- 10 Mayıs 2014
- 3.417
- 7.033
- 358
Ah keşke benim annem yanımda olsa da gitsem orada karnımı doyursam. Ne güzel bir imkan bu. Değerlendir. Kendi ailem uzakta eşimin ailesi yakın ama hamileliği bir süre daha gizli tutacaktım. Mutfağa giremiyorum, yemek yapamıyorum. Artık pes ettim. Söyleyelim dedim. Arada bir yemek yapıp göndersinler diye. Varsın naz olduğunu düşünen düşünsün. Bazı kadınlar çok zor geçiriyor. Yaşamayan anlayamıyor.Evet evet aynen dediginiz gibi. Mesela is cikisi haftada bir gun anneme gidiyoruz. Gittigimizde annemin yemekleri hazir oluyor, onlardan yiyebiliyorum. Ama ne zaman kendi evimde yemek yapmam gerek akla karayi seciyorum.
Her gun gitsem annecim sag olsun her gun yemek yapar benim icin ama bilmiyorum mahcup hissediyorum sanki biraz naz yapiyormusum gibi. Halbuki kendisi de diyor gelin burda yiyin oyle gecin evinize diye.
Bilmiyorum ya daha nokta kadar bir canli ama benim butun hayatımın, duygularimin kontrolu ona gecti. Annelik sahiden boyle bir sey mi? Tek istegim onun iyi olmasi... Tesekkurler yorumunuz icin.
canima tak edecek sanirim hormonlar tavan
o da korkuyo yanasmiyo
