Ailenizden birini kaybettiğinizde bununla nasıl baş ediyorsunuz?

benibosver

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2017
1.014
1.786
43
Yazan arkadaslarla kendimi Amerika'da yaptiklari gibi bir cember olusturmus ve birbirimize derdimizi anlatırken hayal ettim.Belki de burada oyle bir imkan olsa ,hepimiz katilip rahatlayacaktik.Burda bile benimle ayni acili yollardan gecmis insanlari okuyunca bir nebze rahatladim.Yalniz degilim dedim.Keske oyle terapi toplulukları olsa ,yada var ben mi bilmiyorum.Ben gercekten ihtiyac hissettim.Psikiyatrist Prof.Dr.Kemal Sayar'ı bilirsiniz belki babası öldügünde bir yazı yazmıs.Yıllardir yas terapisi yapiyorum.Ama danısanlarin icinde bulundugu durumu hic bu kadar iyi anlayamamistim diye.Bize uzman sözleri de mutlaka fayda edecektir ama ayni aciları yasamis kisilerle paylasim cok daha etkili olurdu gibime geldi.Yine diyorum.Allahtan sabır dilerim hepimize ayri ayri.Çogu satiri okurken icimde hissettim.
 

SEHER YILDIZI

Guru
Kayıtlı Üye
19 Temmuz 2007
4.000
4.897
Sizin de başınız sağ olsun 😔

Evet, aynı düşünceler içindeyim. Artık daha az düşünmeye çalışıyorum ama aslında hiç aklımdan çıkmıyor.
Beni dışarıdan gören belki ne iyi toparlamış diyordur. Fakat ben neredeyse her akşam yalnızken ağlıyorum. Onunla ilgili her anımda gözlerim doluyor, boğazım düğümleniyor.

İnsan nasıl yanında olamadım, neden cenazesi böyle olmalıydı diye diye daha çok kahrediyor kendini. Sizi çok iyi anlıyorum.

Psikiyatri olmasa da bir psikolog ile konuşabilirsiniz. İlaç vermez psikolog zaten. Konuşmak iyi gelir. Ablam da aylarca gitti ve iyi geldiğini söyledi.
Yine de istemezseniz tabi ki sizin kararınız. Kendinizi çok yıpratmayın. Maalesef hiç bir şey çare değil.
Birileri ile bir şeyler paylaşma ihtiyacı duyarsanız, ben seve seve dinlerim.
Çok çok teşekkür ederim. İnsan aynı yerden yara alınca anlıyor değil mi birbirini. Dezavantajım iş yerimde neredeyse tüm gün yanlızım ve sürekli kafamda aynı sorular karşımda bana bakan resmi kulağımda elbet bir gün buluşacağız sarkısı. Toparlanamıyorum. Ben de ne zaman isterseniz sizi dinlerim. Rabbim Sabırlar versin HAYATINI kaybeden herkese...

Başka bir forumda daha yazmıştım hep bu dilimde...


Bir plak olsam
Zeki Müren çalsam
Bozulsam
Aynı yerde takılsam
Hep tekrarlasam
BABAM elbet birgün buluşacağız......
 

BlairWaldorf_23

Be your own hero !
Kayıtlı Üye
28 Nisan 2011
516
390
Çok çok teşekkür ederim. İnsan aynı yerden yara alınca anlıyor değil mi birbirini. Dezavantajım iş yerimde neredeyse tüm gün yanlızım ve sürekli kafamda aynı sorular karşımda bana bakan resmi kulağımda elbet bir gün buluşacağız sarkısı. Toparlanamıyorum. Ben de ne zaman isterseniz sizi dinlerim. Rabbim Sabırlar versin HAYATINI kaybeden herkese...

Başka bir forumda daha yazmıştım hep bu dilimde...


