Anksiyete bozukluğu ve majör depresyon

Mutsuzbiri123

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2020
96
81
Arkadaşlar merhaba ben 18 yaşındayım yaklaşık 5 ay önce 2 senelik ilişkim bitti zaten çok sorunlu bir ilişkiydi ama ben çok seviyordum o yüzden çok etkilendim uzun süre kendime gelemedim ama zamanla geçmek yerine gittikçe kötüleşti yataktan çıkacak gücüm yoktu canım hicbir şey yapmak istemiyordu sürekli ağlama krizleri yaşıyordum kendimi çok suçlu hissediyordum sadece erkek arkadaşım konusunda değil her şeyde ve ben bu sene üni sınavına hazırlanıyorum çok başarılı bir öğrenciydim ama bu durum kötüleştikçe ders çalışamamaya basladim sürekli cok yorgun hissediyorum kendimu zorlayip calismayi denesem bile aklim karmakarisik her zaman odaklanamıyorum çalısamayinca da sinav icin asiri stres yapiyorum kendimi gereksiz ise yaramaz bir insan olarak görüyorum ailem bunları bilmiyordu tabi onlara belli etmemeye çalışıyordum ama bir süre sonra fiziksel sorunlar yaşamaya başladım hiç iştahım yoktu hiçbir şey yiyemiyordum zorla yediğim birkaç lokmayı da hemen kusuyordum aşırı mide bulantısı yaşıyordum ailem beni farklı farklı doktorlara götürdü ama hiçbir şey çıkmadı annem erkek arkadaşımı ve ayrıldığımızı biliyordu zaten o en başından beri stres kaynaklı olduğunu bi psikologla görüşmem gerektiğini söylüyordu ama ben kabul etmiyordum yaklaşık 6 7 kili verdim bu süreçte zaten yaşıma göre zayıf bir kızdım tamamen eridim en sonunda annem beni dinlemeyip beni zorla bi psikiyatriste götürdü yaygın anksiyete bozukluğu ve majör depresyon tanısı kondu doktor hemen tedaviye başlamamız gerektiğini söyledi ailem ilaç kullanmamı istemedi önce ama doktor durumun ilerlediğini ilaçsız düxelmemin çok zor olacağını söylemiş o yüzden kabul ettim ve antidepresan kullanmaya başladım aynı zamanda psikoterapi de görüyorum tedaviye başlayalı 1 aydan fazla oluyor ama ben henüz bir faydasını göremiyorum uyku sorunum vardı neredeyse hiç uyuyamıyorum doktor uyku ilacı verdi artık daha rahat uyuyorum ve mide bulantılarım azaldı ama onun dışında bi etki görmedim doktor bana tedaviye başlarken uzun bir tedavi olacak hemen düzelecek bir sey değil demişti zaten ama gittikçe kötüleşiyor ilaçların dozunu artırıyor doktor sürekli ama psikolojik bir sey mi bilmiyorum bi etkisi olmuyor gibi hissediyorum bazen o kadar kötü oluyorum ki kendimi kapkaranlık bir boşlukta hissediyorum ve o boşluktan çıkabilmek için fiziksel bir sey hissetme ihtiyacı duyuyorum kendime zarar vermeye başladım kolumu kestiğinde kanın akmasını izliyorum ve o an hiçbir şey hissetmiyorum ama sonradan biri görür diye korkuyorum ve son zamanlarda intihar düşünceleri aklımı kurcalamaya başladı doktorumu çok seviyorum ve güveniyorum ona bundan bahsettim ama o da ne yapabilir ki elinden geleni yapıyor sonuçta bunun bana bağlı bir sey olduğunu biliyorum ama engel olamıyorum bu suçluluk değersizlik fazlalık hissi yakamı bırakmıyor bu dünyada fazlalık olduğunu hissediyorum bazen daha önce böyle bir sey yaşadınız mi
 

Merve

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Pro Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
13 Ocak 2020
27.682
103.612
29
Jiletçi gençlik vardı eskiden bolca. Bir genç hafif badboy/badgirl ise yapardı bunu. Kolunda kalacak iğrenç saçma izleri düşün vazgeç. Doktoruna ve ilaçlarına inan, güven. İnşallah faydalı olacaktır. Bu ilaçların çoğu düzenli kullanımdan sonra etkiye başlıyor diye biliyorum.

