• Önemli uyarı ; outlook.*, hotmail.* gibi adrese sahip iseniz maalesef onay maili sizlere gelmediği için üyelik bu adresler ile üye olamaz, şifrenizi isteyemezsiniz.

    Merhaba, sitemize ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

    Ücretsiz üye olmak için tıklayın...

YENİ EVLİYİM AMA SANIRIM BİTECEK

Bambilash

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
30 Kasım 2019
40
27
Öncelikle uzun olacağı için şimdiden herkesten özür dilerim . Ama detaylı anlatırsam anlamanız daha kolay olur gibi geldi .Tavsiyelerinize ihtiyacım var . Ve burayı yıllardır takip ediyorum görüşleriniz önemli.25 yaşında bir bireyim. Daha önce 3 kez üni. kazanıp maddi sebeplerden okuyamadım ve vazgeçtim çalışmaya başlamıştım.

Eşimle Biz birbirimizi internette tanıyıp görüştük ve ilk günden ciddi bir ilişki olacaksa olsun olmayacaksa görüşmenin anlamı yok dedik .Gel zaman git zaman 2.5 ayı beraber geçirdik ve sonra tayini çıktı doğuya. Bu 2.5 ay içinde bir kaç defa ayrılık ailemden birinin bizi ayırmaya çalışması gibi saçma sapan şeylerle uğraşıp yolumuza devam ettik . Ve ilişki uzaktan devam etti görüntülü konuştuk hergün ,6. ayımızda görüştük tatile gittik ,evlenme teklif etti . 10. ayda nişan yapıldı ve tam 1 yıl 3 aylıkken biz evlendik doğuya geldim . Onu 1 yıl boyunca gözümün ucuyla bile birine bakmadan bekledim sadece tek istediğim ona kavuşmaktı .

Evleneli 3,5 ay olacak ama ben kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki.. Burda kimsem yok . İstanbul'da güzel bir kariyerim vardı iyi bir markada makeup artist olarak çalışıyordum kazancım iyiydi ve işlerim açılmaya başlamıştı.Herşeyi bir kenara bırakıp sevdiğim adam için doğunun köyüne geldim.Ne olursa olsun arkamda o var dedim . Bu arada balayımız da ve bundan bir ay öncede boşanma konusu açıldı.(farklı kavgalar yüzünden ) .Ve ben babasıyla arası hiç bir zaman iyi olmayan sevgiye ilgiye muhtaç biri olarak büyümek zorunda kaldım babamın vermediği sevgi eksikliğini hep başkasında aradım genel de de hep terk edildim ve bu korkuyla yaşadım. Üstüne anksiyete depresyon yaşadım ve hep kendim çalışıp ettim kimseden 1 TL almadım kendi kendime yettim ama istedim ki bir adam olsun ,beni sevsin yeri gelsin babam gibi olsun kol kanat gersin ailem olsun ama anladım ki hata yapmışım .

Şimdi soruna gelelim ;biz anlaşamıyoruz ben istiyorum ki beni anlasın beni sevsin duygusal olarak bana bunu hissettirsin her kavga da bana kapıyı göstermesin . Ama kendisi ben elimden geleni yaptım vicdanım rahat diyor ben küsüp odaya geliyorum trip atsam bile bir kez olsun gelip de konuşmaya çalışmadı benle sakinleşince bunun nedenini sordum. Gelsem konuşsam da çözüme kavuşmuyor bende saldım artık diyor böyle birşey olabilir mi kızlar ? Ben iskele babası mıyım ? Duygularım düşüncelerim yok mu ? Az önce konuşurken de zaten ''erken evlendik , keşke evlenmeseydik , hata yaptık artık yapcak birşey yok gibi söylemlerde bulundu o söyledikçe bende haklısın evet bence de diye onayladım . 2.5 ayın üzerine evlendik diyor iyi de bir 1 yıl 3 ay ilişki yaşadık . 1 yıl içinde hergün konuştuk mesajlaştık planlar yaptık ve 3-4 ayda bir görüştük ben geldim o geldi vs.