Bir plak olsam
Zeki Müren çalsam
Bozulsam
Aynı yerde takılsam
Hep tekrarlasam
BABAM elbet birgün buluşacağız......
Evet sizi çok iyi anlıyorum.
İnsanın düşünmeye fazla vakti olması daha zor oluyor. Ben de oğlumdan dolayı evdeyim çalışmıyorum. İnanın benim için de kolay değil. Ama iyi ki oğlum var. Onun varlığı bana daima çok güç verdi. O olmasaydı, ailemden uzakta bu acıyı nasıl taşırdım bilmiyorum. Her çaresiz anımda ona sarıldım. Belki saçma ama, küçücük bedeninden güç aldım.
Rabbim kalanları ve özellikle yavrularımızı esirgesin.

Inşallah yattıkları yerde rahat uyuyorlardır..
 

flower_rose

Guru
Kayıtlı Üye
31 Ekim 2010
1.861
2.384
Rabbim sabır versin. Çok zor. Ben de babamı kaybedeli 10 yıl oldu . Çok düşkündüm. Annem için ayakta kaldım. Hüznümü gizleyip annemi nasıl ayağa kaldırırım ne yaparım diye diye geçti yıllar. Alışmak değilde belli etmemeyi içimde yaşamayı öğrendim ben. Yoksa içimde bir sızı eksikliği. Size yürekten sarılıyorum. Ama çok şükür hep güzel izler bırakmışsınız babanızda. Hayırlı evlatmışsınız belliki. Ne güzel. Bol bol dua edin. Rabbim sabırlar versin.
 

Feyza_2014

✌️ Prenses annesi🥰❤️🧿🤲
Kayıtlı Üye
14 Eylül 2018
3.080
4.039
32
Selam arkadaşlar,

Bu gece yine çok bunaldım, 11 ay önce babamı ani bir kalp krizi ile kaybettim, babam ölmeden 1 gün önce hastaneden yeni taburcu olmuştum covid dolayısıyla tedavi görüyordum. Eve geldiğim günün ertesi sabahı babamın ölüm haberiyle uyandım. Covid olmasın diye gözümden sakındığım babam, aylarca öpüp koklamadığım babam benim hastaneden çıkıp onu görmeye gitmemi beklemeden bir kuş gibi uçtu gitti bu dünyadan. Ben daha önce yakınımdan kimseyi kaybetmemiştim, oyüzden çok ağır oldu benim için. Çok üzüldüm, hatıralarımızın olduğu yerlere gidip hüngür hüngür ağladım.Halâ şaka gibi, çok zor günler geçirdim. Babam biraz kiloluydu, (120 kg), yürüsün hareket etsin daha fazla kilo almasın diye kısa mesafelere arabayla değil, yürüyerek gitmesini istiyorduk.Yemesine müdahale ediyorduk, çok sigara içiyordu. Nefes problemi yaşadığı için az sigara alıyorduk. Hepsi onun iyiliği içindi ama şimdi hepsi bana öyle dert oldu ki. Anneme kızıyorum, neden sen babama karışıyordun diye 😔 keşke daha çok yeseydi, daha çok sigara içseydi, hiç yürümeseydi evde otursaydı ama sağ olsaydı diye. Hep keşke keşke keşke.... Onu hep tekerlekli sandalyeye bindirip doktor doktor gezdiriyordum şekeri, tansiyonu, dizleri için. Şimdi o hastanelere gidemiyorum.Kalbim onsuz çok acıyor, halâ alışamadım. Son yıllarda zaten hep maddi sıkıntılar yaşıyordu, babam son zamanlarında hiç maddi yönden rahat etmedi. Ben okudum ama bir işe giremedim üniden sonra... Sanki ben kötü - faydasız evlatmışım gibi geliyor, gurur yapmayıp sekreterlik kasiyerlik bile yapabilirdim evlilik öncesi. Onlara faydam olurdu en azından...
Üniversite okurken hep çalıştım, burs falan aldım ama ailemden bi kuruş almadım. Aksine onlara faydam oldu ama üniden sonra ben şu okul mezunuyum, basit işlerde çalışmam diyip gurur yaptım. Şimdi diyorum ah keşke keşke keşke.... Sürekli gözlerim doluyor, boğazım düğümleniyor. Allahım ne olur bari annemi bize bağışla diyorum. O da babamdan sonra çok bozuldu... Hep korkuyorum ona da birşey olacak diye. Eşim psikiyatriye götürmek istedi ama ben ilaç kullanmak istemediğim için gitmedim. Siz nasıl baş ediyorsunuz bunlarla? Ben çok yoruldum. 😔
Allah rahmet eylesin babanıza rabbim sabır versin benimde gözlerim doldu okurken
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 627 gün geçti.

