Ailem kardeşim yüzünden perişan, ben de izleyiciyim.

AnneOfGreenGables

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2014
811
809
Herkese merhaba.
Canımı aşırı sıkan ve artık sabrımın kalmadığı bir konuyu paylaşmak istiyorum.
5 yıl üniversiteyi başka şehirde okuduktan sonra aile evine döndüm. Döndüğümden beri kız kardeşimle (16 yaşında) aramız hem uzun süredir birbirimizi görmeyişimizden hem de kardeşimin ergenliğin etkisiyle kabuğuna çekilmesinden dolayı çok iyi değildi. Ama yine de geldiğim ilk günden beri çabalıyorum, arkadaşlarımla buluşurken onu da götürüyorum, cinsel kimliği konusunda yaşadığı çekinceleri dinliyorum ve onu yargılamayacağımı hissettiriyorum vs. Çoğu şeyi paylaşır hale geldik ve şu an daha yakınız fakat kardeşim hiç iyi değil.

Biz mükemmel bir aile değiliz ama evimizde (küçükken yaramazlık yaptığımızda yediğimiz birkaç pataklama dışında) fiziksel şiddet yaşanmadı. Annemle babam arada kavga etseler de birbirlerine aşıklardır ve bize ebeveyn travması yaşatmadılar. Genel olarak da modern insanlar, giydiğimize gezdiğimize asla karışmazlar. Babam da eşekler gibi çalışıp bize orta seviye bir hayat sağladı. Hatta kardeşim doğduktan sonra ekonomik durumumuz iyiye gitti, kendisi benim gördüğüm yokluğu hiç görmedi ve istediği her şey yapıldı diyebilirim.
Ama kardeşim küçüklükten beri dünyanın en kötü hayatını yaşıyormuş gibi depresif. Hep mutsuz. Derslerine önem vermediği ve okula dahi gitmek istemediği için dersleri berbat. Kolunda jilet izleri yakaladık, zevk için yaptığını söylüyor ve "sanki kendimi mi öldürdüm abartmayın ya" gibi gevşek cevaplar verip bizi çileden çıkarttı. Annemle arası her daim kötü ve annemden nefret ediyor gibi. Evdeki tek bir şeye elini sürmez, yardım etmez, yediği tabağı bile uyarılarımıza rağmen yıkamaz.

Geçen "Ne seni mutlu ederdi?" dedim, sonsuz uykuya dalmak diye cevap verdi. Her gün sabah uyandığında ölmek istiyormuş.

Bunların yalnızca ergenlik olduğunu düşünmüyorum kardeşimin hakikaten psikolojisi iyi değil ve ben artık sabrımın son noktalarını yaşıyorum. "Ne yaşadın sanki" diyip tokatlayasım geliyor çocuğu. Yani bazılarınız kızacak hatta "korkunç abla" yaftalaması yapacak ama umrumda değil, çünkü tükeniyorum annemin perişan olduğunu gördükçe ve kardeşime daha da kinleniyorum. Hatta kardeşime baktıkça çocuk sahibi olmak istemediğimi düşünüyorum.
Kızlar çok yoruldum. Cumartesi gününe psikoloğa götüreceğiz. Daha önce psikiyatriste götürdük ama verilen ilacı kullanmadı uyuyamıyorum diye.

Lütfen bu çocuk düzelecek deyin... Artık bu evden kaçmak istiyorum.
 
Son düzenleme:

Mirta

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
1 Aralık 2020
1.141
11.329
Ergenliğimden beri ara sıra yazdığım şifreli bir blog günlüğüm var. Son zamanlarda orda yazdıklarımı okuyorum ve dert ettiğim şeyler aşırı komik geliyor. O zamanlar ne kadar depresif bir insanmışım, kendimi ne kadar gereksiz şeyler için üzüyormuşum diyorum. Tabi kolumu falan jiletlemiyordum ama hayatın tüm yükü omuzlarımda gibi yazılar yazmışım.