Ona göre birbirimizi tanıyamamışız. Ben evlendikten sonra değişmişim . Değiştim evet özgüvenim sıfırlandı kendime saygım sevgim kalmadı . Sevildiğimi zaten hissetmiyorum . Benim mi beklentim çok yüksek anlamıyorum . Ne yapayım nasıl göstereyim diyor birde bana.. Ben annemin sıcak evini bıraktım kariyerimi bıraktım evlendim geldim ama yanlış yaptım. Eşimi seviyorum ama onun beni ,benim onu sevdiğim gibi sevdiğini düşünmüyorum . Aşık olduğunu da düşünmüyorum . Benden önceki kuşlara vermiş tüm aşkını bana birşey kalmamış .Ben ayrılsam gitsem üzüleceğini dahi düşünmüyorum . Kendisi zaten bana sürekli nankör bencil der . Ama bir kez olsun kendi egosuna bakmaz.Bende hata ettim demez demiyor adam işte .Ben onu çok sevdiğimi belli edip onu göklere çıkarmışım hata bende aslında. Kendisine güvenim kırıldı çok fazla kırıldı. Gece rüyalarımda bile hep beni terk ettiğini görüyorum anksiyete ataklarım geri gelmeye başladı çünkü sürekli korku panik halindeydim beni anlamıyor sürekli ne zaman terk edileceğimi düşünüyorum . Kaygı ve endişelerim tavan durumda . Ama bir yandan da çöp gibi hissediyorum kendimi onun hayatında ve 2020 ye gözümde yaşlarla girdim . Pişman olunmuş bir evlilik , keşke evlenmeseydim sözleriyle 2020 bana pek hoşgelmedi.

Ben ne yapayım kızlar? Şimdi böyle mi sürecek ? Ne o ne ben geçer eder düzeltiriz gibi adımda atmıyoruz. Ona göre hep o atıyor bana göre de ben. Ben yatak odasında bu konuyu yazarken kendisi içerde dizi film izlemekle meşgul . Hayatındaki yerim bu kadar mı önemsiz ?

Herşeyi geçtim boşansam baba evine dönsem benim için hayat gene zor olacak . Ailemden annem kardeşlerim dışında babamdan destek göremem zaten . Ama yine de boşanıp baba evine dönmek o kadar korkutucu geliyor ki . Ama hayat da böyle geçer mi ? Her seferinde hayata sil baştan başlamaktan çok yoruldum şimdi yine sıfırdan başlamaya gücüm kalmadı yıprandım çok yıprandım sadece sevgi istedim sevilmek istedim ama hata yaptım...

GÜNCELLEME : Eşimle barıştık öncelikle tecrübeli evli arkadaşlara teşekkür ederim evliliğin ilk yılının zor olduğunu bazı şeylerin normal olduğunu alışma süreci olduğunu ve hemen kestirilip atılmaması gerektiğini tekrar hatırlattığınız için iyi ki varsınız.

Eşime kavga etmek istemediğimi çözülmeyecek sorunlar olmadığını ve mutlu olmak istediğimi dile getirdim konuşacak birşeyi varsa konuşmasını istedim o akşam da gayet iyi zaman geçirdik yemek birlikte film vs. Evliliğimizden mutlu olduğunu ve hiç bir sorunu olmadığını söyledi uzun bir konuşma olmadı o akşam bende uzatmadım☺ Ama sanırım yalnız bırakmak ve düşünmesine fırsat vermek gerekiyor daha sonra ki gün beni karşısına alarak konuştu . '' Hayatın zaten bir mücadeleden ibaret olduğu bizim birbirimizle mücadele etmememize gerek olmadığını birlikte hayatla mücadele etmemiz gerektiğini söyledi. Söylediği'' keşke pişmanım'' gibi laflar içinde bunları söylemenin bir anlamı yok biz seninle uzun yolları aştık ve inandık evlendik sevdik evlendik dedi bundan sonra daha iyi şeyler için çabalamalıyız dedi . Ve her anlamda yanımda olduğunu bazen hissettirmeyi beceremese de bana gerçekten değer verdiğini söyledi bende karşılık olarak belki de sen hala eskisi gibi değer veriyorsun ama biz doğuda çok bunaldığımız için daha fazla ilgi istiyorum bu yüzden göremedim dedim . Kısacası bu kavgamız tatlıya bağlandı bana söyledikleri ve yazdıklarıyla gerçekten oturmuş düşünmüş ve öyle konuşmuş dedim . Hem evliliğin ilk yılı olması hemde doğuda olmamız sebebiyle sanırım bende çok yükseldim bunaldım ve dramatikleştirdim herşeyi . Bundan sonra daha iyi davranacağımıza konuşarak çözeceğimize çözemeyecgimiz sorunlarımızın da olmadığına kanaat getirdik . Teşekkür ederim yazan herkese de ❤
 