A R Y A

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Ocak 2021
3.958
3.263
Sizin de başınız sağ olsun 😔

Evet, aynı düşünceler içindeyim. Artık daha az düşünmeye çalışıyorum ama aslında hiç aklımdan çıkmıyor.
Beni dışarıdan gören belki ne iyi toparlamış diyordur. Fakat ben neredeyse her akşam yalnızken ağlıyorum. Onunla ilgili her anımda gözlerim doluyor, boğazım düğümleniyor.

İnsan nasıl yanında olamadım, neden cenazesi böyle olmalıydı diye diye daha çok kahrediyor kendini. Sizi çok iyi anlıyorum.

Psikiyatri olmasa da bir psikolog ile konuşabilirsiniz. İlaç vermez psikolog zaten. Konuşmak iyi gelir. Ablam da aylarca gitti ve iyi geldiğini söyledi.
Yine de istemezseniz tabi ki sizin kararınız. Kendinizi çok yıpratmayın. Maalesef hiç bir şey çare değil.
Birileri ile bir şeyler paylaşma ihtiyacı duyarsanız, ben seve seve dinlerim.
Başedemiyorum.
Düşünmemeye çalışıyorum aklımı dağıtıcak şeylerle kendimi oyalamaya çalışıyorum.
Düşünüp kendimi bıraktığımda günlerce toparlanamıyorum ağlamaktan yorgun düşüyorum.

9 ay önce annemi kaybettim covidden. Yerdeki çöp onu hatırlatıyor. Elim gidiyor telefona aramak için.
Hiç bir şey yaşanmamış gibi düşünmeye çalışıyorum. Gülüyorum konuşuyorum elbet zaten bunu yapmasak ottan farkımız yok.
Anlamsızlaştı telaşlar diğer sevdiklerimizi kaybetme korkusu başladı.

Ben koca kadın oldum çocuklarım var böyle yokluk çekiyorum.
diyorum ya küçük yaşta anne babasını kaybedenler nasıl yaşıyor o yokluğu nasıl dolduruyor.
Kendi halim iyi geliyor bu sefer gözüme.

Yok çaresi işte gittiler... Ömürlük yara kaldı içimizde.
Sabah babamı ziyarete gideceğim, 11 aydır her cuma mezarına gidiyorum, çiçeklerini suluyorum, dua ediyorum, ağlıyorum.
Eminim beni bekliyordur, Her cuma mezarının kapısından içeriye girdiğimde "Gülümseyerek Arya'm geldi, ah benim vefalı kızım, çok özledim diyip gözlerinin dolduğunu" biliyorum.😔
 


sonbaharci

🍁
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2021
171
158
28
Öncelikle başınız sağolsun, Rabbim sabırlar versin. Ben de anneciğimi kaybedeli 9 sene oldu. O kadar zor ki hayatım boyunca benimle devam edeceğini bildiğim bir eksiklik ile yaşamak... Henüz bekarım, en çok da evlenip yuva kurmaya çalıştığım zamanlarda onsuzluğun acısını çok derin yaşayacağımı biliyorum. :KK43:
Zaman her şeyin ilacı diyeyim. Bu acıyı asla unutmuyorsunuz, malesef ömür boyu sizinle gelecek. Ama ilk zamanlardaki kadar acılı hissetmeyeceksiniz. Bol bol dua edin, yaşadığınız güzel anılarınızı düşünüp şükredin en çok da. Öbür dünyada onlara kavuşacağız inşallah :dua:
 

