Ablama karşı tahammülüm kalmadı!

mariacallas

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
27 Ocak 2017
11
9
Ablamla hiçbir zaman tam anlamıyla abla kardeş bağımız olmamıştır. O benden 14 yaş büyük. Yıllarca hep kavgalar ettik, bazen günlerce haftalarca küs kaldık ve sonunda barıştık. Çoğunlukla ilk adımı hep ben atmışımdır. Küçüklüğümden beri tavırları tarzı çok tuhaf gelmiştir. Hiç beni koruduğunu, bir abla gibi yaklaştığını hatırlamam mesela. Özgüveni fazlasıyla eksik çok evhamlı biridir. Duygularından hiç bahsetmez ve kimseye güvenmez. Uzun yıllar süren dostuluğu arkadaşılıkları yoktur, çünkü her seferinde kavga edip arkadaşlıklarını sonlandırmıştır. Çalıştığı yerde de çok kavga ederdi iş arkadaşlarıyla, sonunda mobbinge uğruyorum diyip çıktı işyerinden. 2 senedir çalışmıyor. Hijyen açısından da çok eksikleri var, mesela dişlerini ayda 1 kere belki fırçalar. Tuvaletten çıktıktan sonra ellerini genellikle yıkamaz. Kaç kere kavga etmişizdir bu konular yüzünden. Kahvaltı hazırlamaz, yemek yapmaz, temizlik annemin zoruyla yapar. Rahatına aşırı düşkündür, geç saatlere kadar uyur. Hergün kahve falına baktırır telefondan. Ve bu durum artık beni ziyadesiyle rahatsız ediyor. Ne yapabilirim sizce? Ayrı bir eve mi geçsem? Çok acı biliyorum ama ablama artık tahammülüm kalmadı, içimde bir sevgi de yok.

Bu arada ablamın bundan yıllar önce kısa süren bir evliliği oldu. Şuan bekar.
 

hukukkusu

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
21 Temmuz 2014
585
562
Açıkçası elini yıkamadan yemeklere el sürüyorsa veya sizin kişisel eşyalarınızı elliyorsa, aynı odada yaşıyorsanız evet büyük sorun. Ama kendinize ait kişisel alanınız varsa karışmayın derim. Çünkü o da benim evim diyip işin içinden çıkar. Fal konusu, uyuması, çalışmaması kendi sorunu. Yurt arkadaşı ya da ev arkadaşı olarak görebilirsiniz. Neden kendi düzeninizi bir başka insan için bozasınız ve fazladan masrafa giresiniz ki
 

naranta

Run, you clever boy! And remember...
Kayıtlı Üye
12 Kasım 2015
538
436
1.si ablanız veya siz ev işi yapmak zorunda değilsiniz. Çıkın şu "herşeyi ben yapıyorum annem yapıyor ablama zorla yaptırıyoruz" tavırlarından. Ablan da sen de yapmak zorunda değilsiniz temizlik falan. 2.si ablan bana bunalımda gibi geldi, biraz ona sıcakkanlı davranıp "emir" vermeden abla şöyle yapsan daha güzel olursun, sen çok güzelsin ama birazcık kendine bak... vs dersen daha mantıklı olur. 3.sü ablanla aranda diyalog yoksa yarat, kız işinden ayrılmış psikolojisi berbat. Beraber dışarı çıkın, sen süsle püsle onu. Sevgi göster! Belki senin hatırlamadığın 20 yıl onun için berbat geçti. Bilemezsin. Ben de ablayım. Ben de temizliğe dokunmam, ev işlerini yapmam. Ben de kızkardeşimle anlaşamam çünkü o yakınlaşmaz yabani davranır. Beni de annem ve kardeşim sürekli "işe yaramaz" diye iteliyor. İki kardeşim var. Onların canı yanmasın, ruh sağlığı bozulmasın diye 20 yıldır ne yaşadığımı ben bilirim. Annem bana yaptıklarının hiçbirini kardeşlerime yapmamıştır. Beni duvardan duvara çarpıp aç bırakırlarken onları hep el üstünde tuttular. Ben 6 yaşımda mutfağa girdim. Elim 8 yaşında elektrik süpürgesi gördü. 10 yaşındayken çayı 2 dk geçirince, 1 gün toz almayınca bana bağırıyorlardı. Psikolojik şiddetin hasını yaşadım. Bunun yanında ailevi sorunların hepsinin stresini benden çıkardılar ve ben "gık" demedim! Çünkü gık desem o oklar kardeşlerime dönerdi. Liseye geçtiğimde ne ev işine elimi sürüyordum ne kendime bakıyordum. Aile içinde, okulda, her yerde dışlanıyor dalga geçiliyordum çünkü. Kuzenim ablalık yaptı bana yıllarca. Bana yanaştı ben ne yaparsam ne kadar kötü olursam ona ne kadar bağırırsam bağırayım beni ayağa kaldırdı. Neden biliyor musun? Çünkü benim o çektiklerimin hepsini gördü. Sen de biraz ablanı gör. Kızkardeşim göremiyor senin gibi. Erkek kardeşim görüyor. Bir yere kadar kulaklarını kapayabildim çünkü. Erkek kardeşimle de çok didiştik ama en sonunda "neden böyle" deyince dayanamadım. O kocaman ergen çocuğu benle birlikte ağlattım ya hala içim acır. Ama kız kardeşim ne yaparsam yapayım görmüyor. Annem zaten görmesin. Babamın da görse elinden bir şey gelmez.

