Çok zor gerçekten hareketli bir bebeğin bakımını tek başına üstlenmek. Kendimden biliyorum

İki gözümün çiçeği hep kucakta. Ev içinde kanguruyla geziyorum artık çünkü kollarım taşımıyor. Kanguruda bile tekmeler savuruyor güzel bacaklarıyla

Yatırsam anında döner bir o yana bir bu yana. Doktorun üstüne tırmanan bir çocuk bu, dahasını söylemeye gerek yok herhalde. Görenler bana da Allah kolaylık versin diyor (doktor dahil). Ve Allah kolaylığını veriyor bence

Melek bunlar ya baktıkça içim temizleniyor sanki, çok tuhaf bir his. 38 yaşımda, normal kilomun 8 kg üstünde inanın fiziksel olarak çok zorlanıyorum ama bu iş bir süre böyle gidecek ve bir gün çok daha az yorulduğumu hissedeceğim diye düşünüyorum. Yeter ki sağ ve sağlıklı olsun, anasının canı ciğeri

Lafı şuraya getireceğim; ben olsam sanırım hastalık riskini göze alacağıma kolum bacağım ağrıya ağrıya kendi evimde kalırdım. Anneniz zaten aynı şehirde, arada bir destek atar size. Bakın bizde o da yok

Hastalanırsa, ki okul çağındaki çocuklarla temas yüksek risktir, bir de onun o hasta haline üzülüp mental olarak zorlanacaksınız. Ben aşıdan sonra bile dayanamıyorum dudağını büküp ağlamasına

Allah muhafaza bin türlü bulaşıcı hastalık var. Körpecik kuzuyu riske atmayın derim

Ayrıca
J
joynss
doğru söylemiş, sanırım bir noktadan sonra yalnız da halledebildiğinizi göreceksiniz