Son düzenleme:

Ezzee

Üye
Kayıtlı Üye
26 Kasım 2019
109
65
Bende aynı şekilde 4 aydır evliyim. Bende herşeyımi bıraktım ve eşimin yaşadığı şehre taşındım. Başlarda kendimi çok yalnız hissettim. Onun arkadaşları ile zaman geçirmek zorunda kaldım. Tek bir arkadaşım bile yok diyebilirim. Ama ev temizlik dişinda bir uğraş bulun kendinize. Başta kendinize değer verin guçlu olmaya çalışın. Güçlü hissetmesen bile öyle davran. Yani hemen pes etme gerçekten şu uyum süreci cok zor. Sizi çok iyi anlıyorum.
Öncelikle uzun olacağı için şimdiden herkesten özür dilerim . Ama detaylı anlatırsam anlamanız daha kolay olur gibi geldi .Tavsiyelerinize ihtiyacım var . Ve burayı yıllardır takip ediyorum görüşleriniz önemli.25 yaşında bir bireyim. Daha önce 3 kez üni. kazanıp maddi sebeplerden okuyamadım ve vazgeçtim çalışmaya başlamıştım.

Eşimle Biz birbirimizi internette tanıyıp görüştük ve ilk günden ciddi bir ilişki olacaksa olsun olmayacaksa görüşmenin anlamı yok dedik .Gel zaman git zaman 2.5 ayı beraber geçirdik ve sonra tayini çıktı doğuya. Bu 2.5 ay içinde bir kaç defa ayrılık ailemden birinin bizi ayırmaya çalışması gibi saçma sapan şeylerle uğraşıp yolumuza devam ettik . Ve ilişki uzaktan devam etti görüntülü konuştuk hergün ,6. ayımızda görüştük tatile gittik ,evlenme teklif etti . 10. ayda nişan yapıldı ve tam 1 yıl 3 aylıkken biz evlendik doğuya geldim . Onu 1 yıl boyunca gözümün ucuyla bile birine bakmadan bekledim sadece tek istediğim ona kavuşmaktı .

Evleneli 3,5 ay olacak ama ben kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki.. Burda kimsem yok . İstanbul'da güzel bir kariyerim vardı iyi bir markada makeup artist olarak çalışıyordum kazancım iyiydi ve işlerim açılmaya başlamıştı.Herşeyi bir kenara bırakıp sevdiğim adam için doğunun köyüne geldim.Ne olursa olsun arkamda o var dedim . Bu arada balayımız da ve bundan bir ay öncede boşanma konusu açıldı.(farklı kavgalar yüzünden ) .Ve ben babasıyla arası hiç bir zaman iyi olmayan sevgiye ilgiye muhtaç biri olarak büyümek zorunda kaldım babamın vermediği sevgi eksikliğini hep başkasında aradım genel de de hep terk edildim ve bu korkuyla yaşadım. Üstüne anksiyete depresyon yaşadım ve hep kendim çalışıp ettim kimseden 1 TL almadım kendi kendime yettim ama istedim ki bir adam olsun ,beni sevsin yeri gelsin babam gibi olsun kol kanat gersin ailem olsun ama anladım ki hata yapmışım .

Şimdi soruna gelelim ;biz anlaşamıyoruz ben istiyorum ki beni anlasın beni sevsin duygusal olarak bana bunu hissettirsin her kavga da bana kapıyı göstermesin . Ama kendisi ben elimden geleni yaptım vicdanım rahat diyor ben küsüp odaya geliyorum trip atsam bile bir kez olsun gelip de konuşmaya çalışmadı benle sakinleşince bunun nedenini sordum. Gelsem konuşsam da çözüme kavuşmuyor bende saldım artık diyor böyle birşey olabilir mi kızlar ? Ben iskele babası mıyım ? Duygularım düşüncelerim yok mu ? Az önce konuşurken de zaten ''erken evlendik , keşke evlenmeseydik , hata yaptık artık yapcak birşey yok gibi söylemlerde bulundu o söyledikçe bende haklısın evet bence de diye onayladım . 2.5 ayın üzerine evlendik diyor iyi de bir 1 yıl 3 ay ilişki yaşadık . 1 yıl içinde hergün konuştuk mesajlaştık planlar yaptık ve 3-4 ayda bir görüştük ben geldim o geldi vs.