Belki ablanın hayata karşı tahammülü kalmamıştır. Ya onu anlamaya çalış, ya da bırak ses etme bunalımını yaşayıp kendi kendini bitirsin. Ablana karşı içinde bir sevgi yoksa da ablandan sana bir hizmet, güzellik bekleme zaten. Köleniz değil o kız.
 

ezo26

Popüler Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
27 Mayıs 2015
4.461
4.944
Sen kaç yaşındasın bilmem ama sanırım henüz çalışma hayatın olmamış gibi görünüyor.Evet mobing uygulanıyor .Hemde baya psikoloji bozacak düzeyde ve bir de evlenip ayrılmış diyorsun daha da üstlerine gidenler olabilir diye düşünüyorum.Kolay şeyler yaşamamış sanırım.
Birazcık destek olmanız lazım,elalem gibi şikayet etmek yerine bir kardeş gibi bir anne gibi yanında olabilirsiniz.Allah kimseye yaşatmasın.Durup dururken olmadı ya böyle.Güzellikle uyarabilirsin bence.
 

mehtapsatir

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Şubat 2017
689
543
Bir de ablalar kardeslerini severler bunu hic unutma hele arada 14 yas varsa seni cok seviyordur o
 

Bright crystal

Balık kadını
Kayıtlı Üye
24 Şubat 2013
5.004
5.025
Ablamla hiçbir zaman tam anlamıyla abla kardeş bağımız olmamıştır. O benden 14 yaş büyük. Yıllarca hep kavgalar ettik, bazen günlerce haftalarca küs kaldık ve sonunda barıştık. Çoğunlukla ilk adımı hep ben atmışımdır. Küçüklüğümden beri tavırları tarzı çok tuhaf gelmiştir. Hiç beni koruduğunu, bir abla gibi yaklaştığını hatırlamam mesela. Özgüveni fazlasıyla eksik çok evhamlı biridir. Duygularından hiç bahsetmez ve kimseye güvenmez. Uzun yıllar süren dostuluğu arkadaşılıkları yoktur, çünkü her seferinde kavga edip arkadaşlıklarını sonlandırmıştır. Çalıştığı yerde de çok kavga ederdi iş arkadaşlarıyla, sonunda mobbinge uğruyorum diyip çıktı işyerinden. 2 senedir çalışmıyor. Hijyen açısından da çok eksikleri var, mesela dişlerini ayda 1 kere belki fırçalar. Tuvaletten çıktıktan sonra ellerini genellikle yıkamaz. Kaç kere kavga etmişizdir bu konular yüzünden. Kahvaltı hazırlamaz, yemek yapmaz, temizlik annemin zoruyla yapar. Rahatına aşırı düşkündür, geç saatlere kadar uyur. Hergün kahve falına baktırır telefondan. Ve bu durum artık beni ziyadesiyle rahatsız ediyor. Ne yapabilirim sizce? Ayrı bir eve mi geçsem? Çok acı biliyorum ama ablama artık tahammülüm kalmadı, içimde bir sevgi de yok.