Hayat çok zor. Bu ayrılık o zorluklar yanında devede kulak bile değil. Güçlü olmak zorundayız. Özellikle kadın olduğumuz ve bu coğrafyada yaşadığımız için.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 02-12-2021

Hamileliğimin 30. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 70 gün kaldı.

Bebeğinizin ayak tırnakları görülmeye başlamış olabilir. Bugün bittiğinde gebe kalmanız ve bugün arasında tam yedi ay geçmiş olacak. Bebeğinizin büyümesi bu kadar hızlı ve haftalardır devam ederken bundan sonra bebeğinizin büyüme hızı doğum yaklaştıkça yavaşlaşacaktır. Emziren anneleri desteklemek için ve kar amacı gütmeyen çeşitli dernekler bulunmaktadır. Bunlarla iletişime geçebilirsiniz.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 1400 gr. - Yaklaşık boyu : 39.9 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Mutsuzbiri123

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2020
96
81
Jiletçi gençlik vardı eskiden bolca. Bir genç hafif badboy/badgirl ise yapardı bunu. Kolunda kalacak iğrenç saçma izleri düşün vazgeç. Doktoruna ve ilaçlarına inan, güven. İnşallah faydalı olacaktır. Bu ilaçların çoğu düzenli kullanımdan sonra etkiye başlıyor diye biliyorum.

Hayat çok zor. Bu ayrılık o zorluklar yanında devede kulak bile değil. Güçlü olmak zorundayız. Özellikle kadın olduğumuz ve bu coğrafyada yaşadığımız için.
Tek sorun ayrılık değil aslında başka şeyler de vardı bu tetikleyici oldu diyelim
Ya dikkat çekmek için kendimi jiletlemek gibi bir saçmalık yapmıyorum tabiki genelde anlık şeyler oluyor ve o an elime ne gecerse kalem makas herhangi sivri bir sey yani beni o düşüncelerden kurtaracak bir sey istiyorum iz kalmıyor genelde cani çok yanan bir insanım zaten küçük bir çizik bile yetiyor ama beyaz tenli olduğum için bir kaç gün kıpkırmızı oluyor
 

Yokuspokus

Nope thanks
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
3 Mart 2016
18.157
76.889
İntihar düşünceleri varsa lütfen bunu doktorunuzla paylaşın, bu depresyon için ağır bir sinyaldir.
Umarım uygulayabilirsin, çünkü depresyonda "Umut yok" düşüncesi baskın olduğu için, her söylenen umut dolu yolu bir bahaneyle reddedersin; bu kısım bir miktar senin elinde değil-bir miktar elinde; bu yüzden ilaç alıyorsun beynin kapatıyor kendini, biyolojik kısmı için bu gerekiyor şimdilik diyeyim.

İlaçlarını almayı ihmal etme; doktorunla bunu konuş.
Psikoterapi desteği de al lütfen, üzerine basıyorum; bunu hafife alma, faydasını çok görürsün.
Dr. David Burns'ün "İyi Hissetmek" adlı kitabını edin ve oku. Muhtemelen "Bi bka yaramaz kişisel gelişim kitaplarından biridir, ben kendimi kesme haline gelmişim resmen yaşamıyorum, kadın bana bi de kitap oku diyor, halim çok çaresiz" tarzı düşünüyorsundur. Oku lütfen; ben bipolar hastasıyım, major depresyon nedir ve ötesine geçmek nasıldır bilirim, kendimi 15-16 yaşında da bol bol kesmiş biri olarak söylüyorum, oku anlaştık mı?

Kendini kesme olayının şu an ileride yol açacağı dert ve nasıl sonuçlarla baş etmek durumunda kalacağını tam teşekküllü tahmin edemiyorsundur, hissettiğin iç acıdan odağını kaydırmak için fiziksel bir acı yaratıyor ve bunu rahatlama yolu olarak kullanıyorsun, anlayabiliyorum. Ama sen dediklerimi yap, psikoterapi ve kitap, ilaçla beraber.

