Olsun anlatayım.
Eşim önceleri böyle bir adam değildi, tamam sorumsuzdu aramaları yazmaları azdı ama telefonu açıktı birlikte bakar benim kıskanacağım bir durum olursa hemen müdahale eder bu konuları ihmal etmezdi, kendisinden çok emindi istediğim herşeye sahibim derdi ben kendime güvenmezdim ona güvenirdim. Çocuğu özellikle o istedi ben beklemekten yanaydım. Duygularını çok belli edebilen bir adam değildi, mesela ben bebeğimizin ilk kalp atışlarını duyduğumda ağladım o sadece gülümsedi ama şimdi ki gibi bebeğimizi yok saymıyordu..
Bebek oldu, bir kaç sıkıntı yaşadım bana destek olamadı kendi başımın çaresine baktım ama içten içe kırıldım çok belli etmesemde, o aralarda babasının para mevzuuları vardı haberdardım ve eğer o para ödenmezse normalde şuan ki dönemlerde çok sıkışacağımızı zorlanacağımızı bende biliyordum ve bundan dolayı hep tedirgindim sürekli geriliyordum, insan doğumuna günler kala maddi sıkıntılar yaşamak istemiyor. Bu konuda kendisini uyarmış olduğum için utanmış olmalı ki bana hiç bir şey söylemedi muhtemelen durumlar büyüdü ve şu günlerde işin içinden çıkamaz hale geldi.. Bu maddi durumlar yaşanırken eşimin birden profil resmi değişti, telefonu değişti, şifreleri değişti, sırayla hepsi gelişti. Bu aralarda da benim yakaladığım ama takipte kaldığım durumlar oldu. Mesela telefonunu istedim bir gün çok tedirgin verdi bir pırlanta resmi gördüm bu ne dedim arkadaşımın eşine sözü varmış benim hesabımdan aldık akşam bana geri nakit ödedi dedi, nakit ödedi demesi benim hesaba bakacak olmamdandı muhtemelen, bu arkadaşın sohbetini açtım konuşma silinmiş normalde asla silmez. Hemen arkadaşını aradı bu tektaşı senin hanıma aldık dimi dedi o da onayladı. Sustum. Sonra bir gün gece 3te mesaj geldi normalde alarm sesine hayır uyanmayan insan mesaj sesine uyandı gitti lavaboda baktı gelince açtırdım telefonu o saatte sadece wodafone dan mesaj gelmişti kim bilir belkide öyle kaydetmişti.. vs vs.. bu kavgaları büyütmedim ama huzursuz olduğumu güvenimi kaybettiğimi hissettirdim.. zamanla umursamazlığı ve tavırlar arttı.. ne yazdım ne anlattım bilmiyorum karışık olduysa kusura bakmayın sorun yine anlatarım..
Gayet güzel anlatmışsın Canım.
Çok üzüldüm gerçekten, evliliğinize senin sevgine, gül gibi yuvanıza çok yazık ediyor ..
Senin için Allah tan yardım diliyorum,
Allah dayanma gücü versin, yardımcın olsun.
Sen sadece ona sığın bol bol dua et, olur mu ..
Şunu da bil ki çok pişman olacak, ama son pişmanlık fayda etmez..
Bebeğinin ilk emeklemesini,ilk kelimesini,ilk gülümsemesini,ilk yürüyüşünü bilmeden görmeden yaşayacak.. onun İçin çok büyük eksiklik,
Ama o küçücük bebek sana destek olacak işte,güç verecek.
Geçen gün sormuştun,evden ayrılayım mı diye,bekle,gitme demiştim..
Şimdi çek git, boşver ardına bile bakma..
İşin mesleğin var mı?
Bir süre ailenle yaşarsın doğumuna kadar, daha sonra imkan bulabilirsen çalışmayı düşünürsün, sosyal hayatın olunca daha kolay atlatacağını düşünüyorum..