Bu arada ablamın bundan yıllar önce kısa süren bir evliliği oldu. Şuan bekar.
Kaç yaşında ablanız , siz kaç yaşındasınız, şu temizlik konusu çok sıkıntılı, onun dışındakileri Artık görmemeye çalışın, görmeyin duymayın yaptıklarını. Onu da o şekilde kabul edin. Ama zor tabi.
Benim annemde çok evhamlı, panik , böyle insanın enerjisini negatif etkiler, haftada 1 gidiyorum yinede bazen sinirlenmeden edemiyorum.
İmkan varsa en iyisi uzak durmanız
 

Bright crystal

Balık kadını
Kayıtlı Üye
24 Şubat 2013
5.004
5.025
1.si ablanız veya siz ev işi yapmak zorunda değilsiniz. Çıkın şu "herşeyi ben yapıyorum annem yapıyor ablama zorla yaptırıyoruz" tavırlarından. Ablan da sen de yapmak zorunda değilsiniz temizlik falan. 2.si ablan bana bunalımda gibi geldi, biraz ona sıcakkanlı davranıp "emir" vermeden abla şöyle yapsan daha güzel olursun, sen çok güzelsin ama birazcık kendine bak... vs dersen daha mantıklı olur. 3.sü ablanla aranda diyalog yoksa yarat, kız işinden ayrılmış psikolojisi berbat. Beraber dışarı çıkın, sen süsle püsle onu. Sevgi göster! Belki senin hatırlamadığın 20 yıl onun için berbat geçti. Bilemezsin. Ben de ablayım. Ben de temizliğe dokunmam, ev işlerini yapmam. Ben de kızkardeşimle anlaşamam çünkü o yakınlaşmaz yabani davranır. Beni de annem ve kardeşim sürekli "işe yaramaz" diye iteliyor. İki kardeşim var. Onların canı yanmasın, ruh sağlığı bozulmasın diye 20 yıldır ne yaşadığımı ben bilirim. Annem bana yaptıklarının hiçbirini kardeşlerime yapmamıştır. Beni duvardan duvara çarpıp aç bırakırlarken onları hep el üstünde tuttular. Ben 6 yaşımda mutfağa girdim. Elim 8 yaşında elektrik süpürgesi gördü. 10 yaşındayken çayı 2 dk geçirince, 1 gün toz almayınca bana bağırıyorlardı. Psikolojik şiddetin hasını yaşadım. Bunun yanında ailevi sorunların hepsinin stresini benden çıkardılar ve ben "gık" demedim! Çünkü gık desem o oklar kardeşlerime dönerdi. Liseye geçtiğimde ne ev işine elimi sürüyordum ne kendime bakıyordum. Aile içinde, okulda, her yerde dışlanıyor dalga geçiliyordum çünkü. Kuzenim ablalık yaptı bana yıllarca. Bana yanaştı ben ne yaparsam ne kadar kötü olursam ona ne kadar bağırırsam bağırayım beni ayağa kaldırdı. Neden biliyor musun? Çünkü benim o çektiklerimin hepsini gördü. Sen de biraz ablanı gör. Kızkardeşim göremiyor senin gibi. Erkek kardeşim görüyor. Bir yere kadar kulaklarını kapayabildim çünkü. Erkek kardeşimle de çok didiştik ama en sonunda "neden böyle" deyince dayanamadım. O kocaman ergen çocuğu benle birlikte ağlattım ya hala içim acır. Ama kız kardeşim ne yaparsam yapayım görmüyor. Annem zaten görmesin. Babamın da görse elinden bir şey gelmez.

Belki ablanın hayata karşı tahammülü kalmamıştır. Ya onu anlamaya çalış, ya da bırak ses etme bunalımını yaşayıp kendi kendini bitirsin. Ablana karşı içinde bir sevgi yoksa da ablandan sana bir hizmet, güzellik bekleme zaten. Köleniz değil o kız.
Ne kadar zor şeyler yaşamışsınız, Allah yardımcınız olsun
 

Dumanikara

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
1 Kasım 2013
1.951
1.501
31
ablana destek olmanız gerek.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 12-07-2021

Hamileliğimin 38. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 20 gün kaldı.