Ergenlik deyip geçemiyorum deseniz de bence yıllar sonra bu yaptıkları ona komik gelecek. Umarım da öyle olur. Ama tabi psikolojik destek yine alsın.

Peki neden hayatının çok kötü olduğunu düşünüyor gerekçe olarak ne sunuyor?
 
Son düzenleme:

vivelamour

Yaşasın AŞK!
Üyelik İptali
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
7 Kasım 2013
11.976
25.982
Bunların yalnızca ergenlik olduğunu düşünmüyorum kardeşimin hakikaten psikolojisi iyi değil ve ben artık sabrımın son noktalarını yaşıyorum.

Neye dayanarak sadece ergenlik olduğunu düşünmüyorsunuz? Siz bu kadar yoğun yaşamamış olabilirsiniz ama ergenlik tam da böyle bir şey.
 

kedilinick

Ha bu arada 'GEH KUÇU KUÇU'
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Ocak 2020
19.723
28.745
Herkese merhaba.
Canımı aşırı sıkan ve artık sabrımın kalmadığı bir konuyu paylaşmak istiyorum.
5 yıl üniversiteyi başka şehirde okuduktan sonra aile evine döndüm. Döndüğümden beri kız kardeşimle (16 yaşında) aramız hem uzun süredir birbirimizi görmeyişimizden hem de kardeşimin ergenliğin etkisiyle kabuğuna çekilmesinden dolayı çok iyi değildi. Ama yine de geldiğim ilk günden beri çabalıyorum, arkadaşlarımla buluşurken onu da götürüyorum, cinsel kimliği konusunda yaşadığı çekinceleri dinliyorum ve onu yargılamayacağımı hissettiriyorum vs. Çoğu şeyi paylaşır hale geldik ve şu an daha yakınız fakat kardeşim hiç iyi değil.

Biz mükemmel bir aile değiliz ama evimizde hiç fiziksel şiddet yaşanmadı. Annemle babam arada kavga etseler de birbirlerine aşıklardır ve bize ebeveyn travması yaşatmadılar. Genel olarak da modern insanlar, giydiğimize gezdiğimize asla karışmazlar. Babam da eşekler gibi çalışıp bize orta seviye bir hayat sağladı. Hatta kardeşim doğduktan sonra ekonomik durumumuz iyiye gitti, kendisi benim gördüğüm yokluğu hiç görmedi ve istediği her şey yapıldı diyebilirim.
Ama kardeşim küçüklükten beri dünyanın en kötü hayatını yaşıyormuş gibi depresif. Hep mutsuz. Derslerine önem vermediği ve okula dahi gitmek istemediği için dersleri berbat. Kolunda jilet izleri yakaladık, zevk için yaptığını söylüyor ve "sanki kendimi mi öldürdüm abartmayın ya" gibi gevşek cevaplar verip bizi çileden çıkarttı. Annemle arası her daim kötü ve annemden nefret ediyor gibi. Evdeki tek bir şeye elini sürmez, yardım etmez, yediği tabağı bile uyarılarımıza rağmen yıkamaz.

Geçen "Ne seni mutlu ederdi?" dedim, sonsuz uykuya dalmak diye cevap verdi. Her gün sabah uyandığında ölmek istiyormuş.

Bunların yalnızca ergenlik olduğunu düşünmüyorum kardeşimin hakikaten psikolojisi iyi değil ve ben artık sabrımın son noktalarını yaşıyorum. "Ne yaşadın sanki" diyip tokatlayasım geliyor çocuğu. Yani bazılarınız kızacak hatta "korkunç abla" yaftalaması yapacak ama umrumda değil, çünkü tükeniyorum annemin perişan olduğunu gördükçe ve kardeşime daha da kinleniyorum. Hatta kardeşime baktıkça çocuk sahibi olmak istemediğimi düşünüyorum.
Kızlar çok yoruldum. Cumartesi gününe psikoloğa götüreceğiz. Daha önce psikiyatriste götürdük ama verilen ilacı kullanmadı uyuyamıyorum diye.

