Geldiimmm. Çok detaylı yazıcam hiçbir soru işareti kalmasın merak eden kimsede istiyorum. Tabi herkesin süreci çok farklı oluyor bu durumda ama yine de ben detaylı şeyler okumak isterdim hep
Şimdi kızlar benim zaten yaklaşık 6 kasımdan beri vajina kemiklerim acıyordu hareket ederken ancak 25 kasıma kadar hiçbir sancım olmamıştı. Doktorum bu bebek 5-6 aralığa kadar gelmez diyordu hatta.
25 kasım sabahı birden sancıyla uyandım, 8 dakikada bir gelen sancım oldu sabah 6.30-9.30 saatleri arasında. Sancı dediğim kuyruk sokumumdan alt karnım ve kasıklarıma yayılan biraz ağır bir regl ağrısı gibiydi.
9.30-12.30 arasında sıklığı 15-20 dakikada bire düştü. Bu süreçte hastaneye gitmeyi hiç düşünmedim çünkü benim için hastaneye gitme gereklilikleri sancının 5dk da bire düşmesi, bebek hareketleri hissetmemek, su gelmesiydi. Hiçbiri olmadı.
12.30dan sonra ise sancım geçti denebilecek gibiydi. Dışarı çıktım gezdim hatta suadiye-bostancı arası yürüdüm, mağaza gezdim, kahve içtim. Akşam 19.30 da eve geldim. Bu süreçte yani 13.00-19.30 arası toplam 3-5 kez olmuştur sancım.
Eve geldikten sonra 20.30 civarı sabah olan 8dk da bir sancı geri geldi.
21.15te çamaşırımda bir ıslaklık hissettim, gidip baktığımda 1 tatlı kaşığı miktarında kahverengi bir akıntı gördüm. Nişanım geldi heralde dedim.
Doktoruma tüm günü anlatan bir mesaj attım. Kendisi sancım sıklaşır ya da suyum gelirse hastaneye geçmemi, böyle devam ederse sabah kontrole gitmemi söyledi.
Ben 20.30dan gece 3 e kadar 8dkda bir sancı ile geçirdim. 3 te artık uyumam lazım diye yatağa geçtim sızmışım sancıyla beraber.
4.15te birden uyandım ki suyum geliyo ama öyle ıslanma ile falan değil baya şakır şakır akıyo yatak göl oldu. Hemen kalktım doktorumu aradım hastameye geç sakin ol hiçbir sorun yok dedi.
Su gelmişse içerden dışarı çıkış varsa dışarıdan da içeri giriş olabilir enfeksiyon riski olur duş alınmaması gerekir diye okumuştum hiç duş dahi almadan hastaneye geçtim. Yolda sancılar 3 dkda bire düşmüştü.
05.00 te yatışım yapıldı, ilk muayenemde 7cm açılman var baya sancı çekmişsin evde sen dedi ebe. 6.30a kadar nstye bağlı sancılarımı izledik.
Doktorumla hep epidural normal konuşmuştuk, epidurali takalım dedim, normalde 4cmden sonra takarız ama epidural 8cm den sonra etki etmez sen 7cmdesin zaten ihtiyacın yok aslında ama psikolojik olarak rahatlamak istiyosan takalım dediler. Ben yine de taktırmak istedim çünkü artık sancılar çok artmıştı.
Epidural beni bi 1 saat kadar çok rahatlattı. Sonrasında dedikleri gibi etkisini yitirdi, bebek iyice aşağı indi, vajinamda çıkmayı bekliyordu resmen o anlarda epiduralin etkisi kalmıyor artık.
9cm açıklıktan sonra ebeler her sancım geldiğinde ıkınmamı istedi odadayken, bebeği rahmin kenarları tutuyo ıkınırsan iyice açılacak hemen doğuma alıcaz dediler. Her sancı geldiğinde ıkındım bi yarım saat kadar odada.
9.30 da doğumhaneye aldılar beni, 9.57de bebeğim kucağımdaydı.
Bu 27dakikada durmaksızın yüksek ağrılı bir doğum durumu gelmesin ama aklınıza, sancı geldikçe ıkındım sancı yokken dinlendim ve 27dakikanın sonunda bebeğimi kucağıma aldım.
İnanılmaz mucizevi bir andı, ben ki hamilelik boyunca ya bana hiç annelik yüklenmedi nasıl olucak bu böyle diye düşünürken bebeğimi koynuma koydukları anı, o duyguyu kelimelerle ifade edemem asla.
Herkesin söylediği o bebek çıktığı an tüm ağrı sancı bitiyo cümlesine tamamen katılıyorum. Asla inanmıyordum nasıl bir anda tüm acı geçer çok mantıksız geliyordu ama gerçekten öyle oldu. Dayanılmaz acı boyutu bende sadece doğumhane aşamasında oldu en zoru gerçekten doğuma en yakın son 10-15 dakikaydı fakat doktor bebeği tutup çekiyor ya, ben hayatımda bu kadar rahatlatan bir duygu yaşamamıştım. O rahatlamayı o hissi gerçekten açıklayamıyorum. Ufak bir epizyotomim var, kesilmesini dikilmesi hiiiç hissetmedim bile. Epizyotomiden hiç korkmayın. Dikiş atıldıktan sonra iyi misin yürüyebilir misin dediler yürürüm iyiyim ben dedim.
Doğumhaneden yürüyerek çıkıp odama geçtim yatağıma yattım.
Benim açımdan harika bir süreçti, dediğim gibi ben çok daha kötü bekliyordum hep. Beklediğimden kolaydı, hastaneye 7cm ile gitmem bu süreci kolaylaştırdı bence çünkü. Umarım herkes böyle beklediğinden kolay geçirir sürecini. Hepimiz sağ salim kuzucuklarımızı kucağımıza alır evlerimize kavuşuruz