Bebeğinizin bağırsaklarında önemli miktarda mekonyum denilen ilk dışkı birikti. Koyu yeşil renkteki mekonyum içinde, bebeğin karaciğeri, pankreası ve safra kesesinin ürettiği artıklar bulunur. Bebeğinizin boyu yaklaşık 34-36 cm. civarında ve ağırlığı yaklaşık 2600-3000 gr. aralığında. Genişleme ve açılmayı takip etmek için vajinal muayene mutlaka yapılmaldır.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 2950 gr. - Yaklaşık boyu : 49.8 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

tugsem_10

Minik dünyam...
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2014
9.215
4.791
Ablamla hiçbir zaman tam anlamıyla abla kardeş bağımız olmamıştır. O benden 14 yaş büyük. Yıllarca hep kavgalar ettik, bazen günlerce haftalarca küs kaldık ve sonunda barıştık. Çoğunlukla ilk adımı hep ben atmışımdır. Küçüklüğümden beri tavırları tarzı çok tuhaf gelmiştir. Hiç beni koruduğunu, bir abla gibi yaklaştığını hatırlamam mesela. Özgüveni fazlasıyla eksik çok evhamlı biridir. Duygularından hiç bahsetmez ve kimseye güvenmez. Uzun yıllar süren dostuluğu arkadaşılıkları yoktur, çünkü her seferinde kavga edip arkadaşlıklarını sonlandırmıştır. Çalıştığı yerde de çok kavga ederdi iş arkadaşlarıyla, sonunda mobbinge uğruyorum diyip çıktı işyerinden. 2 senedir çalışmıyor. Hijyen açısından da çok eksikleri var, mesela dişlerini ayda 1 kere belki fırçalar. Tuvaletten çıktıktan sonra ellerini genellikle yıkamaz. Kaç kere kavga etmişizdir bu konular yüzünden. Kahvaltı hazırlamaz, yemek yapmaz, temizlik annemin zoruyla yapar. Rahatına aşırı düşkündür, geç saatlere kadar uyur. Hergün kahve falına baktırır telefondan. Ve bu durum artık beni ziyadesiyle rahatsız ediyor. Ne yapabilirim sizce? Ayrı bir eve mi geçsem? Çok acı biliyorum ama ablama artık tahammülüm kalmadı, içimde bir sevgi de yok.Bu arada ablamın bundan yıllar önce kısa süren bir evliliği oldu. Şuan bekar.
ablanda naranta naranta gibi bir süreçten geçtiyse ruh sağlığını kaybetmesi normal.herkes kaldıramayabilir.benim öküz ve mal erkek kardesim ayrıca fesattır.kocamla tartıssam bana artık gözüyle bakar annemde onu destekler.kendi vicdanını rahatlatmak için canım cicim yapar.artık o da kardeşimin eziyetleri yüzünden soğudu ondan.acaba bunu ben mi yaptım gözüyle bakıyor.ablanın senden destek göreceğini sanmıyorum ama bari adam gibi psikolojik tedavi görsün tek başın ev tutup yaşasın.o zaman hem kendi evinin temizliğini kendi yapar. kendi başının çaresine bakar.yok evde horlanacak kakalanacak biri olsun istiyorsanız şikayet etmeyin bu halerinden.
 

tugsem_10

Minik dünyam...
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2014
9.215
4.791
Ablamla hiçbir zaman tam anlamıyla abla kardeş bağımız olmamıştır. O benden 14 yaş büyük. Yıllarca hep kavgalar ettik, bazen günlerce haftalarca küs kaldık ve sonunda barıştık. Çoğunlukla ilk adımı hep ben atmışımdır. Küçüklüğümden beri tavırları tarzı çok tuhaf gelmiştir. Hiç beni koruduğunu, bir abla gibi yaklaştığını hatırlamam mesela. Özgüveni fazlasıyla eksik çok evhamlı biridir. Duygularından hiç bahsetmez ve kimseye güvenmez. Uzun yıllar süren dostuluğu arkadaşılıkları yoktur, çünkü her seferinde kavga edip arkadaşlıklarını sonlandırmıştır. Çalıştığı yerde de çok kavga ederdi iş arkadaşlarıyla, sonunda mobbinge uğruyorum diyip çıktı işyerinden. 2 senedir çalışmıyor. Hijyen açısından da çok eksikleri var, mesela dişlerini ayda 1 kere belki fırçalar. Tuvaletten çıktıktan sonra ellerini genellikle yıkamaz. Kaç kere kavga etmişizdir bu konular yüzünden. Kahvaltı hazırlamaz, yemek yapmaz, temizlik annemin zoruyla yapar. Rahatına aşırı düşkündür, geç saatlere kadar uyur. Hergün kahve falına baktırır telefondan. Ve bu durum artık beni ziyadesiyle rahatsız ediyor. Ne yapabilirim sizce? Ayrı bir eve mi geçsem? Çok acı biliyorum ama ablama artık tahammülüm kalmadı, içimde bir sevgi de yok.Bu arada ablamın bundan yıllar önce kısa süren bir evliliği oldu. Şuan bekar.
ablanda naranta naranta gibi bir süreçten geçtiyse ruh sağlığını kaybetmesi normal.herkes kaldıramayabilir.benim öküz ve mal erkek kardesim ayrıca fesattır.kocamla tartıssam bana artık gözüyle bakar annemde onu destekler.kendi vicdanını rahatlatmak için annem,canım cicim yapar.artık o da kardeşimin eziyetleri yüzünden soğudu ondan.acaba bunu ben mi yaptım gözüyle bakıyor.ablanın senden destek göreceğini sanmıyorum ama bari adam gibi psikolojik tedavi görsün tek başın ev tutup yaşasın.o zaman hem kendi evinin temizliğini kendi yapar. kendi başının çaresine bakar.yok evde horlanacak kakalanacak biri olsun istiyorsanız şikayet etmeyin bu halerinden.
 