Lütfen bu çocuk düzelecek deyin... Artık bu evden kaçmak istiyorum.
Bence bı çaresine bakın psikolojisi normal değil kendini kesen herkesi keser
Zaten kimlik bunalımı da yaşıyor 🤷
Psikiyatri bı gorsun
Yoksa sağda solda samuray kiliciyla elini kolunu sallaya sallaya, insanları öldüren bireyler yetişiyor
 

twinky

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
8 Ekim 2021
1.287
2.491
Bu süreçte sadece yanında olduğunuzu hissettirin ona. Hayata daha farklı açıdan bakabilse keşke. Bazen etrafımızdaki güzellikleri görüp şükretmek yerine hep kötü şeylere odaklanıyoruz.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 14-03-2022

Hamileliğimin 33. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 54 gün kaldı.

Bebeğiniz, rahminizdeki büyüklüğüne ve konumuna göre, ciğerlerinize baskı yapacak şekilde yukarıda ve kasıklarınıza baskı yapcak şekilde aşığıda taşınır. Bebeğinizin yatış pozisyonu sizi, sizinle aynı gebelik haftasında olan başka hamilelere göre daha geniş veya daha derli toplu gösterebilceği gibi sizi daha büyük veya daha küçük gösterebilir. Artık eskisine nazaran daha fazla kabızlık yaşıyorsunuz. Büyüyen rahminiz bağırsaklara daha fazla baskı yaptığından dolayı, bağırsakların normal aktivitelerini engeller.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 2000 gr. - Yaklaşık boyu : 43.7 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

nscckts

Her insan yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur.
Pro Üye
Anneler Kulübü
28 Nisan 2014
40.408
97.086
35
ben sızın yerınızde olsam bır uzmana gıder aynen boyle anlatır kardesıme nasıl destek olabılırım neler yapabılırım bu sekılde cevaplar verıyor nasıl yaklasmalıyım tavsıye verırmısınız dıye sorardım
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2198 gün geçti.

Sylphy

Başlangıcı olan her şeyin mutlaka sonu da vardır.
Kayıtlı Üye
29 Aralık 2013
1.999
2.466
Herkese merhaba.
Canımı aşırı sıkan ve artık sabrımın kalmadığı bir konuyu paylaşmak istiyorum.
5 yıl üniversiteyi başka şehirde okuduktan sonra aile evine döndüm. Döndüğümden beri kız kardeşimle (16 yaşında) aramız hem uzun süredir birbirimizi görmeyişimizden hem de kardeşimin ergenliğin etkisiyle kabuğuna çekilmesinden dolayı çok iyi değildi. Ama yine de geldiğim ilk günden beri çabalıyorum, arkadaşlarımla buluşurken onu da götürüyorum, cinsel kimliği konusunda yaşadığı çekinceleri dinliyorum ve onu yargılamayacağımı hissettiriyorum vs. Çoğu şeyi paylaşır hale geldik ve şu an daha yakınız fakat kardeşim hiç iyi değil.

Biz mükemmel bir aile değiliz ama evimizde (küçükken yaramazlık yaptığımızda yediğimiz birkaç pataklama dışında) fiziksel şiddet yaşanmadı. Annemle babam arada kavga etseler de birbirlerine aşıklardır ve bize ebeveyn travması yaşatmadılar. Genel olarak da modern insanlar, giydiğimize gezdiğimize asla karışmazlar. Babam da eşekler gibi çalışıp bize orta seviye bir hayat sağladı. Hatta kardeşim doğduktan sonra ekonomik durumumuz iyiye gitti, kendisi benim gördüğüm yokluğu hiç görmedi ve istediği her şey yapıldı diyebilirim.
Ama kardeşim küçüklükten beri dünyanın en kötü hayatını yaşıyormuş gibi depresif. Hep mutsuz. Derslerine önem vermediği ve okula dahi gitmek istemediği için dersleri berbat. Kolunda jilet izleri yakaladık, zevk için yaptığını söylüyor ve "sanki kendimi mi öldürdüm abartmayın ya" gibi gevşek cevaplar verip bizi çileden çıkarttı. Annemle arası her daim kötü ve annemden nefret ediyor gibi. Evdeki tek bir şeye elini sürmez, yardım etmez, yediği tabağı bile uyarılarımıza rağmen yıkamaz.