Kendini kesmenin ileride sana nasıl döneceğini anlatarak canını ekstra sıkmak istemiyorum ancak böyle kalmayacak; iş hayatı, yeni arkadaş edinme, evlat sahibi olma derken her adımda bu izler için ne izi olduğunu bildiği halde soran insanlarla karşılaştıkça can sıkacaksın, gerek yok. Derhal bu alışkanlığı bırakacak çözüme giriş, yukarıda yazdım. Kesileri nereye attığına göre de iz tedavisi uygulanamayabiliyor, olmazsa dövme yaptırırsın çözümü var.
 

Periperisiii

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
10 Temmuz 2017
159
352
22
Öncelikle kendine zarar vermen, intihar düşüncelerinin olması çok önemli şeyler ve hiçbir detayını atlamadan doktoruna bunları anlatman gerekiyor. Terapilerin ve ilaçların için lütfen işe yaramıyor hissine kapılma. Bak sen çok akıllı bir kızsın ve aslında her şeyin farkındasın. Sen bunları aşabilecek bir kızsın. Terapilerin ilerledikçe kendin o farkı göreceksin. Tek yapman gereken şey sabretmek.
 

tanjafemic

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
16 Mart 2021
4
2
20
dediklerini yaşadım, psikoz da eklenmiş halini. ve bu sırada ailem benimle aynı ülkede bile değildi. kolundaki izlerin saçma duracağını düşünmen seni caydirmaz, muhtemelen yaşayıp yaşamamak bile umrunda degildir. ya da ayrılık acın devede kulak bir acı değil, dünyada birçok acı olsa bile değişmiyor, sevdiğin birisiyse çok büyük bir acı. ya da "jiletçi badgirl" denilerek ilgi ergenliği yapan insanlarla aynı kefeye koyulup hafife alınacak bir durumda değilsin. hayatının bittiğini düşünüyorsun, ama öyle değil aslında. sadece bazı şeylere çok anlam yüklüyoruz ve hayatımız sanki o şeyden ibaretmiş gibi görüyoruz. kendine yeni hedefler, zevk aldığın yeni şeyler bul. bu zor süreci gecirmen gerek. muhtemelen daha kötüye gitmeyeceksin, ilaçların etki etmeye başlaması 1 aydan bile fazla sürebilir. ayrıca her ilaç her insanda işe yaramıyor, bu ilaç seni daha iyi hissettirmiyorsa daha iyi gelecek bir ilaç mutlaka doktorun bulur. neredeyse tüm insanlar deneme yanılma yolu ile psikiyatrik ilaçları buluyorlar. birçok insan ayrılık acısı yaşadı ve senin gibi hissetti. ve aştı bu durumu, mesela ben. yani yalnız değilsin. çok güzel bir hayatın olabilir ileride.
 

AbsolutPromise

perfectly imperfect
Kayıtlı Üye
18 Ekim 2018
6.602
25.900
O düşünceler geldiğinde bir şeylerle kendinizi kesmek yerine dışarıya atıp koşmayı deneyin bir süre.
Doktorun zaten demesi gerekeni diyordur o yüzden böyle basit bir öneride bulunayım dedim.
 

Mutsuzbiri123

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2020
96
81
İntihar düşünceleri varsa lütfen bunu doktorunuzla paylaşın, bu depresyon için ağır bir sinyaldir.
Umarım uygulayabilirsin, çünkü depresyonda "Umut yok" düşüncesi baskın olduğu için, her söylenen umut dolu yolu bir bahaneyle reddedersin; bu kısım bir miktar senin elinde değil-bir miktar elinde; bu yüzden ilaç alıyorsun beynin kapatıyor kendini, biyolojik kısmı için bu gerekiyor şimdilik diyeyim.