Ona göre birbirimizi tanıyamamışız. Ben evlendikten sonra değişmişim . Değiştim evet özgüvenim sıfırlandı kendime saygım sevgim kalmadı . Sevildiğimi zaten hissetmiyorum . Benim mi beklentim çok yüksek anlamıyorum . Ne yapayım nasıl göstereyim diyor birde bana.. Ben annemin sıcak evini bıraktım kariyerimi bıraktım evlendim geldim ama yanlış yaptım. Eşimi seviyorum ama onun beni ,benim onu sevdiğim gibi sevdiğini düşünmüyorum . Aşık olduğunu da düşünmüyorum . Benden önceki kuşlara vermiş tüm aşkını bana birşey kalmamış .Ben ayrılsam gitsem üzüleceğini dahi düşünmüyorum . Kendisi zaten bana sürekli nankör bencil der . Ama bir kez olsun kendi egosuna bakmaz.Bende hata ettim demez demiyor adam işte .Ben onu çok sevdiğimi belli edip onu göklere çıkarmışım hata bende aslında. Kendisine güvenim kırıldı çok fazla kırıldı. Gece rüyalarımda bile hep beni terk ettiğini görüyorum anksiyete ataklarım geri gelmeye başladı çünkü sürekli korku panik halindeydim beni anlamıyor sürekli ne zaman terk edileceğimi düşünüyorum . Kaygı ve endişelerim tavan durumda . Ama bir yandan da çöp gibi hissediyorum kendimi onun hayatında ve 2020 ye gözümde yaşlarla girdim . Pişman olunmuş bir evlilik , keşke evlenmeseydim sözleriyle 2020 bana pek hoşgelmedi.

Ben ne yapayım kızlar? Şimdi böyle mi sürecek ? Ne o ne ben geçer eder düzeltiriz gibi adımda atmıyoruz. Ona göre hep o atıyor bana göre de ben. Ben yatak odasında bu konuyu yazarken kendisi içerde dizi film izlemekle meşgul . Hayatındaki yerim bu kadar mı önemsiz ?

Herşeyi geçtim boşansam baba evine dönsem benim için hayat gene zor olacak . Ailemden annem kardeşlerim dışında babamdan destek göremem zaten . Ama yine de boşanıp baba evine dönmek o kadar korkutucu geliyor ki . Ama hayat da böyle geçer mi ? Her seferinde hayata sil baştan başlamaktan çok yoruldum şimdi yine sıfırdan başlamaya gücüm kalmadı yıprandım çok yıprandım sadece sevgi istedim sevilmek istedim ama hata yaptım...
 

Menengic cicegi

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Ocak 2019
1.261
2.737
Cok yeni olduğunuz için henuz birbirinizle yasamaya,huylarinizi karakterlerinizi iyi analiz etmeye firsatiniz olmamis. Inanin bende cok iyi tanıyorum dedigim esimle evliligimizin ilk aylari cok zordu. Hatta 2.ayimizda neden evlendim demeye başlamıştım
Ama sonra susmak veya aglamak kusmek yerine, gelip benim gönlümü almasino beklemek yerine konusmayi tercih ettim. Sevmedigim törpülemesi gereken huylarini,kirildigim ve kirilacagim seyleri anlattim.. o da aynisini yapti. Sonra dikkat etmeye ozen gostermeye basladik ve birbirimizin ev icindeki huyunu iyice benimsedik daha iyi tanıdık sorunumuz kalkti. Tartismalar elbet oluyor ama iki tarafta neyin incitecegini veya beklentini bilip ona göre davranışlarını gosterirse zamanla hersey yoluna girmis olur.
 

Bambilash

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
30 Kasım 2019
40
27
Sizin için çok üzüldüm. Sorununuz ne tam olarak ne konuda anlaşamıyorsunuz acaba ?

