz 2013
2.999
3.958
merhaba hanımlar. bu benim ilk konum. kk yı sırf kendimde değişiklikler yapabilmek için yaptığım araştırmalar sonucu keşfettim. üye olmadan önce ve olduktan sonra forumun her yerini didik didik gezdim.... (çok uzun oldu ama elimden geldiğince anlatmaya çalıştım)
Derdim kendi karakterim... o kadar fazla gerçekçiyim ki artık ben bile kendimden bunalır oldum. Gerçekçilik = sıkıcılık .:KK20: üstelik birde şu yanı var ki gerçekçilik bende patavatsızlık yapıyor... :KK43: yıllardır bununla mücadele ediyorum annem tek çaremdi sürekli beni yönlendirerek epey yol katedmemi sağladı.çocukluğumdan hatta bebekliğimden beri çok az gülen bir insanım... neredeyse hiçbirşey komik gelmiyor hatta saçma buluyorum... çocukluğumdan beri hiçbirşey garipte gelmiyor.hayatta herşey olabilir! kanaatti şaşırma yeteneğimi elimden almış. bende birşeylere şaşırmak istiyorum. bende planlamadan, saniyeleri hesaplamadan, olabilecekleri tahmin etmeden,yürekten gelen kahkalarla yaşamak istiyorum... Aslında numara yapabiliyorum artık ama sadece insanlar kanıyor buna ben yine içimde mutsuzum.
size bir kaç örnek ile ifade etmeye çalışayım..
Lise yıllarımda annesi birkaç yıl önce vefat eden bir arkadaşım vardı. çok maharetli bir kız...arkadaş bizi evine davet etmişti. ne isterseniz pişireyim dedi. bizim sınıfın kızları mevzuyu biraz fazla abarttılar ve o kadar ağır bir liste yaptılarki.. nekadar maharetlide olsa bu ona ağır gelirdi, üstelik anneside yoktu...bir anda bir patavatsızlık yaptım ve sesli bir şekilde "arkadaşlar çok ağır olmadımı o liste sizin anneleriniz var ama o tek başına yapacak hepsini" deyiverdim. tabi arkadaşımında kalbini istemeyerek incitmiştim, tüm tepkileri üstüme çektim... patavatsızlığımın üstesinden sessiz kalmaya çalışarak azda olsa geldim ama biri bana birşey yaptığında şaşırmayan, kızmayan biriyim de bu patavatsızlığım yüzünden farklı bir ortamda hiç fark etmeden bana yapılanın intikamını tek bir cümle ile alıveriyormuşum. bunu o kadar fazla arkadaşım söylediki... :KK43:
asıl mevzu şu ki artık nişanlıyım. bir senedir nişanlım benim bu gerçekçiliğim ile uğraşıyor :KK43: yazık garibim tek bir hayal bile kuramıyor... ne söylemek isterse benim hesaplarım ve planlarıma takılıyor... :KK43: yapak istemiyorum ama engel olamıyorum... örneğin düğün hayali kurmak istiyor evlendikten sonra neler yaparız hayal etmek istiyor ama her seferinde kursağında kalıyor çocuğun. işin kötüsü telefonu kapattıktan sonra aklım başıma geliyor. resmen rolleri değişmiş gibiyiz. duyduğuma göre kızlar erkekleri hayal kurmaya yönlendirirmiş... :KK43: örneğin uzun zamandır çocuk mevzu hakkında konuşmak hayal kurmak istiyordu. ama her seferinde "bunu evendikten sonra konuşmamız lazım şimdi çok erken... " dedim. baktım ki kendimi aşmam gerekiyor bari bu konu hakkında soğutmayayım dedim. bir gün çocuk konusunu açtığında olabilecek tüm herşeyi saydım döktüm. askerlik mevzunun çocuk yapmamıza engel olacağını ne hamile iken nede çocukla yalnız kalmak istemediğimi, evlendikten sonra atanacağımız şehirlerin farklı olması halinde olabilecekleri...." daha o kadar çok şey söyledim ki. en sonunda "sen çocuk istemiyormusun" dedi. "istemiyor değilim ama diye başladım ve yine herşeyin planlı olması gereğini söyledim.... bu sefer "herşeyi kötü düşünüyorsun dedi" hayır dedim "kötü düşündüğümden değil, iyi taraflarınıda düşünüyorum. fakat her mevzunun iyi ve kötü yönlerini planlamadn edemiyorum biliyorsun dedim"..... çok anlayışlı Allah razı olsun. ama evlendikten sonra gerçekçiliğim onada sıkıcı gelmeye başlayacak diye korkuyorum. birde herşeyi düşünüp planlayan yapım yüzünden ona yapacak bişey bırakmıyorum... bununda evlilikten sonra sıkıntı olmasından korkuyorum... affff affff bir akıl verin ne olur nasıl kurtulucam ben...

Bana çok benziyorsun, kaç yaşındasın bilmiyorum ama bu durumda gittikçe yanlızlaşıyorsun.

Ben 25 yaşındayım, ortaokul-lise döneminde çok arkadaşım vardı, zaten ergendik herkes birbirini bir şekilde kabul ediyordu.

Ama üniversite ve sonrasında iş hayatı daha acımasız.

O yüzden olabildiğince ağzını tutmaya çalışmalısın.

İlişki durumuna gelince, eşim de benim planlarımdan şikayetçi.

Hayatı dolu dolu yaşayamadığından, sınırları belli bir kutu içindeyke gibi olduğunu söylüyor ve bazen gerçekten çok çok mutsuz oluyor.

Ben artık daha az konuşup plan yapsam da çaktırmamaya çalışıyorum.

Çünkü ne arkadaşlarımı kaybetmek ne de eşimi kendimden soğutmak istemem.

İnsanlar beni olduğum gibi kabul etsin demiyorum, daha ılımlı yaşamaya çalışıyorum.