Geçen "Ne seni mutlu ederdi?" dedim, sonsuz uykuya dalmak diye cevap verdi. Her gün sabah uyandığında ölmek istiyormuş.

Bunların yalnızca ergenlik olduğunu düşünmüyorum kardeşimin hakikaten psikolojisi iyi değil ve ben artık sabrımın son noktalarını yaşıyorum. "Ne yaşadın sanki" diyip tokatlayasım geliyor çocuğu. Yani bazılarınız kızacak hatta "korkunç abla" yaftalaması yapacak ama umrumda değil, çünkü tükeniyorum annemin perişan olduğunu gördükçe ve kardeşime daha da kinleniyorum. Hatta kardeşime baktıkça çocuk sahibi olmak istemediğimi düşünüyorum.
Kızlar çok yoruldum. Cumartesi gününe psikoloğa götüreceğiz. Daha önce psikiyatriste götürdük ama verilen ilacı kullanmadı uyuyamıyorum diye.

Lütfen bu çocuk düzelecek deyin... Artık bu evden kaçmak istiyorum.
Hayvanlar yoklukta insanlar varlıkta azarmış, senin kardeşin de böyle olmuş işte. Aşırı şımarık. Yoksulluk, muhtaçlık görmesi gerek diye düşünüyorum. Etrafınızda vardır belki öyle birileri. Psikolojik desteğin adı bile onun ekmeğine yağ sürmek olur. Kusura bakma ama nefret ettim kardeşinden. Allah yardımcın olsun.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 501 gün geçti.

Cileklivanilinn

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
7 Aralık 2018
4.421
11.486
24
Ergenlikten kesinlikle yani herkes ergenliği aynı yaşamıyor kardeşiniz biraz ağır atlatıyor. Bir de mizaç olarak sanırım duygusal biri. Sanatsal faaliyetlere yönlendirip kafasını boşaltmasını sağlamanızı tavsiye edebilirim.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının aldında.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 52 Kg. ile 70 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 168 cm. Başlangıç Kilom :50 Kg. Şimdiki Kilom :48 Kg.

gulendam_34

inanmak yolun yarısıdır :)
Kayıtlı Üye
27 Nisan 2012
11.702
11.759
depresyonun türü ve çeşitleri var
psikolog görsün tabi ama muhtemelen psikiyatriye yönlendirecektir
gitmek istiyor mu peki kardeşiniz? bu da çok önemli
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2335 gün geçti.

AnneOfGreenGables

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2014
811
809
Ergenlikten kesinlikle yani herkes ergenliği aynı yaşamıyor kardeşiniz biraz ağır atlatıyor. Bir de mizaç olarak sanırım duygusal biri. Sanatsal faaliyetlere yönlendirip kafasını boşaltmasını sağlamanızı tavsiye edebilirim.

Keman istedi keman aldık çalmadı. Sonra piyano dedi babam bir hafta sonra eve piyano göndermiş sürpriz olsun diye salonda boş boş duruyor. Şimdi de elektronik gitar istiyormuş biz almayınca para biriktirmeye karar verdi. Açıklayıcı olmuştur umarım. :/
 

Pamukannesi83

Nirvana
Kayıtlı Üye
3 Şubat 2018
15.635
64.570
Siz kardesiniz hakkinda cok keskin konusuyorsunuz, halbuki kac sene ayni evde olmamissiniz bile. Belki sizinde bilmediginiz birseyler basindan gecti. Kücüklükten bu yana sorunlar varsa insan harekete gecmeye bu kadar beklemez. Psikolojik destek almasini saglasin annesi babasi. Sizin ona su anda destek olacak durumda oldugunuzu zannetmiyorum. O yüzden karismayin mümkün oldugu kadar