Novamber wind

🧿 March, 2019 👑
Pro Üye
Anneler Kulübü
2 Temmuz 2013
16.317
12.577
Bende babamı 11 ay önce kalp krizi sebebiyle kaybettim. Şekeri ve tansiyonu vardı oda böbreklere vurdu ve son dönem böbrek yetmezliği potasyum yüksekliğine bağlı arrest oldu. İşin kötüsü ben nefroloji diyaliz ünitesindeyim ve babam benim çalıştığım hastanede öldü. Ordaki hocalarıma güvendim gözümün önünde olsun diye ben götürdüm oraya. Kendimi suçladım kabullenemedim çok zorlandım hala öyle. Hastaneye gidince içim sıkılıyor bunalıyor tayin isteme hakkımda yok. Aslında herşey birer sebep vade dolunca geri kalana sebep gerekiyor işte. Arkasından elimizden geleni yapmaktan başka çaremiz de yok. Zamanla acı azalıyor özlem artıyor. Ben psikolojik destek almanızı öneririm yinede günlük hayata odaklanamıyorsanız depresyon yaşıyor olabilirsiniz.
 

Madamgazel

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
15 Ekim 2016
3.762
6.031
Başıniz sagolsun annenize de çok yüklenmeyin bu sefer de keske anneme bunu demeseydim dersiniz Allah korusun. Piskologa gidin iyi gelir belki. Benimde annem öldü hiç bilmiyorum keske yaşasaydı da anne sevgisi anne sıcaklığı neymis görseydim diyorum :KK43: Başıniz sagolsun rabbim sabır versin.
Yanlış ama böyle durumlarda insanlar icinin acisini dindirmek için birbirini suçlar yillarca annemi aldatan babama ofkem o olunce anneme yöneldi keşke bosansaydinda istedigiyle olsaydi belki yasardi okadar saçma ki ama söyledim annemde bana keşke o suprizi yapmasaydin kalkp hastasi adam belkide ondan gitti dedi ki arasında 10 gün var benim suprizimle ölmesinin ahh ahh çok zor ama iste zamanla alisiyorum
 

Bademli_Magnum

Güzel haberler geliyor🥳
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
24 Ağustos 2010
3.598
3.261
Bu hayatta tek dileğim ölümden sonra hayatın olması. Vefat eden yakınlarımızla tekrar bir araya gelebilmemiz. Benim de tek tesellim bu.
Böyle düşünerek kendimi rahatlatmaya çalışıyorum. O yüzden bazı dönemler ahiret inancıyla ilgili yazılar okuyorum, videolar izliyorum.
İnşallah herkes sevdiğine bir gün kavuşur. 🌹
 

eunja

Popüler Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
12 Temmuz 2012
1.137
1.939
11 ay oldu abimi canımı ciğerimi kaybedeli. Kanserdi.. Gencecik yasta üç kucuk cocugunu annem babam kardeslerinin yuregini daglayıp gitti.. Kan revan içindeyiz.. Bas etmek değilde yasamak zorunda oldugumuz için devam ediyoruz bir sekilde. İnancımız bir tek bizi ayakta tutan. Her gece öldüğüm günü hayal ediyorum abim beni karşılamaya gelmiş sarılıyoruz.. Ağlamadıgım onunla konusmadıgım tek gün yok.. Bu satırları da aglayarak yazıyorum. Allahım bizden daha çok sevmiş yanına almıs diye teselli ediyorum kendimi. Gün be gun artan acı ve özlem.. Bir yanın hep eksik gülüşler yarım.. Dünyaya hayata karsı guzel hayaller kuramamak. Yaşamıyorsun da debelenip duruyorsun sanki..
Sizin ve burada yazan yakınlarını kaybeden herkese sabırlar diliyorum

Sevdiklerinize sıkı sıkı sarılın
 

BlairWaldorf_23

Be your own hero !
Kayıtlı Üye
28 Nisan 2011
516
390
Sabah babamı ziyarete gideceğim, 11 aydır her cuma mezarına gidiyorum, çiçeklerini suluyorum, dua ediyorum, ağlıyorum.
Eminim beni bekliyordur, Her cuma mezarının kapısından içeriye girdiğimde "Gülümseyerek Arya'm geldi, ah benim vefalı kızım, çok özledim diyip gözlerinin dolduğunu" biliyorum.😔
Ne güzel en azından her cuma yanında olabilecek mesafedesiniz. Ben babamın mezarını ancak yılda bir kez göreceğim 😔