tugsem_10

Minik dünyam...
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
3 Kasım 2014
9.215
4.791
Ablamla hiçbir zaman tam anlamıyla abla kardeş bağımız olmamıştır. O benden 14 yaş büyük. Yıllarca hep kavgalar ettik, bazen günlerce haftalarca küs kaldık ve sonunda barıştık. Çoğunlukla ilk adımı hep ben atmışımdır. Küçüklüğümden beri tavırları tarzı çok tuhaf gelmiştir. Hiç beni koruduğunu, bir abla gibi yaklaştığını hatırlamam mesela. Özgüveni fazlasıyla eksik çok evhamlı biridir. Duygularından hiç bahsetmez ve kimseye güvenmez. Uzun yıllar süren dostuluğu arkadaşılıkları yoktur, çünkü her seferinde kavga edip arkadaşlıklarını sonlandırmıştır. Çalıştığı yerde de çok kavga ederdi iş arkadaşlarıyla, sonunda mobbinge uğruyorum diyip çıktı işyerinden. 2 senedir çalışmıyor. Hijyen açısından da çok eksikleri var, mesela dişlerini ayda 1 kere belki fırçalar. Tuvaletten çıktıktan sonra ellerini genellikle yıkamaz. Kaç kere kavga etmişizdir bu konular yüzünden. Kahvaltı hazırlamaz, yemek yapmaz, temizlik annemin zoruyla yapar. Rahatına aşırı düşkündür, geç saatlere kadar uyur. Hergün kahve falına baktırır telefondan. Ve bu durum artık beni ziyadesiyle rahatsız ediyor. Ne yapabilirim sizce? Ayrı bir eve mi geçsem? Çok acı biliyorum ama ablama artık tahammülüm kalmadı, içimde bir sevgi de yok.Bu arada ablamın bundan yıllar önce kısa süren bir evliliği oldu. Şuan bekar.
ablanda naranta naranta gibi bir süreçten geçtiyse ruh sağlığını kaybetmesi normal.herkes kaldıramayabilir.benim öküz ve mal erkek kardesim ayrıca fesattır.kocamla tartıssam bana artık gözüyle bakar annemde onu destekler.kendi vicdanını rahatlatmak için annem,canım cicim yapar.artık o da kardeşimin eziyetleri yüzünden soğudu ondan.acaba bunu ben mi yaptım gözüyle bakıyor.ablanın senden destek göreceğini sanmıyorum ama bari adam gibi psikolojik tedavi görsün tek başın ev tutup yaşasın.o zaman hem kendi evinin temizliğini kendi yapar. kendi başının çaresine bakar.yok evde horlanacak kakalanacak biri olsun istiyorsanız şikayet etmeyin bu halerinden.
 