İlaçlarını almayı ihmal etme; doktorunla bunu konuş.
Psikoterapi desteği de al lütfen, üzerine basıyorum; bunu hafife alma, faydasını çok görürsün.
Dr. David Burns'ün "İyi Hissetmek" adlı kitabını edin ve oku. Muhtemelen "Bi bka yaramaz kişisel gelişim kitaplarından biridir, ben kendimi kesme haline gelmişim resmen yaşamıyorum, kadın bana bi de kitap oku diyor, halim çok çaresiz" tarzı düşünüyorsundur. Oku lütfen; ben bipolar hastasıyım, major depresyon nedir ve ötesine geçmek nasıldır bilirim, kendimi 15-16 yaşında da bol bol kesmiş biri olarak söylüyorum, oku anlaştık mı?

Kendini kesme olayının şu an ileride yol açacağı dert ve nasıl sonuçlarla baş etmek durumunda kalacağını tam teşekküllü tahmin edemiyorsundur, hissettiğin iç acıdan odağını kaydırmak için fiziksel bir acı yaratıyor ve bunu rahatlama yolu olarak kullanıyorsun, anlayabiliyorum. Ama sen dediklerimi yap, psikoterapi ve kitap, ilaçla beraber.

Kendini kesmenin ileride sana nasıl döneceğini anlatarak canını ekstra sıkmak istemiyorum ancak böyle kalmayacak; iş hayatı, yeni arkadaş edinme, evlat sahibi olma derken her adımda bu izler için ne izi olduğunu bildiği halde soran insanlarla karşılaştıkça can sıkacaksın, gerek yok. Derhal bu alışkanlığı bırakacak çözüme giriş, yukarıda yazdım. Kesileri nereye attığına göre de iz tedavisi uygulanamayabiliyor, olmazsa dövme yaptırırsın çözümü var.
Çok teşekkür ederim bahsettiğiniz kitabı okuyacağım mutlaka
 

Mutsuzbiri123

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2020
96
81
dediklerini yaşadım, psikoz da eklenmiş halini. ve bu sırada ailem benimle aynı ülkede bile değildi. kolundaki izlerin saçma duracağını düşünmen seni caydirmaz, muhtemelen yaşayıp yaşamamak bile umrunda degildir. ya da ayrılık acın devede kulak bir acı değil, dünyada birçok acı olsa bile değişmiyor, sevdiğin birisiyse çok büyük bir acı. ya da "jiletçi badgirl" denilerek ilgi ergenliği yapan insanlarla aynı kefeye koyulup hafife alınacak bir durumda değilsin. hayatının bittiğini düşünüyorsun, ama öyle değil aslında. sadece bazı şeylere çok anlam yüklüyoruz ve hayatımız sanki o şeyden ibaretmiş gibi görüyoruz. kendine yeni hedefler, zevk aldığın yeni şeyler bul. bu zor süreci gecirmen gerek. muhtemelen daha kötüye gitmeyeceksin, ilaçların etki etmeye başlaması 1 aydan bile fazla sürebilir. ayrıca her ilaç her insanda işe yaramıyor, bu ilaç seni daha iyi hissettirmiyorsa daha iyi gelecek bir ilaç mutlaka doktorun bulur. neredeyse tüm insanlar deneme yanılma yolu ile psikiyatrik ilaçları buluyorlar. birçok insan ayrılık acısı yaşadı ve senin gibi hissetti. ve aştı bu durumu, mesela ben. yani yalnız değilsin. çok güzel bir hayatın olabilir ileride.
Teşekkür ederim ne yaşadığını anlayıp beni yargılamayan nadir insanlardansınız
 

Mutsuzbiri123

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2020
96
81
Öncelikle kendine zarar vermen, intihar düşüncelerinin olması çok önemli şeyler ve hiçbir detayını atlamadan doktoruna bunları anlatman gerekiyor. Terapilerin ve ilaçların için lütfen işe yaramıyor hissine kapılma. Bak sen çok akıllı bir kızsın ve aslında her şeyin farkındasın. Sen bunları aşabilecek bir kızsın. Terapilerin ilerledikçe kendin o farkı göreceksin. Tek yapman gereken şey sabretmek.
Teşekkür ederim