İş imkanı yoksa bence taşının ya da o süreçte eğitim almayı deneyin. Açık öğretim olabilir mesela. İşsizlik, küçük bir yerde yaşamaya başlamak depresyona sokmuş olabilir sizi.
Belli bir sorun yok aslında onun tanımıyla anlaşamamak .Aslında ikimizde modern kafa yapısı uyuşan insanlardık sanki sevgiliyken herşey iyiydi evlendikten sonra herşey değişti onun tavırları duygusuzluğu . Benim de malesef burda evde hapis hayatı yaşıyor olmam beni etkiledi . Doğuda tayindeyiz burda mecburi 2 yıl kalmamız gerekiyor. Ama kendimi bana yalnız hisserttiyor bak şimdi küsüz ama kendisi gidip içerde uyuyor ben böyle şeylere anlam veremiyorum . Kim haklı haksız fark etmiyor . Bir kez olsun egonu çek kenara gel seviyorum ve düzelecek geçecek de ama demiyor . Savunması da şu '' eskilere bunu çok yaptım ben üzüldüm '' beni zaten eski ilişkilerinden bir ayıramadı gitti . Onlar onu üzdü diye sanki bende üzeceğim gibi savunma geliştiyor.
 

beyzat2014

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
1 Ocak 2014
1.151
782
Sız borderline kişilik bozuklugu belırtılerı gosterıyorsunuz. Eşinizin sıze karsı net bir yanlısını yazmamıssınız. Sız terkedılme korkusu ıle farketmeden eşiniZi boğuyorsunuz. Farkındalık kazanmaz boyle devam edersenız eşiniz daha fazla dayanamaz. Borderlıne kiiişik bozuklugu ile ilgili kitaplar kkuyun ve hıssettıklerınızjn aslında ne kadar gercek olup olmadıgını bilin, belki farkedersenız biseylerı iyileştirebilirsimix.
 

Bambilash

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
30 Kasım 2019
40
27
Hata deme belki hala umut vardir.biraz uzaklassaniz kafani toparlarsin ikinizede iyi gelir.sonrasinda kararlar alirsiniz ne dersin
kardeşimde aynı şeyi söyledi istanbul'a gel diyor ama biliyorum ki ben istanbul'a gitsem beyefendi kendi kendine boşanma kararı alır.. Sadece sevmesini anlamasını istemiştim ama egosundan geçilmiyor
 

clara84

Üye
Kayıtlı Üye
1 Ağustos 2018
103
93
Canım her evliliğin başında bu tip sıkıntılar, adaptasyon sorunları olur. Bir taraf malesef her zmn daha fazla fedakarlık gösteriyor evlilikte. Bu gemi çoğunlukla böyle gidiyor. Şimdi daha çok yeni evlisiniz, bir anda insan bambaşka bir hayata geçiyor ve kimileri bu süreci zor geçiriyor. Benim tavsiyem, biraz daha yapıcı ol. Daha başka yönlerini ii taraflarını görmeye çalış. Biraz daha şans vermelisiniz. Baktın değişen bir şey yok, sana ilgisiz ve sevgisiz. O zmn oturur kavga etmeden sorunun ne oldugunu hatalarınızı ortaya dökün. Suçlayıcı diil çözümleyici olarak konuşun. En azından sen öyle konuş. Aranızda gercekten aşılmıcak sorun oldugunu anlarsanız vakit kaybetmeye gerek yok dersiniz ve ayrılırsınz. İsteğinin gerçekten ayrılık olduguna inanırsan hiç düşünmeden boşan. Mesleğin var işin gücünü yeniden oturtursun hiç korkma.eşin asker mi Bu arada
 

askitotomsu

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
31 Mart 2012
7.936
2.156
Birbirinizi tanımadan evlenmişsiniz. Evliyken tanımaya başladığınız için de bir problem çıkınca birbirinize nasıl yaklaşacağınızı bilmediğinizden kavga ediyorsunuz. Geçinmeye niyetiniz varsa birbirinizi tanıdıkça, ona göre davranırsınız, işler yoluna girer inşallah. Ama trip attım gittim yanıma gelmedi vs böyle olmaz. İletişim sorunu sizde de var. Konuşmak yerine trip atmak nedir? Zaten erkekler sorun çözmek yerine kaçmayı seçerler. Yani eşinize özgü bir şey değil. O yüzden trip atınca ilgi beklemeyin, yorulursunuz çünkü bir tepki vermiyorlar. Susup kaçıyorlar
 
Yukarı Alt