naranta

Run, you clever boy! And remember...
Kayıtlı Üye
12 Kasım 2015
538
436
Ne kadar zor şeyler yaşamışsınız, Allah yardımcınız olsun
Amin.. Üniversitenin ilk iki yılı rahattı. Kendimi resmen artık ders çalışarak herşeyden uzak tutuyordum. Üniversitede dersler hafiflemeye başladıkça bastırdığım herşey etrafımda dönmeye başladı. Yastığa başımı her koyduğumda kardeşlerim doğduktan sonra -ki kardeşlerimi isteyen bendim, onlar olmasa da dayanamazdım- bana alınan tavırlardan anılardan kabuslardan koya koya bugüne geliyorum ve çıldıracak gibi oluyorum. Psikolojik desteğe ihtiyacım var ama maddiyat sıfır, aile doktorları güven vermiyor, aileden tanıdığım psikologlara da güvenemiyorum. Bazen çıldırma noktasına geliyorum artık bünye kaldırmıyor, sinir krizine giriyorum. Annemle aramız şükür iyi, olanları fark etti ama benim için çok geç kaldılar artık... Tedaviye başladığım an ilaçlık olacağımı da adım gibi biliyorum. Çünkü son nokta benimkisi yani bundan sonrası cinnet.

ablanda naranta naranta gibi bir süreçten geçtiyse ruh sağlığını kaybetmesi normal.herkes kaldıramayabilir.benim öküz ve mal erkek kardesim ayrıca fesattır.kocamla tartıssam bana artık gözüyle bakar annemde onu destekler.kendi vicdanını rahatlatmak için canım cicim yapar.artık o da kardeşimin eziyetleri yüzünden soğudu ondan.acaba bunu ben mi yaptım gözüyle bakıyor.ablanın senden destek göreceğini sanmıyorum ama bari adam gibi psikolojik tedavi görsün tek başın ev tutup yaşasın.o zaman hem kendi evinin temizliğini kendi yapar. kendi başının çaresine bakar.yok evde horlanacak kakalanacak biri olsun istiyorsanız şikayet etmeyin bu halerinden.
Herkes elbette kaldıramayabilir, insan bir yere kadar güçlü kalıyor. Şu dünyada kardeşlerim, ailem, kedim bir yana dünya hala bir yana. Özellikle kardeşlerim için gerekirse dünyayı yakarım. Ama yaşları küçük, onlara resmen örtü oldum. Kulaklarını tıkadım, gözlerini kapattım ikisinin de. Sonuç olarak onları kaybedeceğime kendimi kaybettim. Yine olsa yine aynısını yaparım. :)

Ve canım, ben hiç sanmam bulmuşlar laf çarpacak stres topu gibi oynayacak işinden çıkmış içine kapanmış kızı... Başka ev açarlar mı? Kaçmasına izin vereceklerini hiç sanmıyorum. Keşke ablasına biraz "sevgi" duysa. Konu sahibi daha portakalda vitaminken ablası 14 yaşındaymış. 14 yıl var bilmediği... 6 yaşına kadarkileri de hatırlamaz pek. 20 yıl yok, ablasıyla bir diyaloğu yok. Aralarındaki yılları kapatmaya çalışmamış. Ne olursa olsun o senin ablandır yahu. Ben zaman zaman kardeşlerime iki üç tane çarpıyordum, erkek kardeşimle en sonunda didişip ona o kayıp zamanları anlatmam da böyle oldu. Çünkü saracak yer bulamadığım zaman elimin altında iki tane üstlerine kalkan olduğum çocuk vardı.

İnşallah ablasının değerini anlar.. Benim kızkardeşim böyle bir konu açsa benim için ki hemen hemen aynı şekilde düşünüyor üzüntüden kahrolurum. Ki şuan sanki benim kızkardeşim yazmış bunları, neredeyse hiç fark yok. Gerçi zaten yüzüme karşı söyleyerek daha fazla kahrediyor. Neyse şuan konu ben değilim :) Kardeşlik yap. Ablan muhtemelen sana görevlerini yapmıştır sevgili konu sahibi. Sen de kardeşliğini yap, onun ellerinden tut.

Edit: Hatta o evlilik var ya o evlilik, kız size duygularından bahsetmiyor ya. Acaba neden dolayı kaçış olarak gördü?
 
Son düzenleme:

yamukpiremses

Akrep Kadını
Kayıtlı Üye
28 Şubat 2014
699
469
Herkesin bir yaşam tarzı var neden olduğu gibi kabul etmiyorsunuz. Pisse kendine pis dişlerini fırçalamıyorsa bu kendi problemi kimseyi ilgilendirmez ki. Ayrı eve çıkma şansınız da varsa çıkın ne güzel.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2077 gün geçti.